Suusje094 schreef:
De verloren popster
Ik weet het nog zo goed, lang blond haar, met paarse plukken, hoge hakken en een mooie glimlach. Ze was echt fantastisch, maar onbereikbaar, zal ik haar ooit nog tegenkomen? Ik zat in de trein op weg van huis, ik kwam van een concert van Celina. Celina, het perfecte meisje voor hem, heeft pit en weet wat ze wil. Ik ging slapen, dromen over dat fantastische meisje.
Ik werd wakker, wat een nachtmerrie, Celina weg? Nee dat mag nooit gebeuren. Ik liep naar beneden en zag staan op de krant: "Waar is Celina?!" Ik schrok. Nee, dit kan niet, dit is onwerkelijk. Een zangeres kan na een optreden vol energie, niet zomaar weg zijn. Wat moest ik doen? Ik zocht op internet en kwam tegen dat kidnappers uit New York losgeld vragen. Hoe kan ik ooit zo'n bedrag betalen?! Ik, degene die met een krantenwijk zijn eigen eten nog niet eens kan betalen, het armste jongetje van de stad. Nee dat gaat niet, ik moet naar New York. Al zal hij moeten liften, nu nog.
En daar stond ik dan, aan de kant van de snelweg, met een bordje waarop staat "New York". Een vrachtwagen stopte voor hem, hij stapte in. Er zit een man in, ongeveer 60, zijn pensioen is er bijna. Ik reed met hem mee, naar de grote stad.
En nu? Hoe kon ik in zo'n grote stad, Celina vinden?! Ik besloot om te gaan wandelen in de gevaarlijke stegen. Ik liep in een donker eng steegje,ik zag een container, ik hoorde geluiden. Wat is dat toch? Daar lag ze, in haar ogen zag ik angst, handen en voeten vastgebonden, een bol in haar mond, ze kon niet praten. Ik bevreed haar. "Hoi ik ben Drake en jij bent Celina" zei hij. Celina knikte en zei: "Kom snel mee, straks komen ze". Samen rennen ze weg.
En nu zit ik hier, in het vliegtuig, terug naar huis, en Celina zit naast me. Wat een avontuur.