NoraLove schreef:
Ik loop door de straat. Het is al laat en er loopt niemand. Ik weet een kortere route naar huis, maar dan moet ik wel wat weggetjes door waar ik nog nooit geweest ben. Het gaat door de achterbuurt. Ik weet niet wie of wat daar woont, maar ik heb er vreselijke verhalen over gehoord. 1 verhaal ging over een klein jongetje die met zijn vrienden was aan het voetballen op straat. Dat net zijn nieuwe bal in een steegje had laten rollen. Hij wilde hem natuurlijk gaan halen. Hij ging alleen het steegje in. Niemand had hem ooit nog terug gezien. Ik aarzel, zal ik het steegje ingaan of niet? Ik twijfel maar loop dan toch het steegje in. Er staat een dikke laag mist in het steegje, dus ik zie geen hand voor ogen. Opeens zie ik een fel licht en er roept een stem:" Wat moet dat hier?" Ik ren weg. Maar door de mist zie ik geen hand voor ogen. En opeens werd het allemaal zwart voor m'n ogen. Ik was tegen een muur aangelopen.
Even later wordt ik weer wakker. Ik zit vastgebonden in een huis. Het is muf en er staan allemaal gekke apparaten in de kamer.
Ik denk van wat gaan ze met me doen? Er komt een man de kamer ingelopen. En zegt: Je had hier niet moeten komen. Maar nu laat je me geen keus. Hij riep de bende bij elkaar. Toen zei hij tegen mij: "Je had hier niet moeten komen. Als ik iemand anders zie dan deze bende laten jullie me geen keus." Een van de bandeleden gaf een mes. "Ik zal je hart uitsnijden en die opeten met geen enkel gevoel van medelijden." Hij hief het mes op en stak m'n hart eruit. Nu ik hierboven ben en ik naar beneden kijk. Zie ik die man honderden kinderhartjes uitsnijden en opeten. En die akelige stem van hem blijft in m'n hoofd hangen:"Je had hier niet moeten komen. Als ik iemand anders zie dan deze bende laten jullie me geen keus."