Het glazen plafond is nu nog steeds een maatschappelijk fenomeen. De term wil zeggen dat vrouwen op de werkvloer tot op een bepaalde hoogte geraken, maar dan tegen een glazen plafond stoten waardoor ze de top van de carrièreladder niet kunnen bereiken. Tot op de dag van vandaag is het nog steeds zo dat het aantal vrouwen die topposities bekleden binnen bedrijven aanzienlijk lager is en het is dus belangrijk om aandacht te besteden aan dit fenomeen.

Er is een index, de glazen plafond index, die de doorstroom van vrouwen van één niveau naar een hoger niveau meet. Om deze index te bepalen, wordt er gekeken naar hoeveel vrouwen er momenteel op het lager niveau zitten en dat aantal wordt gedeeld door de hoeveelheid vrouwen die op het hogere niveau zitten. Een GPI die laag is, betekent dat er een goede doorstroom is naar een hoger niveau, maar een hoge GPI wijst op een dik glazen plafond en daar is het voor vrouwen moeilijker om hogerop te geraken.

Een bekende manier om het glazen plafond tegen te gaan, is het gebruik van quota. Door een bepaald percentage vast te leggen over de hoeveelheid vrouwelijke werknemers of bestuursleden, proberen landen ervoor te zorgen dat meer vrouwen aan de top geraken. Dit is iets wat voornamelijk gebruikt wordt bij de overheid en iets wat de overheid grote bedrijven oplegt. In Nederland behaalde de Rijksoverheid hun streefcijfer van het aantal vrouwen in topposities. Zo behaalden ze 31 procent hooggeplaatste vrouwen in 2016, twee jaar eerder dan gepland. In Nederland geldt zo’n quota ook voor bedrijven. In België is er het quotum dat in grote beursgenoteerde bedrijven één derde van de bestuursleden vrouwen moeten zijn en sinds 2013 wordt er hard gewerkt opdat één derde van het overheidsbestuur in Brussel vrouwelijk is.

Verder zijn er nog andere termen die gelinkt zijn aan het het glazen plafond. Zo is er de term ‘plakkende vloer’ waarbij er dus verwezen wordt naar een vloer waaraan minderheden blijven plakken en ze daarom de kans niet krijgen om van een lager niveau naar een hoger niveau te gaan. Dit is dus de plakkende vloer, onderaan de carrièreladder, die ervoor zorgt dat het voor vrouwen ook al moeilijker is om de eerste stappen te zetten naar de top van hun carrière.

Het glazen plafond is dus een metafoor die erop wijst dat het voor vrouwen moeilijker is om de top van een carrière te behalen. Dit begrip wordt voornamelijk gebruikt als er wordt gesproken over vrouwen, maar kan ook gebruikt worden bij andere minderheden in de maatschappij. Het is iets wat nu nog steeds relevant is en waar men in het ene land al meer aan wil werken dan in een ander.