0
0
0
0
Anoniem
Anoniem
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
WURM schreef:
Als je mij begin vorige week vroeg hoe het moest dan had ik het waarschijnlijk verkeerd uitgelegd.
Maar tegen het einde van de week moest ik een vriendin in de stabiele zijligging leggen. Ze kreeg eerst een pseudoaanval en kort daarna een epileptische aanval. Iedereen schoot naar binnen voor de begeleiding (woon begeleid/beschermd) en ik ging op automatische pilot en heb haar voor zo ver je dat kan in zo'n aanval in de zijligging gelegd. Haar hoofd schuin op mijn bovenbenen tot er een kussen kwam. Toen begon ik over haar hoofd te aaien, haar tong in de gaten houden etc.
Ik had niet veel later moeten reageren of ze had liggend op haar rug overgegeven met alle gevaren van stikken of tong inslikken van dien. Normaal kan ik helemaal niet tegen brakende mensen maar ik was echt van goed zo meisje gooi het er maar uit.
Begeleiding vroeg of het niet beter was dat ik naar boven ging omdat hun een ambulance hadden gebeld die met spoed kwam. Ambulance is een trigger voor me.
Ik zei nee, ik laat haar niet in de steek ik weet cruciale informatie voor het ambulance personeel omdat ik er de hele aanval bij was van het begin en dingen die ze me heeft verteld daarvoor zoals haar suiker en wanneer ze voor het eerst wat had gedronken etc.
Ik heb bijna volledig het hele woord aan het ambulance personeel gedaan, behalve de vraag wat haar medicatie was want dat wist ik niet.
Ze is oke.
Begeleiding kwam natuurlijk ook zo snel mogelijk en 1 daarvan samen met mij waren bij haar.
Ik heb daarna echt in heel veel spanning gezeten maar dat was het waard. Ik heb haar veilig kunnen houden en ben mijn belofte om bij haar te blijven nagekomen.
Het was zo heftig voor me omdat ik dit nog nooit van mn leven heb gezien maar het ambulance personeel en de begeleiding zeiden dat ik heel erg goed gehandeld had.
En de woorden "ik ben trots op je" 3x horen van mn moeder. Wauw ik wilde huilen. Ze is geen slechte moeder maar dingen uitspreken zit niet echt in ons gezin.
Ik zou zo graag een cursus EHBO willen doen nu. Ik ben niet vaak op straat maar als er wat gebeurt dan ben ik iemand die als eerste sprint om te helpen.
Als je mij begin vorige week vroeg hoe het moest dan had ik het waarschijnlijk verkeerd uitgelegd.
Maar tegen het einde van de week moest ik een vriendin in de stabiele zijligging leggen. Ze kreeg eerst een pseudoaanval en kort daarna een epileptische aanval. Iedereen schoot naar binnen voor de begeleiding (woon begeleid/beschermd) en ik ging op automatische pilot en heb haar voor zo ver je dat kan in zo'n aanval in de zijligging gelegd. Haar hoofd schuin op mijn bovenbenen tot er een kussen kwam. Toen begon ik over haar hoofd te aaien, haar tong in de gaten houden etc.
Ik had niet veel later moeten reageren of ze had liggend op haar rug overgegeven met alle gevaren van stikken of tong inslikken van dien. Normaal kan ik helemaal niet tegen brakende mensen maar ik was echt van goed zo meisje gooi het er maar uit.
Begeleiding vroeg of het niet beter was dat ik naar boven ging omdat hun een ambulance hadden gebeld die met spoed kwam. Ambulance is een trigger voor me.
Ik zei nee, ik laat haar niet in de steek ik weet cruciale informatie voor het ambulance personeel omdat ik er de hele aanval bij was van het begin en dingen die ze me heeft verteld daarvoor zoals haar suiker en wanneer ze voor het eerst wat had gedronken etc.
Ik heb bijna volledig het hele woord aan het ambulance personeel gedaan, behalve de vraag wat haar medicatie was want dat wist ik niet.
Ze is oke.
Begeleiding kwam natuurlijk ook zo snel mogelijk en 1 daarvan samen met mij waren bij haar.
Ik heb daarna echt in heel veel spanning gezeten maar dat was het waard. Ik heb haar veilig kunnen houden en ben mijn belofte om bij haar te blijven nagekomen.
Het was zo heftig voor me omdat ik dit nog nooit van mn leven heb gezien maar het ambulance personeel en de begeleiding zeiden dat ik heel erg goed gehandeld had.
En de woorden "ik ben trots op je" 3x horen van mn moeder. Wauw ik wilde huilen. Ze is geen slechte moeder maar dingen uitspreken zit niet echt in ons gezin.
Ik zou zo graag een cursus EHBO willen doen nu. Ik ben niet vaak op straat maar als er wat gebeurt dan ben ik iemand die als eerste sprint om te helpen.
22
