Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
ForumTeam
Vergeet niet mee te doen met Miss Lente !!!
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
17 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Pagina: | Volgende | Laatste
Highschool of the dead - Rozalie - XLeah -
Anoniem
Wereldberoemd



Ik begin wel ^3^ 


Takashi // 17 // Rest merk je wel xd // piccaa

Anoniem
Internationale ster



GANANA. >;3

Rei-17-Restmerkjewel. 
Picccaaa; 
Anoniem
Wereldberoemd



Vroeg of laat zou het gebeuren, Hisashi zou ook in een zombie veranderen. Ik wist het, hij wist het, Rei wist het. We wisten het allemaal, maar het geloven wilde geen van ons allen. Hisashi smeekte me om hem te vermoorden, zodat hij nog kon sterven als mens. Toch kon ik het niet, ik kon hem niet vermoorden. Hij was niet mijn beste vriend, maar ik ben geen moordenaar. Even viel er een stilte. Het leek alsof Hisashi dood was, maar gek genoeg opende hij zijn ogen. Vanuit het niets. Ik keek hem aan, en zag gelijk dat het niet goed was. Ik rende naar Rei toe en trok haar bij hem weg. 'Pas op Rei, dat is niet meer de Hisashi zoals je kent. Het spijt me, maar hij moet...' Mijn zin kon ik niet afmaken, het voelde vreselijk.
Anoniem
Internationale ster



Dit was raar. Ik voelde me vreselijk. Ik schrok toen Hisashi op de grond lag. Was hij dood? Ik zag zijn ogen weer open gaan. Een paar tranen vielen over mij wangen. Takashi probeerde me weg te trekken bij hem. 'Hij mag niet dood, het mag niet.' schreeuwde ik. Ik voelde nog meer tranen over me wangen rollen. Toch liet ik Hisashi los. Ik zag hem opstaan en onze kant op komen lopen. Ik rilde en was bang. Hisashi kwam verder naar ons toe lopen. Ik deed telkens een paar stapjes achteruit. Tot ik iets achter me voelde. Ik keek achterom, en keek naar beneden, het schoolplein op, waar nog meer zombie's stonden. Dit was echt raar. Hasashi kwam nog dichterbij en we konden niet verder achteruit. Ik slikte eventjes. En nu? 
Anoniem
Wereldberoemd



Ik zuchtte en pakte de knuppel die ik vast had nog wat steviger vast. 'Het spijt me, Hisashi...' zij ik zacht. Ik duwde Rei aan de kant. Ik begon langzaam te lopen richting Hisashi. Ik versnelde mijn passen en rende met een grote snelheid op hem af. Ik hief de knuppel omhoog en raakte Hisashi hard, hard genoeg zodat zijn hoofd eraf vloog. Ik had geen keus, dit moest gebeuren. Ik liet mijn knuppel even vallen en staarde naar het hoofdloze lichaam van Hisashi. Het was zijn dood, of die van ons. Trouwens, eigenlijk was hij al dood. Dit was beter geweest. Nu zouden we alles moeten doen om te overleven. Ik bal mijn handen even tot vuisten en draai me om. Waar waren we in beland, hoe heeft dit ooit kunnen gebeuren?
Anoniem
Internationale ster



Ik voelde dat Takashi me aan de kant duwde. Ik keek naar wat hij ging doen. Ik zag dat Takashi naar Hisashi rende. Er rolden nog steeds tranen over mijn wangen. Hisashi mocht niet dood. Ik gilde zachtjes toen ik Hisashi's hoofd op de grond zag liggen. Ik rende naar hem toe en knielde neer bij zijn lichaam. Ik begon nog meer te huilen. Waarom? Waarom werd hij nou gebeten door een zombie? Waar kwamen die zombie's vandaan? Hoe kon dit? Hoe kwam dit? Ik boog mijn hoofd voorover op mijn borst. Ik deed hem snel omhoog toen ik geluiden hoorde. 
Anoniem
Wereldberoemd



Ik liep naar Rei toe en knielde naast haar neer. Even sloeg ik mijn armen om haar heen. 'Het spijt me' zei ik nogmaals. 'Het is niet anders, we moeten nu zien te overleven' zei ik er achter aan. Ik hielp Rei met het overeind komen en stond zelf ook weer op. Ik liep naar de blokkade toe waar alle zombie's stonden. Hier was geen beginnen aan. 'Wat gebeurt er toch? Alles gaat naar de klote!' schreeuwde ik. Het was ook waar, alles ging naar de klote. Bijna elk normaal mens was onderhand wel in een zombie veranderd. Vreselijk. Bah. Gewoon niet om aan te zien. We moesten hier weg, ontsnappen naar een plek waar nog geen zombies waren.
Anoniem
Internationale ster



Ik keek Takashi met een paar betraande ogen aan. Ik stond op, en liep hem achterna. 'We moeten hier weg, want anders worden we zelf ook nog zombie's 'zei ik, en ik pakte een stok. Er was maar een uitweg en dat was langs de zombie's. Ik keek Takashi angstig aan, ik hoorde overal gebrom.(Zombie geluid.xd.) 
Anoniem
Wereldberoemd



Ik knik rustig en stond zelf ook op. Ik pakte mijn knuppel weer stevig vast en keek naar de kant van de zombie's. Ik wist dat het gevaarlijk zou worden, maar we hadden geen enkele keus. Dit moesten we doen, anders zouden we sowieso sterven. ''Op 3'' begon ik. ''1... 2... 3!'' De 3 schreeuwde ik hard en fel uit. Met een harde aanloop stormden we beide in de horde zombies. Rennend, rennend voor onze levens.
Anoniem
Internationale ster



Ik was nog steeds bang. Wat als we straks wel als zombie werden? Ik begon te rennen en sloeg elke zombie neer die naar d toe kwam. Ik voelde natigheid op me wang en ik rende de trap af. Ik begon te hijgen.
Anoniem
Wereldberoemd



Als een gek stormde ik de trap af. Het was nu of nooit. He was overleven of dood. Met harde klappen raakte ik de zombies en sloeg ik hun hoofden eraf. Ik merkte dat Rei al aan het hijgen was. Ik pakte haar bij haar pols, haalde een keer diep adem. Met een kille blik staarde ik voor me uit en begon ik zo hard mogelijk tr trekken als ik kon. Ik slerde Rei mee en beukte alle zombies aan de kant met de knuppel in mijn hande. Het duurde ongeveer een minuut voordat we het schoolplein af waren. Snel vestopte we ons en hijgde we beide. Ik liet mezelf dor mijn knieën zakken.
Anoniem
Internationale ster



Ik schrok toen Takashi me mee trok. Ik ontwijktte wat zombie's en rende door, we kwamen het schoolplein opgerend, en we zaten achter een muurtje, ik bleef hijgen. Ik keek Takashi angstig aan. 'En nu? ' kwam er alleen maar uit mijn mond. 
Anoniem
Wereldberoemd



Met mijn rug leunde ik tegen het muurtje aan, rustig trok ik Rei naar beneden zodat ze ook even zou zitten en uit ruste. 'Nu moeten we een plek zien te vinden waar het nog normaal is, waar normale mensen zijn, of waar het iniedergeval veilig is' zei ik. 'Klote zombies' mompelde ik wat later. Ik keek op. We moesten hier weg, en we wisten naar wat voor een soort plek we moesten, maar waar was het dan veilig? Het leek wel alsof de hele wereld te maken had gekregen met zombies. Misschien was het ook wel zo. Nu was het vechten om te overleven.
Anoniem
Internationale ster



Ik dacht na, waar konden we heen? 'Ik weet niet waar we heen kunnen.' zei ik zacht en keek Takashi aan. 
Ik stond op en keek even over het randje heen. Ik schrok en ging weer direct zitten. 'Ta..kashi..' zei ik en ik wees voor me. 
Anoniem
Wereldberoemd



Ik zuchtte even. ''Ik weet ook niet waar we heen kunnen'' zei ik. Ik luisterde opnieuw naar de stem van Rei, die nu nogal angstig klonk. Ik keek voor me en zag een zombie staan. Ik trok Rei weg van de zombie en pakte mijn knuppel. Ik raakte de zombie zo hard mogelijk waarna zijn hoofd eraf vloog. Het zag er erg misselijkmakend uit. Ik pakte Rei vast en begon te rennen. Al snel kwamen we in een oud verlaten gebouw.
Anoniem
Internationale ster



Ik kneep mijn ogen dicht en keek opzij. Ik begon weer zachtjes te hijgen toen hij me mee trok. Ik gooide de deur van het gebouw achter me dicht. Het was donker maar je kon nog net wat zien. Ik liep naar een tafeltje en ging erop zitten. 'is de hele stad een zombie?' Vroeg ik uit het niets. Ik keek hem vragend aan.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Pagina: | Volgende | Laatste