Herkent iemand dit? - Forum

Pandamx
Landelijke ster

Pandamx schreef:
Ik had een antibiotica voor afscheiding genaamd Metronidazol.. alleen werd ik hier heel erg ziek van.. o.a. misselijk, hartkloppingen, opgeblazen buik en derealisatie. Ik ben er meteen mee gestopt.

Sinds afgelopen maandag zit ik aan de Xanax 0,5mg met gereguleerde afgifte. Volgens de HA zou dit na 4 a 5 dagen zijn werk moeten doen, maar helaas. Dag 5 en nog niks. Heb contact opgenomen met de HA maar moet eventjes afwachten op wat zij gaat zeggen.

Ik heb vorig jaar ook Xanax gehad, en dit werkte vrij snel....

Mijn klachten zijn dat ik het gevoel heb dat ik niet alles mee krijg, buiten mijzelf leef, dat ik elk moment dood kan gaan, dat mijn vriend mij in de steek gaat laten, dat ik iets vreselijks in mijn hoofd heb. Heb gedurend huilbuien en ben zó bang dat ik er nu niet uit ga komen...

Anoniem
Internationale ster

Maxima schreef:
Eerst en vooral zou ik gewoon medicatie blijven nemen zolang ze het voorschrijven , medicatie is dan ook een persoonlijk proces die bij iedereen anders verloopt volgens mij. Het is niet omdat het nu zijn werk niet precies doet dat het zijn vruchten later niet zal afwerpen. Het is een opbouw en afbouw proces.

Heb je verder voldoende rust? want ik kan geloven dat je in die positie zit waar alles wat energieloos is waardoor je geen zin meer hebt in het leven. Maar dat is oké , ik zou gewoon aanraden om na een grote huilbuil voldoende rust te geven aan jezelf , doe even een dutje zodat je even afstand kan nemen van die drukkende emoties. Ik nam hier in het verleden wel medicatie voor zodat je makkelijker in slaap valt.

Verder vind ik het wel heel belangrijk dat je er met je vriend over praat , misschien duwt het hem juist meer weg omdat hij niets van je weet of je daarvoor niet meer herkent. Hij is een factor in je leven die jou op het juiste pad terug kan helpen als je er samen aan werkt en hij je graag genoeg ziet.

En heel belangrijk ook gaan praten met experten , zij kunnen jou aangepaste info en hulp verlenen. je verkeerd je in een situatie waarbij jij voor jezelf moet kiezen of je beter wil worden of in een vicieuze cirkel wil blijven leven ( ik vertel het nu alsof het makkelijk is maar op lang termijn zal dit toch moeten gebeuren) zoek interesses waarvoor je wil opstaan elke ochtend of je mee kan bezig houden en zeker ook mensen waarop je kan rekenen no matter what !

heel veel succes en blijven volhouden want je staat er zeker ook niet alleen voor x

Pandamx
Landelijke ster

Pandamx schreef:

Maximecat schreef:
Eerst en vooral zou ik gewoon medicatie blijven nemen zolang ze het voorschrijven , medicatie is dan ook een persoonlijk proces die bij iedereen anders verloopt volgens mij. Het is niet omdat het nu zijn werk niet precies doet dat het zijn vruchten later niet zal afwerpen. Het is een opbouw en afbouw proces.

Heb je verder voldoende rust? want ik kan geloven dat je in die positie zit waar alles wat energieloos is waardoor je geen zin meer hebt in het leven. Maar dat is oké , ik zou gewoon aanraden om na een grote huilbuil voldoende rust te geven aan jezelf , doe even een dutje zodat je even afstand kan nemen van die drukkende emoties. Ik nam hier in het verleden wel medicatie voor zodat je makkelijker in slaap valt.

Verder vind ik het wel heel belangrijk dat je er met je vriend over praat , misschien duwt het hem juist meer weg omdat hij niets van je weet of je daarvoor niet meer herkent. Hij is een factor in je leven die jou op het juiste pad terug kan helpen als je er samen aan werkt en hij je graag genoeg ziet.

En heel belangrijk ook gaan praten met experten , zij kunnen jou aangepaste info en hulp verlenen. je verkeerd je in een situatie waarbij jij voor jezelf moet kiezen of je beter wil worden of in een vicieuze cirkel wil blijven leven ( ik vertel het nu alsof het makkelijk is maar op lang termijn zal dit toch moeten gebeuren) zoek interesses waarvoor je wil opstaan elke ochtend of je mee kan bezig houden en zeker ook mensen waarop je kan rekenen no matter what !

heel veel succes en blijven volhouden want je staat er zeker ook niet alleen voor x

Ik slaap ontzettend veel en praat gelukkig heel veel met mijn vriend erover en hij zegt net zoals mijn ouders en vriendinnen dat het echt wel goed komt en ik er zeker niet alleen voor sta. Gisteren is hij zelfs even langs geweest en ik vond het heel erg fijn om in zijn armen te kruipen.

Ik weet wel dat ik nooit meer antibiotica neem, mocht ik hier weer uitkomen en weer lekker mijzelf mogen voelen. Ik neem cranberry capsules en heb lactacyd gehaald.. nou ja mijn moeder heeft het voor mij gehaald aangezien ik zelf geen auto durf te rijden. Ik wil maandag dolgraag aan het werk bij mijn werk.. maar ik weet echt niet of ik dit trek..

Anoniem
Internationale ster

Maxima schreef:

Pandamx schreef:

Maximecat schreef:
Eerst en vooral zou ik gewoon medicatie blijven nemen zolang ze het voorschrijven , medicatie is dan ook een persoonlijk proces die bij iedereen anders verloopt volgens mij. Het is niet omdat het nu zijn werk niet precies doet dat het zijn vruchten later niet zal afwerpen. Het is een opbouw en afbouw proces.

Heb je verder voldoende rust? want ik kan geloven dat je in die positie zit waar alles wat energieloos is waardoor je geen zin meer hebt in het leven. Maar dat is oké , ik zou gewoon aanraden om na een grote huilbuil voldoende rust te geven aan jezelf , doe even een dutje zodat je even afstand kan nemen van die drukkende emoties. Ik nam hier in het verleden wel medicatie voor zodat je makkelijker in slaap valt.

Verder vind ik het wel heel belangrijk dat je er met je vriend over praat , misschien duwt het hem juist meer weg omdat hij niets van je weet of je daarvoor niet meer herkent. Hij is een factor in je leven die jou op het juiste pad terug kan helpen als je er samen aan werkt en hij je graag genoeg ziet.

En heel belangrijk ook gaan praten met experten , zij kunnen jou aangepaste info en hulp verlenen. je verkeerd je in een situatie waarbij jij voor jezelf moet kiezen of je beter wil worden of in een vicieuze cirkel wil blijven leven ( ik vertel het nu alsof het makkelijk is maar op lang termijn zal dit toch moeten gebeuren) zoek interesses waarvoor je wil opstaan elke ochtend of je mee kan bezig houden en zeker ook mensen waarop je kan rekenen no matter what !

heel veel succes en blijven volhouden want je staat er zeker ook niet alleen voor x

Ik slaap ontzettend veel en praat gelukkig heel veel met mijn vriend erover en hij zegt net zoals mijn ouders en vriendinnen dat het echt wel goed komt en ik er zeker niet alleen voor sta. Gisteren is hij zelfs even langs geweest en ik vond het heel erg fijn om in zijn armen te kruipen.

Ik weet wel dat ik nooit meer antibiotica neem, mocht ik hier weer uitkomen en weer lekker mijzelf mogen voelen. Ik neem cranberry capsules en heb lactacyd gehaald.. nou ja mijn moeder heeft het voor mij gehaald aangezien ik zelf geen auto durf te rijden. Ik wil maandag dolgraag aan het werk bij mijn werk.. maar ik weet echt niet of ik dit trek..

Hoe graag je het misschien ook wil , als je nog zo kritiek bent is het denk ik geen goed idee om al aan het werk te gaan , je hebt natuurlijk wel nog een paar dagen maar ik denk dat je te veel in 1 keer op jezelf gaat nemen en uiteindelijk hieronder zal begeven ( ik ken je natuurlijk niet maar voor mij zou het wel een grote stap zijn om in het openbaar enzo je sterk te moeten houden). Je kan er natuurlijk ook met je werkgever over praten , dat is niets om je over te schamen

Pandamx
Landelijke ster

Pandamx schreef:

Maximecat schreef:

Pandamx schreef:

Maximecat schreef:
Eerst en vooral zou ik gewoon medicatie blijven nemen zolang ze het voorschrijven , medicatie is dan ook een persoonlijk proces die bij iedereen anders verloopt volgens mij. Het is niet omdat het nu zijn werk niet precies doet dat het zijn vruchten later niet zal afwerpen. Het is een opbouw en afbouw proces.

Heb je verder voldoende rust? want ik kan geloven dat je in die positie zit waar alles wat energieloos is waardoor je geen zin meer hebt in het leven. Maar dat is oké , ik zou gewoon aanraden om na een grote huilbuil voldoende rust te geven aan jezelf , doe even een dutje zodat je even afstand kan nemen van die drukkende emoties. Ik nam hier in het verleden wel medicatie voor zodat je makkelijker in slaap valt.

Verder vind ik het wel heel belangrijk dat je er met je vriend over praat , misschien duwt het hem juist meer weg omdat hij niets van je weet of je daarvoor niet meer herkent. Hij is een factor in je leven die jou op het juiste pad terug kan helpen als je er samen aan werkt en hij je graag genoeg ziet.

En heel belangrijk ook gaan praten met experten , zij kunnen jou aangepaste info en hulp verlenen. je verkeerd je in een situatie waarbij jij voor jezelf moet kiezen of je beter wil worden of in een vicieuze cirkel wil blijven leven ( ik vertel het nu alsof het makkelijk is maar op lang termijn zal dit toch moeten gebeuren) zoek interesses waarvoor je wil opstaan elke ochtend of je mee kan bezig houden en zeker ook mensen waarop je kan rekenen no matter what !

heel veel succes en blijven volhouden want je staat er zeker ook niet alleen voor x

Ik slaap ontzettend veel en praat gelukkig heel veel met mijn vriend erover en hij zegt net zoals mijn ouders en vriendinnen dat het echt wel goed komt en ik er zeker niet alleen voor sta. Gisteren is hij zelfs even langs geweest en ik vond het heel erg fijn om in zijn armen te kruipen.

Ik weet wel dat ik nooit meer antibiotica neem, mocht ik hier weer uitkomen en weer lekker mijzelf mogen voelen. Ik neem cranberry capsules en heb lactacyd gehaald.. nou ja mijn moeder heeft het voor mij gehaald aangezien ik zelf geen auto durf te rijden. Ik wil maandag dolgraag aan het werk bij mijn werk.. maar ik weet echt niet of ik dit trek..

Hoe graag je het misschien ook wil , als je nog zo kritiek bent is het denk ik geen goed idee om al aan het werk te gaan , je hebt natuurlijk wel nog een paar dagen maar ik denk dat je te veel in 1 keer op jezelf gaat nemen en uiteindelijk hieronder zal begeven ( ik ken je natuurlijk niet maar voor mij zou het wel een grote stap zijn om in het openbaar enzo je sterk te moeten houden). Je kan er natuurlijk ook met je werkgever over praten , dat is niets om je over te schamen

Gelukkig reageerde mijn nieuwe werkgever heel goed. Mijn oude werkgever daarin tegen vond dat ik 'er gewoon geen zin meer in had om te komen', je wilt mijn Whatsapp gesprek met haar écht niet lezen. Als ik ergens niet van houdt, is om voor leugenaar uitgemaakt te worden. Ik zit voor de lol thuis en slik voor de lol Xanax. Ik werk via een uitzendbureau, dus krijg volgende week geen salaris omdat ik deze week niet heb gewerkt... sad