Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

18 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

O' met Dauntless

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Alleen wij.

Ik; Jennifer Jareau, foto komt later

Jij; unknown boy + begin

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Oliver Knight

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Oliver checkte nog een laatste keer de spullen in zijn rugzak vandaag was de dag dat hij 16 werd en hij had zijn moeder altijd al plechtig beloofd dat dat de dag zou zijn dat hij weg zou rennen. Zijn moeder kon niet voor hem blijven zorgen, ze had hem zoveel mogelijk geleerd, maar hem later toen hij vijf was geooievaard. Dat hield in dat ze hem gewoon op de deurmat had gezet en hij gewacht had tot de bewoners van het huis hem de volgende ochtend vonden. De wet schreef voor dat als dit gebeurde en ze de moeder niet konden betrappen ze dan verder voor het kind moesten zorgen of het in een weeshuis steken. Oliver had de naam van zijn moeder nooit geweten zodat hij die ook niet aan de mensen kon vertellen die hem vonden en zij dus zijn nieuwe ouders werden. Ze hadden voor hem gezorgd maar de kans dat ze hem lieten splitsen was groot Oliver was namelijk mentaal niet helemaal in orde en zijn nieuwe ouders wouden geen geld verspillen aan een nieuw deel hersens en hij had hen altijd scherp in de gaten gehouden en zijn echt moeder had gelijk gehad. Ze wouden hem laten splitsen, maar toen hij dat door had maakte hij zijn rugzak en hield hij zich aan de belofte die hij elf jaar geleden gemaakt had. Op zijn zestiende zou hij vluchten of ze hem nu wouden splitsten of niet. Hij verliet het huis via de achterdeur en sloot de deur achter zich waarna de duisternis hem met open armen aan het zicht van anderen onttrok.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Jennifer had al de hele nacht niet geslapen. Ze was er een paar dagen achter gekomen dat ze haar wouden splitsen. In het weeshuis, waar ze al zo lang als ze zich kon herrineren zat, hielden ze in een boekje bij wie wanneer zou worden gesplitst. Of in ieder geval de kinderen die geselecteerd werden om gesplitst te worden. Je hoorde het personeel er weleens over praatte. Ze moesten het geheim houden voor de kinderen, maar dat lukte dus niet altijd. Volgens hun waren de gesplitste kinderen niet goed genoeg om verder te mogen leven. En Jennifer was ook die stempel opgedrukt. Jennifer wilde niet gesplitst worden. Ze wilde een toekomst. Daarom was haar plan om deze avond te ontsnappen aan wat op dit moment haar lot was. En hier in het weeshuis was het ook niet geweldig geweest. Ze stopte de laatste spullen in haar tas en probeerde zo zachtjes mogelijk de trap af te lopen. Plotseling ging er een lichtje boven aan. "Shit." Mompelde Jennifer en pakte haar jas van de kapstok. Zo zacht, en snel mogelijk liep ze de deur uit, en deed hem weer dicht. Ze rende de nacht in, ze moest zo ver mogelijk van deze plek weg. Ze zouden haar gaan zoeken, zeker omdat ze nu al wisten dat Jennifer weg was.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Het was koud zoals hij verwacht had en Oliver ritste zijn jas nog wat verder dicht en trok zijn muts over zijn oren. Hij was van plan vannacht in een bos of woud te overnachten om dan morgen naar een grote stad te gaan, daar zou hij tijdelijk in de menigte kunnen verdwijnen. Zijn gsm had hij thuis gelaten want hij had goed nagedacht over zijn ontsnapping en de politie zou hem makkelijk kunnen traceren moest hij hem nog bij hebben. Ook had hij de kaart van de omgeving eens goed bekeken, liften zou erg gevaarlijk zijn dus zou hij alles te voet moeten doen en hij wou vannacht nog een zo groot mogelijke afstand overbruggen en nam zich voor naar het woud ten noorden van zijn woonplaats te gaan het was ongeveer tien kilometer verwijderd dus als hij goed doorstapte zou hij er in 3 uur zeker moeten zijn en dan kon hij nog een beetje slapen en dan morgen verder naar de stad gaan.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Jennifer rende een tijdje, met haar jas nog in haar hand en haar tas op haar rug, want ze had nou niet echt tijd gehad om haar jas aan te doen. De bittere kou beet in haar huid, gelukkig had ze nog wel een sjaal om en een dikke trui aan. Na een tijdje stopte ze met rennen en had ze even tijd om haar jas aan te doen, eigenlijk wilde ze niet stoppen met rennen, maar ze wist dat ze het toch niet veel langer had volgehouden. Zo goed was Jennifers conditie nou ook niet. Haar jas was koud, maar toch was het beter zo. Af en toe keek ze achterom terwijl ze stevig doorliep, ook al wist ze niet eens waar ze echt heen moest. Haar plan was niet zo heel doordacht. Wat eigenlijk dom van haar was. Maar ze moest gewoon zo snel mogelijk weg van dat weeshuis, want ze wist niet wanneer de autoriteiten haar zouden ophalen, om gesplitst te worden. Het bos... Daar zou ze nu maar heen gaan, daar zou niemand haar zoeken. Hoewel dat nog een heel eind lopen was, het was wel een veilige plek. Dus begon ze in die richting te lopen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Na drie uur stevig doorwandelen plofte hij vermoeid neer tegen een boom en dronk gulzig van de waterfles die hij had meegenomen. Hij verschool zich in het struikgewas en sloeg het deken dat hij had meegenomen om zich heen. Het was niet super warm, maar het was beter als niks. Oliver checkte de omgeving nog een laatste keer voor hij zijn ogen sloot en in slaap viel. Hij was een vaste slapen wat een probleem kon vormen, dus hoopte hij dat hij goed genoeg verborgen zat en dat niemand anders het bos in kwam.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Jennifer liep al zo lang en ze was er bijna, dat wist ze, maar alsnog leek het oneindig te duren. Tot dat ze in de verte toch de bomen zag. Ze had ontzettende pijn in haar voeten, en wilde eigenlijk al een plekje uitzoeken om te gaan slapen. Maar ze moest diep het bos in, dat was het veiligst. En eigenlijk haatte ze het bos. Ze had niets met de natuur of insecten en dat soort dingen. Maar het moest, anders zouden ze haar vinden en zou ze toch gesplitst worden, en dan was alles voor niets. Ze zou hier alleen maar een korte nacht hoeven, proberen, te slapen en de volgende morgen zou ze weer verder gaan. In de tijd dat ze hierheen was gelopen, had ze maar bedacht om 's ochtends naar de stad te gaan. Het was daar druk, dus zou ze zeker niet zo opvallen, dacht ze. Jennifer liep nog wat verder, maar struikelde over een wortel. Ze kon nog net recht blijven staan. Dit was dus een van de redenen om het bos verschrikkelijk te vinden, en vooral in het donker kon je niets zien, dus eigenlijk was het nog een wonder dat ze niet een keer echt gevallen was. Toen besloot Jennifer maar om een plekje te vinden in de bosjes te zoeken om de nacht door te brengen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Oliver opende langzaam zijn ogen, het was nog altijd donker dus moest hij door iets uit zijn slaap zijn gehaald. Zijn zich was nog altijd een beetje wazig en hij wou liefst gewoon verder gaan slapen maar toen zag hij een paar schoenen vanonder zijn struik, er was iemand en aan de schoenen te zien waarschijnlijk een meisje. Hij probeerde haar beter te bekijken maar kwam niet verder dan haar knieën wou hij geen geluid maken. Ze kwam hem niet bekend voor, zou ze politie zijn. Hij moest iets doen want als hij langer stil zou blijven zitten zou hij gewoon weer in slaap vallen en dan zou ze hem makkelijk kunnen vinden. "Wie ben je en wat doe je hier" zei hij en sprong uit zijn verstopplaats, een heel domme actie, maar hij was oververmoeid en kon niet echt helder denken.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Jennifer probeerde zo zachtjes mogelijk te gaan liggen. Want met al die bladeren ritselde alles best wel. Ook al was dit het bos, waar alles nou eenmaal ritselden, toch wilde ze zo min mogelijk geluid maken. Ze ging dus liggen en maakte een soort balletje van zichzelf. Wat dom dat ik geen deken heb meegenomen, dacht ze, maar daar was het nu te laat voor ze kon niet terug en zou dus gewoon in de kou moeten slapen. Ze legde haar rugzak onder haar hoofd en sloot haar ogen. Maar nog geen minuut later zat ze recht op en schoof weg van de richting waar een jongens stem vandaan kwam. Heel even was ze een beetje bang, hoewel dat wel al gauw weer wegging. Snel krabbelde ze overeind. Haar bijdehante karaktereigenschap nam heel kort de overhand: "Ik kan hetzelfde aan jou vragen."

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Maar ik vroeg het het eerste dus is het best logisch dat ik eerst antwoord krijg niet." kaatste hij snel terug terwijl Oliver eigenlijk liefst zelf zo snel mogelijk wou gaan slapen. Hoewel het donker was waren zijn ogen al een beetje aan de duisternis gewend waardoor hij haar nu beter kon bekijken. Ze kon niet ouder zijn als hem en ze was kleiner. "Duidelijk geen politie" mompelde hij zachtjes tegen zichzelf al kon ze het waarschijnlijk ook wel horen. De enige reden dat zij hier ook was zou zijn omdat ze ook op de vlucht was voor hetzelfde als hem, een splitsing.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
"Duidelijk geen politie." Hoorde ze hem heel zachtjes zeggen. Ze grinnikte zachtjes, had hij echt gedacht dat ze van de politie was? Kort bekeek ze hem, hoewel ze hem niet goed kon zien door het donker. "Nou, goed dan." mompelde ze onhoorbaar, maar ze wilde het eigenlijk helemaal niet. Ach ja, wat zou het uitmaken? "Jennifer, en wat ik hier doe gaat je niks aan." Stelde ze zichzelf voor. "Nu jij." Zei ze en wachtte af.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Oliver, aangename kennismaking" zei hij en stak zijn hand uit. "Wel Jennifer ik hoop dat je een beetje te vertrouwen bent want ik heb echt geen zin om vannacht nog ergens anders heen te vluchten en moet morgen weer vroeg uit de veren. "Waarschijnlijk ben ik zelfs al weg wanneer jij wakker wordt" zei hij terwijl hij terug onder zijn slaapplaats onder de struiken ging liggen. "Welterusten"

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
Jennifer zuchtte en wuifde zijn hand weg. "Het zal wel, ik hoop het zelfde over jou." mompelde ze en draaide zich om en liep weer terug naar de plek waar ze wilde gaan slapen. Ze wilde alleen maar slapen, ze was zo moe. Ze kon niet meer. Jennifer ging liggen en maakte zich opnieuw zo klein mogelijk. Nu maar proberen te slapen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
De zon was al op toen hij wakker werd. "Shit" vloekte hij binnensmonds omdat hij zeker was dat hij zich had verslapen. Snel deed hij zijn rugzak om, hij moest maar eens naar de stad gaan om voedsel te zoeken en misschien wat extra winterkleren voor wanneer het koud werd. Al moest hij ook onopgemerkt blijven want wie weet hadden zijn ouders de politie gebeld en waren ze naar hem op zoek.

XStephanie
YouTube-ster

xStephanie schreef:
De zon kwam net op toen Jennifer wakker werd. Of eigenlijk werd ze wakker van de zon. Zachtjes stond ze op en pakte haar spullen weer bij elkaar. Wat had ze vreselijk geslapen, maar gelukkig had ze wel even geslapen. Hoewel de vermoeidheid nog niet weg was, het was beter. Ze keek even bij de jongen, die haar gister zo liet schrikken. Hij lag nog te slapen. Jennifer zocht in haar tas, naar iets te eten. Ze vond een pakje crackers, dat is genoeg voor deze ochtend. Ze ging maar tegen een boom aan zitten, en at de crackers langzaam op. Ze had alle tijd, en toch niemand zou haar zoeken in het bos. Na een tijdje werd de jongen wakker. Hij zag haar nog niet. "Ook goedemorgen." Zei ze bijdehand, en wachtte zijn reactie af, terwijl ze nog een stukje van een cracker afbrak en dat in haar mond deed.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld