Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

O// Hoothoot VS. Riraito

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Jep, we know allllll about it, so screw you and fuck off. <3

Ravay Donesticia Delacour - 18

- De leider is en blijft de leider, hij mag wel uitgedaagd worden tot gevechten.
- Als een man een vrouw wil veroveren (hier heeft de vrouw niets over te zeggen, ze wordt de gezellin van de sterkste man die ze kan krijgen), dan vechten de mannen erom, tot de sterkste wint en haar dus krijgt.
- Na een bepaalde leeftijd stopt de draak met ouder worden. LET OP: Dit moet minimaal na de twintig zijn en zet erbij in je beschrijving of diegene nog groeit of niet.
- Vrouwelijke draken bevallen in hun drakengedaante en dat doet onnoemlijk veel pijn.
- Ook vrouwen kunnen vechten, maar ze zullen er niets mee opschieten.
- Hun territorium moet verdedigd worden tegen mensen, andere wezens en de jagers. Dit doen zowel mannen als sommige vrouwen.

Tijd. Je had er eigenlijk zo weinig van. Je moest kijken naar hoe de wereld in elkaar zat, mensen verwachtten dat je je aanpaste aan de levenswijze die zou juist achtten en dan moest je ook nog jezelf kunnen vinden in die alom veranderende wereld. Filosofisch? Nee, totaal niet. Ravay had niets met filosofie, alleen op dit moment had ze iets nodig om haar gedachten te verzetten. Het paarseizoen was begonnen en ze was doodsbang dat ze gekozen zou worden door een van de mannen die hogerop stond. Dit was haar eerste paring, ieder jaar kozen mannen een andere vrouw -behalve de leider en zijn gezellin dan- en de sterksten mochten natuurlijk als eerste kiezen. Ieder jaar werden de ''maagden'' als eerste gekozen, blijkbaar vonden mannelijke draken het leuk om de eerste te zijn bij een meisje. Niet dat Iraia zich zomaar gewonnen zou geven. Nee, daar deed ze niet aan. Ook al had die man alle gevechten gewonnen, hij zou haar ook moeten overwinnen. Klein, maar fijn. Niet sterk, dat zou ze nooit winnen, maar lenig en snel, daar teerde ze op. Haar leven was behendigheid, snelheid, vrijheid. Dat laatste zou ze vanaf nu compleet kwijt zijn, iets wat haar nog meer angst aanjoeg dan het feit dat ze moest gaan paren met een of andere vent die besloot de macht over haar te nemen. Of misschien wilden ze haar wel helemaal niet, dan kwam ze bij een van de zwakkeren, meestal aardigere, mannen. Klonk goed. De laatste optie was dat ze helemaal niet gekozen zou worden en dan mocht ze zelf kiezen bij welke man ze als 'extraatje' wilde, dan kon ze gewoon de simpelste kiezen die haar nooit zou kunnen overheersen. Klonk goed. Alles waarmee ze haar lot kon ontlopen klonk goed. Uiteindelijk zag ze de eerste gevechten ontstaan, draken hapten naar elkaar en vuur ging alle kanten op. Rav vond er niets aan. Er was niets aan. Vrienden maakten elkaar half af om een goede kans te hebben bij de vrouwen, ziek. Geen ander woord voor.

Eh ja, het faalt misschien een beetje maar jij kan dus heh ;-;

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Daelerio Kinean - 21 jaar oud

Ik moet het nog ff lezen, wait upxD

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:

Op deze tijd van het jaar had hij al lang gewacht. Het was de tijd waar hij in los kon gaan. Hij kon alle anderen uitdagen, en het was geoorloofd! Daelerio had als een van de sterkste draken weinig te vrezen van de anderen, en had waarschijnlijk ook de eerste keus. Hij was hier aan de ene kant natuurlijk wel blij mee, maar aan de andere kant vond hij het vreselijk. Een deel van de spanning was verdwenen, het stond al bijna vast dat hij een geschikte partner zou krijgen. Het vechten met de andere draken was technisch gezien zinloos, maar Daelerio vond het gewoon leuk. Dit jaar had hij nog geen enkele draak uitgedaagd, hij wilde eerst wel eens weten hoe het andere geslacht eruit zag. Dat hij dit nog niet wist, was uitzonderlijk. Normaliter was hij altijd met de vrouwtjes bezig, maar dit jaar had hij meer aandacht besteedt aan zijn vrienden. Voor de eerste keer wierp hij vandaag een blik op de draken. Vanaf de plek waar hij stond, een hogere rots, kon hij het woud goed overzien. De bomen verborgen wel een paar van de draken, maar de meesten waren daar te groot voor. Een paar draken vingen zijn blik; een kleine, roodbruine draak, een pikzwarte, waarvan hij niet eens goed kon zien van welk geslacht, en een ook best kleine, witte draak.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Opeens kwam er vanuit de lucht een of andere groene draak aanzetten, die hevig in gevecht was met een zwarte. Rakelings kwamen ze langs Ravay en grommend steeg ze op, blies flink wat vuur hun kant uit -wat eigenlijk helemaal niet de bedoeling was als een ''kant-en-klare gezellin''- om ze te laten merken dat ze het er niet zo op had dat ze haar bijna van de rotsen af hadden gemept. Een paar vrouwen keken haar kant op, afkeurend. Ach ja, het was ongehoord dat een meisje van haar leeftijd zich zo dominant gedroeg. Niet echt dominant als in de trant dat ze anderen wilde overheersen, alleen liet dit wel zien dat het voor hen lastig zou zijn om haar te overheersen en daar ging het om. Daar ging alles om. Overal waren mannelijke draken die vochten, vochten om niets, om alles. Om vrouwen. Status. Nog steeds zag Ravay het nut er niet van in en áls er al een nut mocht zijn, dan wilde zij ook het recht hebben om te vechten. Waarom mochten vrouwen niet gewoon zelf beslissen wiens gezellin ze wilden zijn? Oké, dan zouden de sterkere draken misschien meerdere meisjes aan hun voeten krijgen, dan mochten ze wel kiezen, maar de vrouwen waren dan een stuk vrijer. Nu hadden ze helemaal niets in te brengen, moesten het er maar mee eens zijn dat ze aan iemand werden gelinkt die ze amper kenden. Dat kon Rav niet. Sterker nog, ze wilde én kon het niet.

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:

Na de draken voor lange tijd op de eenzame heuvel bestudeerd te hebben, hoorde hij de dreunende voetstappen van zijn vader. Hij draaide zich om, en keek zijn vader grijnzend aan. ‘Ze zien er goed uit, dit jaar,’ zei Daelerio, waarop zijn vader knikte. ‘Kom mee,’ beval hij. Daelerio trok even een wenkbrauw op, maar volgde zijn vader wel. ‘Als zoon van de leider, van mij, dus,’ begon hij, ‘krijg je natuurlijk wat privileges.’ ‘Wat bedoelt u?’ vroeg Daelerio. De vorige jaren had hij hier niets over gehoord. ‘Ik bedoel, dat jij eerste keus qua vrouwtjes krijgt.’ Weer grijnsde Daelerio. ‘Dank u, vader,’ zei hij zacht.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Opeens werden alle draken, mannelijk en vrouwelijk, bij elkaar geroepen voor de uitslag. 'Zoals voor de meesten van jullie al wel duidelijk was zijn de sterkste draken er nu uitgeplukt,' de leider van de gehele groep begon met zijn intro en dit was de eerste keer dat Ravay dit aan moest/mocht horen, dus lette ze heel goed op. 'Mijn zoon heeft, net zoals andere jaren, de sterkste draken hier ook weer verslagen en dus heeft hij de eerste keuze tussen alle vrouwen en meisjes hier. We hebben twee maagden, Ravay en Alena, daar wil ik jullie nog even op wijzen. Mits je hen kiest als man zijnde, zorg dan dat ze ook de benodigde uitleg krijgen over de verwachtingen die er gesteld worden.' Zodra haar naam genoemd werd, verstijfde het meisje. Niemand hoefde te weten dat ze nog maagd was, dat ging hen helemaal niets aan. Niets. 'Veel succes allemaal met kiezen, mijn zoon kiest eerst en daarna is het duidelijk wie de sterksten zijn. Kies wijs.'

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Met een zelfvoldane grijns luisterde Daelerio naar zijn vader. De woorden deden hem een groot plezier, niets beters dan eerste keus, zien hoe alle draken wel respect moeten bieden, de draken gewoon kwellen, met zijn abnormaal langzame keus. Hij stapte naar voren, en nam zijn tijd om de draken nog eens te bekijken. Hij merkte een van de maagden op. Ze stond een beetje schuw tussen de rest. Het was dezelfde draak die hij op de heuvel had opgemerkt. 'Ik kies...' begon hij, zijn stem luid. Iedereen werd stil. 'Ik kies Ravay,' zei hij nog luider.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Die arrogante, zelfvoldane zoon van de leider mocht blijkbaar eerst en aan zijn kop kon je gewoon zien dat hij dat echt heel erg leuk vond. Je kon ook zien dat de andere draken het daar niet mee eens waren, waarschijnlijk was het niet de eerste keer dat hij eerste keuze had. Niet dat het Ravay heel veel uitmaakte, hij had totaal geen aandacht aan haar besteedt en wel aan andere vrouwen van de groep, ze ging er dus niet echt vanuit dat ze gekozen zou worden. Dat wilde ze ook niet, je moest niet de sterkste van de groep hebben, dan wist je zeker dat je ruw behandeld werd. Of tenminste, dat had ze gehoord van anderen. 'Ik kies... Ik kies Ravay.' Het was alsof er een bom insloeg. Rav's ogen vergrootten zich zichtbaar, een grom rolde over haar lippen en vrijwel meteen liet ze zich van de rots aftollen. Achterover. Eenmaal op snelheid zwaaide ze haar vleugels uit en ging er vandoor. Dacht toch echt niet dat ze met hem ging paren.

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Hoe spreek je Ravay eigenlijk uit?xD
______________________

Heel even nam hij de tijd om te grinniken, over de actie van Ravay. Zijn grijns verliet zijn gezicht niet toen hij tegen de andere draken zei dat ze maar verder moest gaan zonder hen. Hij legde meteen al de nadruk op 'ons', aangevend dat de draak echt bij hem hoorde, hoe hard ze ook wegrende, of vloog. Ook Daelerio nam een aanloopje, rennend. Hij spreidde zijn enorme, lange vleugels en zette af. Snel klapte hij een paar keer met zijn vleugels, tot hij op snelheid was. Hij zag al dat Ravay sneller was, maar Daelerio's uithoudingsvermogen en kracht waren beter getraind. Hij zou haar wel krijgen...

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Eh ja, dat is vrij onmogelijk uit te leggen ;-;

Natuurlijk wist ze wel dat hij het over een tijdje van haar zou winnen, door haar kleine lichaam was ze snel en lenig, maar zijn uithoudingsvermogen was stukken groter dan dat van haar. En niet te vergeten dat, wanneer hij haar eenmaal te pakken had, zijn kracht ook nog wel duidelijk zou maken wie er de baas was. Dat wilde ze niet. Ravay kon er niet mee leven om ondergeschikt te zijn aan iemand. Oké, dat was niet helemaal waar, ze kon het prima als de gehele groep ondergeschikt was aan bijvoorbeeld de leider, maar ze kon het niet accepteren dat ze iemands gezellin moest zijn. Ze zou zijn kind moeten baren, haar eerste kind en die moest meteen van de op één na sterkste draak hier komen. De leider was waarschijnlijk nog wel de sterkste, daar ging Rav tenminste vanuit. Door de gedachtes die in haar hoofd heen spookten, zag ze pas veel te laat dat er een rotswand aan zat te komen. Zwiepend met haar vleugels ging ze linksaf, waardoor ze gevaarlijk dicht kwam bij Daelerio. Verdomme. Dat zat niet geheel in de planning.

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:

Het gegrinnik van de afgelopen keren was nu gewoon voluit lachen. Ravay was onhandiger dan ze eruit zag. Hij zette even een sprint in, gewoon om het wat spannender te maken. Hij stopte op tijd, zodat hij Ravay nog niet kon overmeesteren. ‘Dacht je nou echt dat je me kon ontlopen?’ riep Daelerio naar haar. Het uitdagen vond hij ronduit hilarisch. Niet alleen bij haar, bij alle draken. De reacties die hij ontlokte vond hij zeer amusant. Zijn vader had hem meerdere keren gewaarschuwd dat hij ermee op moest houden, maar Daelerio negeerde het.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
De woorden die hij naar haar riep, lokten geen enkele reactie uit bij haar. Als hij haar ook maar een beetje kende dan wist hij dat ze een geweldige vlieger was, maar haar gedachtes haalden haar onderuit. Heel vaak dan dwaalde ze gewoon af, kwam in haar eigen wereldje terecht en vergat dan dat je moest kijken waar je heen vloog. Grommend stopte ze met vliegen, ze zou het nu toch niet van hem winnen, om een hele strook vuur zijn richting in te blazen. Het deed draken niets op de huid, maar meestal voelde het erg vervelend om in je ogen of neus te krijgen. Dat prikte. Natuurlijk wist ze wel dat hij haar hiervoor ging laten boeten, maar dat was het waard. 'Je weet helemaal niets van me, ik ben niet jouw gezellin, laat me met rust.' Het meisje wist niet of het normaal was dat mannen zich de vrouw meteen al toe-eigenden (als in sex you know), maar hij mocht nog wel even wachten als het aan haar lag.

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Weer lachte hij uitbundig. Het was een goed probeersel, een knap beginnetje. Ze was er nog lang niet, wilde ze hem iets van schade aanrichten. 'Lieve schat,' begon hij, met een stem die als honing uit zijn mond vloeide. Hij begon precies met dit, omdat hij wist dat ze het vreselijk zou vinden. 'Zoals je misschien al hebt gemerkt,' ging hij verder, 'laat ik je niet met rust. Je hoort bij mij, love, vecht er niet tegen.' Om zijn woorden kracht bij te zetten, nam hij een keer diep adem, en blies een nog veel krachtigere straal vuur. Tevreden bekeek hij hoe ze erop reageerde.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
'Lieve schat. Zoals je misschien al hebt gemerkt, laat ik je niet met rust. Je hoort bij mij, love, vecht er niet tegen.' De woorden lieten haar ongeveer stikken van angst, vooral die laatste zin dat ze er niet tegen moest vechten maakte haar angstig. Beiden wisten dat hij een stuk sterker was dan dat Rav dat was, in feite zou hij alles met haar kunnen doen nu ze zijn vrouw was. Dat kon je ook wel merken aan het feit dat het vuur dat hij spuwde, veel meer indruk op haar maakte. Onmiddellijk draaide ze haar kop van hem weg, alleen bleef ze wel op de juiste plek zweven in de lucht. Er was niets dat ze ertegen kon doen. Angst. 'Waarom koos je mij?' Het vuur was voorbij en nu wilde ze dat ook wel eens weten. 'Je kent me totaal niet, is dat alleen maar omdat ik nog maagd ben? Want dan ben je gewoon een sadist, dan zou je kicken op pijn, net zoals ik al dacht dat je was. Je kon verdomme iedereen krijgen, waarom moest je mij kiezen?'

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
In haar ogen kon hij haar angst lezen, wat hem eigenlijk alleen nog meer plezierde. Ook haar woorden klopten nogal wat. Een deel van hem was ook een enorme sadist, en dat deel wist van geen ophouden. Hij bekeek nog even zijn zelfgeproduceerde vuur, wat al snel wegtrok, voor hij antwoord gaf. 'Ik ken je inderdaad niet,' zei hij, de opmerking verder negerend. 'En ik kies niet specifiek voor maagden, al wordt het wel op prijs gesteld, ik kies gewoon de mooiste draak. En, je onderschat me deerlijk, love, op alle fronten.' Nog steeds sprak hij kalm en beheerst, in tegenstelling tot Ravay. Zijn stem nog steeds zo zoet als honing, nog altijd de charmeur. Een gemene charmeur, dat wel. En nog wat verkeerde woorden van Rav zou zijn rustige humeur zomaar ineens... kunnen omgooien.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Nou, hij gaf tenminste nog toe dat ze elkaar niet kenden, dan waren ze het tenminste eens over een van de dingen hier. Nog steeds wist ze dan niet waarom hij haar keus, maar misschien was het wel heel normaal om de jongste van allemaal te kiezen, makkelijkste te overheersen. 'En ik kies niet specifiek voor maagden, al wordt het wel op prijs gesteld, ik kies gewoon de mooiste draak. En je onderschat me deerlijk, love, op alle fronten.' Natuurlijk onderschatte het meisje hem, ze kende die gast niet eens en ze wilde hem ook niet kennen. Hij besloot gewoon eventjes dat ze zijn gezellin zou worden en dat moest ze dan maar goed vinden? Dacht het niet. 'Ik zal nooit jouw gezellin zijn, je bent een klootzak en ik haat je. Ik weet het, ik zal wel moeten, maar altijd zal ik je tegen blijven werken en ervoor zorgen dat je continue je handen vol aan me hebt. Je zal spijt krijgen dat je mij gekozen hebt als je gezellin, geloof me, daar zorg ik wel voor.' Grauwend draaide ze zich om, vloog een stukje omhoog en ging op een rustig tempo ervandoor.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld