Tomyris schreef:
Mijn vriend en ik zien elkaar normaal gesproken alleen in het weekend, omdat we in andere steden studeren het doordeweeks allebei druk hebben.
Nu was ik afgelopen week verkouden, en is een huisgenoot van mijn vriend dat op het moment, dus we hadden besloten dat het geen slim plan was om elkaar te zien dit weekend (met covid enzo).
Nu had ik gisteren voorgesteld om dan te skypen dit weekend, zodat we toch nog even konden kletsen en wat bij konden praten, en dat vond hij een goed idee, maar hij zei wel dat zondag hem beter uit zou komen.
Dus oké, helemaal prima.
We waren er allebei wel vanuit gegaan dat we 's avonds zouden bellen (want formule 1 's middags, en die wil ik kijken), maar we hadden niet echt een expliciete tijd afgesproken.
Misschien had ik dat wel moeten doen, want hij heeft me genegeerd tussen half acht en tien uur, en omdat ik ziek was geweest en ik nu deze week ontzettend veel in moest halen wilde ik vroeg naar bed, dus ik ging er ook niet meer van uit dat we zouden videobellen. Ik had er eerlijk gezegd ook geen zin meer in want het voelde daardoor ook als iets wat ik wilde, en niet iets wat hij wilde
Eerlijk gezegd klonk hij er ook niet zo enthousiast meer over, geen "ik zou skypen nu", maar : "wilde jij nou nog skypen?" Dus ik had eerlijk geantwoord, dat ik daar geen zin meer in had, en net in bed lag, en nu is ie verbaasd dat ik daar wat geïrriteerd over ben.
Het klinkt echt als iets heel kleins, maar ik vond het zo frustrerend dat we zouden skypen vanavond, en hij gewoon niks van zich laat horen totdat het te laat is, dat al het initiatief hierover vanuit mij moet komen en dat het hem niet echt lijkt uit te maken.
Dus ja, sorry voor de rant, ik moest dit even kwijt want ik had allang willen slapen maar dat kon door mijn frustraties niet.
Mijn vriend en ik zien elkaar normaal gesproken alleen in het weekend, omdat we in andere steden studeren het doordeweeks allebei druk hebben.
Nu was ik afgelopen week verkouden, en is een huisgenoot van mijn vriend dat op het moment, dus we hadden besloten dat het geen slim plan was om elkaar te zien dit weekend (met covid enzo).
Nu had ik gisteren voorgesteld om dan te skypen dit weekend, zodat we toch nog even konden kletsen en wat bij konden praten, en dat vond hij een goed idee, maar hij zei wel dat zondag hem beter uit zou komen.
Dus oké, helemaal prima.
We waren er allebei wel vanuit gegaan dat we 's avonds zouden bellen (want formule 1 's middags, en die wil ik kijken), maar we hadden niet echt een expliciete tijd afgesproken.
Misschien had ik dat wel moeten doen, want hij heeft me genegeerd tussen half acht en tien uur, en omdat ik ziek was geweest en ik nu deze week ontzettend veel in moest halen wilde ik vroeg naar bed, dus ik ging er ook niet meer van uit dat we zouden videobellen. Ik had er eerlijk gezegd ook geen zin meer in want het voelde daardoor ook als iets wat ik wilde, en niet iets wat hij wilde
Eerlijk gezegd klonk hij er ook niet zo enthousiast meer over, geen "ik zou skypen nu", maar : "wilde jij nou nog skypen?" Dus ik had eerlijk geantwoord, dat ik daar geen zin meer in had, en net in bed lag, en nu is ie verbaasd dat ik daar wat geïrriteerd over ben.
Het klinkt echt als iets heel kleins, maar ik vond het zo frustrerend dat we zouden skypen vanavond, en hij gewoon niks van zich laat horen totdat het te laat is, dat al het initiatief hierover vanuit mij moet komen en dat het hem niet echt lijkt uit te maken.
Dus ja, sorry voor de rant, ik moest dit even kwijt want ik had allang willen slapen maar dat kon door mijn frustraties niet.


0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 


19