Vogroth schreef:Ik ben een kennis verloren aan huidkanker, ze was zelfstandige en had een prachtige en lekkere broodjeszaak... Veel tegenslagen gekend en uiteindelijk euthanasie gepleegd toen de dokters gemeld hadden dat ze nog tussen een maand en drie maand te leven had...
Ik was toen echt rot vanbinnen omdat ik die vrijdag voor dat ze het besloten had nog 'tot de volgende' had gezegd tegen haar...
Kanker is een vies beest waar uiteindelijk iedereen wel eens mee te maken krijgt en echt in ben blij dat het bij jouw weg is! Zou bij iedereen moeten verdwijnen, gewoon een kankervrije wereld. Maar ja het blijft maar dromen zeker
Gewoon je recht houden aan de goede dingen en gewoon leven en genieten van elke dag!
Mijn tante stierf op een zaterdag (de dag dat mijn moeder trouwde pfff) en de donderdag ervoor zei ik tegen haar (ook al lag ze in coma, maar oké): "Ik kom morgen nog eens terug he. Ik vergeet je niet. Tot morgen!!" en de dag nadien was ik ziek... Dus toen ik zaterdag tijdens mama's trouwfeest hoorde dat ze gestorven was, voelde ik me zo schuldig dat ik niet meer ben geweest... Heb echt de hele dag staan janken. Dus ja, snap je wel