Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
WOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
13 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Pagina: | Volgende | Laatste
GayORPG with Infliction
Marissa
Internationale ster



WAARSCHUWING!!
Deze ORPG kan seksueel getinte inhoudt bevatten, net zoals geweld. Let hierop voordat je gaat lezen!


Wij weten, jij dus niet c:


Mijn rolletje: Ruan Brighthon - 22 jaar - Woont op zichzelf - Rijk - Picca hieronder - RMJW
GEEN ZIN OM UITGEBREIDE OMSCHRIJVING TE DOEN :c



Jij: ?

Ik begin wel xD

Infliction
Karaoke-ster



Ayden Rhine - 21 jaar - wil binnenkort op zichzelf gaan wonen - RMJW, te lui om volledige beschrijving te maken Picca hieronder :')




Marissa
Internationale ster



We zijn gewoon zo lui :')
~
//Ruan\\
Mijn angstige gehijg was het enige wat te horen was in deze ijzeren box. Het was de ladingruimte van een busje, maar meer dan dat wist ik niet. Ik was ontvoert en om ervoor te zorgen dat ik helemaal niets zou weten van mijn omgeving, was ik geblinddoekt. De touwen sneden in mijn huid. De ontvoerders waren weg, waarschijnlijk een nieuw slachtoffer halen, of ze lieten me hier stikken. Mijn gevoelens op het moment? Angst, pijn en verontwaardiging. Wat moesten ze in hemelsnaam met mij?! Als ze mijn achtergrond kenden, had ik geen ouders meer en ook geen echte vrienden. Wel bezat ik aardig wat geld, maar als ze mij hadden, wie zou dan het losgeld betalen? Juist ja, niemand. 
Infliction
Karaoke-ster



Haha ja klopt, maar ach het is weekend dus het is toegestaan (vind ik) :')
~
-Ayden-
Ruig word ik meegetrokken over de straat. Een paar seconden geleden liep ik nog rustig door het park, op weg naar huis. Nu ben ik geblinddoekt en word ik meegetrokken door onbekende mensen. Ik probeerde me eerst nog te verzetten, maar deze mensen waren te sterk dus had ik de moed maar opgegeven. Er is toch niet veel dat ik kan doen terwijl ik geblinddoekt ben, ik zie geen hand voor ogen. Ik hoor een autodeur opengaan en ik word in de auto gegooid. Waarschijnlijk is het zo'n busje, je weet wel, zo'n angstaanjagend busje waar je altijd de kriebels van krijgt, ik krijg daar in ieder geval de kriebels van. Ik kruip een beetje in het hoekje en hoor dat de auto word gestart, naast het geluid van de motor hoor ik alleen mijn gehijg en... is dat nou iemand anders die ik hoor hijgen? "H-Hallo?"
Marissa
Internationale ster



Daar heb je een punt xD
~
-Ruan-
Ik slikte toen ik de deur van de laadruimte open hoorde gaan en niet veel later een doffe plof hoorde. ''Ik hoopte juist dat ik de enige was.'' mompelde ik, om vervolgens mijn omgeving probeerde te scannen met mijn gehoor. Niemand verdiende het om ontvoerd te worden, liever 1 iemand meegenomen dan 2, toch? Na over een hobbelig terrein te hebben gereden, stopte de bus en gingen de deuren open. Natuurlijk werden we, ik en de andere jongen - aan zijn stem te horen was het een jongen of een man- naar buiten gesleept, op een ruige manier. Nog steeds verzette ik me hevig en kreeg hierdoor ook de nodige klappen. De blinddoek werd afgedaan, maar omdat we ons daarna in een donkere ruimte bevonden, was het moeilijk om dingen te onderscheiden. Daar kreeg je ook niet lang de kans voor, want al gauw werden we in een nieuwe ruimte gegooid, dit keer met tralies en wel genoeg licht. Nu kon ik ook de ander die ook ontvoert was zien.
Infliction
Karaoke-ster



-Ayden-
Na een hobbelige rit, verschillende kamers te hebben bezocht en een aantal klappen te hebben gekregen werden we gedropt in een kamer en verlieten onze ontvoerders ons. We waren nu in een kamer met tralies voor de ramen en we hadden redelijk wat licht, waardoor ik mijn mede-gegijzelde kon zien. Hij is ongeveer even oud als mij, misschien iets ouder. Ik zak door mijn knieën en stort neer op de grond. Wat gebeurd er nou allemaal? Wat willen deze mannen van ons? Wat hebben we misdaan? Waarom?

~
Wajow kort stukje, sorry :c

Marissa
Internationale ster



Np :3
~
-Ruan-
Met een blik vol medeleven keek ik naar de jongen die zich zojuist op de grond had gestort. De touwen rond mijn polsen waren wat losser gaan zitten, zodat ik ze nu gemakkelijk eraf kon halen. Hierdoor kroop ik met gemak naar de jongen doe en legde voorzichtig mijn hand op zijn schouder. Zo liet ik hem zien dat ik wist wat hij voelde. Logisch, we zaten in hetzelfde schuitje. ''Het komt wel goed, ze vinden ons wel. Vroeg of laat vinden ze ons en dan zijn we vrij.'' mompelde ik zachtjes en keek naar de deur, die gesloten bleef. Een zucht verliet mijn lippen en ik bleef maar naast de jongen zitten. ''Het lijkt me handig als we elkaar hier doorheen helpen. Samen staan we er beter voor dan alleen.''
Infliction
Karaoke-ster



-Ayden-
Ik schrik even als de jongen een hand op mijn schouder legt, maar het voelt fijn. Iemand die me kan steunen, en ik kan hem steunen. "J-Ja, dat lijkt mij ook handig." Ik haal even diep adem en denk na. Nog steeds gaan er veel vragen door mijn hoofd heen, maar is voelt heel fijn om iemand te hebben die in het zelfde schuitje zit. Ik kijk hem aan en ga wat beter zitten. "Als we dan elkaar hier doorheen helpen, lijkt het mij handig om elkaar wat beter te leren kennen. Wat vind jij?" Vraag ik besluiteloos. Nu ik hem van wat dichterbij zie kan ik hem in mij opnemen, hij heeft donker haar maar aan de voorkant lijkt het iets lichter. Wauw, ik zou ook wel zulk mooi haar willen.
Marissa
Internationale ster



-Ruan-
''Lijkt me een goed plan. Om te beginnen, ik ben Ruan.'' zei ik en keek de jongen met een glimlach aan. Voorlopig werden we met rust gelaten, maar het zou vast niet lang duren, daar was ik zeker van. Om toch maar even van de rust te genieten, leunde ik tegen de stoffige muur aan. ''Ik heb eigenlijk geen werkelijk idee waarom ze ons hebben meegenomen. Misschien heb jij nog familie die losgeld kan betalen, dus daarvoor zouden ze het bij jou kunnen doen. Maar bij mij? Niemand betaald mijn losgeld.'' mompelde ik bedenkelijk en staarde naar de grond. 
Infliction
Karaoke-ster



-Ayden-
"Aangenaam Ruan, ik ben Ayden." Ik denk even na over wat hij zegt, losgeld hé. Mijn familie heeft niet veel losgeld, we zijn niet zo rijk. "Er moet toch iets zijn waarin we overeenkomen? Iets wat ze haten? Maar... nee... wacht.. dat zouden ze nooit kunnen weten als we gewoon over straat lopen... Of ze weten écht alles van ons..." Het idee maakt me al bang, alles van mij weten, van het moment dat ik geboren ben tot nu. In die tussentijd is veel gebeurd. Ik staar even naar de grond, angst en pijn gaan door mij heen.
Marissa
Internationale ster



-Ruan-
''Ik heb een bang vermoeden dat ze ons alleen nodig hebben voor vermaak. Maar misschien weten ze wel alles van ons.'' mompelde ik en keek Ayden toen aan. ''Het komt wel goed.'' mompelde ik en keek op toen de deur open ging. Een man die er nogal smerig uitzag trok mij omhoog aan mijn shirt. ''Meekomen jij.'' gromde hij. ''Ik dacht het dus even niet.'' gromde ik terug en duwde de man van me af. Dat was niet echt slim van mij, want ik kreeg gelijk een uithaal met een mes, waardoor er een diepe snee in mijn wang kwam. Ik gromde weer en werd gelijk weer meegetrokken, waardoor ik Ayden alleen moest laten. Wat er daarna gebeurde, wist ik niet meer. Door de harde klap tegen mijn hoofd was ik tijdelijk buitenwesten.
Infliction
Karaoke-ster



-Ayden-
"NEE! RUAN!" Schreeuw ik nog, maar het heeft geen nut. Hij is weg, ik ben achtergelaten. Alleen. Ik de koude kamer. Maar dat is niet het ergste. Ik maak me zorgen om Ruan. Wat gaan ze met hem doen? De woorden van Ruan gaan door mijn hoofd. "...alleen nodig voor vermaak..." Is dat wat ze met hem willen doen? Hem gebruiken voor vermaak? Het idee van vermaak is in mijn ogen vast iets heel anders dan bij deze jongens, en ik ben bang dat ik hun idee van vermaak niet leuk ga vinden. Ze mogen hem niks aandoen. Nee! Dat kan niet! Dat mag niet! 
Marissa
Internationale ster



-Ruan-
Al bloed ophoestend werd ik terug de kamer in gegooid. Ik voelde wat ze hadden gedaan, heel mijn lichaam was aan het branden. Langzaam probeerde ik overeind te gaan zitten, maar viel toen met een doffe plof terug op de grond. Met een ongeruste blik keek ik op naar Ayden, maar die blik veranderde naar opgelucht toen ik zag dat ze hem niets hadden gedaan. Nog niet, maar ik zou hem beschermen. Dat moest van mezelf. Ik bleef maar wat uitgeput liggen, wachtend op de volgende afranseling of wanneer ik in actie moest komen om Ayden te beschermen. Even rilde ik toen er een koude bries langs mijn rug ging. Mijn shirt was van mijn lichaam gerukt en daardoor kapot gegaan, maar ook deed de wind nogal veel pijn aan de vele wonden op mijn rug.
Infliction
Karaoke-ster



-Ayden-
Ik schrik als Ruan terug word gegooid in de kamer. Hij zit helemaal onder het bloed en het ziet er totaal niet goed uit. Ik ben bang dat dit binnenkort ook met mij zal gebeuren. Langzaam kruip ik naar hem toe, nog steeds doodsbang voor de jongens die ons hebben meegenomen. "Ruan? Wat hebben ze met je gedaan?" Fluister ik zachtjes terwijl ik langzaam over zijn arm wrijf, waar gelukkig geen wonden zitten. Ik kijk hem aan met medelijden en angst in mijn ogen. Het had niet met hem mogen gebeuren, ze hadden mij moeten hebben, niet hem.
Marissa
Internationale ster



-Ruan-
''Ik heb... geen idee.'' mompelde ik zachtjes en probeerde langzaam overeind te komen, wat ook weer mislukte. Weer hoestte ik wat bloed op, maar dit was minder dan eerst. ''Gelukkig hebben ze jou niets aangedaan.'' vervolgde ik mompelend en kwam dit keer wel overeind. Een wat bebloede glimlach sierde mijn lippen, maar dat maakte me even helemaal niets uit. Ik kon wel wat hebben, ik had een aardige training gehad waardoor ik lang pijn vol kon houden. Alsnog was het nooit leuk om pijn te lijden, maar he, beter dan iemand anders pijn zien lijden. Daar kon ik nooit tegen.
Infliction
Karaoke-ster



-Ayden-
"Geen van ons verdient het om iets aangedaan te worden. Wij hebben ze niks misdaan, voor zover ik weet." Zeg ik terwijl ik op mijn lip bijt. Ik kijk even de kamer rond en zie een klein kraantje met wat papier er naast. Ik pak voorzichtig wat papier en maak het nat om vervolgens rustig de wonden van Ruan schoon te maken. "Dit kan pijn gaan doen." Zeg ik net voordat ik het papier op één van zijn wonden leg. Ik maak de wonden schoon zodat ze niet gaan ontsteken en laat zijn hoofd op mijn schoot rusten aangezien we geen dekens hebben. "Je kunt denk beter gaan slapen, dan voel je de pijn minder." 
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Pagina: | Volgende | Laatste