Anoniem
Anoniem
0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
Laryanue schreef:
Het liefst fantasy. Voorbeeld van hoe ik schrijf:
*De rpg ging over zombies, ok? xD*
Zijn rechterhand had zich zo strak om de kolf van zijn Glock geklemd dat zijn vingers er wit van wegtrokken, hij hield het vast alsof hij dacht dat het ieder moment uit zijn hand kon vallen. Het idee om op deze plek geen wapen vast te houden zou zelfs onbevreesden zorgen baren. Hij kon niet zeggen dat hij geen angsten had, hij zorgde er alleen voor dat deze niet te zien waren. Zelfs hij zou er niet aan willen denken om zijn geweer los te laten. Niet dat hij alleen was, hij zag meerdere mensen met wapens in hun handen. Sommigen hadden een geweer uitgeprobeerd, terwijl anderen hun weg door hordes zombies baanden met een primitiever wapen. Eens in de zoveel tijd kon hij een flits zien van een honkbalknuppel of een loden pijp, toch zou hij zich nooit aan een wapen als deze wagen. Hij voelde liever het vertrouwde gewicht van een vuurwapen in zijn handen. Zo klein, toch zo dodelijk en precies. De mens was tot wonderen in staat, zo ook het creëren van een wapen als deze.
Zijn vinger krulde zich om de trekker, terwijl zijn arm zich zo verplaatste dat hij nauwelijks kon falen tijdens het schieten. Hij ademde in, trok de trekker naar achteren en ademde uit. Hij voelde de terugslag, voelde hoe het wapen een weg zocht om zichzelf te verplaatsen. Het zorgde ervoor dat zijn onderarm omhoog schoot, maar hij had maar oog voor één ding. Alles wat hij zag was hoe de zombie in elkaar zakte. Een schot in het hoofd was genoeg om ze nooit meer op te laten staan. Het veld lag inmiddels al vol met neergeschoten zombies, niemand voelde de drang om de eens wandelende doden op te ruimen. Er was geen tijd voor, tegen de tijd dat je een met gevaar voor eigen leven had opgeruimd, waren er vier bijgekomen. Ook waren de lijken een obstakel voor de zombies, met moeite kwamen ze vooruit. Ze waren langzamer dan ze eigenlijk al waren, wat ze een makkelijk doelwit maakte.
Het liefst fantasy. Voorbeeld van hoe ik schrijf:
*De rpg ging over zombies, ok? xD*
Zijn rechterhand had zich zo strak om de kolf van zijn Glock geklemd dat zijn vingers er wit van wegtrokken, hij hield het vast alsof hij dacht dat het ieder moment uit zijn hand kon vallen. Het idee om op deze plek geen wapen vast te houden zou zelfs onbevreesden zorgen baren. Hij kon niet zeggen dat hij geen angsten had, hij zorgde er alleen voor dat deze niet te zien waren. Zelfs hij zou er niet aan willen denken om zijn geweer los te laten. Niet dat hij alleen was, hij zag meerdere mensen met wapens in hun handen. Sommigen hadden een geweer uitgeprobeerd, terwijl anderen hun weg door hordes zombies baanden met een primitiever wapen. Eens in de zoveel tijd kon hij een flits zien van een honkbalknuppel of een loden pijp, toch zou hij zich nooit aan een wapen als deze wagen. Hij voelde liever het vertrouwde gewicht van een vuurwapen in zijn handen. Zo klein, toch zo dodelijk en precies. De mens was tot wonderen in staat, zo ook het creëren van een wapen als deze.
Zijn vinger krulde zich om de trekker, terwijl zijn arm zich zo verplaatste dat hij nauwelijks kon falen tijdens het schieten. Hij ademde in, trok de trekker naar achteren en ademde uit. Hij voelde de terugslag, voelde hoe het wapen een weg zocht om zichzelf te verplaatsen. Het zorgde ervoor dat zijn onderarm omhoog schoot, maar hij had maar oog voor één ding. Alles wat hij zag was hoe de zombie in elkaar zakte. Een schot in het hoofd was genoeg om ze nooit meer op te laten staan. Het veld lag inmiddels al vol met neergeschoten zombies, niemand voelde de drang om de eens wandelende doden op te ruimen. Er was geen tijd voor, tegen de tijd dat je een met gevaar voor eigen leven had opgeruimd, waren er vier bijgekomen. Ook waren de lijken een obstakel voor de zombies, met moeite kwamen ze vooruit. Ze waren langzamer dan ze eigenlijk al waren, wat ze een makkelijk doelwit maakte.
19
