ORPG // met lillitha(: - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG // met lillitha(:

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Karakters volgen in topic, hope y'all enjoy(:

Anoniem
Wereldberoemd

lillitha schreef:
Christina~16, bijna 17~verlegen, snel bang, timide, stil~nieuw op school~haat alles wat ook maar iets bovennatuurlijks kan betekenen~is doodsbang van alles, zoals het donker, vleermuizen, honden,...~pic.

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Raidan Gray // 17 jaar (eigenlijk veel ouder) // Zelfzeker, nergens bang voor, sterk, hard // als hij eenmaal iets wilt, dan zal hij het krijgen // picca->

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Rustig liep hij het enorme schoolplein over. Om zijn lippen zat een lichte, maar zelfverzekerde grijns, terwijl de wind met zijn blonde haar speelde. Kalm ademde hij in en uit, en hij liet zijn blik over de mensenmassa glijden, op zoek naar bekende, en juist onbekende gezichten. Op het eerste gezicht viel niemand hem op, en even kneep hij zijn ogen tot spleetjes. Er was bijna nooit niemand nieuw, dus waarom leek het nu wel zo te zijn? Hij schudde toch wel een beetje teleurgesteld zijn hoofd. Hij richtte zich nu op de bekende gezichten. Hij was bekend, nou ja, eerder berucht, op de school. Iedereen kende, en vreesde hem. Onder vampieren was hij nog bekender, gezien zijn functie als leider. Iedereen gehoorzaamde aan hem. Echt iedereen, en met degenen die dat probeerden te veranderen, liep het nooit goed af.

Anoniem
Wereldberoemd

lillitha schreef:
Nieuw zijn op een school was nooit makkelijk. Dat was het nooit geweest, dat zou het nooit zijn. Christina snelde over het schoolplein, richting het secretariaat, waar ze, vermoedde ze, zich moest melden en haar lessenrooster moest ophalen. Zenuwachtig friemelde ze aan haar mouw, terwijl ze verder liep, met haar blik naar de grond gericht, ogen neergeslagen. Eindelijk bereikte ze het gebouw, waar ze naar binnen liep en snel haar naam mompelde tegen de vrouw die achter het bureau zat. De vrouw gaf haar een lessenrooster, onderwijl een uitleg aan het geven waar Christina niet naar luisterde. Ze mompelde een snel bedankje, na het ontvangen van sommige van haar boeken en liep naar buiten.

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Terwijl hij door de nog steeds drukke gang liep, speurde hij de massa opnieuw af naar opvallende mensen. Toen viel zijn oog op een kort meisje met lang, roze haar. Zijn mondhoeken krulden omhoog, bij het zien van haar schoonheid. Het meisje keek zoekend om zich heen, waar Raidan uit opmaakte dat ze nieuw was. Na de eerste bel stroomde de gang al een beetje leeg, maar het meisje bleef zo'n beetje op dezelfde plek staan. Hij snelde naar haar toe, en botste "per ongeluk" tegen haar aan. Meteen maakte hij zijn excuses. Hij schonk haar zijn beste glimlach, terwijl hij al bukte om haar gevallen boeken op te pakken.

Anoniem
Wereldberoemd

lillitha schreef:
Ze liep snel door de drukke gang, ondertussen naar het plattegrondje dat ze had gekregen turend, in een poging uit te maken waar ze was en waar ze moest zijn. Ze ging zo op in het plattegrondje, dat ze niet eens merkte dat er een jongen voor haar stond, tot ze tegen hem aan botste en haar boeken liet vallen. 'Oh, het spijt me, ik had je echt niet gezien!', zei ze meteen, geschrokken. Ze hurkte om haar boeken op te pakken, maar hij had zich al gebukt en reikte ze haar aan. Ze keek op naar zijn gezicht en glimlachte breed. 'Dankje,' zei ze zacht. Ze staarde naar zijn gezicht. Hij was goddelijk knap, hij was lang, gespierd en betoverend. Ze voelde haar hartslag versnellen terwijl ze sprakeloos naar hem staarde. Zijn haar was lichtblond, bijna wit, en nonchalant verzorgd. Hij was netjes gekleed, en straalde macht, sereniteit, kracht en leiderschap uit.

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Hij merkte meteen op hoe het meisje aandachtig naar hem staarde. Hij had wel vaker, zeg maar gerust altijd, dat effect op meisjes, en was er aan gewend. Hij boog zich dichter naar haar toe. Nog net niet dicht genoeg dat ze zich ongemakkelijk zou voelen, maar wel zodat ze het met haar ogen dicht zou merken. Hij bekeek het blaadje wat ze vast had. 'Waar moet je heen?' vroeg hij zacht, en hij keek haar lief en onschuldig aan.

Anoniem
Wereldberoemd

lillitha schreef:
Ze raakte in de war door het feit dat hij zo dichtbij was. God, wat was hij geweldig! Ze keek even naar het blad in haar handen en toen weer naar hem, en bij het zien van zijn lieve, onschuldige blik, stokte haar adem in haar keel en ze stotterde: 'Uh... de uh... lokaal... uh... E007? Kan dat?' Ze keek naar haar blad en toen naar haar lessenrooster. Ze zuchtte even opgelucht en gegeneerd. Ze schaamde zich dood dat hij haar zo in de war bracht dat ze niet eens meer wist waar ze naartoe moest. 'Ik heb nu... uh... economie?' Haar stem schoot een beetje omhoog en ze voelde haar wangen gloeien.

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Even grinnikte hij vertederd, hij ontving de precieze reactie als wat hij gehoopt en verwacht had. Toen hij een logische zin van haar gestamel had gemaakt, realiseerde hij dat hij zelf ook economie had. 'Toevallig heb ik precies hetzelfde,' zei hij, ontspannen als altijd. 'Loop je mee?' Zonder op haar antwoord te wachten, hij vond het vanzelfsprekend dat ze niet zou weigeren, ging hij door; 'De bel is al gegaan, we moeten opschieten.' Hij pakte haar zachte hand, en trok haar zachtjes de gangen door.

Anoniem
Wereldberoemd

lillitha schreef:
Ze knikte snel en glimlachte blij toen hij zei dat hij ook economie had. Hij pakte haar hand vast, waardoor ze schrok. Rillingen gingen door haar heen en ze keek hem dromerig aan terwijl hij haar meetrok. Plots besefte ze dat ze zijn naam niet kende, en hij de hare niet, dus zei ze gauw: 'Ik ben trouwens Christina.' Ze begon meteen weer te blozen.

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Opnieuw licht grinnikend door het blozen keek hij naar Christina om. 'Wat een schitterende naam,' zei hij, net hard genoeg voor haar om te horen. 'Mijn naam is Raidan, prettig kennis te maken,' zei hij beleefd. Rustig liep het tweetal naar het lokaal. Eenmaal aangekomen, opende Raidan galant de deur. 'Dames voor,' zei hij kalm. Ze stapten het lokaal binnen, en Raiden bekeek de klas. De meesten staarden hem met een blik van herkenning, en een glimp van afschuw aan. 'Laten we daar gaan zitten.' Hij knikte naar de lege plek achterin de klas. Het was zijn vaste plek in elke klas, en hij werd elk jaar voor hem vrijgehouden.

Anoniem
Wereldberoemd

lillitha schreef:
Ze bloosde nog erger toen hij de deur voor haar openhield. Galant, wat een gentleman... ze zag de andere leerlingen vreemd kijken, maar ze kon de emotie in hun blikken niet plaatsen. Achterin was een plek vrij. Vreemd, meestal gingen leerlingen over lijken om de plek achterin te pakken te kunnen krijgen. Blijkbaar was Raidan hier bekend, en misschien zelfs belangrijk. Ze nam snel plaats aan de bank en keek een beetje ongemakkelijk uit het raam.

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Naar mate de les vorderde, bekroop het gevoel Raidan meer en meer. Het gevoel... het gevoel dat de volgende die met zo'n blik naar zíjn meisje keek, hij aan stukken kon scheuren. De hele les was het al bezig. Subtiele handgebaren naar haar, starende blikken. Het mannelijke deel van de klas kon zijn ogen niet van haar afwenden! Raidan voelde een sterke drang de koppen van iedereen er af te trekken, maar hij hield zich in. Na de les deed hij er wel wat aan. Intussen sloeg hij zijn gespierde arm niet zo subtiel om Christina's schouders, waarop ze niet protesteerde.

Anoniem
Wereldberoemd

lillitha schreef:
Ze keek even weg van het raam, naar Raidan, toen hij zijn arm om haar schouders legde, maar zei er niets van. Ze keek rond en zag een heleboel jongens naar haar kijken. Ze bloosde, en sloeg haar ogen neer. Ze wist niet wat ze van Raidan moest denken, maar de anderen hier kende ze al helemaal niet, dus het was niet echt een optie om naast hen te gaan zitten, gezien het feit dat ze erg verlegen was.

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:

Zelfs zijn woedende blik, die waarschuwend over de gezichten van de nog steeds flirtende en starende jongens gleed, maakte niet dat ze er mee stopten. Het leek meer alsof de meest gevreesde jongen van de school genegeerd werd. Ineens stond hij met zoveel kracht op, dat zijn stoel een meter achteruit tegen de wand van het lokaal knalde. De hele klas staarde hem nu aan, en had hun ogen eindelijk van Christina afgerukt. Zelfs de lerares keek hem zenuwachtig aan. ‘Is… is er iets… Raidan?’ Hij knikte langzaam. ‘Ik heb genoeg… van mijn kauwgom.’ Langzaam liep hij naar de voorkant van de klas. Toen hij aankwam, liet hij zijn dreigende blik nog eens over de gezichten glijden voor hij de kauwgum in de prullenmand spuugde. Weer keek hij naar de sidderende gezichten. Waarna zijn blik even bleef hangen bij Christina.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld