Forumcompetitie: Pirates of the Caribbean - Forum

Anoniem
Internationale ster

popstargirlpower schreef:
er zijn al 9 inzendingen!

Fame
Internationale ster

Fame schreef:

Emerald schreef:
Damn Laura sorry, mijn huiswerk is nog niet klaar en moet zo bed in DD:

Jammer Ax maar je huiswerk gaat voor! <3

Anoniem
Internationale ster

popstargirlpower schreef:
wanneer is de uitslag bekend?

Gerhardina
Wereldberoemd

Gerhardina schreef:

Fame schreef:

Gerhardina schreef:

Doe niet mee hoor!

Oh dat is jammer!

Ja weet ik maar heb geen tijd om aan alles mee te doen

Fame
Internationale ster

Fame schreef:

popstargirlpower schreef:
wanneer is de uitslag bekend?

Moet ik even kijken ik had inderdaad een dag gekregen voor de uitslagen.

Anoniem
Popster

RocketQueen schreef:

1. http://oi59.tinypic.com/15forjp.jpg

2.

3. Ik zou hem op een dwaalspoor lijden naar een onbewoond eiland. Ik zou er voor zorgen dat hij een schatkaart in handen krijgt met een route naar een schatkist op dat onbewoonde eiland. Ik zou hem dan helpen met zoeken en uiteindelijk als we op het punt aankomen zou ik hem misleiden met mijn piraten charmes. We zouden rum drinken tot we niet meer op kunnen en uiteindelijk samen in slaap vallen in het gras.
4. Ik vraag hem beleefd of hij wil vertrekken. Dit is mijn schip en mijn bemanning. De piraat kijkt me grijnzend aan. 'Dit schip is niet van jou, want wij nemen het over!' Zegt de piraat en hij start een gevecht. Mijn hele bemanning gaat het gevecht aan met de kwade piraten. Ik haal mijn zwaard uit mijn riem en ga ten strijde met de ongewenste piraat. Hij slaat wilt in de ronde met zijn zwaard. Niet erg goed georganiseerd. Ik doe snel een paar passen achteruit als hij steeds dichterbij komt. Dan vliegt mijn papegaai Kerl opeens voor me langs. Hij grijpt het zwaard van de ongewenste piraat in zijn klauwen en vliegt er gauw mee weg. Dit is mijn kans! Ik steek hem met mijn zwaard zo snel mogelijk in zijn buik. Het gevecht gaat nog even door tot dat de hele ongewenste bemanning geen poot meer heeft om op te staan. Het gevecht is gewonnen!
5.Het feest is pas net begonnen of ik zie hem al staan. Een stoere, charmante, knappe piraat. Hij staat bij de rum samen met zijn mede piraten wat te kletsen. Ik probeer hem maar een beetje te negeren en te genieten van het feest. Dit blijkt heel moeilijk aangezien hij op me afstapt in een dronken bui. Hij hangt om mijn schouder en glimlacht naar me. Je kan de rum wel heel goed ruiken. ‘En. Heeft deze mooie dame ook zin om mijn prachtige schip te zien?’ Zegt de piraat. Ik begin zachtjes te lachen en knik. Hij sleurt me mee het dek af in de zee. ‘Ik hoop dat je kan zwemmen! Ik namelijk niet.’ Zegt hij terwijl we in het water springen. Ik laat hem op mijn schouder rusten en zwem in de richting van de aanwijzingen die hij mij geeft. Eenmaal bij zijn schip aangekomen klimmen we omhoog. ‘Dit is ‘m dan! The Black Pearl.’ Zegt hij en hij sleurt me mee een kamer in. De kamer ligt vol met goudstukken en juwelen. Mijn ogen beginnen te schitteren. De piraat glimlacht ‘Dit is allemaal voor jou als je met me trouwt.’ Hij houdt een speciale ring voor mijn neus.

Peeves
Wereldberoemd

Peeves schreef:
1.

2.

3. Ik zat aan de bar een groot glas rum te drinken toen ik vanuit mijn ooghoek iemand naast me zag komen zitten. Stiekem draaide ik mijn hoofd een beetje zodat ik kon zien wie het was. Het was een jongen die ik nog nooit had gezien, wat vreemd was, aangezien ik iedereen uit mijn dorp kende. Het was een bijzonder knappe jongen en voor ik het wist zat ik naar hem te staren. Plotseling keek hij op en keek recht in mijn ogen. Ik moest er heel stom uit hebben gezien want hij lachte. Zijn tanden waren perfect wit en recht en zijn lach was heel leuk. Ik glimlachte opgelaten en deed alsof ik ergens anders naar keek, helaas had hij me door want hij begon tegen me te praten. Het duurde even voordat het tot me doordrong, en ik had geen flauw idee wat ik moest doen. 'Kan je me verstaan? Het is hier erg druk en luid.' Riep hij en hij glimlachte, ik knikte maar. Oef, gered. 'Je hebt gelijk, het is hier inderdaad erg druk, kan je herhalen wat je net zei?' riep ik in zijn oor. Wat stom! Wie roept er nu in het oor van een jongen dat je zo juist ontmoet hebt. Maar hij glimlachte weer en zei: 'Ik vroeg hoe je heette, zulke mooie dames zie je niet rondlopen in de plek waar ik vandaan kom.' Hij vindt me mooi! 'Ik heet Isabelle, maar je mag me Isa noemen, of Belle, wat jij wilt.' Waar sloeg dat nu weer op? Niemand noemt me Belle! 'Wat een prachtige naam, ik heet Roger, en ik ben een piraat.' Hij knipoogde. Moest ik het nu geloven? Dus lachte ik maar wat onzeker. 'Wat bedoel je daarmee?' Zijn glimlach werd breder. 'Nou, gewoon, ik ben een piraat. Ik reis over de oceanen en heb zelfs mijn eigen hoed. Heb je soms nog nooit een piraat ontmoet? Ik snap wel dat niet iedereen dat over de daken roept, maar in mijn ogen zie jij er betrouwbaar uit, Isabelle.' Ik bloosde en nam snel een slok rum om het te verbergen, het was ook ineens heel warm geworden. Het was duidelijk dat hij met me aan het flirten was. 'Wil je mijn schip zien?' Ik schrok. 'Is dat niet wat snel?' Maar hij nam mijn hand al en trok me zachtjes van de kruk waarop ik zat, hij loosde me door de dikke menigte naar buiten toe. Het was een stuk koeler en ik voelde dat mijn rug klam was. Hij trok niet hard aan mijn arm en hij liep ook niet snel. Ik vond het wel prettig hoe hij me behandelde, in tegenstelling tot al die andere mannen in dit dorp die vrouwen zagen als minderwaardige hoeren. Na een tijdje in stilte te hebben gelopen kwamen we aan bij de haven, waar een boel schepen stil lagen. Hij wees me zijn schip aan. Het was niet groot maar wel goed verzorgd en mooi, en dat zei ik ook tegen hem. Ik voelde me steeds meer bij hem op gemak en ik was blij dat ik hem niet had afgewezen. Hij gaf me een korte rondleiding op zijn schip en nadat hij me weer van de loopplank af hielp pakte hij mijn hand vast en keek me diep in mijn ogen. Ik bloosde maar keek niet weg. 'Ik vind je een bijzondere vrouw, Isabelle, en ook al ken ik je nog niet lang, wil ik je toch vragen met me mee te gaan op reis. Denk erover na, en dan zie ik je morgen op deze plek met je besluit.' Hij gaf me een klein kneepje in mijn hand en liep toen zijn boot weer op, mij verbluft achterlatend.
4. Plotseling hoorde ik een hard geluid. Het leek van ver te komen en ik realiseerde het me nog niet tot ik gegil hoorde. Geschrokken draaide ik me om. In de eerste instantie leek er niks aan de hand te zijn, maar toen zag ik wat er aan de hand was; in de stad was er een man die te veel had gedronken de boel op stelten aan het zetten. Ik liep terug en hoe dichterbij ik kwam, hoe beter ik zag hoe de situatie was. Gelukkig zag ik wie de man was. Ik kende hem niet direct, maar mijn moeder had me ooit over hem verteld en hij was duidelijk te herkennen aan de tattoo van een zeemeermin op zijn linkerschouder. Ze zei altijd dat deze man gevaarlijk was, en graag vocht in cafe's, maar de ontmoeting met Roger had me totaal veranderd. Ik was nu zelfverzekerder en stond sterker in mijn schoenen. Ik liep naar de man toe en sprak hem aan: 'Luister eens, waar denk je dat je mee bezig bent? Onder invloed van de alcohol bezorg je deze mensen last. Met welk doel? Als je nou eens rustig weggaat en iedereen hier met rust laat heeft het voor ons allebei voordeel. Mijn avond wordt niet verpest en jij wordt morgen niet met koppijn en schuldgevoel wakker met het feit dat je anderen pijn hebt gedaan terwijl je jezelf niet eens was.' Deze worden hadden invloed op hem. Zijn gezichtsuitdrukking veranderde in een fractie van een seconde van woedend naar treurig. Hij mompelde een excuses en droop af. Het volk juichte en al snel werd de sfeer in het dorp weer vrolijk en feestelijk.
5.En toen zag ik haar. Daar, in het midden van het plein stond ze, mijn beste vriendin vanaf dat ik een 6-jarige was: Esmerelda. Zoals altijd trok ze de aandacht van alle mannen met haar schoonheid, maar ik heb geleerd niet jaloers te zijn. Ik wist namelijk dat ze nog nooit met een man heeft geslapen en dat ze niemand anders wilt dan een man die om haar innerlijk geeft. Ik liep breed lachend naar haar toe en toen ze me opmerkte omhelsde ze me. Samen liepen we weg van de grote groep mannen die haar met open mond aanstaarden en gingen naar haar huis toe. 'Goedenavond mevrouw Torez!' zei ik lachend tegen een oudere maar nog altijd prachtige vrouw die op een bankje voor het huis zat. De moeder van Esmeralda keek op en lachte terug naar mij. 'Hallo Isabelle, waarom ben je niet op het feest?' 'Ik vond het wel laat worden, dus besloot ik weg te gaan en toen liep ik uw dochter tegen het lijf.' Antwoordde ik. Samen met Esmerelda en haar moeder liepen we het ruime huis in -Esmerelda's ouders waren belangrijke kooplieden- en gingen we gezellig voor het haardvuur zitten. We waren gezellig aan het praten toen plotseling de persoonlijke boodschapper van Esmerelda en haar ouders hijgend binnen kwam rennen. Bezorgd stond mevrouw Torez op en liep naar de man toe. Ze pakte de rol die hij in zijn hand geklemd had van hem en bood hem een stoel aan. Terwijl ze de brief las werden haar ogen steeds groter, hoewel ze er nog altijd prachtig uit zag. Toen ze de brief uit had draaide ze zich naar Esmerelda en sprak die levensveranderende woorden: 'Esmerelda, je hebt een broer.' Esmerelda kon geen woord uitbrengen dus sprak haar moeder maar verder. Over hoe zij en haar vader voor ze haar kregen een nog een geboorte hadden. Helaas was de jongen bij de geboorte overleden en het jonge stel ging bedroefd weg en kregen na een paar jaar een dochter, Esmerelda. Ze liet mij en haar dochter achter in de kamer en zelf liep ze langzaam naar de keuken. Na een lange stilte sprak Esmerelda plots: 'Ik wil hem gaan zoeken.' Ik keek haar strak aan en zonder iets te zeggen wist ze dat ik het met haar eens was. De volgende ochtend liepen we samen naar de haven en stapten op de boot van Roger. Toen begon de lange reis naar een lang verloren familielid.

MiniCookie
Straatmuzikant

MiniCookie schreef:

clairetie schreef:

oi62.tinypic.com/2n0m2ol.jpg

Ik liep naar binnen in de ''GOLDEN GUBLER'', een van de populairste ketens van ons dorp. Speciaal voor de piaraten van ons land. Het rook vunzig, naar zweet, rum en een vleugje parfum. Gelukkig had ik over vanavond een goed gevoel. Barman Ches was in the house en hij had al een paar complimenten gemaakt over mijn prachtige uiterlijk. Om me heen stonden velen anderen met elkaar te praten. verderop bij de haard stonden 2 mannen met elkaar te vechten. Niemand keek er nog van om, omdat het hier de normaalste zaak van de wereld is tegenwoordig. Ik liep richting de bar en weerd nog even nagestaard door een aantal andere mannen. Ze zagen er elk zo vies en vunzig uit als hoe het hier rook. Snel liep ik door naar de bar. ''Hé Chezzie, heb je nog een biertje voor me?!'', schreeuwde mijn stemgeluid door de ruimte heen. ''Voor jouw altijd schat'', zei hij en hij pakte het eerste de beste glas wat naast hem stond en vulde het tot over de rand met het heerlijke bier dat ze her schonken. ''Hoe draait het hier vanavond? Lekker sfeertje toch?'', zei ik tegen hem. ''Drukke avond, zoals altijd'', zei hij terwijl hij nog wat rum uit het biervat aftapte voor de 3 vulzige mannen die me kortgeleden ook hadden aangestaard. Ik hoorde de muziek nu harder door de ruimte heen galmen. Zou ik hem ten dans vragen, of zou dat hem juist afschrikken? Hij was nou niet echt bepaald zelfverzekerd op dat gebied. ''Hé Sher? Zou je met mij deze dans willen delen?'', vroeg hij aan me en ik keek hem vol verbazing aan. ''Tuurlijk Chezz met jouw altijd!'', zei ik tegen hem en hij sprong over de houten tafel heen vanachter de bar. de 3 mannen staarden ons na en gingen op een paar barkrukken zitten. ''Nou daar gaan we dan'', zei hij toen hij mijn hand vastpakte en we begonnen te dansen op de vrolijke muziek dat de huidige muziekanten maakten. Eenmaal dansend probeerde ik wat met hem te flirten. ''Wat kan je goed dansen'', zei ik met een wat zachte en liefelijke ondertoon. ''Nooit beter dan jou toch Sher?'', zei hij en ik voelde me vereerd. We draaide om elkaar heen en onze voeten stapte naar elkaar toe terwijl we op het tempo van de muziek heen en weer sprongen. Hij was zo mooi en sexy. zou hij dat ook echt van mij vinden? Ik zal hem het maar niet vragen, dan zou ik hem afschrikken! Samen dansten we verder en toen we klaar waren keek hij me aan met een blik die zei: bedankt dat je met mij deze dans gedeeld hebt. ''Het was me een genot'', zei ik en hij leek zich wel op zijn gemak te voelen in mijn buurt. Samen liepen we terug naar de bar waar ik mijn biertje helemaal op dronk.

Naast me stonden de 3 mannen nog steeds de rest van de dames in de zaal te bekijken. Toen we zagen dat ze met zijn drieën op een dame met een grote rode jurk afliepen en begonnen te flirten, stonden we haast te kotsen. De man zat aan de vrouw op plekken die in haar ogen niet deugde. Ze probeerde de mannen van zich af te weren, maar het lukte haar niet gemakkelijk. De mannen werden steeds wat ruiger, en niemand om de vrouw heen bleek iets in de gaten te hebben. ''Hé jullie daar/'', schreeuwde Chess naar de 3 mannen. ''Kunnen we niet iets wat rustiger aan doen?'', vroeg hij met een iets wat bozere blik aan de mannen toegekend. De 3 mannen leken zich er niets van aan te trekken en nu was ik het zat. ''H;e jullie 3!'', schreeuwde ik tegen ze. ''Kunnen jullie niet iemand van je eigen leeftijd betasten met toestemming? Laat haar met rust vieze varkens!'', zei ik nu harder. De 3 mannen liepen op me af en ik had mijn handen al om mijn zwaard heen geklemd. ''Wat wilde je eraan gaan doen dan meisie?'', zei de man met een lange bruine baard en een snor tegen me. ''Ik vraag jullie nu nog vriendelijk om te vertrekken mannen''', zei ik nu wat dreigender tegen ze. ik liet ze echt niet wegkomen deze 3. ''Dacht het niet meisie'', zei hij en zijn hand greep naar zijn zwaard. ''Kom maar op!'', zei ik. De 3 mannen pakte allemaal hun zwaarden ik haalde de mijne uit mijn huls. Een voor een probeerde ze me te slim af te zijn, maar dat ging ze niet lukken. Ik maakte een snelle manouvre met mijn voeten en zwaaide met mijn zwaard richting de hoofden van de mannen. ''Een trim nodig mannen?'', zei ik tegen ze. Nu werden ze nog kwader. Een voor een schopte ik ze tegen de houte balken van de bar aan waarna de hele menigte begon te joelen dat ze moesten oprotten. Een paar andere mannen pakte hun zwaarden ook en begonnen de mannen te verdrijven. ''Blijf voortaan maar weg!'', schreeuwde ik ze na toen we ze 1 voor 1 in de varkensstal gooide. ''Waar ze thuis horen!'', riep ik door de bar heen. Chezz liep naar me toe om me te feliciteren met mijn overwinning op de 3 mannen, en het meisje bedankte me snel even waarna ze de bar snel verliet. ''Dat had ik nou niet in je gezocht'', zei Chezz tegen me die me met een verbijsterde nog iets wat vragende blik aankeek. ''Bedankt'', zei ik en ik stopte mijn zwaard terug waar hij hoorde.

Chezz en ik babbelde nog wat verder over de rumfabrieken, het leven aan boord van het schip, waar hij overigens niet heel veel van af wist, en nogmaals over hoe goed ik was tegen de mannen van daarnet. Het feest leek alsmaar maar niet te stoppen. Samen met wat vrienden dronken we nog een paar glazen rum waarna het laatste nummer door de muziekanten werd gespeeld. Vlak voordat iedereen weg was liep Chess naar me toe. ''Hé Sher? Zullen we nog even langs het strand wandelen?'', vroeg hij iets wat onzeker aan me waarna hij zijn rug iets rechtte om wat minder verlegen over te komen. ''Natuurlijk'', zei ik, en we lieten de laatste mannen nog even achter om de boel schoon te schrobben. Niet veel later liepen we hand in hand wat over het strand heen. Mijn avond kon niet meer stuk. Chezz leek wel met elke stap iets wat meer zelfvertrouwen in hemzelf te krijgen. We gingen op wat vaten en kratten zitten en snoven nog even de late zeelucht op. Niet veel later keken we elkaar aan en kusten we aan het strand uitkeikend over de prachtige zee waar we nog veel avonturen zouden gaan beleven. Een ding was wel zeker. Mijn avond, was nog lang niet over.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Oke nu ben ik echt moe, ik heb een verassingkje voor MiniCookie. Haar vader had haar laptop afgepakt nog net voor ze haar Verhaal kon inzenden maar gelukkig had ze het op tijd naar mij gestuurd! Hier is MiniCookie haar inzending:

1 Rum

lh5.googleusercontent.com/-VlShcUrIFyA/VHObGFJMShI/AAAAAAAABC4/ARfdplQhwzg/w429-h577-no/Rum%2B-%2...

2 Piraten Look

lh3.googleusercontent.com/-k45adyKDrYc/VHOct9iu58I/AAAAAAAABDg/Fsoevp8wBZo/w116-h256-no/Piraten%2...

Intro verhaal

Ik keek naar de lucht, de sterren glommen helder in het maanlicht en verlichtte het pad van kiezelsteentjes voor me. Vanavond was mijn laatste nacht in Lake Town voor ik en de rest van de crew weer verder zouden varen richting het Zuid- Oosten. Deze stad was niet bepaald groot, hij bestond voornamelijk uit een kleine handelspost waar het altijd stinkt naar rotte mosselen, een overnachtingspant met een rieten dak, een paar bijna volledig leegstaande huizen en een kroeg. Het enige grote aan de stad was de zeehaven die uitgestrekt doorliep tot het allerkleinste puntje in de verte waar je een eilandje kon zien liggen. Ik wist niet wat ik met mijn avond zou moeten doen. Ik bleef nog een poosje doelloos rondwalen op het pad tot ik luid gejuich hoorde, dat kwam natuurlijk uit de kroeg. Ik besloot het lange pad richting de kroeg af te lopen, het lachen en juichen kwam steeds dichterbij en klonk verschrikkelijk hard toen ik bij de deur aankwam. Het gebouw stonk verschrikkelijk naar rum, maar oh wat had ik een zin in lekkere verse Rum. De deur was oud en krakkemikkig, net als het gebouw, maar met een kleine moeite gooide ik hem open. De kroeg werd verlicht door een grote aan het plafond hangende kandelaar met aangestoken kaarsen erin. Iedereen hier was vrolijk aangezien het voor bijna iedereen net als ik de laatste avond was. Links in de hoek stonden twee ruige mannen met elkaar te kletsen, een droeg een oogkap de ander had een houten been. Die met de oogkap keek me recht in mijn gezicht met een vieze blik aan, vervolgens verplaatste zijn blik zich ergens anders heen, mijn borsten! En als dat al niet genoeg was spuugde hij vervolgens op de grond. Snel en ongegeneerd liep ik door naar de bar om wat rum te gaan halen, ver weg van die twee engerds.

3

Nog net voordat ik de bar had bereikt struikelde ik over een van de loszittende vloerplanken. Net voor ik achterover dreigde te vallen werd mijn hand vastgegrepen en belandde ik in iemands armen. Ik voelde twee armen zich om mijn middel grijpen. Mijn ogen waren dichtgeknepen tijdens de val en ik durfde ze nu pas te openen. Ik keek in het gezicht van een jonge man, mijn leeftijd. Korte goudbruine haarlokken, een licht stoppelbaardje en… die ogen.. groen, een vleugje bruin en licht gouden stipjes erin. Ik lag nog steeds in zijn armen toen hij me met een bedenkelijke blik aanstaarde. Hij keek in mijn blauwe ogen en vervolgens naar mijn lange zwarte stijlen haren. Zijn lippen vormden een vriendelijke glimlach. Hij zette me weer overeind maar liet me niet los. Ik wilde iets zeggen maar wist niets uit te brengen in de armen van deze vreemdeling. Toen begon hij te praten ‘De naam is Daniël, tijdelijke barman hier. En wie mag u dan wel zijn, schone dame?’ Hij flirtte met elk woord dat hij naar me uitbracht. Ik haalde mijn rechter hand door mijn glanzend zwarte haren en veegde ze achter mijn oor. ‘Maddison’ was het enige dat ik uit kon brengen. ‘Maddison’ zei hij en weer keek hij me aan en lachte naar me, zijn lach deed me even weg dommelen in gedachten. ‘Wat mocht het zijn?’ hij liet me los en de spreuk was verbroken. ‘Een rum, als dat kan’ zei ik. ‘Een rum voor de schone Maddison’ Hij pakte een fles van onder de houten toonbank en begon niet een maar twee glazen in te schenken. Ik besloot maar op de barkruk te gaan zitten om te voorkomen dat ik weer zou struikelen. Met mijn ellebogen op de toonbank pakte ik een van de twee glazen rum en begon ik te drinken, Dat was nou echte lekkere rum. Daniel nam een slok uit zijn glas en vroeg ‘Wat brengt je hier in het kleine Lake Town?’ Ik antwoordde: ‘Ik en de rest van de kroeg zijn hier een dag of 4 geweest om ons schip te laden. Morgen ochtend vertrekken we weer, dit is mijn laatste avond hier’ Hij keek me met een sombere blik in zijn ogen aan. vervolgens zette hij zijn glas opzij en net als ik zijn ellebogen op de toonbank. Onze gezichten waren nog geen centimeter van elkaar verwijderd. ‘Ik zou het erg jammer vinden als u zou vertrekken’ Dit was het moment waarop hij zich voorover boog en ik zijn adem in mijn gezicht voelde. Onze neuzen raakte elkaar… Toen zag ik in mijn linker ooghoek iets vreemds gebeuren.

4

Het was nog geen seconde later of ik was van mijn barkruk afgetrokken en lag op de houten vloer op de grond. ‘Schoft!’ hoorde ik Daniel roepen. Mijn elleboog was geschaaft en ik keek gedesoriënteerd om me heen. Eenmaal met mijn hoofd omhoog gericht had ik door dat hij niet mij uitschold, maar de man die me zojuist van mijn barkruk af op de grond had geslingerd. Het was de man met de ooglap. Zijn vriend met het houten been stond ernaast en vroeg aan ooglap: ‘Wat nou!? Blijf eens van dit meisie af, die is van ons’ Ondertussen was Daniël achter de toonbank langs gelopen om me een hand aan te bieden en me omhoog te trekken. Hij ging voor me staan en ik hoorde de kwade toon die uit zijn mond volgde: ‘Bied de jonge dame jullie excuses aan! en wel nu! Het is toch niet normaal om iemand zomaar van een kruk af te rukken! Ooglap keek eerst naar mij en vervolgens terug naar Daniël, hij begon keihard te lachen. ‘Denk je nou echt dat je te zeggen hebt wat ik moet doen in deze kroeg!?’Ik werd, alweer, door twee sterke armen vastgeknepen, maar deze keer niet de armen van Daniël. Ik probeerde me uit de greep van de man met het houten been te worstelen: ‘Laat me los!’ Nu was Daniël er helemaal klaar mee, hij pakte in bijna een reflex de fles rum van de toonbank en sloeg de man met het been er keihard mee op zijn hoofd. De fles splinterde in ontelbare scherpe stukjes. Eerst werd de greep om me losser totdat de man met een harde bons op de grond viel. Ooglap sprong hem meteen te hulp ‘Gaat het Slummel!?’ Daniël pakte mijn hand weer vast en trok me mee richting de oude krakende deur. Deze keer rende ik samen met hem de kroeg uit, zonder te struikelen. Achter ons hoorden we ooglaps stem weergalmen: ‘Ja, jullie kunnen maar beter maken dat je hier wegkomt! Ik vind jullie nog wel!’

5

Daniël had me meegesleurd over het lange pad van kiezelsteentjes, het plein en langs alle halfverlaten huisjes. We stopte pas met rennen toen we bij de uitgestrekte zeehaven waren aangekomen. ‘Gaat het?’ vroeg hij, en hij keek me met een bezorgde blik aan. ‘Ja, nu ik hier met jouw ben zo dicht bij de zee voel ik me stukken beter dan daarnet in die kroeg’ Hij leidde me verder, en samen liepen we over het strand. Ik had mijn laarzen uit gedaan en voelde het zand tussen mijn tenen kriebelen. ‘Dat was me nog eens een avond’ Zij hij. Voor ik het door had trok hij me naar zich toe, twee handen om mijn middel. Ik antwoordde: ‘Zeg dat wel’ Hij boog zich voor een tweede keer voorover en ik sloot mijn ogen. Zijn lippen raakte de mijne en voelde zacht aan. Ik voelde me veilig, zo in zijn armen, en wilde hier nooit meer vertrekken.

OMFG!! Heb je het voor elkaar gekregen hem nog op tijd in te sturen gister avond!!! WHHAAAHHHHH!!! Ik dacht , ik heb alles voor niets geaan! Dankjewel clairetie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Clairetie
Straatmuzikant

clairetie schreef:

MiniCookie schreef:

clairetie schreef:

oi62.tinypic.com/2n0m2ol.jpg

Ik liep naar binnen in de ''GOLDEN GUBLER'', een van de populairste ketens van ons dorp. Speciaal voor de piaraten van ons land. Het rook vunzig, naar zweet, rum en een vleugje parfum. Gelukkig had ik over vanavond een goed gevoel. Barman Ches was in the house en hij had al een paar complimenten gemaakt over mijn prachtige uiterlijk. Om me heen stonden velen anderen met elkaar te praten. verderop bij de haard stonden 2 mannen met elkaar te vechten. Niemand keek er nog van om, omdat het hier de normaalste zaak van de wereld is tegenwoordig. Ik liep richting de bar en weerd nog even nagestaard door een aantal andere mannen. Ze zagen er elk zo vies en vunzig uit als hoe het hier rook. Snel liep ik door naar de bar. ''Hé Chezzie, heb je nog een biertje voor me?!'', schreeuwde mijn stemgeluid door de ruimte heen. ''Voor jouw altijd schat'', zei hij en hij pakte het eerste de beste glas wat naast hem stond en vulde het tot over de rand met het heerlijke bier dat ze her schonken. ''Hoe draait het hier vanavond? Lekker sfeertje toch?'', zei ik tegen hem. ''Drukke avond, zoals altijd'', zei hij terwijl hij nog wat rum uit het biervat aftapte voor de 3 vulzige mannen die me kortgeleden ook hadden aangestaard. Ik hoorde de muziek nu harder door de ruimte heen galmen. Zou ik hem ten dans vragen, of zou dat hem juist afschrikken? Hij was nou niet echt bepaald zelfverzekerd op dat gebied. ''Hé Sher? Zou je met mij deze dans willen delen?'', vroeg hij aan me en ik keek hem vol verbazing aan. ''Tuurlijk Chezz met jouw altijd!'', zei ik tegen hem en hij sprong over de houten tafel heen vanachter de bar. de 3 mannen staarden ons na en gingen op een paar barkrukken zitten. ''Nou daar gaan we dan'', zei hij toen hij mijn hand vastpakte en we begonnen te dansen op de vrolijke muziek dat de huidige muziekanten maakten. Eenmaal dansend probeerde ik wat met hem te flirten. ''Wat kan je goed dansen'', zei ik met een wat zachte en liefelijke ondertoon. ''Nooit beter dan jou toch Sher?'', zei hij en ik voelde me vereerd. We draaide om elkaar heen en onze voeten stapte naar elkaar toe terwijl we op het tempo van de muziek heen en weer sprongen. Hij was zo mooi en sexy. zou hij dat ook echt van mij vinden? Ik zal hem het maar niet vragen, dan zou ik hem afschrikken! Samen dansten we verder en toen we klaar waren keek hij me aan met een blik die zei: bedankt dat je met mij deze dans gedeeld hebt. ''Het was me een genot'', zei ik en hij leek zich wel op zijn gemak te voelen in mijn buurt. Samen liepen we terug naar de bar waar ik mijn biertje helemaal op dronk.

Naast me stonden de 3 mannen nog steeds de rest van de dames in de zaal te bekijken. Toen we zagen dat ze met zijn drieën op een dame met een grote rode jurk afliepen en begonnen te flirten, stonden we haast te kotsen. De man zat aan de vrouw op plekken die in haar ogen niet deugde. Ze probeerde de mannen van zich af te weren, maar het lukte haar niet gemakkelijk. De mannen werden steeds wat ruiger, en niemand om de vrouw heen bleek iets in de gaten te hebben. ''Hé jullie daar/'', schreeuwde Chess naar de 3 mannen. ''Kunnen we niet iets wat rustiger aan doen?'', vroeg hij met een iets wat bozere blik aan de mannen toegekend. De 3 mannen leken zich er niets van aan te trekken en nu was ik het zat. ''H;e jullie 3!'', schreeuwde ik tegen ze. ''Kunnen jullie niet iemand van je eigen leeftijd betasten met toestemming? Laat haar met rust vieze varkens!'', zei ik nu harder. De 3 mannen liepen op me af en ik had mijn handen al om mijn zwaard heen geklemd. ''Wat wilde je eraan gaan doen dan meisie?'', zei de man met een lange bruine baard en een snor tegen me. ''Ik vraag jullie nu nog vriendelijk om te vertrekken mannen''', zei ik nu wat dreigender tegen ze. ik liet ze echt niet wegkomen deze 3. ''Dacht het niet meisie'', zei hij en zijn hand greep naar zijn zwaard. ''Kom maar op!'', zei ik. De 3 mannen pakte allemaal hun zwaarden ik haalde de mijne uit mijn huls. Een voor een probeerde ze me te slim af te zijn, maar dat ging ze niet lukken. Ik maakte een snelle manouvre met mijn voeten en zwaaide met mijn zwaard richting de hoofden van de mannen. ''Een trim nodig mannen?'', zei ik tegen ze. Nu werden ze nog kwader. Een voor een schopte ik ze tegen de houte balken van de bar aan waarna de hele menigte begon te joelen dat ze moesten oprotten. Een paar andere mannen pakte hun zwaarden ook en begonnen de mannen te verdrijven. ''Blijf voortaan maar weg!'', schreeuwde ik ze na toen we ze 1 voor 1 in de varkensstal gooide. ''Waar ze thuis horen!'', riep ik door de bar heen. Chezz liep naar me toe om me te feliciteren met mijn overwinning op de 3 mannen, en het meisje bedankte me snel even waarna ze de bar snel verliet. ''Dat had ik nou niet in je gezocht'', zei Chezz tegen me die me met een verbijsterde nog iets wat vragende blik aankeek. ''Bedankt'', zei ik en ik stopte mijn zwaard terug waar hij hoorde.

Chezz en ik babbelde nog wat verder over de rumfabrieken, het leven aan boord van het schip, waar hij overigens niet heel veel van af wist, en nogmaals over hoe goed ik was tegen de mannen van daarnet. Het feest leek alsmaar maar niet te stoppen. Samen met wat vrienden dronken we nog een paar glazen rum waarna het laatste nummer door de muziekanten werd gespeeld. Vlak voordat iedereen weg was liep Chess naar me toe. ''Hé Sher? Zullen we nog even langs het strand wandelen?'', vroeg hij iets wat onzeker aan me waarna hij zijn rug iets rechtte om wat minder verlegen over te komen. ''Natuurlijk'', zei ik, en we lieten de laatste mannen nog even achter om de boel schoon te schrobben. Niet veel later liepen we hand in hand wat over het strand heen. Mijn avond kon niet meer stuk. Chezz leek wel met elke stap iets wat meer zelfvertrouwen in hemzelf te krijgen. We gingen op wat vaten en kratten zitten en snoven nog even de late zeelucht op. Niet veel later keken we elkaar aan en kusten we aan het strand uitkeikend over de prachtige zee waar we nog veel avonturen zouden gaan beleven. Een ding was wel zeker. Mijn avond, was nog lang niet over.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Oke nu ben ik echt moe, ik heb een verassingkje voor MiniCookie. Haar vader had haar laptop afgepakt nog net voor ze haar Verhaal kon inzenden maar gelukkig had ze het op tijd naar mij gestuurd! Hier is MiniCookie haar inzending:

1 Rum

lh5.googleusercontent.com/-VlShcUrIFyA/VHObGFJMShI/AAAAAAAABC4/ARfdplQhwzg/w429-h577-no/Rum%2B-%2...

2 Piraten Look

lh3.googleusercontent.com/-k45adyKDrYc/VHOct9iu58I/AAAAAAAABDg/Fsoevp8wBZo/w116-h256-no/Piraten%2...

Intro verhaal

Ik keek naar de lucht, de sterren glommen helder in het maanlicht en verlichtte het pad van kiezelsteentjes voor me. Vanavond was mijn laatste nacht in Lake Town voor ik en de rest van de crew weer verder zouden varen richting het Zuid- Oosten. Deze stad was niet bepaald groot, hij bestond voornamelijk uit een kleine handelspost waar het altijd stinkt naar rotte mosselen, een overnachtingspant met een rieten dak, een paar bijna volledig leegstaande huizen en een kroeg. Het enige grote aan de stad was de zeehaven die uitgestrekt doorliep tot het allerkleinste puntje in de verte waar je een eilandje kon zien liggen. Ik wist niet wat ik met mijn avond zou moeten doen. Ik bleef nog een poosje doelloos rondwalen op het pad tot ik luid gejuich hoorde, dat kwam natuurlijk uit de kroeg. Ik besloot het lange pad richting de kroeg af te lopen, het lachen en juichen kwam steeds dichterbij en klonk verschrikkelijk hard toen ik bij de deur aankwam. Het gebouw stonk verschrikkelijk naar rum, maar oh wat had ik een zin in lekkere verse Rum. De deur was oud en krakkemikkig, net als het gebouw, maar met een kleine moeite gooide ik hem open. De kroeg werd verlicht door een grote aan het plafond hangende kandelaar met aangestoken kaarsen erin. Iedereen hier was vrolijk aangezien het voor bijna iedereen net als ik de laatste avond was. Links in de hoek stonden twee ruige mannen met elkaar te kletsen, een droeg een oogkap de ander had een houten been. Die met de oogkap keek me recht in mijn gezicht met een vieze blik aan, vervolgens verplaatste zijn blik zich ergens anders heen, mijn borsten! En als dat al niet genoeg was spuugde hij vervolgens op de grond. Snel en ongegeneerd liep ik door naar de bar om wat rum te gaan halen, ver weg van die twee engerds.

3

Nog net voordat ik de bar had bereikt struikelde ik over een van de loszittende vloerplanken. Net voor ik achterover dreigde te vallen werd mijn hand vastgegrepen en belandde ik in iemands armen. Ik voelde twee armen zich om mijn middel grijpen. Mijn ogen waren dichtgeknepen tijdens de val en ik durfde ze nu pas te openen. Ik keek in het gezicht van een jonge man, mijn leeftijd. Korte goudbruine haarlokken, een licht stoppelbaardje en… die ogen.. groen, een vleugje bruin en licht gouden stipjes erin. Ik lag nog steeds in zijn armen toen hij me met een bedenkelijke blik aanstaarde. Hij keek in mijn blauwe ogen en vervolgens naar mijn lange zwarte stijlen haren. Zijn lippen vormden een vriendelijke glimlach. Hij zette me weer overeind maar liet me niet los. Ik wilde iets zeggen maar wist niets uit te brengen in de armen van deze vreemdeling. Toen begon hij te praten ‘De naam is Daniël, tijdelijke barman hier. En wie mag u dan wel zijn, schone dame?’ Hij flirtte met elk woord dat hij naar me uitbracht. Ik haalde mijn rechter hand door mijn glanzend zwarte haren en veegde ze achter mijn oor. ‘Maddison’ was het enige dat ik uit kon brengen. ‘Maddison’ zei hij en weer keek hij me aan en lachte naar me, zijn lach deed me even weg dommelen in gedachten. ‘Wat mocht het zijn?’ hij liet me los en de spreuk was verbroken. ‘Een rum, als dat kan’ zei ik. ‘Een rum voor de schone Maddison’ Hij pakte een fles van onder de houten toonbank en begon niet een maar twee glazen in te schenken. Ik besloot maar op de barkruk te gaan zitten om te voorkomen dat ik weer zou struikelen. Met mijn ellebogen op de toonbank pakte ik een van de twee glazen rum en begon ik te drinken, Dat was nou echte lekkere rum. Daniel nam een slok uit zijn glas en vroeg ‘Wat brengt je hier in het kleine Lake Town?’ Ik antwoordde: ‘Ik en de rest van de kroeg zijn hier een dag of 4 geweest om ons schip te laden. Morgen ochtend vertrekken we weer, dit is mijn laatste avond hier’ Hij keek me met een sombere blik in zijn ogen aan. vervolgens zette hij zijn glas opzij en net als ik zijn ellebogen op de toonbank. Onze gezichten waren nog geen centimeter van elkaar verwijderd. ‘Ik zou het erg jammer vinden als u zou vertrekken’ Dit was het moment waarop hij zich voorover boog en ik zijn adem in mijn gezicht voelde. Onze neuzen raakte elkaar… Toen zag ik in mijn linker ooghoek iets vreemds gebeuren.

4

Het was nog geen seconde later of ik was van mijn barkruk afgetrokken en lag op de houten vloer op de grond. ‘Schoft!’ hoorde ik Daniel roepen. Mijn elleboog was geschaaft en ik keek gedesoriënteerd om me heen. Eenmaal met mijn hoofd omhoog gericht had ik door dat hij niet mij uitschold, maar de man die me zojuist van mijn barkruk af op de grond had geslingerd. Het was de man met de ooglap. Zijn vriend met het houten been stond ernaast en vroeg aan ooglap: ‘Wat nou!? Blijf eens van dit meisie af, die is van ons’ Ondertussen was Daniël achter de toonbank langs gelopen om me een hand aan te bieden en me omhoog te trekken. Hij ging voor me staan en ik hoorde de kwade toon die uit zijn mond volgde: ‘Bied de jonge dame jullie excuses aan! en wel nu! Het is toch niet normaal om iemand zomaar van een kruk af te rukken! Ooglap keek eerst naar mij en vervolgens terug naar Daniël, hij begon keihard te lachen. ‘Denk je nou echt dat je te zeggen hebt wat ik moet doen in deze kroeg!?’Ik werd, alweer, door twee sterke armen vastgeknepen, maar deze keer niet de armen van Daniël. Ik probeerde me uit de greep van de man met het houten been te worstelen: ‘Laat me los!’ Nu was Daniël er helemaal klaar mee, hij pakte in bijna een reflex de fles rum van de toonbank en sloeg de man met het been er keihard mee op zijn hoofd. De fles splinterde in ontelbare scherpe stukjes. Eerst werd de greep om me losser totdat de man met een harde bons op de grond viel. Ooglap sprong hem meteen te hulp ‘Gaat het Slummel!?’ Daniël pakte mijn hand weer vast en trok me mee richting de oude krakende deur. Deze keer rende ik samen met hem de kroeg uit, zonder te struikelen. Achter ons hoorden we ooglaps stem weergalmen: ‘Ja, jullie kunnen maar beter maken dat je hier wegkomt! Ik vind jullie nog wel!’

5

Daniël had me meegesleurd over het lange pad van kiezelsteentjes, het plein en langs alle halfverlaten huisjes. We stopte pas met rennen toen we bij de uitgestrekte zeehaven waren aangekomen. ‘Gaat het?’ vroeg hij, en hij keek me met een bezorgde blik aan. ‘Ja, nu ik hier met jouw ben zo dicht bij de zee voel ik me stukken beter dan daarnet in die kroeg’ Hij leidde me verder, en samen liepen we over het strand. Ik had mijn laarzen uit gedaan en voelde het zand tussen mijn tenen kriebelen. ‘Dat was me nog eens een avond’ Zij hij. Voor ik het door had trok hij me naar zich toe, twee handen om mijn middel. Ik antwoordde: ‘Zeg dat wel’ Hij boog zich voor een tweede keer voorover en ik sloot mijn ogen. Zijn lippen raakte de mijne en voelde zacht aan. Ik voelde me veilig, zo in zijn armen, en wilde hier nooit meer vertrekken.

OMFG!! Heb je het voor elkaar gekregen hem nog op tijd in te sturen gister avond!!! WHHAAAHHHHH!!! Ik dacht , ik heb alles voor niets geaan! Dankjewel clairetie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ajb zussie xx (l)