Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
ForumTeam
Vergeet niet mee te doen met Miss Lente !!!
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
16 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Pagina: | Volgende | Laatste
Orpg// Laryanue & XStephanie
XStephanie
YouTube-ster



Niet reageren aub, als je deze Orpg wil volgen gebruik dan de volgfunctie.

Ik:
Catherina Ross// 16 jaar// Middeleeuwen// Woont in een landhuis// Draak// Picture =
 

Picture Draak:
 
Alleen iets kleiner, dan op het plaatje

Laryanue
Karaoke-ster



Matthew Soren - 19 jaar - komt uit de toekomst

XStephanie
YouTube-ster



Jij mag beginnen xd
Laryanue
Karaoke-ster



Het voelde alsof zijn ogen al eeuwen geen licht meer hadden gezien toen hij deze opende. Het gegons dat hij had gehoord tijdens de reis ging langzaam over in het rustig fluiten van vogels en het ritselen van bladeren. Hij keek om zich heen, aanschouwde een wereld die hij nooit eerder had gezien. Zijn verbazing was enorm, nooit had hij zo iets reins gezien in zijn leven. De wereld om hem heen was anders dan wat hij ooit eerder had gezien. Hij zag geen betonnen muren, geen gebouw te zien. Alles wat hij zag was het natuurlijke groen en bruin van de natuur, een natuur die hij nooit eerder op deze manier had gezien. Hij keek ernaar alsof hij er meer van wilde zien, maar tegelijkertijd was hij bang dat hij nooit meer zoiets moois te zien zou krijgen. Hij kende de wereld waar hij zelf in leefde, een wereld waar het enige groen dat je vond of in vazen en potten zat of kilometers verwijderd was van de bewoonde wereld. Hij was verbijsterd door de schoonheid van de wereld om hem heen, ontdekte elke keer weer iets nieuws. Natuurlijk kende hij wat er om hem heen gebeurde, hij kende de vogels, wist dat hij tussen de eiken en de iepen stond, maar nooit had hij zo'n harmonie in de natuur gezien. Waar hij vandaan kwam was de natuur fragiel en schaars. Wat je vond kon de volgende dag verdwenen zijn. Die ene eik die je voor het eerst zag, was de volgende dag verdwenen om ruimte te maken voor een nieuwe woning, een nieuw gebouw. Voorzichtig liep hij tussen de bomen door, verliet hij de open plek waar hij gebracht was. Hij hoorde niet het gebruikelijke geklop van zijn schoenen op tegels, zijn voeten braken takjes, schoven over gras, veegden uitgedroogde bladeren uit de weg. Het waren geluiden die hij zelden hoorde, ze waren uniek en toch zo mooi. Hij vroeg zich af waarom zo'n schoonheid werd weggehaald om er een nieuw kantoorgebouw neer te zetten, maar de vraag beantwoorden kon hij niet. Zuchtend liep hij verder terwijl zijn hand in de zak van zijn broek gleed om er een zilverglanzend apparaatje eruit te halen, niet groter dan de palm van zijn hand. 
XStephanie
YouTube-ster



Catherina.
Catherina was buiten gaan wandelen, dat deed ze wel vaker als ze niets te doen had thuis. Zuchtend liep ze door de kleine straatjes en steegjes, op weg naar het marktplein. Misschien had ze toch maar niet zo'n mooie jurk moeten aantrekken, of eerder zich laten aantrekken. Zo'n korset, kon ze namelijk nooit zelf goed krijgen. Met haar mantel losjes over haar schouders kwam ze bij het altijd drukke marktplein aan. Het was hier ook altijd gezellig. Catherina glimlachte naar de mensen die haar begroette. Een jongeman complimenteerde haar zelfs, dat ze er mooi uitzag met haar opgestoken haar. Ze voelde zich best wel gevleid, niet alle mensen kunnen het zich  permitteren om aangekleed te worden door dienstmeisjes. Langzaam liep Catherina langs de kraampjes, bijna iedereen kende elkaar, en dat was altijd zo gezellig.
Laryanue
Karaoke-ster



Zijn blik was gefocust op het apparaatje in zijn hand, probeerde te ontcijferen waar hij heen moest. Ondertussen passeerde hij boom na boom, sommigen op het laatste moment ontwijkend. Het scherm was verlicht, liet een beeld zien. Het scherm liet de afstand zien die hij moest lopen, welke kant hij op moest en gelukkig voor hem hoefde hij geen mijlen ver te lopen. Voor hij het wist had hij een dorp bereikt, het dorp waar hij moest zijn. Het apparaatje liet hij weer in zijn zak vallen, hij viel al veel te veel op. Hij was al een vreemde verschijning op deze plek, te vreemd om normaal aangekeken te worden. Hij had er eerder aan moeten denken, deze wereld was anders. Hier droegen ze geen kleding waar hij in rondliep. Ze hielden het hier op de meest afzichtelijke kleding die er te vinden was. Om eerlijk te zijn had hij medelijden met hoe sommigen erbij liepen. Hij keek naar de mensen die in het dorp stonden te praten, sommigen genietend van het mooie weer, anderen hun dagelijkse boodschappen kopend op de markt.
XStephanie
YouTube-ster



Catherina.
Gelukkig was het hier in het dorp niet zo modderig als op weg naar het bos, dacht Catherina. Ze zuchtte kort, daar ging ze ook wel eens heen. Gewoon voor de stilte. Catherina hoorde iemand accordeon spelen. Ze had dat geluid altijd al gehaat, maar toch maakte dat wel deels de sfeer. Er kwamen een paar kinderen langs die elkaar achterna renden. Eigenlijk kon je nooit genoeg krijgen van die drukte, en tegelijkertijd ook wel. Catherina liep door en kwam langs een paard dat daar met zijn ruiter even stond te rustten. Ze glimlachte naar de man en aaide het paard kort over zijn neus. Op de een of andere manier was het anders dan normaal, maar ze wist niet of dat goed was of niet.
Laryanue
Karaoke-ster



Hij bekeek de mensen van een afstand, hopend dat hij niet te veel aandacht zou trekken. Niet dat het erg makkelijk was om in de schaduwen te blijven als je in kleding liep dat eeuwen later was ontworpen. Ergens hoorde hij een geluid, een geluid dat er niet hoorde. Het klonk te elektronisch om in deze tijd thuis te horen. Hij zocht naar de bron van het geluid, wat behoorlijk moeilijk was met de hoeveelheid aan elektronica in zijn bezit. Uiteindelijk vond hij het apparaatje van eerder terug, piepend. Hij haalde het uit zijn broekzak, hij was dichtbij. Zijn blik schoot van de ene persoon naar de andere, zoekend naar degene die hij moest hebben. Telkens weer schoot zijn blik naar het scherm, zocht hij naar waar de draak zich bevond. Hij zette een stap dichter naar het plein om meer te kunnen zien en daar, daar waar de zoeker hem naartoe wees, daar stond ze. Hij keek toe hoe ze een paard aaide, hij keek naar haar duistere haren, de glimlach op haar gezicht. Was zij de draak? Was zij degene die hij moest hebben? Het apparaatje verdween weer in zijn zak, hij had het niet meer nodig. Hij wist nu wie ze was, hij moest haar alleen nog zien te overtuigen om met hem mee te komen.
XStephanie
YouTube-ster



Catherina.
Op de een of andere manier voelde Catherina zich bekeken, soms had ze dat wel vaker, maar dit keer was het heel onprettig. Anders dan anders. Ze liep weer weg van het paard en keek om zich heen. Ze wilde weten wie er naar haar keek. Maar ze kon het niet ontdekken. Misschien moest ze maar weer terug naar huis gaan. Catherina draaide zich weer om een probeerde zich een weg te banen door de mensenmassa.
Laryanue
Karaoke-ster



Een vloek verliet zijn mond toen ze zich omdraaide en wegliep, hij wist nu wel hoe ze eruitzag, hij moest weten wie ze was, hij moest haar overhalen om met hem mee te gaan en dat lukte niet als ze voor hem wegliep. Hij volgde haar bewegingen, waagde het om zijn onopvallendheid op te geven om haar te volgen. Hij kon niet anders, misschien was dit zijn enige kans. Natuurlijk kon hij haar terugvinden met de zoeker, maar hij kon daar niet eeuwig van afhankelijk zijn. Hij voelde hoe blikken zich in zijn rug boorden, ze volgden hem met elke stap die hij zette. Hij wist dat ze niet naar hem keken omdat hij toevallig in hun weg liep, ze keken naar hem vanwege de manier waarop hij zich kleedde, zelfs met een simpel wit overhemd en een bruine stoffen broek viel hij op, waarschijnlijk was het de uitstraling die het gaf, de manier waarop het gemaakt was, het felle wit. Waarschijnlijk was een fel wit als deze niet veel voorkomend, er waren geen wasmachines hier om kleding mee schoon te maken. Hij keek naar een stel verkopers die hun kleding zo net mogelijk hadden gehouden maar zelfs hun overhemden waren niet bestand tegen het verschieten door zon en water, ze waren niet bestand tegen vuil.
Hij liep verder, de blikken negerend. Helaas hielpen de mensen om hem heen niet bepaald mee, ze liepen te langzaam en tegen de tijd dat hij er een gepasseerd was, was het meisje al meters verder.
XStephanie
YouTube-ster



Catherina.
Catherina keek even om. Ze had sterk het gevoel dat ze gevolgd werd, maar meestal klopte haar voorgevoelens niet. Ze keek weer voor zich, en stapte snel opzij, toen ze bijna door een plas water liep. Tegelijkertijd tilde ze ook haar jurk een beetje van de grond. Een paar mensen lachte haar toe, en Catherina glimlachte terug. Er viel een los plukje haar voor Catherina's oog, snel streek ze het weer achter haar oor.
Laryanue
Karaoke-ster



Hij moest moeite doen om niet zo onbeschoft te zijn dat hij iemand uit de weg duwde, maar hij had wel behoorlijke haast. Hij liep al ontzettend achter. Net toen hij zijn pas iets versnelde werd hij opgehouden door een stel kinderen dat hem voor de voeten liep. Hij stopte net op tijd om een botsing te voorkomen, iets waar hij blij mee was aangezien hij niet nog meer aandacht wilde trekken. Er waren al tientallen blikken op hem gericht, het hoefden er niet nog meer te worden, niet dat er veel andere mensen waren om hem na te staren. 
De kinderen keken hem aan alsof hij van een andere planeet kwam, hem in hun nieuwsgierige oogjes opnemend, starend met open monden. Een van de kinderen trok zijn mond open om iets tegen hem te zeggen, maar hij was alweer uit het zicht verdwenen, zoekend naar het meisje. Hij was niet ver meer, slechts een paar stappen verwijderd, maar nu hij zo dichtbij was vroeg hij zich af wat hij tegen haar moest zeggen. Hij vroeg zich af wat hij moest doen om haar met hem mee te krijgen. Hij wist dat ze anders was, hij kon haar niet zo aanspreken als alle andere mensen die hij kende.
XStephanie
YouTube-ster



Cantherina bleef stug doorlopen, vooral omdat ze zo sterk het gevoel had dat ze nog steeds achtervolgd werd. Ze keek even achterom. Ze wist bijna zeker dat haar gevoel nu wel juist was. Catherina sloeg een steegje in, weg van het altijd drukke marktplein, en daarna was het niet ver meer naar het landhuis waar ze woonde. Ze zuchtte kort, eigenlijk was het hier ook wel elke dag hetzelfde. Maar wat kon je eraan doen? Niets, dat is het enige goede antwoord.
Laryanue
Karaoke-ster



Hij schoot achter haar aan naar het steegje, maar struikelde over een stapel lege emmers. De keien die op de grond lagen om een degelijke weg voor te stellen, haalden zijn handen open en lieten vuil achter in de wonden die ze hadden gemaakt. Niks wat een verbandje niet kon oplossen, maar hij was alsnog raar neergekomen en hij had moeite om de vervloekingen die hij klaar had liggen niet uit te spreken. Hij zou haar kwijtraken, dat wist hij nu al. Als hij haar al niet kwijt was. Hij keek even naar zijn handen, maar grotere wonden dan een kleine snee in zijn rechter handpalm waren er niet te vinden. Alleen wat kleinere sneeën en schrammen. Het rood van zijn bloed had niet veel van zijn handen bedekt, het meeste was bedekt door vuil. Modder dat tussen de keien op straat hoorde de zitten had zich in vele schrammen genesteld, lieten hem achter met een prikkend gevoel in zijn handen.
XStephanie
YouTube-ster



Catherina sloeg net een de hoek om toen ze een dof geluid achter zich hoorde in het steegje. Ze wist even niet of ze terug moest gaan om te kijken wat het was. Eigenlijk was ze zelfs nieuwsgierig naar wat het geluid was en waardoor het werd veroorzaakt. Uiteindelijk had ze besloten om toch maar te gaan kijken, dus liep ze weer terug de hoek om. Catherina zag een jongen op de grond liggen, ze twijfelde even of ze naar hem toe moest gaan, maar ze kon hem toch ook niet hier laten liggen? Langzaam liep ze naar hem toe en knielde bij hem neer. "Gaat het met u?" Vroeg ze en keek hem aan.
Laryanue
Karaoke-ster



Hij legde zijn handen weer op de grond, trok zichzelf in een zittende positie. Hij had haar de hoek om zien gaan, en heel even dacht hij dat dat het laatste zou zijn dat hij nog van haar zou zien. Vreemd genoeg verscheen ze al snel weer in zicht en liep ze naar hem toe. Misschien was ze iets vergeten, misschien had ze hem gehoord. Hij ontdekte het pas toen ze naast hem neerknielde op de vieze keien. Maar weinig meisjes die hij kende zouden op de vieze vloer zitten om te kijken of het wel goed ging met iemand, meestal bleven ze staan en keken ze toe hoe degene die was gevallen opstond. 'Het gaat wel, dank je.' Hij merkte te laat dat zij hem aansprak met u, terwijl hij een simpele je gebruikte. Weer iets wat anders was, eerst zag hij alleen verschil in de kledij en de bebouwing, maar aan etiquette kon hij nog wat van ze leren. Hij keek haar aan en toverde een klein glimlachje op zijn gezicht. Ondertussen trok hij zijn handen van de vieze keien waarvan sommigen bedekt waren met een klein laagje bloed.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Pagina: | Volgende | Laatste