Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Bluesweater
nieuwe competitie online! lekker puzzelen!
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Pagina: | Volgende | Laatste
RPG - The Hungergames
Mew
Straatmuzikant



Het verhaal speelt zich af in de toekomst in Noord-Amerika, waar zich een nieuw land heeft gevormd, namelijk Panem, dat 12 districten telt en een hoofdstad, het Capitool. De leider van Panem is de koelbloedige President Snow. Oorspronkelijk waren dat 13 districten, maar in een opstand van 74 jaar geleden heeft het Capitool het 13e district genadeloos afgeslacht. Als een herinnering voor de rebellen aan die opstand, werden de Hongerspelen in het leven geroepen als een soort straf. Dit houdt in dat elk jaar van elk district twee kinderen, tributen (een meisje en een jongen) tussen 12 en 18 jaar moeten deelnemen in de Hongerspelen, een gevecht tot de dood waar het hele land verplicht naar moet kijken. Er is een hele show voorzien rond de Hongerspelen. district 1 en 2 zijn het sterkst en hebben het meest geld en winnen bijna elk jaar, ze worden beroepstributen genoemd en trainen van jongs af aan om te winnen.

Wie doen er mee?

Dauntless 
Hoothoot
Jaspis
Heart
KimmieCupp

De aanmeldingen zijn gesloten! Je mag elk twee rollen insturen, het liefst één jongen en één meisje voor een verdeeld aantal.

Regels:
- Er is geen minimum aan regels die je schrijft.
- Laat andere mensen niks doen tegen hun wil, bespreek dit anders met diegene.
- Verwijder zoveel mogelijk overbodige posts. 
- Geef naams- of karakterwijzigingen door.
- Probeer te letten op je spelling en grammatica
- Accepteer het feit dat je dood kan gaan: je kan altijd nog een andere rol aannemen.
- Probeer eerst de naamloze/niet bestaande spelers te vermoorden voordat je aan je medespelers begint.
- Als je vijf dagen niet meer hebt gereageerd, mag je vermoord worden. Dus vakanties moet je ff aangeven xd

Praattopic

Mew
Straatmuzikant



Naam: Lissa Gathorne

Leeftijd: 15
District: 11
Innerlijk: Verlegen en behulpzaam, maar snel beledigd. Ze is bang voor alle dieren die groter zijn dan een hond, omdat ze vervelende ervaringen heeft gehad. Ze is erg nieuwsgierig, maar niet voorzichtig en werkt zichzelf snel in de problemen. Ook is ze vaak ongeduldig en eigenwijs. Zij zou zich eerder verstoppen voor al het strijdgeweld dan meedoen, en zou het nooit over haar hart verkrijgen iemand te vermoorden. Ze is snel en kan zich goed verstoppen, maar is niet echt goed in vechten. Ze is klein en dun, dus niet sterk. Het beste kan ze omgaan met een dolk.
Aandenken: Een kleine haarspeld met bloemen, die ze ooit heeft gevonden.



Naam: Dylan Solomis
Leeftijd: 16
District 7
Innerlijk: In tegenstelling tot de meeste jongens uit district 7, is Dylan niet echt groot en gespierd en houdt zich nauwelijks bezig met de houtkap. Hij is in plaats daarvan heel goed met handwerk, en snijdt graag dingen uit het hout. Hij is precies en nauwkeurig, en betrouwbaar. Om te winnen vind hij het niet erg om een paar mensen uit de weg te ruimen, maar zodra hij mensen begint te mogen vindt hij het juist moeilijk. Hij kan het goed vinden met meisjes van zijn leeftijd. Hij draagt een geheim bij zich, wat helemaal niemand nog weet. 
Hij is snel en goed met dolken, en weet precies hoe hij moet overleven. Hij weet welke planten eetbaar zijn en welke niet, en is behulpzaam, maar vaak vertrouwt hij mensen te snel. 

Azelf
Straatmuzikant





Naam: Xanto Cohen
Leeftijd: 18
District: 2
Inn: Hij neemt graag de leiding, en als hij niets in kan brengen, zal hij snel geweld inzetten om zijn zin te krijgen. Hij is erg beschermend over zijn vrienden, maar als hij iemand niet mag, zou hij iemand die in brand staat niet helpen, al heeft hij een glas water in zijn hand. Sterker nog, hij zou geamuseerd toekijken. Hij is dan ook redelijk wreed. Toch kan hij heel aardig zijn, maar je moet hem daarvoor wel op het juiste moment treffen. 
Hij is erg goed in het maken van wapens, en kan er ook goed mee omgaan. Echter, hij kan niet lang zonder eten. Hij is gewend aan altijd genoeg van alles.
Aandenken: Wapenriem.



Naam: Kayleigh Roselyn Carter
Leeftijd: 31
District: Capitool
Inn.: Kayleigh en haar familie hebben bakken met geld, die ze maar al te graag op ziet gaan aan het sponsoren van de tributen. Kayleigh is erg wispelturig, het ene moment is ze een diehard-fan van de ene, maar een moment later weer van de andere. Het is niet moeilijk een donatie van haar te krijgen, ze is erg gul. Maar als ze je niet mag, zal je overlevingskans drastisch verkleinen. Hoe ze dit doet? Niemand weet het. Ook weet niemand precies hoe je bij haar in de gunst komt, je zal gewoon je best moeten doen. Hoewel ze redelijk aardig oogt, kan ze echt een kreng zijn.

Anoniem
Landelijke ster



Naam: Jessica
Roepnaam: Jess
Leeftijd: 14
District: 12
Inn: omdanks dat ze uit het armste district kwam, was ze niet ondervoed. Omdat ze wist hoe ze moest overleven in de natuur. Ze kon goed overweg met pijl en boog en jaagt op dieren. Ook kan ze overweg met een dolk. En omdat ze jaagt op dieren wist ze precies hoe ze moest overleven in het bos. Ze maakte eigenlijk best een grote kans, maar ondanks dat wist ze dat ze niet ging winnen, omdat ze niet in staat zou zijn iemand te vermoorden. Het ergste vond ze nog dat haar eigen broer als andere tribuut van dit district was gekozen.
Aandenken: Een gouden ring die ze van haar vader had gekregen vlak voor hij dood ging.




Naam: David
Leeftijd: 17
District: 12
David is de broer van Jessica en vind het heel moeilijk dat ze samen de arena in moeten. Hij zou haar sowieso niet kunnen vermoorden. Om te winnen zou hij andere best willen vermoorden, maar dat doe je je zusje niet aan. Hij kon heel goed met een dolk overweg en wist precies hoe hij moest overleven in het wild. Ook kon hij heel goed vallen zetten. Ondanks dat wist hij dat hij geen kans maakte, want hij wou zelf doodgaan, omdat als hij het overleefde hij de dood van zijn zusje niet aan kon.
Aandenken: een ketting die hij altijd omheeft.

Dauntless
Wereldberoemd



Naam: Blake Thomas Piper
Leeftijd: 17
District: 10
Inn: Blake heeft zijn echte ouders nooit gekend en woont bij zijn nonkel en tante. Hij is het oudste kind in hun gezin en werkt als schapenhoeder. Vaak blijft hij dagen met zijn schapen in verre weides en bossen dus hij weet wel hoe hij moet overleven in de wildernis en hij kan ook erg goed met een dolk omgaan. Hij is nogal stil en ernstig. Hij is een koppige doorzetter en zal er alles aandoen om zijn doel te bereiken.
Aandenken: Een herdersfluit.




Mentor

Naam: Sienna Pentragon

Leeftijd: 23
District: 7
Inn: Sienna is een zeer goede houthakster en het bos is haar tweede thuis, maar het feit dat ze wist hoe ze een bijl moest hanteren was niet haar sterkste troef, nee dat waren haar giffen. Sienna is namelijk een kei in het maken van geneeskrachtige en giftige mengsels en eenmaal ze een blaaspijp te gevonden had was ze een dodelijk wapen. Ze is een overlever, iemand die hard werkt en vecht een geen katje om zonder handschoenen vast te pakken. Toch staan de spelen nog vers in haar geheugen gegrift zeker omdat ze een koppel was geweest met haar medetribuut, ze waren dus eigenlijk echt gedoemde geliefden en voor hen liep het niet zo gelukkig af. Uiteindelijk heeft haar lief zichzelf opgeofferd aan de beroeps zodat zij kon ontsnappen en later wraak kon nemen. Sindsdien probeert ze gewoon met haar leven door te gaan, al is het moeilijk na wat ze allemaal heeft moeten doorstaan.

Anoniem
Karaoke-ster



Naam: Annie Jenn Laquan
Leeftijd: 16
District: 2

Ze is slim en zelfverzekerd.
Ze heeft veel meegemaakt en haar motto is: What doesnt kill you makes you stronger omdat het zo is voor haar.
Haar moeder leerde haar vroeger geneeskunde zodat ze het altijd zou kunnen overleven als ze werd gekozen.
Ze is goed in pijl en boog schieten en met messen.
Toch is ze best wel stil want ze houd veel voor zichzelf maar ze is ook zorgzaam.
Ze trainde vroeger heel vaak.

Aandenken: Een kettinkje met een (Groot) hartje die open kan waar een soort van geneesmiddel in zit dat ze vroeger van haar vader heeft gekregen die overleden is.




____________________________________________________________________________________________

Naam: Angelynn Andrea Carter
Leeftijd: 26
District: Capitool
Over: Ze is superrijk en vind het dan ook fijn om te sponseren.
Maar soms zorgt ze ervoor dat er door haar sponsor spullen ruzie ontstaat.
Dat vind ze heel grappig om te zien!

Picc:



Anoniem
Karaoke-ster



Annie stond midden in de menigte, vandaag is de dag van de loting.
Als je word getrokken moet je meedoen in de spelen en een vreselijk gevecht aangaan!
Maar Annie was niet bang, hoe groot is de kans dat ze word gekozen?
Iedereen om haar heen was druk aan het praten en sommige stonden naar hun schoenen te staren.
Er kwam een vrouw op het podium die vervolgens wachtte op iedereens aandacht.
Iedereens blik werd snel gevestig op de vrouw en vervolgens begon ze te praten.
''Hallo, allemaal'', Zei de vrouw.
Iedereen stond aandachtig te kijken naar de kleurrijke vrouw op het podium.
''Vandaag worden er twee kanidaten, een jongen en een meisje, gekozen uit jullie district om mee te doen aan de hongerspelen''.
Het was helemaal stil en Annie keek even om zich heen, iedereen blijf kijken naar het podium.
De loten werden even door mekaar gehaald en de vrouw begon te graaien.
Toen ze een lot had uitgezocht hield ze het lot nog even dicht om de spanning op te bouwen.
Er zat een rare grijns op haar gezicht waar ze geen woord voor kon bedenken.
Uiteindelijk vouwde ze het lot open en las voor:
''De eerste kanidaat uit deze district is... Annie Laquan''.
Annie liep naar het podium en keek naar de grond.
Dit had ze niet verwacht, dit had ze helemaal niet verwacht!
Azelf
Straatmuzikant



Omringt door vrienden, vijanden en volkomen onbekenden stond Xantho op het grootste plein van het district. De stem van de vrouw op de verhoging galmde over het plein; 'Vandaag worden er twee kandidaten, een jongen en een meisje, gekozen uit jullie district, om mee te doen aan de Hongerspelen.' De menigte viel stil, terwijl de vrouw een willekeurig kaartje uit de doorzichtige bol grabbelde. 
'De eerste kandidaat uit dit district is... Annie Laquan.' Een meisje maakte zich los uit de menigte, en liep naar voren. Het meisje ging ongemakkelijk naast de vrouw staan, die haar een mistroostig schouderklopje gaf. 'De tweede kandidaat is... Xantho Cohen.' Geen enkel spiertje in zijn gezicht vertrok, toen de stem zijn oren bereikte. Ook hij liep naar voren, met een ijzige blik in zijn ogen. Hij staarde net lang genoeg naar de vrouw om haar zich ongemakkelijk te laten voelen, en hij ging naast het meisje staan.
Carstairs
YouTube-ster



I trek me terug uit de RPG. Ik heb het tegenwoordig best druk met school en ga het alleen maar drukker krijgen. Ik kan niet iedere dag online zijn en dat zou ten kosten gaan van de RPG:/
Mew
Straatmuzikant



Dylan stond zenuwachtig op het plein, omringd door zijn familie. Zijn moeder stond nerveus achter hem met haar handen op zijn schouders, terwijl ze regelmatig zijn stropdas recht trok en hem bemoedigende woordjes toesprak. Zijn oudere broer was al te oud voor de Spelen, en zijn twee zusjes juist te jong, waardoor zijn moeder zich extra zorgen om haar zoon maakte.
'Een hele goedemorgen allemaal!' Een kleine vrouw die er erg chagrijnig uitzag in tegenstelling tot haar woorden, stond op het podium voor een paar grote schermen.
'Vandaag worden er twee tributen uitgekozen, zoals jullie al weten. Dames eerst!'
Ze trippelde naar de glazen bol en stak haar hand erin, die ze er voor de spanning extra lang inhield. Toen haalde ze haar hand eruit.
'Kiana Hamroth.'
Dylan hoorde een luide gil, gevolgd door een ijselijk gehuil. Een meisje strompelde, voortgeduwd door een vredebewaker, richting het podium. Haar handen bedekten haar ogen en haar lichaam schokte.
'En nu de jongens.' Ze haalde haar hand weer door de briefjes, en haalde er weer na een veel te lange tijd eentje uit.
'Dylan Solomis.'
Dylan's hart leek één seconde te stoppen met slaan. Toen klonk er weer een gegil, maar dit keer was het zijn moeder. 'NEE!' gilde ze. 'JULLIE KUNNEN MIJN ZOON NIET...'
'Mam,' probeerde Dylan haar gerust te stellen, terwijl hij zich los worstelde uit haar greep. 'Het komt wel goed.'
Hij liep naar het podium en keerde zich zo vastberaden mogelijk naar het publiek.

_________

Blake (Dauntless) is!
Dauntless
Wereldberoemd



Sienna had zoals al enkele jaren haar plaats mee op het podium en keek over de menigte mensen onder haar. De vorige jaren had niemand het gewonnen ook al deed ze nog zo haar best om haar tributen erdoor te loodsen. Jammergenoeg hadden ze niet het karakter gehad en waren de beroeps toen te sterk geweest. Ze nam de gekozen tributen goed in zich op, het meisje zou sterven dat gebeurde met de meeste tributen die bij hun trekking al begonnen te huilen, de jongen daar kon ze zich niet meteen over uitspreken.

Blake was maar net op tijd voor zijn laatste trekking. Nog een jaar en dan zou het voor hem voorbij gaan. Zijn neefje en nichtje deden ook voor de eerste keer mee en hij hielp hen met het bloedprikken en leidde hen naar de plaats waar ze moesten gaan staan. Toen begon het volkslied en een of andere man uit het Capitool hield zoals altijd een oninteressante speech, toch luisterde iedereen want niemand wou het moment missen dat hij de namen trok. Hij begon uit beleefdheid met de meisjes. "Elisabeth Northwood" één van de langste en meest gespierde meisjes wandelde naar het podium, ze werkte in de slagerij en moest dagelijks zware stukken vlees verslepen en hakken. Blake kende haar omdat hij schapen aan hen verkocht en hij wist dat ze niet makkelijk te doden zou zijn. "En nu de jongens" Blake keek naar het kaartje in zijn hand en naar zijn neefje, hij wist dat moest hij getrokken worden hij zich als vrijwilliger op zou geven, maar dat was niet het geval, in plaats daarvan weerklonk zijn naam en zonder een woord te zeggen wandelde hij naar voor. Zijn nonkel en tante waren natuurlijk geschokt, maar ze hadden zich hier op voorbereid en ze geloofden in Blake. 
Mew
Straatmuzikant



Sorry dat het zo lang is xd

Lissa friemelde zenuwachtig aan haar haar terwijl de documentaire, die ze nu voor de vierde keer zag, zich op de enorme schermen afspeelde. Ze keek er half naar, zonder de beelden in zich op te nemen. Een lange, statige man stond aan de rechterkant naast de grote doorzichtige schaal, waar haar naam naar haar mening veel te vaak inzat. Door ongewoon droog weer was er weinig voedsel en had haar naam er zo vaak mogelijk in gemoeten van haar moeder. Ze had gezegd dat de kans toch miniem was, al zat je naam er honderd keer in. 
De schermen werden plotseling zwart, en toonden toen een ingezoomd beeld van de man die met de schaal in het midden van het podium was gaan staan. 
'Goedendag. Ik ben Magnus Lorenk.' Hij schraapte zijn keel en praatte verder, maar Lissa luisterde al niet meer. Ze keek om zich heen en probeerde in te schatten wat haar kans was om gekozen te worden. Hij leek klein, maar ze wist zeker dat als ze dit jaar niet gekozen zou worden dat ze dat een van de volgende jaren zou wel worden.
'En we gaan nu door met de trekking!' Magnus klonk enthousiast, maar Lissa kreeg een ongemakkelijk gevoel in haar maag toen hij zijn hand door de kaartjes haalde. 
'En de vrouwelijke tribuut is...' Hij stopte met praten, en begon toen overdreven te spellen. 'L... I...' 
Een verontwaardigd geluid steeg op uit de menigte, en Magnus verontschuldigde zich. 'Sorry. Maak maar een grapje.' Hij schraapte zijn keel opnieuw. 'Lissa! Lissa Gathorne!'
Lissa verstijfde. Er werdt gemompeld om haar heen, maar het klonk als ruis. Een paar mensen stapten weg of doken verder weg in de menigte.
'Lissa? Kom je nog?' Magnus lachte even. 
'Ja,' mompelde ze verward. Ze realiseerde zich dat hij dat niet kon verstaan, en versnelde haar pas richting het podium. 
'Ah, welkom!' Magnus stak een hand naar haar uit, die ze aannam en licht schudde. 
'Nou, wil jij er een pakken of zal ik het doen?' Magnus glimlachte, maar Lissa verstijfde opnieuw en gaf geen antwoord. 'Oh, kom op, zo moeilijk is het niet.' Hij gaf haar een licht zetje naar de bal, en toen ze nog steeds niks deed pakte Magnus haar pols en duwde hem tussen de kaartjes, alsof ze een klein kind was. 
Ze schudde haar pols geïrriteerd los en trok er het eerste en beste kaartje uit dat haar vingers te pakken kregen. Ze vouwde het open, maar schrok toen ze de naam las. 'Nee!' Ze gooide het terug in de bak, maar door de wind dwarrelde het op de grond waar Magnus hem, nog steeds glimlachend, oppakte. 
'Oliver Drew.' Een jongen met rood haar maakte zich los uit de menigte, die Lissa maar al te goed kende. Hij had vroeger op haar gepast en deed dat soms nog steeds, en hij was als een oudere broer voor haar. De laatste tijd zag ze hem steeds minder, en hij leek erg veranderd. Hij schudde de hand van Magnus en glimlachte naar haar.
Anoniem
Landelijke ster



Jessica stond tussen al de mensen. Vandaag was de trekking en ze was bang dat ze gekozen werd. Heel erg bang. Ze ging tussen alle meisjes staan. Een vrouw kwam het podium op en hield een kort praatje. Toen kwam het filmpje die ze elk jaar draaide. Het duurde best lang en het was hartstikke saai. De vrouw hield nog een kort praatje en toen liep ze naar de bollen gevuld met die duizenden namen. Weinig kans dat ik werd getrokken. Mijn broer had meer kans, omdat zijn naam er veel vaker in zat. Ze begon te grabbelen en haalde er een papiertje uit. Ze las de naam op. "Jessica Everdeen" Ik schrok, dat was mijn naam. Ik moest meedoen aan de spelen. Ik wou niet. Ik werd door de vredebewakers naar het podium gebracht. Ik keek naar de menigte en zag mijn broer en mijn moeder en mijn 2 zusjes staan. Mijn moeder zat te huilen. Ik gaf haar een blik dat het wel goedkwam, maar wie hield ik nou voor de gek, ik wist net zo goed als iedereen hier dat ik niet kon winnen. Ze begon weer te grabbelen en dit keer las ze de jongensnaam op. Het was mijn broer. Mijn broer en ik moesten tegen elkaar strijden. Wat erg!
Anoniem
Landelijke ster



David stond tussen al die jongens en net was zijn eigen kleine zusje geroepen. Ze moest meedoen aan de spelen. Nu begon ze voor de jongens te grabbelen. "David Everdeen" zei ze. Godver, moest ik nou tegen mijn zusje vechten? Wat, was dit toegestaan? Het antwoord wwist ik wel. Natuurlijk was dit toegestaan. Het maakt de hele spelen veel spannender. Ik liep het podium op en daar stond ik naast mijn zusje. Allebei net tot de dood beroepen...
Azelf
Straatmuzikant



Eenmaal in de trein had Xantho weinig tijd om eens lekker op het bed in zijn kamer te ploffen, voordat zijn mentor binnenstormde. Het was een vrij jonge man, met kort, zwart haar, en doordringende blauwe ogen. 
'Gast, ooit gehoord van kloppen?!' zei hij verontwaardigd. 
'Er is geen tijd om te luieren, Cohen, hier niet, en in de arena al helemaal niet.' Xantho rolde even met zijn ogen, maar ging toch overeind zitten. 'Waar is mijn tribuutgenoot?' vroeg hij, terwijl hij om zijn mentor heen probeerde te kijken. 
'In haar kamer,' zei de mentor kort. 'Ik wilde jullie eerst apart spreken.' Xantho knikte even.
'Nu, heb je al een overlevingsplan bedacht?' Xantho keek hem verbaasd aan.
'Ik ben hier net...' Hij keek even op zijn horloge, 'tien minuten, wat verwacht je van me?' 
'Dat je al een aanvalsplan had.' Xantho rolde weer met zijn ogen, hij kende deze man pas net, en ergerde zich nu al aan hem. Zonder op een reactie te wachten, ging de mentor verder. 'Gezien jouw bouw en kracht, lijkt het mij een slimme zet om naar de Hoorn toe te gaan, en daar al zo veel mogelijk mensen te doden...'
Anoniem
Karaoke-ster



Annie zat nog in bed maar werd wakker van wat geluiden in de kamer naast haar.
Annie keek naar het kledingsetje op haar bed en schoot het snel aan.
Ze wou naar de eettafel toelopen maar ze hoorden stemmen in de kamer van Xantho.
Ze bleef bij de deur staan en luisterde mee.
''Annie, is wel een sterk meisje maar doe rustig aan'', Zei een mannenstem ''Je weet toch hoe meisjes zijn''.
Annie vond het een belediging: Je weet toch hoe meisjes zijn!
Ze duwde de deur open ''Ja, zwak, onzeker en laf?'', Zei Annie ''Kom op, ga me niet over een kam scheren!''
''Jij ook hallo'', Zei een man met kort zwart haar ''Ik ben Alex, je mentor''.
Annie ging naast Xantho zitten en fluisterde ''Wat een creep''.
''Zeg mij wat'', Antwoordde hij terug.
''Nu jullie er allebei zijn heeft het geen zin in om onze strategie te bespreken'', Zei Alex ''Ik denk dat jullie wel honger hebben, dus bespreken we de strategie wel tijdens het eten.''
Annie en Xantho liepen naar de eettafel en ploffte neer op de stoelen.
''Ik rammel'', Zei Annie.

Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Pagina: | Volgende | Laatste