Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

12 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Orpg w/ Starzz. ;'D.

Anoniem
Straatmuzikant

AvrilLavigne schreef:
Ja niet reageren ja ik steel je kaas en chocolade dan, oke >:'D.

Ik speel meisje jwz. =

Alicia Kate ~~ 17 jaar ~~ Houd van muziek ~~ Zingt ~~ Is heel onzeker, ze woont bij haar vader die haar leven verpest. ~~ Praat alleen tegen mensen als ze diegene vertrouwt of mag ~~ Kan heel erg boos worden, maar dat heeft niemand ooit gezien. ~~ Is altijd graag in het park. Picca ~~

Jij~~ Jongen enzo :'p.

JIJ BEGINT XOXO.

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Naam: Nick
Leeftijd: 17
karakter: Lief, behulpzaam, verlegen, speelt gitaar,

Extra's: Woont bij z'n vader die z'n leven verpest, liefst buiten en anders op z'n kamer, heeft een hond genaamd: White

Pic:

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Nick

Ik was buiten me hond aan het uitlaten. Mijn vader had een hekel aan White en ik moest hem weg doen, want anders kreeg ik super veel problemen. Dus had ik er voor gezorgd dat mijn vader hem niet zag zodat ik geen problemen kreeg. Ik heb hem al 3 jaar en ben er trots op.
Onder weg kwam ik een bank tegen bij een rivier waar ik kon zitten. Ik liep er naar toe en ging zitten. Ik tilde White op en zette hem op het bankje. Ik keek naar de eenden met hun kinderen. Hun waren tenminste zo blij met elkaar..

Anoniem
Straatmuzikant

AvrilLavigne schreef:
Alicia~

Ik vind het nu wel genoeg. Ik zit zoals altijd op mijn kamer naar mijn bed te staren. Naar buiten, nou, als mijn vader niet slaapt ben ik altijd binnen. Tenzij hij de deur op slot zit dan. Ik pak snel de spullen die ik nodig had, zoals pen en papier, een fles met water - ik kan hem altijd bijvullen - en het geld dat ik heb. Niet veel, maar ik kan er wel een maand mee. Daarna zoek ik een baan en verdien ik zelf mijn geld. Als ze me dan wel aannemen. School, het kan me wat. Niemand wil me daar hebben, ze negeren me, gooien water in mijn gezicht, en dat ben ik zat. Ik stop alles wat ik nodig heb ik een stevige rugzak en check alles nog eens na. Ja, dit is alles. Ik zucht, en twijfel wel of ik moet gaan. Maar dan hoor ik mijn vader schreeuwen, gelukkig is hij wel in de achtertuin. Ik kijk nog een keer rond, in deze vieze, stoffige kamer. We hebben het niet zo goed hier, daarom wonen we ook in een vreselijk huis als deze. Ik maak de deur open, die meteen begint te kraken. Ja, het is een oud, houten huis. Ik sluip op mijn tenen naar onder en maak de deur open. Dan loop ik naar buiten en doe hem achter me dicht. Ik kijk nog een keer en ren dan naar het park. Ben ik nu vrij, van hier?

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Nick

Na een tijdje ga ik terug naar huis. IK moet wel stil zijn thuis. Want als mijn vader het hoort... Tja, dan heb ik problemen! Ik sta voor mijn huis en waarschuw White nog dat hij stil moet zijn. Ik open langzaam de deur en loop stilletjes naar boven. Opeens hoor ik mijn vader van achter. Ik schrik, sta stil en draai me om. "Oh nee" denk ik. "Nu komt het... Ik krijg problemen..." Ik word bang. Ik wil niet dat White weg gaat! Hij is mijn vriend. Mijn aller beste!! Ik kijk langzaam naar mijn vader die ontploft van woede. "alsjeblieft..." smeek ik. " ik wil niet dat hij weg gaat! hij is een deel van mijn leven!" maar het helpt niet. Mijn vader blijft boos kijken en ik zie dat hij op een geef moment gaat schreeuwen. Ik wil het niet aan horen. Ik wil hem niet horen schreeuwen. Maar het is te laat. Hij begint al te schreeuwen en te schelden. "HAAL DAT RATTEN BEEST UIT ONS HUIS!" schreeuwt hij.
"Nee!!! hij is een deel van mijn leven! ik hou van hem!" zeg ik nog rustig terug. Jij, gooit nu dat rattenbeest HET HUIS UIT!" schreeuwt mijn vader alweer. Ik adem diep in en diep uit. "nee," antwoord ik terug. Ik blijf bij hem. wat er ook gebeurt." zeg ik en ik ren naar boven. Op mijn kamer hoor ik mijn vader nog schreeuwen, maar ik reageer niet meer. "Als White het huis uit moet, ga ik ook!" zeg ik en ik pak een tas en doe daar mijn kleren in. Ik pak mijn gitaar en doe mijn muts op en vest aan. Ik loop naar beneden en zie mijn vader boos staan. Ik zucht, beuk hem aan de kant en loop weg. Weg van huis.

Anoniem
Straatmuzikant

AvrilLavigne schreef:
Alicia~

Ik laat me op het heerlijke gras uitgeput vallen. Het was een eind rennen, maar ik ben weg, en moet snel verder. Nee, hij komt nooit in het park, dus ik kan hier wel even uitrusten. Ik overweeg even om water uit mijn fles te drinken, die in de tas zit. Maar nee, dadelijk is het op. Ik kan hem wel bijvullen, maar toch. Ik heb zo'n dorst.. Oke, dan toch maar een slokje nemen. Ik zet de fles aan mijn mond en neem een slok. Ik kijk naar de fles en zie dat hij al half leeg is. Snel draai ik de dop erop en duw ik de fles terug in de tas. Ik ga op het bankje achter me zitten en kijk om me heen. Rustig, er zijn maar twee mensen. Een vrouw en een man. Maar ik moet wel snel verder, het is hier altijd druk, in de middag, en dat is dus bijna. Mijn benen doen pijn als ik opsta dus ik blijf zitten. De zon schijnt door een paar wolkjes heen, dat vind ik altijd zo fijn. Het water in het riviertje, naast het kleine veldje met bloemen, is mooi blauw en helder. Ik loop erheen en ga tussen de bloemen zitten. Ik kijk in het water en zie dat er zelfs visjes inzwemmen. Ik ben vergeten dat mijn tas nog bij de bank staat en loop met tegenzin erheen. Ik kan wel uren blijven zitten kijken naar het rustige water. Dat doe ik heel soms, als ik weg kon uit dat stinkende huis. De tas ligt nogsteeds zoals ik hem heb achtergelaten. Ik pak hem op en loop naar het midden van het park, waar ik ga zitten en wacht tot ik klaar ben om dadelijk weer te lopen.

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Nick

Ik loop maar wat rond met die zware tas te sjouwen. De tas met de kleren was niet zo super zwaar, maar met mijn gitaar erbij wordt het lood zwaar. Ik laat White bepalen waar we naar toe gaan en natuurlijk rent hij naar het riviertje. Als we bij het riviertje zijn aan gekomen, springt hij op het bankje en gaat hij liggen. Ik lach en ga naast hem zitten. Ik kijk naar de zwemende vissen in het water die je goed kan zien. Opeens staat White op en rent verder. "Wacht!" zeg ik nog en ik pak mijn spullen en ren hem achterna. Na 1 minuut ben ik dood op. Meestal kon ik het langer volhouden, maar nu niet omdat ik met die zware tassen zat te sjouwen. Ik kijk op en merk nog steeds dat ik in het park ben. Ik kijk rond. En zie dat White weer verder rent. "White!! wacht nou! stop!!" zeg ik, terwijl ik hem weer achter na ren. Uiteindelijk stopt hij en staat hij bij een meisje en begint hij te snuffelen aan haar.
Ik zucht en loop en langzaam naar toe om White te pakken.

Anoniem
Straatmuzikant

AvrilLavigne schreef:
Alicia~

Ik trek mijn knieën op en sla mijn armen om ze heen. Ik hoor alleen het riviertje verderop, voor de rest, is het doodstil. Ik sluit mijn ogen en moet denken aan de teksten die ik thuis heb geschreven. Dan schrik ik op en sla mijn hand voor mijn mond. 'Ohnee, vergeten!' roep ik. Ik ken ze wel een beetje uit mijn hoofd, maar niet alles. Ik doe mijn ogen weer dicht en fluister de tekst van You're the Reason. Ik heb hem zelf geschreven, ik schrijf alleen als ik inspiratie heb. Zeg maar, mijn vader die, onder zit te schreeuwen, en ik weg wil. Dit liedje gaat over een televisie serie die ik laatst heb gekeken. Het was maar zes afleveringen lang, maar oke, hij was prachtig. Ik stop met zingen, of fluisteren, en schrik op. Ik hoor iemand roepen. Als ik me omdraai, komt er een grote hond op me af. Ik val op mijn rug en hij snuffelt aan mijn arm. Ik ben even bang dat hij iets doet, maar dat doet hij juist niet. Ik aai hem over zijn rug. Een jongen met een grote tas - wat heeft hij daar nu weer inzitten? - komt achter de hond aanlopen. 'Dat is zeker je baasje?' fluister ik naar de hond. Ik pak mijn tas, zodat ik dadelijk al weg kan lopen, maar wacht eerst dat hij zijn hond vast heeft.

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Nick

Ik kom uitgeput aan rennen. white, wil je voortaan even wachten?" zeg ik uitgeput en ik maak ik maar de riem vast aan z'n halsband. Ik kijk op en zie opeens een meisje staan. "Oh, sorry.." grinnik ik en ik haal een paar honden koekjes uit mijn tas."Hier" zeg ik tegen White en ik geef hem de koekjes. Opeens zie ik dat ze ook met een grote tas zit te lopen. "Oh, en waarom heb jij een grote tas bij je?" vraag ik terwijl ik White aan het aaien ben.

Anoniem
Straatmuzikant

AvrilLavigne schreef:
Alicia~

Ik ga staan en kijk naar de grond. De hond heet dus White, dat past wel bij 'm. Zou het een meisje of een jongen zijn? 'G-geef niet..' zeg ik. Ik schrik wel als hij naar mijn tas vraagt. Is hij dan zo opvallend? Ja natuurlijk, veel kleding, heel veel spullen zitten erin en hij is dus groot. 'Ik.. ehh..' Ik weet niet wat ik moet antwoorden, trouwens, ik ken hem niet, waarom zou ik antwoorden? 'Daarom..' fluister ik. Hij heeft ook een grote tas, en ik ben er nieuwsgierig naar. Oke, ik weet dus waarom hij het vroeg over mijn tas. 'En, jouw tas?' vraag ik.

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Nick

Ik lach omdat ze zo verlegen is. "waarschijnlijk om dezelfde rede als jou" lach ik. "weg van huis, weg van je ouders enzo" "ik moest mijn hond weg doen, Maar.. ik kon niet zonder hem, dus had ik heb verstopt. Het lukte me 2 jaar. tot nu... toen stond mijn vader daar en zag hem.." zucht ik. En ik deed mijn muts af en stopte hem in mijn tas. "ik heet trouwens Nick" zei ik lachend. "en jij??"

Anoniem
Straatmuzikant

AvrilLavigne schreef:
Alicia~

Waarom denkt hij nou dat ik wegloop? Ik kon toch ook op vakantie gaan, of naar ehh.. mijn tante ofzo? Ik kijk om me heen, er is nu niemand meer. Ja oke, White en Nick zijn er nog. En ik natuurlijk. 'Alicia.' zeg ik. Om sneller dan hem te zijn, begin ik snel te praten. Ja. 'Ehh.. waarheen?' vraag ik. Ik laat mijn tas langzaam op de grond vallen, omdat hij pijn aan mijn handen doet. Ik strek mijn vingers, die rood zijn geworden van het gewicht van de tas.

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Nick

Ik lach, "Hallo Alicia" zeg ik. Ik pakte een beker en een flesje water en vulde hem voor White. "Ik weet trouwens niet waar ik naar toe ga." zeg ik. "Jij dan wel?" Ik lach en begin White weer te aaien. "Zullen we op het bankje gaan zitten ofzo?" vraag ik en ik pak mijn gitaar die ik jaren lang had bewaard.
Ik loop naar het bankje toe, ga zitten en maak een gebaar dat ze moet komen.

Anoniem
Straatmuzikant

AvrilLavigne schreef:
Alicia~

Is het wel goed om hier te blijven? Dadelijk komt hij hierheen. Maar oke, ik laat het maar niet merken en ga zitten. 'N-nee, ik ehh heb geen idee.' zeg ik dan. Ik krijg ook dorst als ik White uit zijn bak met water zie drinken, maar ik heb bijna niets meer, en bijvullen, op een toilet in een restaurant ofzo? 'Ik moet snel gaan, oke?' ik ga alvast staan. Ik hoor iets in de verte.. Iemand schreeuwen. Die stem herken ik zo goed, ik hoor hem elke avond, elke ochtend, als ik thuis ben. Mijn vader. 'Ren!!' roep ik. Als hij me met Nick zag praten, en hij pakt hem, heeft hij dadelijk een gebroken arm, of erger. Ik ren zo snel ik kan weg, de struiken in, zonder om te kijken, maar hoop wel dat hij wegrent.

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Nick

Ik hoor een stem in de verte roepen en zie dat ze bang wordt. "Ren!" schreeuwt ze tegen me en ik zie dat ze wegrent. Snel pak ik de riem van White en en mijn spullen en ren haar achterna. Gelukkig kan ik dit nog wel even volhouden omdat ik dit net had gedaan. Maar als ik door de struiken moet gaat het moeilijker. Ik kijk achterom naar White die ook zit te rennen, maar dan met veel minder moeite dan ik. Hij is heeft namelijk ook niks zwaars op z'n rug.. Ik probeer nog steeds op m'n allerhardst te rennen, maar het word langzaam minder.

Anoniem
Straatmuzikant

AvrilLavigne schreef:
Alicia~

Het rennen ging makkelijk, ookal was ik nogsteeds uitgeput van de eerste keer dat ik vandaag moest rennen. Ik ga dwars door de struiken, ik weet dat hij er dan niet doorheen kan. Er slaat een tak in mijn gezicht, die net niet mijn oog raakt, maar het doet wel pijn. Ik ga toch even zitten en zet de tas naast me. Nu ben ik hem zeker weten kwijt. Maar ikzelf, ben de weg ook kwijt nu. Ik hoor nog iemand in de struiken. Nee, hij heeft me toch niet gevolgd? Als mijn vader me krijgt ben ik er geweest! Ik sta op om verder te rennen maar mijn voet blijft aan een tak hangen en ik val om. Mijn lichaam doet overal pijn. Ik zie een pad tussen de struiken waar ik goed kan lopen, en loop erheen. Ohja, mijn tas moet ik natuurlijk niet vergeten. Ik loop naar de tas toe en bedenk opeens.. Zou Nick het gehaald hebben? Ik heb ook niet meer gekeken en dat ga ik ook niet doen. Ik laat me op de grond vallen om uit te rusten, ik heb vandaag wel erg veel gerend.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld