Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

13 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG ~ Angel

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Ik: Troye Lorston ~ 17 ~ zorgzaam, moedig, zachtaardig

Aan jou de eer om te beginnen.

MagicalFairytale
Playback-ster

MagicalFairytale schreef:
Alice // 16 // Vrolijk, soms wat hyperactief en nogal druk.

Ik begin in volgend bericht

MagicalFairytale
Playback-ster

MagicalFairytale schreef:
Alice
Ik zeg mijn vriendin Jessica gedag en loop samen met Troye de uitgang van de school door. We gingen zoals gewoonlijk weer samen naar huis, ook omdat we vlakbij elkaar wonen, maar ook omdat ik heb gewoon ontzettend aardig vind. Hij is mijn allerbeste vriend ooit en ik kan beter met hem omgaan dan met andere mensen. Jessica is ook heel lief, daar niet van, maar soms zijn we nogal verschillend. 'Heb jij mijn fietssleutel?' vraag ik zacht aan Troye en zoek mijn zakken door. 'Oh nee laat maar' zeg ik grinnikend en pak mijn fietssleutel uit mijn zak waarna ik mijn fiets van het slot af haal en samen met hem ga fietsen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Troyes oren gonsden nog na van de luide muziek en het effect van de alcohol was nog lang niet uitgewerkt. Het was dan ook echt een geweldig feest geweest. Velen beweerden dat dit zelfs het feest van het jaar was en daar kon Troye hen gelijk in geven. Troye zocht net zoals Alice in zijn zakken maar kon zich niet herinneren dat zij hem haar sleutel had gegeven en was blij dat ze hem zelf nog had. "Heb je morgen al iets te doen" vroeg Troye, maar hij wist dat haar antwoord nee was, want hij kende Alice net zoals zij hem kende.

MagicalFairytale
Playback-ster

MagicalFairytale schreef:
Alice
'Nee' antwoord ik op zijn vraag. 'We kunnen a...' maar mijn zin word afgebroken door een harde klap die onze fietsen raken. Ik hoor om me heen keiharde toeters, remmende auto's en rijdende brommers. Heel even, heel even maar zit ik in andere gedachten, maar dan kom ik weer bij mezelf. Ik zie dat mijn knie een beetje open ligt, maar echt pijn doet het niet. Ik ben een beetje duizelig, meer niet. Maar zodra ik Troye zie spring ik snel van mijn fiets af en hurk mijn hem neer. 'Troye? Gaat het?' vraag ik zacht en zie allemaal mensen naar ons toe komen, eentje begint zelfs 112 te bellen. Waarom ben ik zo stom om niet op de weg te letten?

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Net zoals Alice was Troye gewoon overgestoken zonder te kijken. Normaal gezien was er op dit tijdstip nooit zoveel verkeer en zeker niet op de weg die ze net overstaken. Maar hij realiseerde zich dat hij dat wel had moeten doen toen hij recht in de lampen van een auto keek en een stuk achteruit vloog toen deze hem raakte. Het leek even alsof hij vloog, maar toen hij neerkwam deed heel zijn lichaam pijn en kon hij nauwelijks adem halen. Zijn zicht was wazig en hij hoorde Alice stem in een soort waas. "Alice" fluisterde hij met veel moeite.

MagicalFairytale
Playback-ster

MagicalFairytale schreef:
Alice. 'Troye.. troye blojf bij me' zeg ik zacht als ik zie dat hij moeilijk adem kan halen. Even later brengen ze hem in de ambulance en maken hem aan dingen vast waarna ze hem onderzoeken. 'Dit ziet er niet goed uit' zegt een dokter en ok kijk even naar Troye, hij is helemaal bleek geworden en het ziet er niet echt uit of hij werkelijk leeft. 'Is.. is hij dood?'

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Troye was zijn bewustzijn verloren en voelde zich tot zijn verbazing heel licht, ook de pijn was weggeëbd en deze werd steeds minder naarmate hij zich meer in meer in de zwarte duisternis liet wegzinken. Plots werd hij verblind door een fel licht. Zo fel dat hij zijn handen voor zijn ogen moest houden tot het licht begon te dimmen en hij een vorm kon onderscheiden, een poort. Een grote gouden poort. Naast hem stond een man gekleed in een zwart gewaad, de dood.

MagicalFairytale
Playback-ster

MagicalFairytale schreef:
Alice. 'Is hij dood?' Vraag ik nog een keer als ze geen antwoord geven. Zodra we bij een ziekenhuis komen komen er een paar mensen binnen. 'Het heeft geen zin meer. ' zegt de dokter. Alles gebeurt zo ongelofelijk snrl dat ik pas besef dat hij echt dood is als ik thuis ben. De ouders van Troye vertellen het aan de mijne en ik ren meteen naar boven met tranen in mijn ogen. 'Ik mis je.. nu al' zeg ik zacht als ik een foto van mij en Troye oppak. Hij is weg.. en ik ga hem nooit meer terug zien..

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Troye werd naar binnen geleid, want zelf zou hij geen stap meer hebben kunnen verzet. Hij was te geschokt kon niet bevatten wat er allemaal gebeurde. Binnen sloot hij aan bij een lange rij mensen allemaal in het wit gekleed, net zoals hem, want blijkbaar had hij ook opeens witte kleren aan. Ze moesten één voor één neerknielen voor een rij van tronen waar alle hoofdengelen zaten. Waarom wist hij niet maar naarmate hij dichter kwam zag hij dat iedere persoon die had neergeknield wegging met een prachtig paar vleugels, sommige waren hemelsblauw anderen leken dan weer op die van een vlinder. Hij vergat totaal dat het zijn beurt was en een van de engelen kuchte nogal opvallend zodat hij wakker schrok uit zijn gedachten. Hij knielde neer zoals de rest had gedaan en het leek een eeuwigheid te duren voor de engelen begonnen te spreken. Troye Isaak Lorsten vanaf nu ben je de engel van de storm en woelige gedachten, de engen van dromen. Troye snapte niet echt waarom hij een bepaalde eigenschap kreeg toegewezen maar dat werd allemaal te niet gedaan toen hij opstond zijn hoofd opzij draaide en daar twee prachtige grote zwaluwvleugels zag.

MagicalFairytale
Playback-ster

MagicalFairytale schreef:
Ik snik heel de tijd maar door, tot mijn tranen op zijn en ik naar beneden moet om iets te eten. Ik eet het heel snel op en ga zonder iets te zeggen weer naar boven. Kort ; s

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:

Ts naar een jaar later ofzo
__________________________
Troye vloog razendsnel door de straten en de wereld flitste aan hem voorbij. Als engel van de dromen was het zijn taak die elke nacht rond te brengen en hij deed wat er van hem verwacht werd. Iedere nacht weer vloog hij rond de aarde, er was maar een plek waar hij halt hield, Alice huis. Sinds zijn dood was ze veranderd, ze was niet meer het vrolijke meisje dat hij gekend had en dit deed hem pijn al kon hij daar niet aan doen. Hij had al zo vaak gevraagd of hij voor haar naar de aarde mocht terugkeren, maar het antwoord was steeds nee geweest.

MagicalFairytale
Playback-ster

MagicalFairytale schreef:
Zoals elke avond loop ik naar de badkamer, doe mijn pyjama aan en poets mijn tandrn snel. Sinds Troye's dood ben ik niet meer die hyperactieve flapuit die iedereen aardig vond, ik ben meer het stille, verlegen meisje geworden. Soms loop ik onopvallend naar de wc of iniedergeval een plek waar niemand me ziet waar ik zachtjes huil, omdat ik hem dan veel te erg ms gewoon. Zoals elke avond pak ik de riem van de hond en laat hem voor het slapen altijd nog een keertje uit. Een tijdje na zijn dood kreeg ik dit hondje om me wat minder alleen te voelen. Hij is echt heel lief en ik wil hem nooit meer kwijt, maar Troye... hij was toch iets bijzonderder. 'Kom maar Lily' zeg ik en maak de riem aan hem vast waarna ik nog even naar biiten ga.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Toen Troye terug de hemel binnen kwam stonden daar Gabriël en Michäel te wachten, twee van de hoofdengelen. "Troye we hebben je voorstel nog eens overwogen en zien dat het zwaar op je weegt, dus hebben we unaniem besloten dat je terug naar de aarde mag, maar er zijn natuurlijk regels waar je je aan zult moeten houden. Je zal een andere gedaante en naam krijgen en je mag dat meisje niets over de hemel vertellen of over wie je werkelijk bent, ook je krachten mag je niet in het bijzijn van anderen gebruiken want anders overtreed je het verbond tussen hemel en hel en dat zou tot ernstige levensgevaarlijke gevolgen kunnen leiden, begrepen". Troye knikte heftig. Hij vond het erg dat hij niet kon vertellen wie hij werkelijk was, maar hij deed alles om terug bij Alice te mogen zijn. "Wanneer vertrek ik" zei hij vastbesloten. "Morgenochtend zal je opnieuw naar school gaan."

MagicalFairytale
Playback-ster

MagicalFairytale schreef:
De volgende morgen
Zodra ik klaar ben met douchen en me aankleden doe ik snel wat make - up op. Ik eet mijn ontbijtje op en pak mijn tas in. 'Ik ben naar school' zeg ik en knuffel Lily, mijn hond, nog een keer voor ik op mijn fiets stap. Niet veel later kom ik op school aan en ben ik zoals gewoonlijk weer een beetje vroeg. Ik ga tegen een muurtje zitten en pak een leesboek uit mijn tas waar ik rustig in begin te lezen. Ik heb toch niets anders te doen en lezen is best leuk, dus waarom niet.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Troye stond klaar aan de hemelpoort samen met de zeven hoofdengelen. Ieder moesten ze hem hun zegen geven en meteen daarna zou hij op de aarde neerdalen. "Houd je aan de regels" riepen ze hem nog na maar antwoorden kon hij niet meer want slechts enkele seconden later bevond hij zich al in een verlaten steegje. Hij bekeek zijn nieuwe uiterlijk, niemand zou hem herkennen. Met een glimlach rende hij richting school, vandaag zou hij Alice terug zien en met haar kunnen praten, al moest hij nu niet meteen op haar afstappen, want ze mocht niets doorkrijgen. Toen hij in de buurt van de school kwam vertraagde hij zijn pas en wandelde naar binnen. Hij keek even naar links en zag haar daar zitten, toch bleef hij doorwandelen. Bij de balie vertelde hij dat hij de nieuwe uitwisselstudent was. "Casper Parret welkom op onze school" zei de vrouw en gaf hem zijn kluisjessleutel en lessenrooster. Casper, niet zo leuk als Troye, maar hij kon wel aan die naam gewend raken.

_______________

Nieuw uiterlijk

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld