Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

16 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

X-Men ORPG ft. Unicornstorys & Safety

Lix
YouTube-ster

Lix schreef:
De "O" bijt ;p

Wij weten

Unicornstorys: Raven (Mystique) & Logan (Wolverine)
Safety: Scarlett (oc) & Raphael (oc)
Ik: Kurt (Nightcrawler) & Lix (oc)

Ik begin wel ^^

Lix
YouTube-ster

Lix schreef:

//Lix\\

Ik zuchtte, zette mijn motor stil en deed mijn helm af. Hier was het dan, de plek die mij kon helpen. Ik zette mijn motor tegen de muur rond de school. "Xaviers School for Gifted Youngsters", stond er op het bordje naast de poort. Nerveus wreef ik over de plekjes tussen mijn knokkels. Ik was altijd al een buitenstaander, maar na een paar jaar nog meer dan anders. Dit was mijn laatste hoop op een "normaal" leven. Een school voor Mutanten, om hun krachten te leren beheersen. De poort was op slot en ik zag op dat moment geen bel. Mijn klauwen schoten uit de plekken tussen mijn knokkels. Even trok ik een pijnlijk gezicht. Ik sneed een vierkant gat uit het hek, net groot genoeg dat ik er door kon, en stapte het terrein op.

//Kurt\\
Ik liep door de gang en veegde even door mijn indigo gekleurde haar. We hadden net een oefening in de Danger Room gehad. Het was vermoeiend, maar wel nodig om je krachten optimaal te kunnen beheersen. En met Wolverine als diegene die leiding geeft - 'Volverine!' riep ik verschrikt. Logan had me er al vaker op gewezen dat het Wolverine was en niet Volverine, maar door mijn Duitse accent kon ik er niet veel aan doen. Ik teleporteerde naar de kast naast de Danger Room, maar zag meteen al dat hij daar niet meer was. Hij had zelf al een weg uit de kast gesneden. Ik glimlachte lichtjes en maakte me snel uit de voeten.
Het alarm ging! Iemand had ingebroken op het terrein.

FABQUEEN
YouTube-ster

FABQUEEN schreef:
//Mytique\\
Ik besloot weer om mijn 'eigen' huid te laten zien. Ik stond even stil en veranderde mezelf. Ik wou net naar Kurt toe lopen om even te vragen hoe de training ging. Ik was dan wel geen trainer, maar nieuwsgierigheid kon geen kwaad. Ik hoorde het alarm en keek rond. IK draaide me om en zocht een meest dichtbij mogelijke uitgang te vinden. Het was wel weer een taak van me om het terrein te beschermen. Ik veranderde in de gedaante van Professor X. Ik rolde naar het meisje toe en vroeg waarom ze inbrak.

//Wolverine\\
'Kurt, hoevaak heb ik dan nog gezegd dat je DAAR -Wijst naar een linkerhoek - inplaats van de rechterhoek heen moet! ' Ik draaide me om en riep naar achter 'We beginnen opnieuw, Ik heb alle tijd.' Na de training liep ik naar de kast naast de Danger Room om wat te halen voor Lix. 'Volverine!' Zachtjes in mezelf mopperde ik wat. 'Its Wolverine you dumbass.' Ik wist eigenlijk wel dat ze zou komen. Ook toen het alarm af ging wist ik eigenlijk al gelijk dat Lix het was. Ik sneed me een weg door de kast en liep rustig tegen de richting in naar binnen.

Lix
YouTube-ster

Lix schreef:

//Lix\\

Ik wou me snel uit de voeten maken, maar voor ik het wist, stond (eigenlijk 'zat') er een kale man in een rolstoel voor me. het verbaasde me hoe snel hij hier was gekomen, ondanks dat hij in een rolstoel zat. Ik opende mijn mond, maar kon niets anders uitbrengen dan: 'Euh..' Mijn paarskleurige ogen schoten over het terrein. Ik rook de geur van de man, alsof ik een dier was, dat was toch iets wat me bang maakte. Niet dat hij naar een vrouw rook, maar dat ik mensen gewoon kon ruiken, zoals een hond. Dat was waarom ik hier was. De klauwen, mijn goede reuk- en hoorvermogen, mijn herstel na een dodelijke operatie.. 'I-ik...' Twijfelend beet ik op mijn lip. Was dit wel zo'n goed idee? Ik had zes jaar voor Hydra gewerkt, ze hadden me klauwen gegeven, ik heb vreselijke dingen gedaan. En nu twijfel ik over dit? Ik sloeg mijn ogen neer. 'Ik kom vo-' Maar voor ik mijn zin kon afmaken, werd ik overvallen door een enorme hoofdpijn. Pijnlijk sloeg ik een zacht gilletje. Wat gebeurde er? Ik kon dit. Dit soort pijn kreeg ik bij de ontwikkeling van mijn klauwen, van de mutatie. Zwarte vlekken begonnen voor mijn ogen te dansen en ik viel op de grond. Daarna was alles zwart.

//Nightcrawler\\

Ik teleporteerde op de buitenmuur van het gebouw en zag professor X al bij de indringer staan. Ze zag en niet gevaarlijk uit. Het zag er ook niet naar uit dat ze slechte bedoeling had, maar schijn bedriegt. Je uiterlijk heeft niets te maken met hoe je van binnen bent, ik kan het weten. Ze had kastanjerood haar, een bleek gezicht en paarskleurige ogen. Was dat een deel van haar mutatie? Samen met Beast, Angel en Mystique was ik één van de weinigen waarvan het uiterlijk echt werd aangepast door de mutatie. Ik teleporteerde naar de grond. Ze leek twijfelachtig, maar toch had ze een beslissing genomen en begon te praten. Ik schrok toen ze een gilletje sloeg en begon naar hun toe te rennen.

FABQUEEN
YouTube-ster

FABQUEEN schreef:
//Mystique\\
Ik veranderde in mijn eigen gedaante en hurkte naast haar neer. 'Hwmpf, weten we nog niet waar je voor kwam.' Ik porde haar om te kijken of ze wakker werd zeg maar. Was ze haar bewustzijn kwijt? Ik stond op en vroeg mezelf af wat ik moest doen. 'You must stay with her, she will wake up.' Dat was Prof. X. Onze telepaat. Ik draaide me weer om en hurkte naast haar neer en ging maar zitten uiteindelijk. 'Sta daar niet zo ga door, het is niet ernstig ofzo. Ze word wel weer wakker !' Riep ik naar de menigte die naar ons keek. Door de menigte heen zag ik Logan komen. Hij kwam rustig aanlopen en toen hij het meisje zag begon hij iets sneller te lopen. Ik keek weer terug naar het meisje. 'LIX ?' Awh dus zo heette ze, Ik keek op en zag Logan. Hij duwde me weg en tilde Lix -Als ze zo heette- op. 'Waar was dat voor nodig, gosh bad mood Logie? '

//Wolverine\\
Ik stond aan het einde van de gang door de ramen naar buiten te kijken. Het duurde wel erg lang. Uiteindelijk was ik het wachten zat en ging naar buiten. Ik had niet gemerkt dat ze buiten bewustzijn was. Ik liep aan het begin van de menigte langzaam, steeds sneller. Ik duwde een paar mensen weg en één daarvan was Kurt. 'Wolverine, met een w. Onthoud het nou een keer.' Ik draaide me om en begon weer te lopen. 'LIX !' Ik zag Mystique daar rustig zitten en me aankijken. Ik duwde haar weg en greep Lix en begon naar binnen te lopen. Toen ze een beetje wakker werd riep ik gelijk uit 'Wat was er mis met een bel! Te menselijk voor je ?!' IK zette haar neer op ee stoel en ging zelf op een stoel schuin ertegenover zitten. Ik keek haar aan en er viel een lange stilte.

Lix
YouTube-ster

Lix schreef:
//Lix\\
Ik glimlachte flauwtjes om het eerste wat ik hoorde toen ik weer wakker werd. Alles voelde anders aan, maar ik negeerde het. Het was een lange stilte, maar een stilte waarin ik na kon denken. Waarom was ik zonet flauwgevallen? En waarom voelde ik me nu zo raar? Alles voelde anders aan. Ik had het idee dat ik alles om me heen voelde, van Logan tot de stofdeeltjes in de lucht. Ik had hier over gelezen; een voorbeeld was Emma Frost. Telepathie en haar huid van diamand maken; twee mutaties. Ze had een secundaire mutatie ontwikkeld. Vermoeid wreef ik over mijn achterhoofd. 'Is dat hoe je me begroet na jaren?' Ik keek Logan aan. 'En ik kom hier niet voor jou.' Ik vertikte het om 'vader', 'pap' of wat ook in die richting kwam, tegen hem te zeggen. Hij liet me achter bij mijn moeder in Duitsland. Ik weet nog wel hoe dat ging.
- 'Schat, we gaan op reis.' Ze glimlachte, maar er zat verdriet achter haar glimlach. In Amerika liet ze me achter in een weeshuis, omdat ze wist dat mijn vader in dat continent zat en wist dat ik meer om hem zou lijken. Wat moest zij met een mutantenkind? Tien jaar verstreek en ik werd opgehaald door een man genaamd William Stryker. Ik dacht dat ik eindelijk een thuis zou krijgen, niet dus. Wapon X was ontsnapt, ik was hun tweede kans. Ze hadden het project herbouwt en ik heb zes jaar voor Hydra, hun operatie, gewerkt. Tot ik ook ontsnapte. Daarna heb ik een jaar in Las Vegas gewoond, tot ik besefte dat ik hulp nodig had. Daarom was ik daar. Maar ik zou hem, de man die mij had achtergelaten, nooit als mijn vader zien.

//Kurt\\
Ik schrok toen ik opzij werd geduwd. 'Vas dat maar zo makkelijk,' mompelde ik. Ik kon mijn accent niet zomaar naar wil veranderen. Twijfelend bleef ik staan. Moest ik naar haar toe? Ik dacht het niet, ik kon haar niet eens. Het enigste wat ik zou doen, was haar afschrikken. Logan leek haar te kennen, dus leek het me verstandig om me er niet mee te bemoeien. Ik wou me omdraaien, maar wist niet wat ik anders nog te doen had. Even keek ik naar Mystique en naar de menigte die zich gevormd had, bereid op een gevecht. Het was allemaal onnodige geweest. Het was gewoon een meid, opzoek naar iets onvindbaars. Ik had het gewoon in haar ogen kunnen zien. Ze zocht naar hoop, iets wat nauwelijks toch te vinden was in een wereld met mensen die bang zijn voor de dingen die ze niet kennen. Ik zuchtte. Ik was hier ook, omdat professor X mij hulp aanbood. Mij hoop gaf. Ik hoopte dat wij hetzelfde voor haar konden doenn.

FABQUEEN
YouTube-ster

FABQUEEN schreef:
//Mystique\\
Ik stond daar en haalde mijn hand door mijn haar. Ik liep door het gras een rondje om het gebouw. In het begin hadden we hier nog simpele wedstrijden gedaan met Eric en Beast. Nu is het een complete school. Na mijn rondje ging ik maar in het gras zitten. Ik keek omhoog naar de lucht en veranderde mijn gedaante weer naar mijn menselijke ik. Het voelde zo fijn als ik wisselde van gedaante. Heerlijk gevoel. Ik stond op en liep naar binnen. Kurt, gaat het al beter met het V/W- Gedoe? ' Ik glimlachte en liep door nadat hij antwoord gaf.

//Wolverine\\
'Lix hoe dan ook je zult me toch elke dag moeten zien, jaren lang. En nog steeds ben ik je vader. ' Ik nam een hap lucht, 'En dat realiseer je je ook wel.' Ik stond op en smeet de deur letterlijk dicht. Toen ik in mn kamer was begon ik random dingen te slopen. Ze moet het toch ooit accepteren. Het werd al later in de avond en ik besloot maar om te eten. Na het eten zou ik nog één training geven aan een paar en verder was het Schluss.

-

Schluss ofzo is klaar ;3. & Sorry voor korte stukjes :3

Lix
YouTube-ster

Lix schreef:

//Lix\\

Ik deed Logan na, nadat hij weg was en begon door de kamer te paraderen. Met een diepe stem zei ik: 'Blahblahblah. Blah!' En toen zei ik, met een stem die op een kruising van Logan en Darth Vader leek: 'Lix, I am your father.' Toen ging ik weer zitten. Hij was mijn vader niet. Hij is er nooit voor me geweest. Ik stond op en opende de deur. Nu moest ik die Xavier-gast nog zien te vinden. Dat moest niet zo lastig zijn, toch?

//Kurt\\

Ik zuchtte. 'Nein.' Toen keek ik haar recht aan. 'Maar vat maakt jou dat eigenlijk uit?' Ik was eerlijk om te zeggen dat ik haar niet vertrouwde. Natuurlijk zei ik dat niet recht in haar gezicht, maar ik vertrouwde haar gewoon niet. Toen ze weg liep, deed ik dat ook. Toen ik weer binnen was, zag ik die Liz weer. Het was Liz, toch? Ik teleporteerde zo zacht mogelijk achter haar en tikte mijn mijn staart op haar schouder. Ze draaide zich verbaast om. Ik had er niet over nagedacht, maar als ik dat had gedaan, had ik het kunnen voorkomen. Ze gilde.

---

Kort maakt me niet veel uit, als het maar niet twee zinnetjes worden, ofzo. ^^ Als je soms grotere stukken doet, zoals ik, want ik doe soms ook korte, ga ik er echt niet over bitchen, hoor. ;p

FABQUEEN
YouTube-ster

FABQUEEN schreef:
//Mystique\\
'Meest blije plek op aarde hier. Hmwpf.' Ik zocht naar Logan, ik was wel nieuwsgierig waar hij 'Lix' van kende. Ik zou ook maar eens mijn excuses aanbieden. Van sommige kamers waarvan ik niet wist of er iemand was trok ik de deur open. Ik zag verderop in de hal Kurt en het meisje. Nou ik zou later wel mijn excuses aanbieden. Ik draaide me om en liep richting Xavier om te vragen wat we met het meisje moesten doen. Ik deed de deur open en begon al gelijk met praten. 'Professor, er is ingebroken op het-' Ik werd onderbroken door Xavier zijn zware stem. 'Raven, ik weet dat er is ingebroken. Ik kon het aan zien komen van verre, ik zal haar laten komen. Wacht maar even. Nog iets anders dat er was.' Hij glimlachte met een flauw lachje. Ik zei nog zachtjes. 'Trouwens. Je zou nooit meer in mijn hoofd komen. Hmwpf. En ja er is wat mis met dat kind.' IK plofte neer en wachtte op die zogeheette Lix.

//Wolverine\\
Omdat ik al chagrijnig was was ik bij het kleinste dingetje al boos. Bij de training ookal. Ik had ook al mn bladen eruit gehaald. 'Wat als je in een leven-of-dood situatie zit. Zoals deze, je moet snel handelen. ' Ik zette mn bladen iets strakker tegen zijn schouder. Niet erin, maar als ik iets harder duwde zaten ze in zijn schouder. IK trok mijn bladen in en draaide me om en liep weer weg. 'En dit blijven we herhalen.' riep ik nog naar achter. Ik liep naar buiten en ging maar is een rondje lopen. Ik zou morgen wel weer terugkomen ofzo.

Lix
YouTube-ster

Lix schreef:
//Lix\\
Ik was me werkelijk doodgeschrokken. De blik die hij me gaf, liet me kalmeren. Toen hij zijn hand (die mar drie vingers had!) van mijn mond afhaalde, lukte het me weer rustig te ademen. Wat was er met zijn uiterlijk? Hij was helemaal blauw, gele ogen, punt-oren, een duivelsstaart, drie vingers aan elke hand en twee tenen aan elke voet. Het hoorde vast bij zijn mutatie. Ik opende mijn mond om wat te zeggen, maar bedacht me. Schichtig keek ik om me heen. 'Weet je waar ik professor X kan vinden?' vroeg ik wat verlegen. Ja, ik was echt als de dood voor die jongen, maar hij was toch ook gewoon een mens? Als je hem nog menselijk kon noemen.

//Kurt\\
Ik voelde me wat schuldig. Ik had haar enorm laten schrikken. 'Het spijt me,' mompelde ik, 'het vas niet de bedoeling om je te laten schrikken.' Even fronste ze bij het W/V-gedoe. 'Ik ben Kurt Wagner.' Ze gaf geen antwoord, maar keek wat ongemakkelijk. Dat was ik wel gewend van mensen die niet vaak rond mutanten waren, ondanks dat ze er zelf een waren. Ik wees haar de weg naar professor X en ze haastte zich weg. Ik boog mijn hoofd en liep weg.

FABQUEEN
YouTube-ster

FABQUEEN schreef:
//Mystique\\
Ik zag haar binnenkomen en ik keek haar aan. Ik bleef nog steeds zitten. 'Weg gevonden Lix?' Ik keek Professor aan en riep zowat uit 'Ja anders was ze hier toch niet. Gosh ! Dat u kaal bent hoeft nog niet te zeggen dat u blind word niet?' Ik stond op en liep langs Lix weer weg. Echt waar. Ik wou naar buiten gaan en daar liep ik tegen Logan aan. Hij draaide zich om en stond alweer met zijn bladen half tegen mijn kin aan. Ik sprong naar achter en ging ook in vechtpositie staan. 'Godverdomme Logan. Begroet je mensen altijd met een vechtpartij. ' Ik greens en stond op en veranderde van gedaante naar mijzelf weer. 'Als je toch zo nodig wil vechten.' En ik ging weer staan. Ik trok een grijns, alweer.

//Wolverine\\
Ik ging naar mijn kast/kamer om wat spullen in te pakken. Veel had ik niet omdat ik vroeger moest rondtrekken en daarom weinig bezittingen had. Ik deed de deur dicht en ging naar buiten. Ik snoof de frisse lucht op en liep verder richting het bos. Ik hoorde wat en draaide me om. Nadat ik ook iets voelde draaide ik me om en stak zowat mijn bladen in zijn/haar kin. Toen ik keek was het Mystique. 'Raven, ik had je kunnen doden já. !' Ik hoorde haar wat zeggen en ging ook in een vechtpositie staan. Mystique probeerde met haar voeten wat te doen maar ik sloeg ze alweer weg. Ze maakte een sprong en ik greep haar vanuit de lucht en trok haar naar beneden. 'Kom op, niks beters als mutant ?' Ik daagde haar uit. Nadat ze nog 2 pogingen deed nam ik mijn slag. Ik draaide me om en mijn bladen kwamen eruit. Ik rende naar haar toe en zijn sprong weer omhoog om te ontwijken, dat was erg voorspellend omdat ze niet anders kon. Door haar actie kon ik haar nu dus makkelijk moorden als ik mijn handen uitstak. Ik zweette en bij Raven stond het ook op haar voorhoofd. Ik stond voor haar stil en haalde mijn bladen naar binnen. 'Als ik je niet mocht was je al binnen een minuut neer. ' zei ik. Ik zakte tegen een boom neer en ging maar even zitten/uitrusten. Ondertussen vroeg ik waarom ze hier was.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
//Scarlett\\
Raphael moest me voortslepen, mijn lichaam was te zwak om zelf nog goed te reizen. Normaal zou mijn lichaam vanzelf herstellen, maar dit keer zat het me tegen. Mijn oogwit zag groen van het gif dat mij in de gevangenis was toegediend. Daardoor hielden ze me onderdrukt, maar dankzij Raphael had ik weten te ontsnappen, samen met hem natuurlijk. Met mijn wazige blik zag ik in de verte een gebouw, waardoor mijn hart een sprongetje maakte. Een bewoond iets! Althans, het zag er bewoond uit. Dichtbij de hekken begon Raphael om hulp te roepen. Ondertussen zwaaide hij ook, maar daardoor schoot hij per ongeluk een vuurbal zo groot als een skippybal op een menigte af.

//Raphael\\
''Kom op Scarlett, je kunt het wel.'' mompelde ik, terwijl het me steeds meer moeite kostte om haar vooruit te krijgen. Net zoals haar zag ik een gebouw, al zag ik het waarschijnlijk een stuk scherper. ''He... HE! HELP! HELP ONS!'' begon ik te roepen en ondertussen begon ik te zwaaien met mijn vrije arm. Helaas vuurde ik daardoor een vuurbal af, wat totaal niet mijn bedoeling was. ''OH GOD, NEE NEE NEE NEEEE!'' schreeuwde ik, tegelijkertijd dat Scarlett bewusteloos neerviel. Snel knielde ik bij haar neer en probeerde haar wakker te krijgen. Ik probeerde alles, maar niets leek te helpen. Hopelijk kwamen de mensen ons nu wel helpen, in plaats van te denken dat ik ze wilde aanvallen en dat ze dan mij gingen aanvallen.

FABQUEEN
YouTube-ster

FABQUEEN schreef:
//Mystique\\
Na een halfuur een lang gesprek te hebben gehad stond ik op. 'Ik denk dat ik weer terugga Logie.' Ik lachte bij Logie, ik wist dat hij die naam haatte. 'Awh kom op, lach eens Logie ! ' Ik keek naar hem die er niet om kon lachen. 'Nou ik ga. Eh, blijf hier. Ik breng straks wel wat eten ! ' Ik veranderde in Beast qua gedaante omdat hij sneller kon rennen. Binnen een notime was ik bij de bosrand. Alles leek zo snel. Was zo snel, ah oké, zo ziet Beast dat dus. Ik glimlachte bij die gedachte. Ik zag 2 mensen, waarschijnlijk ook mutanten om zo te zien aan hun uiterlijk. Nogsteeds in de gedaante van Beast kwam ik aanlopen. Ik vroeg aan de jongen of ik kon helpen. Toen hij opkeek schrok hij een beetje. 'Oh wacht. Ik ben Mystique. ' Terwijl ik dat zei veranderde ik naar mijzelf. Ik stak mijn hand uit en ging naast het meisje zitten. 'je bent de 3de al vandaag meid. Hwmpf.'

//Wolverine\\

nadat Raven wegwas stak ik nog 1 keer mijn klauwen uit. 'Logan of Wolverine is mijn naam. Niet Volverine of Logie. Blijkbaar is dat moeilijk te begrijpen voor sommige mensen. Ik begon maar een paard blaadjes stuk te snijden uit verveling. Ik bleef daar zitten en kon niet wachten tot Raven kwam. Ik had weer honger. Hoe zou het nou eigenlijk met Lix gaan? Zou ik haar gaan opzoeken weer?

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
//Scarlett\\
Niet snel nadat ik flauw was gevallen, werd ik weer wakker. Door de rook begon ik te hoesten, waarbij er bloed omhoog kwam. ''Fuck.'' gromde ik en veegde gewoon mijn mond af. Rustig kwam ik overeind en keek naar Raphael. Na even een korte wisseling van blikken, was Raphael rustig en ging naar de vlammen toe. Daarna draaide ik mijn hoofd om naar diegene die blijkbaar Mystique heette. Ik kende haar, alhoewel ze mij niet zou kennen. Alleen Raphael kende mij door middel van verhalen. Verder was ik een niemand. Verwilderd schudde ik mijn hoofd heen en weer, proberend om de wazige blik weg te krijgen. ''Hebben jullie iemand om naar het gif in mij te kijken? Daarna ben ik weer weg, maar als dat gif in mij blijft zitten, kan ik niet normaal overleven.'' mompelde ik en hoestte nog wat bloed op.

//Raphael\\
Ik knikte naar Scarlett, ik had de boodschap begrepen. Rustig liep ik naar de vlammen en ademde ze in. Het leek net alsof ik ze opat, wat ik ook eigenlijk deed. In ademen en dan doorslikken, zo kreeg ik de vlammen weg. Dit deed ik bij iedere vlam en al gauw was alles weer normaal. Naast de brandschade dan. Rustig liep ik terug naar de twee en hielp Scarlett overeind. Ze was er nog slechter aan toe dan eerst. ''We hebben iemand nodig en snel. Daarna zijn we weer zo snel mogelijk weg.'' mompelde ik en beet toen op mijn lip. Eigenlijk wilde ik niet weg van een bewoonde plaats, maar het moest wel. Waarschijnlijk wilde ze ons niet eens hier.

FABQUEEN
YouTube-ster

FABQUEEN schreef:
//Mystique\\
'We kunnen kijken of Prof- Ja dat kan hij, zeker weten. ' Ik werd namelijk onderbroken door Xavier. Ik tilde haar op als een bruidegom zijn bruid optilde. 'Jullie kunnen na de operatie niet gelijk weg hoor, zelfs ik weet dat. ' Ik keek Raphael aan en zei: 'Ze moet blijven voor herstel. ' Ik liep met het meisje in mijn armen naar de poort. Ik legde mijn hand op de herkenner en de poorten gingen langzaam open. We hoorden een persoon roepen en ik draaide me om. Logan kwam aanrennen. 'Ik wou terug, het word koud 's nachts.' En hij glimlachte flauw. 'Ja opschieten, ik heb niet alle tijd op dit moment als je het nog niet opviel.' ik begon harder te lopen. Beetje zacht te rennen zeg maar.

//Wolverine\\
Ik stond op en liep rustig terug. In de verte zag ik een blauw gedaante en nog een paar mutanten. Waarschijnlijk was dat Mystique. 'Raven, wacht eens !' En ik begon naar haar toe te rennen. 'Wie zijn dat? En ik wou terug, het word koud.' Ik glimlachte flauw en liep langs haar. 'Moet ik haar overnemen? ' Ik nam het meisje over en liep met Raven en de jongen mee naar binnen. Ik bekeek het meisje van top tot teen. Nu ik het zo bekeek deed ze me aan Kurt denken met haar staart. Zacht mopperde ik 'Als je maar geen V van de W maakt.' en ik liep stug door.

Lix
YouTube-ster

Lix schreef:
//Lix\\
Misschien was het omdat ik niets te doen had, of gewoon omdat ik te nieuwsgierig was. Buiten zag ik allerlei mutanten staan en ik liep er rustig naartoe. Ik hoorde Logan nog net, voor hij wegliep, zeggen: 'Als je maar geen V van de W maakt.' zeggen. Ik ging in soldaathouding, zoals mij geleerd was bij het Wapon X project. 'Natuurlijk generaal Volverine.' Gemeen glimlachte ik zijn kant op. Ik had nooit gezegd dat ik een aardig persoon was. Snel liep ik door naar de mutanten.

//Kurt\\
Ook ik, net zoals een groot deel van de school, had de mutanten gezien. Met een paarsgekleurde rook en een geluid dat leek op 'Bamf', was ik buiten. 'Oeps, sorry!' Ik was net voor iemand geteleporteerd en diegene was tegen mij aangelopen. Mijn wangen werden een beetje paarsig. Dat was voor mij blozen. Het was Lix. Ze knipperde even met haar ogen en bloosde. 'Geen probleem,' mompelde ze en veegde een plukje haar achter haar oor. 'Je bent erg knap.' Het was er uit geschoten voor ik het door had. Ze werd nog roder en liep door. Ik schaamde me dood, maar volgde haar toch naar de groep mutanten.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld