Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

18 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG // The Mermaid Quest.

Tugce
Landelijke ster

Tugce schreef:
*Alleen AnnaJacoba en ik reageren, jij niet dus.

Audrey Ghislaine Bonamy, een jonge zeemeermin die nog maar 20 jaar is. Audrey is een behulpzame, lieve en een gezellige meid. Gemeen en arrogant als het nodig is. Audrey kan zich snel aangevallen voelen, daardoor is ze ook snel boos.

158 Girl

Omdat ik zo lief ben, mag jij beginnen!

Anoniem
YouTube-ster

Envy schreef:
Jake 'The knife' Lockwood, een 25 jarige huurpiraat. Hij is nog vrij jong en onervaren. Zijn ego is groot, net zoals zijn honger naar geld en macht. Hij doet alle klussen die je maar kunt bedenken, als je maar genoeg betaald. Zijn bijnaam is niets voor neits 'The knife', vernoemd naar het kleine wapen dat hij altijd bij zich draagt. Hij vecht met messen en zwaarden. Toch kan deze kille, strenge en bloeddorstige jonge man ook aardig en gevoelig zijn. Niemand weet veel over zijn verleden, enkel dat het niet een fijn verleden was. Zijn familie is al lang dood en hij heeft niets meer te verliezen.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

De deur van de herberg werd met een klap open geschopt en een man gehuld in duister wandelde rustig naar binnen. Buiten begon het al te schemeren en iemand deed vloekend de deur weer dicht, de kou buitensluitend. Kaarsen flikkerden nog even wegens de windvlaag van daarvoor en de sfeer in de herberg was meteen een stuk killer. 'Jake, wat doe jij hier?' snauwde iemand achter in de herberg, waarna deze man zich kleiner maakte toen Jake kil zijn kant op keek. 'Wat ik hier doe is mijn zaak, John.' Jake negeerde de man verder en liep naar een tafel achterin de grote zaal, waar een man met een donkere cape rustig zijn bier aan het drinken was. 'U had een goedbetaald klusje, tenminste, dat word er gefluisterd in de stad.' Jake kwam meteen ter zake. De man glimlachte en een gouden tand werd zichtbaar. 'Ik zoek iemand die naar bermuda gebied kan varen. Ik wil zeker weten of er in dat gebied geen rare wezens zijn.' Jake zijn ogen werden groot. 'Welk wezen zou daar moeten zijn dat iemand gek genoeg zou maken om naar het bermuda gebied te varen? Niemand weet wat daar is en-' 'Precies!' de man onderbrak Jake gehaast, 'niemand weet wat er is. Daarom wil ik dat iemand er heen gaat voor mij. Ik betaal vierhonderd gouden munten voor degene die voor mij op zoek kan gaan naar zeemeerminnen daar. Als je ze niet tegenkomt kom je gewoon weer terug, met iets als bewijs dat je er echt was, en dan krijg je hier je geld voor de moeite. Vind je wel een zeemeermin dan neem je haar levend terug, of enkel haar hoofd, wat jou het beste schikt.' Jake schudde zijn hoofd, 'Niemand is ooit terug gekomen uit dat gebied.' toch lokte dat geld hem wel, iemand zoals Jake die altijd op zoek was naar geld en macht had moeite met dit aanbod te weigeren. Een snelle blik over zijn schouder vertelde Jake dat als hij het aanbod niet aannam iemand anders het wel zou doen. 'Maar ik doe het.' Hij schudde de hand van de man en liep de herberg uit. Hij liep naar de haven, die niet veel verder op was, en keek glimlachend naar zijn schip. 'Wij gaan weer eens op reis!' riep hij naar The Devil's Curse.

Tugce
Landelijke ster

Tugce schreef:
Audrey kwam boven water. Ze hoorde een geluid, een geluid dat ze erg vaak had gehoord. Voor de zoveelste keer kwamen er piraten. Het waren geen onervaren piraten die even rondkeken of ze zeemeerminnen zagen. Nee, het waren ervaren piraten, ze hadden al redelijk veel zeemeerminnen te pakken. Haar gedachten werden gestoord door één van haar vriendinnen. ''We moeten nog de anderen waarschuwen!'' riep ze, en dat was nog waar ook. Snel dook ze onder water en zwom overal naar toe om andere zeemeerminnen te kunnen waarschuwen. Toen haar vriendin en zij eenmaal klaar waren om iedereen te kunnen waarschuwen, kwam Audrey weer boven water om te kijken of de piraten al dichterbij waren. Haar ogen werden groot toen ze boven water kwam, het waren en plotseling veel meer! Audrey zuchtte, hoe is dat mogelijk? Hoe doen ze dat toch, in één keer te voor schijn komen.. En waarom moesten ze nou persee de zeemeerminnen hebben? Ze dook álweer in het water, dit keer zwom ze met alle andere zeemeerminnen ver en ver weg van die schepen. Want gepakt worden.. Dat willen we absoluut niet, zodra ze je hebben. Word je op slag dood gemaakt. Audrey haalde in het water een hand door haar natte haren heen. Ze hoopte ook zo erg dat er van de andere kanten ook geen schepen kwamen, want dan zouden ze geen keus meer hebben dan zichzelf overgeven. Na een tijdje, na erg veel zwemmen. Kwamen ze weer naar boven, het zag er erg veilig uit. Maar ze wisten niet zo zeker of het ook echt veilig was, want die schepen.. Die konden in één keer te voor schijn komen.

Anoniem
YouTube-ster

Envy schreef:
The Devil's Curse vaarde rustig de haven uit en Jake gleed met zijn vingers over het hout van het roer. Ondertussen renden er een paar mensen over het dek om alles goed in te stellen, touwen te knopen en te meten hoe hard de wind was. Ondanks dat Jake redelijk onervaren was als huurpiraat had hij wel zijn eigen schip en telkens een nieuwe bemanning. Hij was zelf een huurpiraat en dus had hij telkens een nieuwe bemanning, iedereen die mee wou mocht mee. Toch zouden ze nooit iets betaald krijgen van Jake, dat liet hij ze ook duidelijk merken. 'Jullie mogen met mij mee maar ik betaal jullie niet. Ik wil jullie ook wel afzetten bij of helpen met jullie eigen opdrachten, maar jullie krijgen geen cent van me.' toch nam iedereen hier genoegen mee, Jake wist ook niet waarom.
Het was een reis van enkele dag maar om het makkelijk te maken ga ik een tijdsprong maken naar de aankomst bij het bermuda gebied.
'Jake, we zijn er!' een jonge man van ongeveer zeventien jaar oud rende naar Jake toe en wees naar het gebied dat omringt was door witte mist die het onmogelijk maakten om in het gebied te kijken. Veel piraten vaarden hier heen en kwamen nooit meer terug naar de haven. Het kon ook wel zo zijn dat ze daarna gewoon door vaarden, maar aangezien er geen bewijs was ging iedereen er van uit dat ze dood waren. Zodra ze door de mist heen waren gevaren was de sfeer anders en werd het zicht beter. Kleine zwarte stippen aan de horizon verdwenen langzaam uit het zicht, Jake nam aan dat het schepen waren, en Jake wees snel naar iemand van zijn bemanning. 'Zorg er voor dat de kanonnen altijd klaar staan.'

Tugce
Landelijke ster

Tugce schreef:
Audrey ging op een rots zitten. Ze keek om zich heen, er was tot nu toe nog geen enkele schip. Hopelijk bleef dat ook zo, maar Audrey wist gewoon dat het onmogelijk was. Die piraten zijn alleen maar op zoek naar zeemeerminnen, want anders zouden ze niet eens op zee komen, of ze gingen reizen. Dat was er ook nog. Ze keek om zich heen, haar uitzicht zag er erg mooi uit, en er waren ook goede plekken te verstop plekken te vinden voor als er piraten kwamen. Maar of het wel genoeg was voor alle zeemeerminnen.. Dat wist ze niet. Na een tijdje, zag Audrey een klein zwart puntje dat steeds dichterbij en dichterbij kwam. Audrey zuchtte diep, ze wist al direct te raden dat het een schip was. Toen ze beter keek, zag ze ook dat er een flinke bemanning zat op het schip. Audrey zag geen enkele slungelige man. Ze liet zich van de rots glijden en kwam in het water terecht. Ze hoefde de anderen niet te waarschuwen aangezien ze het al merkten aan Audrey's ernstige gezicht. Audrey zwom naar het rots waar ze net zat, ze verstopte zich erachter. Het was niet zo'n goede plek, maar de schip was er bijna en ze had weinig tijd om een goede plek te kunnen vinden. Soms gluurde ze door een klein spleetje of de schip er al was, want het lef om haar hoofd boven de rots uit te steken had ze niet. Zoals Audrey ook voorspelt had, was de schip al bijna aangekomen.

Anoniem
YouTube-ster

Envy schreef:
De omgeving hier was ontzettend raar, bijna onnatuurlijk. Rechts van het schip staken er grote rotsen uit boven het wateroppervlakte en was de stroming merkbaar sterker. Hier en daar lag een schip dat vol tegen de rotsen aan was gevaren, kapot en onbruikbaar, de bemanning waarschijnlijk al lang dood. Aan de linker kant was een moerasachtig gebied met bomen en modderig zand, het lag niet ver boven de waterspiegel en was dus ontzettend drassig. Jake kon wel raden wat voor beesten daar allemaal rondliepen en zwommen en wou daar dus ook niet heen. Het moeras vulde de gehele linkerkant. Het was dus onmogelijk om zowel links als rechts te gaan varen. Voor hun lag een gigantisch eiland, het zag er nogal tropisch uit, en hoe dichterbij ze kwamen hoe warmer het werd. 'Wat is dit voor een duivelse plek? Dit is niet natuurlijk!' mompelde een jonge man terwijl hij aan het kruisje om zijn nek voelde. Jake had zelf ook een kruis om zijn nek, niet dat hij zo zwaar geloofde, maar puur vanwege wat bijgeloof. 'Nou mannen. Kijk wat om je heen of je bepaalde bewegingen ziet. Ondertussen moeten we maar naar het eiland varen.' Een plotselinge rukwind had echter andere plannen met het schip en duwde het zowat naar rechts, richting de rotsen. Jake zag meteen dat het niet goed ging komen en vloekte, hij zou zijn schip kwijtraken aan deze verdomde opdracht. 'Verlaat het schip!' Riep hij boven de wind uit, maar het was al te laat. Het schiep raakte de rotsen en het laatste wat Jake zag voordat alles zwart werd was een vissenstaart die achter een rots verdween.

Tugce
Landelijke ster

Tugce schreef:
Audrey keek weer via het spleetje, nog een paar minuten en het schip was er. Audrey dacht na, hoe haalden die piraten het toch in hun hoofd zeemeerminnen te gaan zoeken? Er zijn veel piraten dood gegaan toen ze hier kwamen. En aangezien zeemeerminnen bekend staan als sterke wezens, vind Audrey wel dat al die piraten lef hebben. Ze hoorde het geschreeuw dichterbij komen, ze waren er dus bijna. Daarom dook Audrey ook dieper het water in, om te voorkomen dat ze haar meteen zagen. Ze schrok toen ze een enorme knal hoorde, het was plotseling doodstil. Langzaam en zachtjes zwom ze achter haar rots vandaan, ook de anderen deden dat. Opgelucht zuchtte May, het schip was vergaan. Niet veel verderop, zag ze een man van ongeveer 25 jaar oud. Langzaam zwom ze naar hem toe, puur omdat hij geen enkele beweging maakte. Als hij dat wel had gedaan, had ze ook niet naar hem toe gezwommen. Ze bekeek de man en trok hem zachtjes mee op het eiland, hij zag er écht goed uit. Ze grinnikte bij haar gedachten. Ze hoorde allemaal gezeik van andere zeemeerminnen, waarom ze hem uit het water had getrokken. Maar Audrey trok zich er niets van aan, hij viel haar juist op. Ze ging naast de man zitten en wachtte tot de man weer bij zou komen. Ze vond het wel raar van zichzelf dat ze plotseling een piraat red, want zoiets zou ze niet snel doen..

Anoniem
YouTube-ster

Envy schreef:
Het eerste wat Jake voelde was een zeurende pijn in zijn rug, toen pas viel het hem op dat hij overal pijn had. Zijn ogen waren nog steeds gesloten en hij kon voelen dat hij in het zand lag. Zijn ogen schoten open bij de herinnering aan zijn gezonken schip en hij sprong overeind, enkel naar de rotsen kijkend. Hij vloekte zachtjes toen hij het wrak van zijn oude vriend, The Devil's Curse, zag uitsteken tussen de rotsen. 'Hoe hij ik dit ooit overleefd?' hij zag niemand anders en de rotsen waren wel een klein afstandje van het eiland verwijderd. Hij kon voelen dat hij nog steeds zijn wapens bij zich had en ook nog een kleine jute zak met wat eten, drinken en spullen. Hij droeg deze altijd bij zich, vastgebonden op zijn rug, en daar was hij vandaag ontzettend dankbaar om. Een kleine beweging rechts achter hem trok zijn aandacht en geschrokken draaide Jake zich om, om recht in de ogen van een vrouw te kijken. Zijn ogen gleden even over haar ogen heen en zijn mond viel open toen hij haar staart zag. Was dit een zeemeermin? Jake keek weer even naar zijn schip. No way dat hij ooit nog veilig thuis zou raken zonder schip. Hij dacht aan de stapel munten die thuis op hem stonden te wachten mocht hij deze zeemeermin thuis kunnen brengen, maar dat was momenteel onmogelijk. Verder wist hij ook niet tot wat ze allemaal in staat was en hij greep naar zijn mes. 'Wie ben jij?' mompelde hij zachtjes.

Tugce
Landelijke ster

Tugce schreef:
Audrey wachtte rustig af tot de man weer bij zou komen. Eerlijk gezegd was ze wel benieuwd hoe de man zou reageren zodra hij zag dat Audrey een zeemeermin is. Ze schrok toen de man zijn ogen open schoot en overeind sprong. Ze had niet verwacht dat hij zo zou reageren. Ze wacht nog steeds af op zijn reactie, want zo te zien heeft hij haar nog steeds niet gezien. Stil blijft ze zitten en hield haar hoofd een beetje schuin. Toen de man haar eindelijk had gezien, merkte ze dat zijn ogen over haar heen gleden, ze grinnikte onhoorbaar toen zijn mond open viel toen hij haar staart zag. Ze volgde zijn blik naar het schip, hij komt voorlopig dus niet weg uit het eiland.. Audrey fronste toen hij naar zijn mes greep. Wat dacht hij wel niet? Audrey was de persoon die hem had gered, anders was hij nu dood geweest. ''Dus je denkt zomaar mij te kunnen doden?'' vroeg ze en keek hem er vragend bij aan. ''Ik ben wél de zeemeermin die je heeft gered. Als ik je niet had gered, was je nu dood geweest. Dus als ik jou was, had ik die mes weg gedaan.'' voegde ze er achter aan. Ze gaf geen antwoord op zijn vraag, dat interesseerde hem niet.

Anoniem
YouTube-ster

Envy schreef:
Jake zijn ogen schoten nu vuur. 'Denk je dat ik je dankbaar ben omdat je mijn leven hebt gered? Ik ga nog liever samen onder met mijn schip, zoals het hoort, dan dat ik gered word door een vrouw.' hij keek even naar haar, 'Als je zo'n wezens als jou tenminste een vrouw kunt noemen.' zijn greep om zijn mes was niet verslapt maar verstevigde nu juist. Jake begon te vloeken terwijl hij weer naar het wrak van zijn geliefde schip keek. 'Als mijn schip nog heel was geweest had ik simpel haar hoofd afgehakt en was ik nu alweer op weg naar huis.' mompelde hij tegen zichzelf. Hij bedacht zich opeens dat hij moest redden wat er te redden viel en rende naar het uiterste puntje van het strand waar hij het water in sprong. Hij had momenteel niets aan die eigenwijze zeemeermin, ondanks dat hij er eigenlijk wel van geschrokken was dat ze bestonden, en liet haar dus zonder problemen achter op het strand. Hij zou later wel kijken of ze er nog was, maar eerst moest hij kijken of hij nog eten kon redden.

Tugce
Landelijke ster

Tugce schreef:
''Ja zeker, en dat zou ook wel moeten. En waarom zou je niet gered willen door een vrouw? Vrouw of man, wat maakt het uit? Je kunt me op ten minst dankbaar zijn, idioot.'' Snauwde ze geïrriteerd. Audrey lachte toen hij dat laatste zei. ''Onervaren piraat, zeker nog nooit wezens gevangen?'' vroeg ze met een spottende toon. Ze keek naar zijn knokkels die helemaal wit waren van het stevig vasthouden van zijn mes. Ze had eigenlijk nu al spijt dat ze hem had gered en daarbij heeft ze ook direct een hekel aan hem gekregen. Audrey heeft altijd al een hekel gehad aan mensen of zeemeerminnen die je niet dankbaar zijn voor aardige dingen die je gedaan hebt voor ze. Audrey keek hem achterna en fronste weer toen hij in het water sprong, zeker op zoek naar belangrijke dingen in zijn schip. Tenslotte kon hij haar ook niet doden, hij stond er alleen voor en Audrey met veel meer zeemeerminnen, hij moest dus niet al te veel van zichzelf verwachten. Ze ging op dezelfde rots zitten waar ze zich net achter had verstopt. Ze zuchtte en haalde een hand door haar haren heen, af en toe keek ze naar het water of ze die piraat van net weer terug zou komen. Als Audrey het goed had, was al zijn bemanning dood, en maar goed ook.

Anoniem
YouTube-ster

Envy schreef:
Het water was ijskoud, ondanks de warme zon die op het water scheen. Nog steeds uitgeput probeerde Jake zo veel mogelijk drijfhout, eten en andere ronddrijvende dingen te verzamelen. Toen Jake weer aan land kwam had hij enkel een lege emmer, zeven planken, een kratje fruit en een ton met zout vlees kunnen redden. De rest zonk momenteel naar de boven van de zee. Natuurlijk begreep Jake diep van binnen dat hij op dit eiland zou sterven en dat hij net zo goed vriendschap kon sluiten met de wezens hier, maar Jake was een koppig iemand die niet graag toegaf. Zijn eer was gekrenkt, een echte kapitein ging samen ten onder met zijn schip, was hij dan geen echte kapitein geweest? Hij had het niet erg gevonden om samen op de zeebodem te liggen met The Devil's Curse, maar die zeemeermin had hem gered. Natuurlijk was hij haar niet dankbaar, hij zat hier alsnog vast, maar zij kon natuurlijk ook niet weten dat hij liever gestorven was dan gered. Hij zuchtte en liep met alle spullen verder het eiland op, nog steeds op het strand maar dichterbij de bomen. Uiteindelijk plofte hij neer op het warme zand en keek hij omhoog. Nog een paar uren en dan zou het donker worden, hij moest maar eens met een vuur beginnen.

Tugce
Landelijke ster

Tugce schreef:
Audrey zat nog steeds op haar rots en keek hoe die piraat van net al zijn eten aan het zoeken was en toen uit het water kwam met handen vol eten. Ze zuchtte toen hij niet weer bij haar kwam, eerlijk gezegd zou ze wel weer een gesprekje met hem willen voeren. Audrey keek toen naar de golven, die haar aandacht trokken waardoor ze erg graag in het water wou. Daarom dook ze in het water, niet alleen om die reden. Maar ook zodat ze niet uit zou drogen, vervolgens dreef ze op het water en liet zichzelf bewegen door de kleine golven. Eerlijk gezegd vond ze het wel raar dat er geen enkele schip, volgens de anderen zouden ze hier nog lang blijven aangezien ze al een paar uur dus geen enkel schip hadden gezien. Ze kwam uit het water en kroop naar de piraat toe. ''Hé'' mompelde Audrey droog terwijl ze toekeek hoe hij een vuurtje maakte. ''Aan het voorbereiden?'' vroeg ze en gooide haar haren naar achteren toe. Kort keek ze om haar heen, vervolgens richtte ze zich weer op hem.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld