Fem schreef:
Bij mijn ouders hangt hoe streng ze zijn echt af van hoe ik het doe. Qua school zijn ze een tijdje heel erg streng geweest door altijd te checken of ik mijn opdrachten aan het doen was, mocht absoluut niet meer afspreken als ik iets niet af had en ik moest toen ook verplicht bijles nemen. Dat is ook allemaal wel logisch want ik deed vrij weinig en ben toen ook blijven zitten dus... good call. In die periode vertrouwden mijn ouders me ook veeel minder en dat hielp totaal niet.
Toen ik eenmaal erachter kwam wat ik wilde studeren kreeg ik meer motivatie, deed ik meer mijn best en kwam de "als je maar je best doet is het goed genoeg" mentaliteit weer naar boven. Ze zijn nooit boos geworden om onvoldoendes áls ik maar mijn best deed. Toen mijn schoolprestaties weer goed werden gingen ze zich ook veel minder bemoeien. Hier heb ik dus weer vertrouwen opgebouwd.
We hadden vanaf mijn 16e de afspraak dat ik thuis wel af en toe alcohol mocht drinken, dat mocht dan ook bij mijn oma&opa en bij onze beste vrienden. Hierdoor heb ik ook nooit de behoefte gevoeld om buiten huis te gaan drinken, omdat ik niet wéér het vertrouwen van mijn ouders wilde verknallen. Heb me dus altijd netjes aan de afspraken gehouden, en ik denk dat ik me echt niet zo aan de regels had gehouden als mijn ouders strenger waren geweest en een absoluut alcoholverbod hadden ingesteld. Dat is iets wat ik hetzelfde aan zou willen pakken: duidelijke afspraken en er is altijd een gesprek mogelijk.
Verder zijn gesprekken over mentale gezondheid bij mij thuis wat moeilijker, mijn vader is heel erg gesteld op eerlijkheid dus ik kan het niet zomaar toegeven als het slecht gaat, want dat betekent dat ik iets heb achtergehouden en niet eerlijk ben geweest. Dit is iets wat me wel veel heeft tegengehouden maar het zorgde er wel voor dat ik mijn eigen shit kon gaan regelen. Toen ik hier uit de kast kwam was dat ook best een situatie, niet omdat mijn ouders homofoob zijn (absoluut niet lov them), maar omdat mijn vader gekwetst was dat ik dit niet zomaar kon vertellen. Dit zorgt nogsteeds voor de nodige gespreksdrempels : ))))
ANYWAY niet echt streng of vrij dus, gewoon een beetje tussenin! Alles is altijd mogelijk zolang er maar afspraken over gemaakt worden en dat vind ik eigenlijk wel heel fijn, zo zou ik het zelf ook aanpakken. Ik zou er alleen wel voor zorgen dat mijn kinderen altijd bij mij terecht kunnen komen met wat dan ook, ook als ze er even mee hebben gewacht.