Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

21 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

DE AVONTUREN VAN VANESSA,SERINA EN ANNAJACOBA

Anoniem
Straatmuzikant

DemonicBeauty schreef:
-Praat gezellig met iedereen door de orpg heen!!!
-Gewoon volgen weet je wel!
-Er kunnen vreemde dingen gebeuren...
-Spam mijn hele mailbox maar vol als ik weer eens te laat reageer xD

Anoniem
Landelijke ster

HowlingMagic schreef:

Naam: Jasmijn Scarlet
Leeftijd: 17
Magie: Satan's ziel
Innerlijk: Als je haar bedreigt kan ze heel erg gemeen zijn en als je aardig tegen haar doe doet ze aardig terug maar dat kan ook bij gemeen zijn en dan is ze heel vals. Ze kan heel kinderlijk overkomen maar als er een gevecht is wordt ze bloed serieus.

Anoniem
Landelijke ster

HowlingMagic schreef:
voorstuk:
Audrey en Jasmijn Scarlet zijn zussen. Samen vormen zij een groep van S-class magiërs en waren op een S-class opdracht. Binnen een paar dagen hebben ze het voltooid en kregen een flinke buit. Nu zijn ze op weg naar hun genootschap en op zoek naar een nieuwe opdracht. Deze twee personen zijn ook wel een van de beste magiërs van hun streek. Zij vormen samen een echte topgroep. De ouders van Audrey en Jasmijn zijn omgekomen bij een ongeluk.

Op weg naar hun genootschap

Jasmijn Scarlet

Ik strekte mijn armen uit en was ook heel erg tevreden. ''Waah... Deze opdracht was echt makkelijk verlopen! Hij kon het echt niet geloven dat wij tweetjes het hebben opgelost.'' lachte ik. ''Laten we beter een trein nemen want het was best ver vindt je ook niet?'' Ik keek op naar Audrey die al een heel stuk verder was gelopen dan mij. ''H-heei wacht op mij!!'' Ik rende gelijk naar Audrey toe. Buiten adem probeerde ik Audrey's passen bij te houden. ''Ik moet echt wat aan mijn conditie doen'',hijgde ik.
Even later kwamen we bij een stadje aan. ''Wanneer nemen we een pauze'' hijgde ik.We liepen door de grote straat waar allemaal kraampjes stonden. ''Kijk al dat eten om je heen!''. Ik keek echter alle kanten op. ''Zie dat daar! Kijk!'', ik wees Audrey een kraampje aan. Mijn ogen vielen op een wapenkraampje. ''Laten we daar gaan kijken voor nieuwe uitrustingen. Vind je ook niet?'', lachte ik naar haar.
Ik liep al gelijk naar het kraampje toe en mijn ogen vielen ook meteen op een zwaard. ''Hoeveel kost die?'', vroeg ik aan hem. ''Nou nou reiziger. Je hebt een goede smaak maar kan je het ook wel betalen kleintje?'', zei hij tegen me. Ik voelde me beledigd. ''Natuurlijk! Noem je prijs maar op!'', zei ik uit zelfverzekerdheid. ''Dat is dan 7,000.''. De man had een grote grijns op zijn gezicht. Ik lachte breed. ''Ik neem hem!''. Ik gaf de man een zak met het geld en nam het zwaard mee. ''Kijk Audrey!'' Ik liep naar haar toe uit trots. Ik kocht ook wat etenswaren en liep met Audrey mee. ''Hoelang denk je nog dat het is? We lopen denk ik al uren. Zou het een mogelijk zijn om met de trein te gaan?'', vroeg ik aan haar. ''Volgens mij als we even die kant gaan dan heb je daar toch een station?'',vroeg ik.

Anoniem
Straatmuzikant

DemonicBeauty schreef:
Audrey Scarlet

"Oké als jij zo graag met de trein wilt gaan dan gaan we met de trein" zei ik met een zucht. Even later kwamen we aan bij de trein en ik liep naar de kaartjes machine. Ik liet Jasmijn het expres niet doen want de vorige keer nou ja laten we daar maar niet over beginnen. Ik moest in mezelf lachen toen ik terug dacht aan het gezicht van de manager. "Oké twee singeltjes naar Sercratio." Vanuit daar moesten we nog even lopen maar dat maakte niet zoveel uit. Ik betaalde de kaartjes en liep naar Jasmijn toe. "Zo we vertrekken over een uur dus we kunnnen nog even rond kijken in het stadje. Ik liep samen met Jasmijn door naar de grote straat want ik had ook een mooi nieuw wapen gezien. Het was een prachtig dolk helemaal ingezet met allemaal soorten edelstenen. "Wat wil je voor die dolk" vroeg ik nonchalant. "Normaal 5,000 maar omdat ik net zo'n goed slag heb geslagen 2,500." zei hij. "Oké deal" Ik gaf hem het geld en pakte de dolk aan. Opeens besefte ik wat hij net gezegd had. "Ik heb net zo'n goede slag geslagen." Ik herhaalde het in mijn hoofd en vroeg "U zei net dat u een goede slag had geslagen wat bedoelde u daarmee." "O ik heb net zo'n roodharige meid meer dan 3,000 teveel laten betalen." Ik werd in een klap zo boos dat ik mijn gaves gebruikte en al zijn wapens liet opstijgen en ze op hem liet richten. "NIEMAND LIGT MIJN ZUSJE OP MAAR DAN OOK HELEMAAL NIEMAND" schreeuwde ik.

Anoniem
Landelijke ster

HowlingMagic schreef:
Jasmijn Scarlet

''Audrey!! Rustig! Het maakt niets uit! We verdienen het toch zo wel terug.'' Ik hield Audrey tegen. ''We moeten ons niet zoveel zorgen maken. We kunnen later gewoon weer een S-class opdracht nemen en dan hebben we het binnen een mum van tijd weer terug verdiend.'' ''Wacht?! Jullie zijn 2 S-class magiërs?'',vroeg de man verbaasd. ''Uhm... Ja dat klopt.'' ''Je zei net Audrey hé?'', vroeg de man. ''Ja dat klopt helemaal. Ik ben Jasmijn Scarlet en dit is mijn zus Audrey Scarlet.'', zei ik met een lach.
De man kwam van zijn kraampje vandaan en knielde meteen neer. ''Het spijt me! Het spijt me! Hier heb jij je geld terug!'', hij hield een zakje met geld omhoog en trilde erg. ''Uhm... Je kan opstaan. Het is niet dat wij goden zijn. Heeft u dan eerder van ons gehoord? Volgens mij zijn wij niet zo bekend hier buiten onze regio. Toch Audrey?'' De man stond meteen op. ''Jullie zijn echt dé sisters Scarlet?! Het is een eer om jullie een wapen te mogen verkopen. Wij hier hebben al duizenden verhalen over jullie gehoord!''
Ik keek op. ''Van wie heeft u het gehoord?'' vroeg ik aan de man.
''Nou wij hebben het gehoord van The Ravens genootschap. Wij horen hun verhalen over jullie genootschap. het wordt door geheel het land verspreid.'' De man's ogen draaide naar een kleine meisje. ''Mindy! Jij vind toch de sisters Scarlet toch leuk?'' Het meisje knikte naar de man toe. ''Mindy hier heb je Audrey Scarlet en Jasmijn Scarlet. Ze zijn eerder bekend als de sisters Scarlet.'' Het meisje rende meteen naar ons toe en de gehele buurt keek ons aan. Er werd overal gefluisterd. ''Zijn ze dat echt?!'', hoorde je allemaal.
Het kleine meisje genaamd Mindy rende meteen naar Audrey toe, keek haar aan en zei: ''Ik wil later ook zo goed worden als jij!'', lachte het meisje naar Audrey. ''Jij bent een super magiër! Ik wil dat ook worden!'', het kleine meisje gaf Audrey een knuffel. Ik lachte naar Audrey toe en zei: ''Nou.. nou.. Je hebt fans Audrey.'', ik begon te lachen. Snel zocht ik door mijn tas met etenswaren en pakte ik een snoepje. ''Lust jij een snoepje Mindy?'' Ik hurkte neer een gaf haar een grote lolly. Al veel mensen kwamen om ons heen verzamelen en keken ons aan. ''Ze zijn het echt! De sisters Scarlet!'', hoorde je overal.

Anoniem
Straatmuzikant

DemonicBeauty schreef:
Audrey Scarlet

Ik schaamde me omdat ik zo was uitgevallen. Al die mensen maakte me een beetje verlegen maar riep Mindy haar zusje Cindy en die rende meteen naar Jasmijn toe. Ze zij tegen Jasmijn "Mindy vindt Audrey heel leuk maar ik vind jou helemaal te gek. Je bent dapper en kan zo goed vechten." Ik zag dat Jasmijn helemaal opgloeide van trots. "Nou Jasmijn zo te zien ben ik niet de enige die fans heeft" zij ik met een glimlach. Ik keek in mijn tas en zag dat ik er ook een lolly in had zitten, een grote roze. Alle mensen keken ons aan en riepen vrienden en familie erbij. Iedereen staarde ons met ongeloof aan of zei tegen andere "De Scarlet zusjes zijn hier. Heb je het al gezien?" Ik voelde me een beetje opgelaten en vroeg "Hoe kent het The Ravens genootschap ons, we houden meestal de dingen die we beleefd hebben voor onszelf." Iemand uit de menigte zei "Dat weten we niet, ze vertellen alleen aan ons de verhalen meer niet." Ik keek Jasmijn aan met een blik die alleen zij begrijpt, dit klopt niet. Ik keek op mijn horloge en zag dat de trein bijna zou vertrekken. "Goed mensen het was gezellig maar nu moeten we toch echt gaan" Zei ik tegen de menigte. Ik pakte Jasmijn bij haar arm en sleurde haar mee naar het station."Kom mee we moeten ons haasten, anders moeten we zometeen lopen."

Anoniem
Landelijke ster

HowlingMagic schreef:
Jasmijn Scarlet

Audrey sleurde me helemaal mee naar het station terwijl ik stond te bedenken hoe The Ravens van ons wisten.
''Heei Audrey. Je weet dat onze genootschap altijd wel een feest vieren als hun magiërs terug komen. Misschien vangen ze daarvandaan informatie op. Alleen het is wel een grote afstand tussen de groepen. Vind je ook niet?''.
Audrey en ik stapte de trein in en gingen zitten. ''Misschien kunnen we het vragen aan onze genootschap leider.''. Ik zat tegenover Audrey en keek naar buiten. Ik zat te denken aan de kleine meisjes van daarnet.
''Audrey vindt je ook niet dat Mindy en Cindy veel op ons lijken toen we klein waren. Het laat me denken aan vroeger in onze kindertijden.''. Ik keek even in mijn tas en pakte twee appels eruit. Een appel gaf ik aan Audrey en de ander at ik zelf. Terwijl we de appels aan het eten waren liep er een karretje rond met eten voor de reizigers. De vrouw gaf ons 2 bladen aan met eten en gaf ons beide een folder waarop stond: ''Jaarlijkse genootschap spelen. De genomineerde genootschappen zijn:
1. The Ravens
2. The Titania
3. The Phoenixs
3. The black wolves
...
...'' Het ging weer zo verder. ''Audrey zag jij ook wat ik zag. Onze genootschap doet er ook aan mee.'' Ik keek met grote ogen naar de naam van onze genootschap. ''Het vindt plaats in Akibiria. Dat is niet ver van onze genootschap.''.

Anoniem
Straatmuzikant

DemonicBeauty schreef:
Audrey Scarlett
"Wat zou het geweldig zijn als we konden meedoen. En heel misschien zouden wij uitgekozen kunnen woorden om de eer te kunnen verdedigen. Jammer genoeg doet de genootschapleider niet graag mee aan dit soort spelen maar wie weet misschien."Zei ik terwijl ik uit het raam keek. Ik was in gedachte over wat er vandaag allemaal gebeurt was. De mensen in het dorp, de andere genootschappen. Hoe konden ze van ons af weten. Het klopte gewoon allemaal niet.Even later vroeg Jasmijn "Ga je nog eten of hoe zit dat?" Ik zei "Oh ja natuurlijk ik was eventjes in gedachte maar laat maar." Toen voelde ik pas hoe een honger ik had en at snel het eten op. Het was van dat vieze kant en klare trein eten maar het was beter dan niets. In de tussen tijd werd het langzaam aan donker en bij de volgende stop moesten we eruit. "Jasmijn ik denk dat het te laat word om meteen naar het bondgenootschap te staan. Laten we een herberg zoeken in het volgende stadje en daar wachten tot morgen." Terwijl ik dat zij voelde dat ik moe begon te worden. We kwamen aan bij onze stop en liepen snel door naar het stadje toe. Daar vonden we gelukkig een goede herberg (zonder vlooien en luizen) en liepen door naar onze kamers toe."Bijna" mompelde ik. "Bijna zijn we weer thuis"

Anoniem
Landelijke ster

HowlingMagic schreef:
Jasmijn Scarlett

Ik sprong meteen op het bed. ''Ik ben doodop! Uhm... Audrey... Zou het een mogelijkheid zijn dat onze genootschap leider de groep al heeft gemaakt en wij erin zitten. Hij heeft het vast al aangekondigd en daarom weten de anderen het over ons. Is dat mogelijk?''.
Ik ging op het bed liggen en sloeg de deken om me heen. ''Laten we nu maar beter slapen en.. morgen.. weer op.. pad ga...''Ik kon mijn laatste woordje niet afmaken en viel meteen in slaap. Ik droomde gelijk over vroeger.
Alles bewoog trager. Ik zag mezelf rennen samen met mijn zus Audrey. Ik nam een blik naar achteren terwijl Audrey mijn hand vast hield en rende. Het was onze oude dorp die in vlammen opging. Ik voelde warme tranen over mijn wangen stromen. ''Mama! Papa!'', riep ik nog in mijn droom.
Ik schrok meteen wakker en voelde dat ik bezweten was. Ik voelde mijn hart bonzen zo snel als een trein en nam rustig diep adem. Ik keek naar Audrey of ik haar niet wakker had gemaakt. Gelukkig was dat niet zo.
Ik stond op en liep rustig naar het balkon toe. Opende de deuren en sloot ze achter me. Ik ging zitten op de rand en keek omhoog naar de sterren. ''Alweer deze droom...'' daarna keek over de gehele stad uit en zag alle mooie verlichtingen.

Anoniem
Straatmuzikant

DemonicBeauty schreef:
Audrey

De volgende dag stond ik vroeg op en wekte snel Jasmijn. We hadden een lange en zware dag voor de boeg en moesten snel vertrekken nu het nog schemerde. Anders zou de kans groter zijn dat we tegen rovers aan liepen. We konden ze wel aan maar toch kon je beter het zekere voor het onzekere nemen. Ik kleedde me snel om en pakte mijn wapens en onze tas met eten. Als laatste pakte ik mijn gloednieuwe dolk en oefende er een beetje droog mee. Ik riep Jasmijn binnen een paar minuten stond ze naast me. Ik zei tegen haar "Oké ik weet dat je dit al lang weet maar toch, we moeten heel erg op onze hoede zijn want je weet maar nooit wie of wat er tevoorschijn kan komen. Het wordt een zware dag maar aan het einde van vandaag zijn we thuis. Heb je alles bij je?" Ze knikte. "Oké dan kunnen we vertrekken op naar huis" en we liepen naar buiten.

Anoniem
Landelijke ster

HowlingMagic schreef:
Jasmijn

Ik knikte en wreef nog even in mijn oog. Ik gaapte nog even en snel gingen we weer op pad. Ik rilde nog even van de kou en ging meteen verder. Ik pakte mijn tas met eten en pakte gelijk 2 appels eruit. Ik gaf 1 appel gelijk aan Audrey en at de mijne gelijk op. Nadat ik mijn appel op had hoorde ik een geluid van een pijl. Ik tackelde Audrey meteen weg. De pijl raakte een boom achter ons. Ik slikte. ''Die pijl was hopelijk niet voor ons bedoeld...'' Ik pakte meteen mijn nieuwe zwaard erbij en keek gelijk door de omgeving. Het werd mistig. ''Audrey!'',riep ik meteen hard. Audrey wist meteen al wat ik bedoelde. Samen stonden we met rug tegen rug en keken hoe de mist dikker werd.
''Hahahah niet te geloven! twee vliegen in 1 klap!'', zei een mannenstem. Zijn stem echode door het gebied. Ik kon hem niet vinden waar hij was. ''Audrey volgens mij is het tijd.'', fluisterde ik tegen haar. Audrey knikte en wist de bedoeling. Meteen riep ik Satan Soul op en sloeg ik met mijn vleugels de mist weg. Nadat het mist optrok zagen we een gehele groep die ons omsingelde. Er verscheen een lachje op mijn gezicht. ''Laten we een wedstrijdje doen. Net als vroeger.''. Ik vloog meteen op een man af en haalde hem neer zodat hij knock-out was. ''Ik heb al 1 punt! Hoe sta jij er al voor?'', zei ik tegen haar.

Anoniem
Straatmuzikant

DemonicBeauty schreef:
Audrey
Ik rende naar twee mannen toe en sloeg ze neer."2-1!" Gilde ik en ik moest lachen.. Dit was een spelletje dat we vroeger ook deden. We sloegen de mensen die ons gevangen hielden,overvielen of iets anders deden neer en maakte daar een spelletje van, hoeveel mensen kon je neerslaan zonder ze echt pijn te doen. Ik draaide me om en zag dat iemand me van achter besloop. Ik haalde hem onderuit en liet hem achter op de grond. Ik liep een beetje rond om te kijken of ik nog iets zag. Vanuit mijn ooghoek zag ik dat iemand wou wegsluipen. Ik rende op hem af en gooide hem tegen de grond. Hij was bewusteloos en ik draaide hem om. Het was nog een jonge jongen en het zou makkelijk kunnen dat hij ontvoerd was en dat ze hem hier gevangen hielden. Ik riep Jasmijn erbij. "Wat denk jij dat we moeten doen met hem? Het zou makkelijk kunnen dat hij ontvoerd is want hij is ergens rond onze leeftijd." Ik dacht na en begon maar de hutten door te zoeken. Opeens zag ik een lijk liggen en moest ik gillen. "JASMIJN KOM GAUW!!!" Het was Ryen een jongen van ons genootschap. Misschien waren ze binnen gevallen. "Jasmijn we moeten nu meteen naar huis!"

Anoniem
Landelijke ster

HowlingMagic schreef:
Jasmijn

Ik liep naar Audrey toe en sloeg mijn hand voor mijn mond. Ik voelde emoties rond draaien. Warme tranen de over mijn wangen vielen. Snel zakte ik neer op mijn knieën en begon ik te huilen. ''Wat hebben ze gedaan....'',mijn stem werd zwakker, tranen vielen op de grond. ''Ik vergeef ze dit nooit... nooit...''.
Ik stond op en liep meteen naar buiten. Een man probeerde weg te kruipen. Ik pakte hem bij zijn kraag en veranderde meteen mijn vorm in satan's soul. ''Jij wat hebben jullie hier gedaan. Zeg op!'' Ik droeg hem met een hand en sloeg hem tegen de boom aan. ''Wat hebben jullie met hem gedaan?! Ik vraag dit niet nog een keer!''. De man begon heel zachtjes te praten. Alles wat hij vertelde werd me teveel. Tranen vielen over mijn wangen. Ik gooide hem met alle macht zo ver mogelijk weg.
Ik haalde een schop erbij en begon te graven. ''We moeten hem begraven met alle respect...'', zei ik zacht. Met huilende tranen bleef ik verder graven.

Anoniem
Straatmuzikant

DemonicBeauty schreef:
Audrey
Ik nam de schop over van Jasmijn. "Laat mij dit maar doen." Zei ik met een zachte stem. Jasmijn en Ryen waren hele goede vrienden geweest. Hij wou mee met ons maar het genootschap liet het niet toe. Ik pakte Ryen en legde hem voorzichtig in zijn graf. Ik liet de aarde over hem heen kruipen en pakte de hand van Jasmijn. Ik ging naast haar staan en vroeg haar "Wil jij eerst iets zeggen of moet ik dat doen?" Met een iel stemmetje zij ze "Ga jij maar eerst." Ik stapte naar voren toe en voelde de koude wind over mijn huid glijden."Ryen je was een speciale jongen, altijd zorgzaam en lief. Ik ben blij dat ik je heb gekend en dat je mijn zusje altijd hebt beschermd. Zelfs op momenten dat het moeilijk was. Wij zullen je altijd onthouden als ons kleine broertje zoals we je altijd noemde." Ik rilde en zag een helder blauwe vlinder vliegen naar Jasmijn en op haar zitten. Ik wees hem voorzichtig aan en zij "We weten dat je nu veilig bent. Voor eeuwig en altijd. Jasmijn het woord is aan jou" Zei ik terwijl de tranen over mijn wangen stroomde. Ik had Ryen altijd gezien als mijn kleine broertje, ik ging er ook op het mogeven moment ook vanuit dat hij en Jasmijn iets zouden krijgen. Ze waren altijd bij elkaar. Ik pakte haar hand en ging met mijn duim over haar hand palm. "Ik sta altijd voor je klaar."

Anoniem
Landelijke ster

HowlingMagic schreef:
Jasmijn

Ik keek op naar zijn graf. ''Ryen... Bedankt voor alles... Je bent familie van ons. je was er altijd voor me... Alleen ik was er nu niet bij jou... Ik was te laat.. Het spijt me Ryen.'', ik nam diep adem en beet op mijn onderlip. Ik voelde de wind door mijn haren. Alles wat je hoorde was de stille wind met de geratel van de bladeren. ''Je blijft altijd bij ons.. diep in onze hart...Rust hier in vrede...'' Ik voelde de emotie en barstte in huilen uit. Ik rende naar Audrey en omhelsde haar. Zonder iets te zeggen bleef ik huilen in de armen van Audrey. ''Ik heb nog nooit deze pijn meer gevoelde toen ouder om kwamen. Laten we snel naar huis gaan. Misschien zijn er nog ergere dingen gebeurd.''. Ik droogde mijn tranen en liep meteen richting huis.

Anoniem
Straatmuzikant

DemonicBeauty schreef:
Audery
Toen we aankwamen stopte we van schrik. Het hele dorp was afgebrand tot het allerlaatste plantje. Alles lag onder het as en de roet. Het was net een grote verdorven plek. De plaats die ooit een plek van vrede was was nu helemaal kapot. Ik rende het dorp in naar de plek waar eens ons huis stond. Het stond dicht bij het centrum omdat we belangrijke magiërs zijn. Ik rilde van afschuw want ons huis was helemaal platgebrand. Ik liep voorzichtig naar de plek waar ooit ons huis stond en veegde wat roet weg. Ik klopte op de grond opzoek naar een hole plek in de houten vloer. Ik trok de planken omhoog en keek in het zwarte gat. Ik had hier wat van de belangrijkste spullen gestopt. Ik taste wat rond en haalde het sieradenkistje van mam eruit en ons fotoboek. Ik voelde er nog in en haalde onze medaillons eruit. Ik stopte alles in mijn tas en liep weg. "Jasmijn heb je overlevende gevonden?" Riep ik

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld