Is dit normaal van mijn vriendin? - Forum

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:
Ik ben ongeveer een jaar vriendinnen met een meid, laten we haar even Anna noemen.

Anna heeft een angststoornis, autisme en depressie. Ik heb zelf ook autisme, ik kan me goed voorstellen hoe depressie is gezien mijn verleden en omdat ik close ben geweest met meer mensen die dit hebben/hadden. Ik ken wel een paar mensen met een angststoornis maar niet dat ik er nou echt veel van weet ofzo.

Anna durft door haar angststoornis bijvoorbeeld niet het vuilnis buiten te zetten of even naar de supermarkt. Ze kan wel zonder problemen afspreken met mensen of gaan shoppen. Dit vind ik al een beetje vreemd, want gaan shoppen is veel intensiever dan het vuilnis buiten zetten bijvoorbeeld.

Naar het punt, Anna is maar 1x bij mij geweest en ik 'moet' elke keer naar haar komen (side note, we wonen 100 km uit elkaar dus dit kost tijd en geld). Ik heb een auto en zij is afhankelijk van het ov, wat ze niet durft. Ook voor extreme gevallen zoals sterfte wil ze niet naar mij komen. Ik ben binnenkort jarig en dan wil ze ook niet komen...

Ik word er onderhand schijtziek van dat ze ook voor belangrijke dingen weigert te komen. En dan is het niet "sorry ik kan het echt niet" maar ze wordt meteen superkwaad, gaat schreeuwen en beschuldigd mij van alles. Ik heb met één ander persoon met een angststoornis erover gepraat en hij zegt dat dit echt niet normaal is. Als autist vind ik het ook heel unlikely dat dit door autisme zou komen, ik vind het ov ook vreselijk maar ik ga niet direct schreeuwen als iemand het woord "trein" zegt. Ik weet dat je met depressie ook mindere dagen kan hebben, maar het gaat letterlijk elke keer zo. Anna weigert (professionele) hulp want "dat helpt niet" en ik heb het idee dat ze het wel lekker vindt dat ze alles kan afschuiven op haar mentale aandoeningen en andere mensen. Ik heb ook al meerdere keren gezegd dat ik me hier slecht door voel (alle genoemde dingen) maar in de praktijk doet ze daar niks mee.

Is dit normaal voor mensen met een angststoornis of kan ik haar beter dumpen?

EDIT: ik heb dus een probleem met hoe zij op mij reageert/geen rekening houdt met mij en niet per se met het feit dat zij een angststoornis heeft.

Whysoserious
Straatmuzikant

Whysoserious schreef:
ik vind niet dat jij moet oordelen over ze overdrijft of niet, jullie autisme hoeven zich niet op dezelfde manier te uiten

maar als jij haar geen leuke vriendin vindt of er niet mee om kan gaan, kan je beter de vriendschap verbreken

Anoniem
Princess of Pop

Mandalorian schreef:
Angststoornis is er in veel verschillende versies en zij kan ook echt zoveel angst ervaren in de trein etc. Als je dan niet serieus genomen wordt kan dat heel frustrerend zijn, dus ik snap dan op zich wel dat ze boos wordt.

Ik heb zelf ook autisme, angststoornis en depressie en ik heb het zelf ook zo erg gehad dat ik helemaal niet naar buiten durfde, dus ik snap haar helemaal. Ik hoop gewoon dat ze zo snel mogelijk goede hulp krijgt, zodat ze toch weer een beetje normaal kan leven

Als jij daar niet mee om kan gaan zou ik inderdaad de vriendschap verbreken, want dit is niets iets wat binnen 2 seconden opgelost kan worden voor haar

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

Whysoserious schreef:
ik vind niet dat jij moet oordelen over ze overdrijft of niet, jullie autisme hoeven zich niet op dezelfde manier te uiten

maar als jij haar geen leuke vriendin vindt of er niet mee om kan gaan, kan je beter de vriendschap verbreken

Het gaat er niet per se om of ze wel of niet durft, maar ze reageert altijd alsof ik alles fout doe en zij kan nooit wat fout doen. Als ik zeg dat ik dat vervelend vind dan doet ze daar niks mee.

Maar ik weet dus niet of dat normaal is voor mensen met een angststoornis of dat dit gewoon echt niet normaal is.

Varamyr
Wereldberoemd

Varamyr schreef:
ik zou de vriendschap verbreken, aangezien je te veel moet opofferen voor haar (als ik het zo lees)

Anoniem
Wereldberoemd

theBlondeSalad schreef:
kun je dit met haar bespreken? dan krijg je misschien wat meer inzicht in haar perspectief

maar ongeacht of haar problemen wel of niet overdreven zijn (dat kunnen wij echt totaal niet beoordelen), als jij het idee hebt dat de vriendschap te eenzijdig is moet je dat of aankaarten of afkappen

Anoniem
Princess of Pop

LindzyInfernal schreef:
Iedereen met angsstoornis en/of autisme is anders en als zij bepaalde dingen wel wilt doen en andere dingen niet dan is dat haar keuze en als je het geen fijne vriendschap meer vind dan mss de vriendschap verbreken.

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

Mandalorian schreef:
Angststoornis is er in veel verschillende versies en zij kan ook echt zoveel angst ervaren in de trein etc. Als je dan niet serieus genomen wordt kan dat heel frustrerend zijn, dus ik snap dan op zich wel dat ze boos wordt.

Ik heb zelf ook autisme, angststoornis en depressie en ik heb het zelf ook zo erg gehad dat ik helemaal niet naar buiten durfde, dus ik snap haar helemaal. Ik hoop gewoon dat ze zo snel mogelijk goede hulp krijgt, zodat ze toch weer een beetje normaal kan leven

Als jij daar niet mee om kan gaan zou ik inderdaad de vriendschap verbreken, want dit is niets iets wat binnen 2 seconden opgelost kan worden voor haar

Thanks voor je antwoord.

Ik probeer rekening met haar te houden door alleen te vragen of ze wil komen als er specifiek iets is, zoals een sterfgeval of mijn verjaardag. Maar als ik dan vraag "hey er is X zou je willen komen?" dan wordt ze echt DIRECT boos. Niet eerst "nee sorry", ik heb meteen alles gedaan, ik ben waarom zij depressief is, de hele wereld is tegen haar, bla bla. Daarnaast wil ze dus ook geen hulp en daar heb ik een probleem mee. Als het zo erg is, waarom moet ze dat dan afschuiven op mij? Als ik haar elke week zou vragen of zou pushen dan snap ik het, maar dat is niet het geval.

Demi
Wereldberoemd

Demi schreef:
Mijn moeder durft op slechte dagen niet eens in haar eentje naar een stad verderop te rijden, terwijl ze deze zomer recht over zee naar Curacao zou vliegen (ze heeft kort omschreven vooral angst om in situaties te zijn waarin er geen hulp zou zijn om haar te redden en ze is dan bang dat ze wegvalt/iets ergs krijgt, met name op de snelweg of op een brug of boot zijn echt problematische situaties)

Weet dus zelf heel goed dat angststoornissen moeilijk te begrijpen zijn en dat er af en toe nul komma nul logica in zit

Maar als ik het zo lees denk ik dat je meer een probleem hebt met haar mentaliteit en niet per se met alles wat ze verder mankeert en ik ben bang dat dat iets is dat je niet snel kunt veranderen

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

leintje schreef:
Eerlijk, vraag het aan haar. Als er iemand is die weet wat er aan de hand is is het zij, haar gevoelens, haar leven.
Vraag het. Niet gelijk oordelen.
Sommige hebben ergere angststoornis dan anderen.

Altijd als ik er iets over vraag dan krijg ik een heel vaag antwoord waar ik eigenlijk niks mee kan, en het gaat dan heel snel naar "dat is de schuld van die en die"

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

leintje schreef:

Siraxta schreef:

leintje schreef:
Eerlijk, vraag het aan haar. Als er iemand is die weet wat er aan de hand is is het zij, haar gevoelens, haar leven.
Vraag het. Niet gelijk oordelen.
Sommige hebben ergere angststoornis dan anderen.

Altijd als ik er iets over vraag dan krijg ik een heel vaag antwoord waar ik eigenlijk niks mee kan, en het gaat dan heel snel naar "dat is de schuld van die en die"

Maar heb je het ooit serrieus genomen? Doorgevraagd?

Ja, dan wordt ze ook kwaad.

Anoniem
Princess of Pop

Mandalorian schreef:

Siraxta schreef:

Mandalorian schreef:
Angststoornis is er in veel verschillende versies en zij kan ook echt zoveel angst ervaren in de trein etc. Als je dan niet serieus genomen wordt kan dat heel frustrerend zijn, dus ik snap dan op zich wel dat ze boos wordt.

Ik heb zelf ook autisme, angststoornis en depressie en ik heb het zelf ook zo erg gehad dat ik helemaal niet naar buiten durfde, dus ik snap haar helemaal. Ik hoop gewoon dat ze zo snel mogelijk goede hulp krijgt, zodat ze toch weer een beetje normaal kan leven

Als jij daar niet mee om kan gaan zou ik inderdaad de vriendschap verbreken, want dit is niets iets wat binnen 2 seconden opgelost kan worden voor haar

Thanks voor je antwoord.

Ik probeer rekening met haar te houden door alleen te vragen of ze wil komen als er specifiek iets is, zoals een sterfgeval of mijn verjaardag. Maar als ik dan vraag "hey er is X zou je willen komen?" dan wordt ze echt DIRECT boos. Niet eerst "nee sorry", ik heb meteen alles gedaan, ik ben waarom zij depressief is, de hele wereld is tegen haar, bla bla. Daarnaast wil ze dus ook geen hulp en daar heb ik een probleem mee. Als het zo erg is, waarom moet ze dat dan afschuiven op mij? Als ik haar elke week zou vragen of zou pushen dan snap ik het, maar dat is niet het geval.

Ja dat is inderdaad heel lastig! Ik snap ook helemaal dat het niet leuk is om vrienden te zijn met iemand die zo tegen jou doet (had niet in de gaten dat ze gewoon ging schreeuwen zonder reden, dat is inderdaad niet echt normaal)
Het is ook verschrikkelijk om te zien als een vriendin zich zo naar beneden haalt en geen hulp wilt, dat lijkt mij heel erg frustrerend voor jou
Op het moment haal je volgens mij niks positiefs meer uit deze vriendschap. Niemand zal het jou daarom ook kwalijk nemen als je afstand neemt van haar.
Is er ook een reden waarom ze geen hulp wilt? Of weet je dat niet?

Anoniem
Landelijke ster

Jupiler schreef:
Ik denk dat haar angststoornis en problematiek echt heel moeilijk te begrijpen is, en ook echt heel lastig voor haar is en dat ze niet per se overdrijft ofzo. Wat ik wel denk en ook echt kan begrijpen, is dat het voor jou ook heel veel energie kost. Het is ook heel lastig dat ze zelf geen hulp wil en een hele negatieve attitude naar de wereld heeft, en daar kan je haar gewoon niet bij helpen en is heel naar. Ik denk dat je echt wel voor jezelf kan kiezen in deze situatie, misschien gaat ze dan juist inzien dat ze misschien wel hulp nodig heeft

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

Demi schreef:
Mijn moeder durft op slechte dagen niet eens in haar eentje naar een stad verderop te rijden, terwijl ze deze zomer recht over zee naar Curacao zou vliegen (ze heeft kort omschreven vooral angst om in situaties te zijn waarin er geen hulp zou zijn om haar te redden en ze is dan bang dat ze wegvalt/iets ergs krijgt, met name op de snelweg of op een brug of boot zijn echt problematische situaties)

Weet dus zelf heel goed dat angststoornissen moeilijk te begrijpen zijn en dat er af en toe nul komma nul logica in zit

Maar als ik het zo lees denk ik dat je meer een probleem hebt met haar mentaliteit en niet per se met alles wat ze verder mankeert en ik ben bang dat dat iets is dat je niet snel kunt veranderen

Ik denk dat het daar idd wel op neerkomt.
Dus in dat geval staat haar mentaliteit wel los van de angststoornis en zou ze in theorie niet kunnen zeggen "ik ben altijd boos want ik heb dit en dat".

Anoniem
Princess of Pop

LindzyInfernal schreef:
maar heb je der al eens gevraagd waarom ze geen rekening met je houd als jij der bijv nodig hebt en zij zegt van dat kan niet maar jij wel naar haar moet komen als zij jouw nodig heeft.

CandyCrush
Internationale ster

CandyCrush schreef:
Iedereen gaat anders om met zijn/haar problemen en dat zie je dus ook terug in mentale stoornissen. Ik zou daarbij wel vermijden om te zeggen of iets nou 'raar' is of niet, want uiteindelijk weet je niet hoe stressvol of zwaar het voor haar kan zijn om bepaalde dingen wel/niet te doen. Daar kan je als buitenstaander moeilijk een oordeel over vergen.
Dat terzijde though, je mentale gezondheid is nooit een excuus, het rechtvaardigt dan ook niet haar gedrag naar jou toe. Het kan trouwens wel zijn dat woorden/situaties die te maken hebben met treinen (en andere dingen) een trigger voor haar zijn, dus persoonlijk zou ik dat wel bespreken of vermijden, zeker als het alleen agressief gedrag in haar opwekt.

Ik snap dat het heel frustrerend kan zijn voor jou om een goeie vriendin te hebben die dus wel redelijk beperkt is in wat zij kan doen, maar het is eerlijk gezegd ook niet realistisch om van haar te verwachten dat ze mentaal nu sterk genoeg is om dingen te doen (zoals naar jou toereizen) die alleen maar angst en naarheden in haar opwekken. Wellicht dat jullie tot een compromis of alternatief kunnen komen mocht ze daar een open gesprek over willen voeren.

Als laatste ook: als jij merkt dat deze vriendschap zwaar valt op jou op mentaal vlak, zou ik inderdaad wel overwegen of het een vriendschap is die je wil onderhouden. Jij bent niet verantwoordelijk voor haar of haar problemen, en of zij hulp wil zoeken/accepteren of niet is uiteindelijk een keuze die zij alleen kan maken.

Sorry voor het lange bericht maar ok here ya go [: