Tim schreef:SalviaDivinorum schreef:Tim schreef:
Ik zit niet in het leenstelsel, want mijn ouders verdienen teveel, maar dat is echt dikke bullshit, want mijn ma is chronisch ziek, krijgt niks van de overheid, dus mijn pa moet wel voor een heel gezin werken.
Zogenaamd 400 euro per maand zou ik moeten krijgen van mijn ouders, volgens de overheid.
vraag me echt af waar je 400 per maand voor nodig hebt als je nog thuis woont??
en je kan ook gewoon lenen als je ouders te veel verdienen though, je hebt dan alleen niet recht op de aanvullende beurs (het geld wat een gift is en je niet terug hoeft te betalen) maar dat is toch alleen maar logisch?
@SalviaDivinorum
Ik woon dus nog thuis omdat ik het niet kan betalen om uit huis te gaan. Dan moet ik ook gaan lenen, maar als ik de keuze heb doe ik dat liever niet. Ik zou dan maximaal moeten lenen omdat je in Rotterdam niks onder de 700 euro hebt.
Nou ik vind het niet zozeer logisch, omdat mijn ouders mijn studie niet betalen? Dus ik val een beetje tussen wal en schip, want aan de ene kant wordt er gezegd dat ik zoveel hoor te krijgen van mijn ouders, terwijl dat helemaal niet het geval is? Ik vind dat eigenlijk verre van logisch. Ik bedoel het is niet dat mijn vader 'veel' verdient, want met een chronisch zieke moeder komt er van haar kant niks binnen, maar blijven de kosten wel optellen. Het is dus niet alsof het overbodig luxe is dat mijn vader wat meer dan gemiddeld verdiend, want we worden dan ook aan geen enkele kant tegemoetkomen.
Zelfde geldt voor mijn zus, ook chronisch vermoeid, kan door haar ziekte niet fulltime studeren, maar met een part time studie krijg je geen OV vergoed. Werken kan ze niet naast haar studie, dus het voelt een beetje alsof mijn gezin aan alle kanten genaaid wordt.
Overigens kost het hebben van ADHD makkelijk minimaal 100 euro per maand, dus op zich zou dat geld van het leenstelsel niet op gaan aan 'leuke' dingen ofzo.
Ik zeg dit niet omdat ik jou niet mag of een hekel aan je heb, want je weet dat ik je mag en vind je echt een toffe gast. Maar je komt soms echt verwent en negatief over. Vind het natuurlijk vervelend voor je dat je moet dealen met je adhd en het is ook moeilijk voor een gezin om met chronische ziektes te dealen, maar tegelijk gebruik jij dat als het punt dat je van alles te kort komt? Je mag echt wel eens kijken naar wat je wel hebt, je kan nog bij je ouders wonen, studeren zonder te lenen en zelfs zonder te werken. Dat is allemaal niet vanzelfsprekend, dus opmerkingen als "ik val tussen wal en schip" en "mijn gezin wordt aan alle kanten genaaid" vind ik echt storend.