Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
ForumTeam
Vergeet niet mee te doen met Miss Lente !!!
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
16 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Pagina: | Volgende | Laatste
ORPG ~ Endless war
Dauntless
Wereldberoemd



Ik:

Zacharias Pentragon (Zack) ~ 18 ~ demon ~ Kan van gedaante veranderen, elektriciteit besturen en is onmenselijk snel ~ Gevoelloos, sluw, duister, slecht verleden (zijn verleden is ook zijn zwakke plek)

Als mens:


Als demon:

Soepie
Karaoke-ster



Gabriëlla Parker ~ 17,5 ~ engel ~ Kan vleugels laten groeien ~ Is braaf ~ Heeeft nog nooit een zonde begaan ~ Lief, zachtaardig ~ kan transporteren tussen de Hemel en de aarde ~
Als mens:


Als engel:

Gabriëlla:

Langzaam loop ik door de hemelpoort heen. Vreemd genoeg was het altijd makkelijker om niet te zondigen als ik in de Hemel was. Ik transporteer mezelf naar de aarde en ik kom uit in een bos. Urgh, waar was ik nu weer beland?

Dauntless
Wereldberoemd



Heel het plein voor de hemel poort stond vol met demonen. Het was een grote chaos en iedereen riep wat door elkaar. Jaarlijks werden alle demonen samengebracht en werd de bekendmaking van de strijder gedaan. Deze demon zou het tegen een engel opnemen en ervoor moeten zorgen dat die engel naar de slechte kant kwam of zelf een engel worden en daar keek iedereen ontzettend tegenop. Zacharias stond ergens aan de kant van deze hele hoop met een groepje vrienden. Voor hem was heel dat engelengedoe verloren moeite waarom konden ze zich niet gewoon beiden met hun eigen zaken bezighouden.
Soepie
Karaoke-ster



Opeens herinnerde ik me eraan dat het engelen-demonen toernooi eraan kwam. Ik transporteerde mezelf vlug naar boven. Wonder boven wonder kon ik me bewegen. Meestal stond het hele plein vol met engelen. De coffeeshop was ook weg. Ik keek om me heen en zag dat de leider al op de hoge wolk stond. Snel liet ik mijn vleugels komen en vloog naar de wolk. Als de dochter van de koning moest ik er natuurlijk op het "Hoogste wolkje" zitten. Ik voelde dat iedereen me aanstaarde, het was geen prettig gevoel.
Dauntless
Wereldberoemd



Plots werd het muisstil. Dit kwam doordat Satan in eigen persoon zijn troon besteeg en niemand wou iets verkeerds doen en gestraft worden. Zacharias was een zoon van hem, maar dat ware zoveel demonen. Hun leider ging nu eenmaal vaak vreemd met aardse vrouwen en vele van hen kozen voor het slechte pad, het zou wel in hun bloed zitten. "Ok we hebben besloten wie dit jaar gekozen is als strijder" zei hij en zijn stem bulderde over het plein. Satan hield het meestal kort, zodat iedereen daarna weer verder kon met kwaad aanrichten.
Soepie
Karaoke-ster



Nadat ik zat begon de Here met zijn preek. Hij hoefde niet eens Zijn stem te verheffen aangezien het muisstil was. 'Zoals jullie weten komt de tijd eraan dat het toernooi plaats gaat vinden' zegt Hij kalm. Ik zit er een beetje verveeld bij, het werden toch altijd 21jarigen. Maar natuurlijk hoopte ik stiekem dat ik het werd. 'Er is elk jaar 1 engel en 1 duivel die met elkaar strijden door elkaar een kus te geven.' Vervolgde Hij. 'Dit jaar is onze engel een vrouw'. Jes! Ik had toch nog een kans!
Dauntless
Wereldberoemd



"Zacharias Pentragon mijn zoon treed naar voren" bulderde hij en Zack schrok. Hij, waarom hij. Normaal gezien waren de gekozen krijgers toch wel enkele jaren ouder en hadden ze een goeie band met Satan. Hij was eerder een muurbloem iemand van wie je het niet eens zou merken moest hij plots verdwijnen. Zijn benen werkte bijna automatisch terwijl hij nog steeds verwonderd het podium opstapte.
Soepie
Karaoke-ster



'Onze engel is..' 'Gabriëlla Parker!' Roept de Heer. Ik blijf verwonderd zitten. Mijn zus stoot me aan. 'Dat ben jijj!' Sist ze. Langzaam kijk ik naar mijn vader. 'Wat?' Fluister ik. 'Gefeliciteerd' glimlacht mijn Vader. Ik moet mijn hand uitsteken. Even voel ik een stekende pijn, maar daarna voelt het alsof er iemand met zijde langs mijn hand is gegaan. Dat was het dus. Het teken dat ik echt met de Duivel moest vechten..
Dauntless
Wereldberoemd



Satan legden zijn hand even op zijn schouder, wat even verschrikkelijk brandde, maar Zack wist dat het enkel maar was zodat hij als strijder gemerkt werd. Heel even keek hij naar het nog gloeiende pentagram op zijn schouder en glimlachte om dit teken dat maar weinige demonen hadden. De momenten daarna verliepen snel en veel herinnerd hij zich er niet meer van, behalve dan nog toen hij aan de hellepoort stond, diep ademhaalde en sprong.
Soepie
Karaoke-ster



Langzaam stap ik van de wolk af en loop de Hemelpoort uit. Ik zwaai nog even en spring. Ik beland met een klap op de grond. 'Auw!' roep ik. Ik zie een jongen naast me staan. Fijn, de Duivel.
Dauntless
Wereldberoemd



Zack dacht dat de val wel dagen zou duren, maar in feite lag hij enkele seconden later al op de grond. Hij voelde even aan zijn armen en rug. Het was zo lang geleden dat hij nog eens zijn menselijke gedaante had aangenomen, toch miste hij zijn vleugels nu al, maar die kon hij later nog wel even uitslaan. Het duurt even voor hij het meisje naast hem opmerkt. Dit jaar hadden ze de strijders wel erg dicht bij elkaar gedropt, maar ok dat maakte het enkel maar makkelijker voor hem. "Sta op, ik wil er nog een beetje een gevecht van maken" zei hij nuchter en keek haar verveeld aan.
Soepie
Karaoke-ster



'Doe normaal' zeg ik rustig terwijl ik van de vloer af kom. 'Ik ben niet zo van het bloed'. Ik klop mezelf even af. 'En als ik het goed heb moet ik jou verleiden, hm?' Ik grinnik even. Een jongen verleiden. Dat was niet moeilijk, die dachten toch met hun geslachtsdeel.
Dauntless
Wereldberoemd



"Het maakt mij niet veel uit of je het leuk vindt of niet, maar mijn bloed zul je drinken" zei hij nog steeds op dezelfde ernstige toon. "En wat dat verleiden betreft, ik ben een demon, ik voel niet echt dat gevoel dat jij liefde noemt."
Soepie
Karaoke-ster



'Ach, komop' zei ik ongeduldig. 'Je bent een jongen'. 'Ik ben een demon' verbeterde hij mij. Urgh. Ik moest hem zien te verleiden, en hij voelt geen liefde. Onmogelijke klus. Ge-wel-dig.
Dauntless
Wereldberoemd



"Maar ik denk dat ik eerst nog maar eens even van het aardse leven ga genieten, het is ook zo lang geleden" zei hij en er verscheen een sluwe grijns op zijn gezicht. "Wel, ik zou maar op je hoede zijn want soms ben ik hier" zei hij en gebruikte zijn gave om in een seconde naast haar te staan en fluisterde in haar oor: "En dan opeens hier" Hij sloeg zijn schaduwachtige vleugels uit en vloog toen op weg richting de stad.
Soepie
Karaoke-ster



Ik schrok. Wat een creep. Urgh. Ik liet mijn vleugels verschijnen en vloog naar een vredig boerderijtje. Daar zou ik verblijven. Ik landde 100 meter voor het boerderijtje en liep het laatste stukje. Ik zou daar helpen met de boerderij onderhouden en de beesten verzorgen. Niet het leukste werk maar het moest maar. Hier kon de Demon me tenminste niet aanvallen. Als er mensen bij waren zou het het vast niet doen.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Pagina: | Volgende | Laatste