Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
Monza
doe een voorspelling voor Nederland-Marokko en WIN!
Welkom bij Virtual Popstar, de #1 community voor jongvolwassenen!

Maak nu gratis een account en praat mee op het forum. Speel games en kies uit duizenden kledingitems om je popster mee te verkleden.

Klik hier en maak je eigen account
> Sluiten
Helper
15 van de 24 sterren behaald
Profiel
Adlicious
avatar

 MeldenThe Hunger Games: Kwart-finale inzending (Ilse)
Nadat Judith, mijn district- en bondgenoot, is gestorven heb ik een lied voor haar gezongen en waardig afscheid van haar genomen. Wat deed dit ontzettend veel pijn. Nu sta ik er helemaal alleen voor. Judith haar laatste wens is dat ik deze hongerspelen ga winnen. Voor haar, Rue en mijn zusje Yolène. Ik heb geluk dat ik zoveel sponsoren heb, want dat kan me nog wel is goed van pas komen. 

Ik besluit om het bos in te gaan en te zoeken naar de overgebleven tributen. Een paar minuten later hoor ik wat ritselen in de struiken. Nu moet ik proberen om zo stil mogelijk te zijn, zodat mijn aanval onverwachts blijft. Niets mag op dit moment meer mislukken, echt helemaal niets. Ik richt mijn pijl op de struik en op dat moment vlucht de tribuut snel weg. Ik ren haar achterna. Bijna ben ik bij haar aangekomen. Ik probeer te schieten... mis. Maar ik blijf de achtervolging inzetten. Zo te zien heeft ze haar wapen verloren. Dat kan alleen maar in mijn voordeel werken. In plaats van te schieten gooi ik mijn zwaard met een hoge snelheid naar haar toe, deze mis ik ook. Maar in plaats van dat ze door gaat rennen, pakt ze het zwaard. Dat was helaas geen goede keuze, want zoals ik aan het begin van de hongerspelen had gelezen in de gebruiksaanwijzing van dit zwaard is het zo dat de eerste persoon die het zwaard aanraakt te eigenaar wordt. Mocht je het zwaard willen bemachtigen, dan moet je eerst de eigenaar doden. Zo niet, dan sterf je. Dit is ook wat er nu gebeurde, de tribuut is gestorven. Ik toon geen genade en ik ga snel op zoek naar de andere overgebleven tributen.
Nu de laatste (andere) tribuut over gebleven is moet ik wel een aanval plannen. Wat zal ik doen? Na lang nagedacht te hebben besluit ik om me te verstoppen, hoog in de bomen, waar niemand me van beneden zou moeten kunnen zien. Ik zal overal voor op mijn hoede moeten zijn. Niets is wat het lijkt in deze arena vol gevaren. Het enige wat me nu nog tegenzit is mijn been, die gewond is geraakt na de achtervolging op de tribuut die ik net gedood heb. De avond breekt aan en dan zie ik iets aankomen. Het is een pakketje van mijn sponsoren. En ja hoor, er zit een zalfje in. Dit zal vast helpen. Ik wist dat ik op ze kon rekenen!

Ik schrik wakker. Tot mijn grote verbazing is er een grote wolk met mist. Dit belooft niet veel goeds. Gelukkig heb ik geen last meer van mijn been, dus spring ik zo uit de boom en ren ik vervolgens weg. Ik kijk nog een keer achter me. Nee hè, de mist komt steeds meer dichterbij. Totdat ik haar zie. De aller laatste overgebleven tribuut die ik nog moet doden. Dit is de enige mogelijkheid om weer thuis te komen. Onze vermoeide gezichten staren elkaar een paar seconden aan. Ze gooit haar mes, maar mist. Vervolgens pak ik mijn pijl en boog. Deze keer raak ik wel! 

Ik hoor het signaal. Ze is dood, ik heb gewonnen! Het dringt nu pas echt tot me door. Ik weet niet wat ik voel, blijdschap, opluchting of toch spijt? Het enige wat ik nu nog wil is naar huis. Naar mijn zusje, mijn ouders, familie, vrienden etc. Het vliegtuig dat me op komt halen is al verschenen.

Wanneer ik mijn voeten op de grond buiten de arena zet, applaudisseren de mensen van mijn district. Wat een goed gevoel is dit toch! Ik denk terug aan de transformatie die ik ondergaan heb in de tijd dat ik deel uitmaakte van dit grote avontuur.


Eerst was ik een gewoon dorpsmeisje, toen een echte strijder en kijk nu, ik ben iemand geworden die zich nooit meer zorgen hoeft te maken over geld. Je zou denken dat ik gelukkig ben na deze hongerspelen. Maar in tegendeel, ik ben eigenlijk helemaal niet blij. Ik ben blij dat ik nog leef, maar als je kijkt hoeveel gewonden er door mij gevallen zijn. En dan nog wel te bedenken dat ik verder moet leven zonder Judith! 

Ik hoor van president Wout dat het tijd is om op een zegetour te gaan. Hopelijk brengt de toekomst veel goeds voor mij in petto. We zullen het zien.

Om mijn creativiteit nog extra te bewijzen aan de spelmakers heb ik ook nog een aantal andere dingen gemaakt, zie hier:
 


Ik heb mijn best om van alles iets te laten zien. Dus een lay-out, een blend, een gedicht, een verhaal en een tekening. Hopelijk is dit genoeg om jullie te overtuigen!

Heel veel succes met het kiezen van de winnaar(s)! 
Liefs, de (hopelijk) toekomstige winnares van de THG-competitie.
Het einde is bijna nabij
Na dit alles ben ik eindelijk vrij
Vrij om te leven, vrij om te jagen
Meer dan dat hoef ik niet te vragen

Alleen de drie tributen, Elle, Jaimy en Tinn nog
Daarna kan ik rustig ademhalen, toch?

Ik pak mijn pijl en boog
En ik schiet, door de bomen heen en niet te hoog.
Ik kijk, heb ik iemand geraakt?
En ja hoor, de eerste is doodgemaakt.

Het tweede slachtoffer valt razendsnel
Ze zat in de val, knel.
Het gegil kun je aan het einde van het bos nog horen
Gelukkig heb ik tenminste nog niet verloren. 



Reactie plaatsen

Reageer op de blog The Hunger Games: Kwart-finale inzending (Ilse) van Adlicious .
Bericht plaatsen