Thrandy schreef:
Steve zat op een bankje in het park. Zijn zoontje Jayden zat op de grond in het gras te spelen. Het was meestal een heel stil jongetje die veel fantasie had en van alles de mooie kant kon zien, maar soms kon hij ook enorm irritant zijn, vond Steve dan. Misschien kwam dit enkel omdat hij de enige ouder van het jongetje was en hij was nou niet echt een persoon die had geplant om vroeg kinderen te krijgen. En als hij dit dan wel had geplant, dan had hij niet geplant dat de moeder bij hem weg zou gaan. Nou ja, Steve snapte ook wel dat mensen hem snel verlieten want hij was een redelijk lastig persoon om mee om te gaan.
De jongen sloeg zijn dunne been over de andere heen en keek rond. Het viel door zijn baard dan niet op hoe dun hij eigenlijk was, maar hij had nu eenmaal niet veel geld. Daarom zorgde hij ervoor dat Jayden goed kon eten en leuke dingen had, maar verwaarloosde hij zichzelf nogal. Dit was dan ook wel aan hem te zien, maar zijn zoontje beoordeelde hem daar niet op. Het benadeelde hem enkel in het vinden van een nieuwe relatie, want hij zag er toch redelijk als een zwerver uit, althans zo noemde mensen hem vaak. Een zucht rolde over Steve's lippen toen hij zich dit bedacht, tja, het was ook gewoon niet makkelijk om vader te zijn van een veel te druk jongetje. Te druk in het bijzijn van zijn vader dan, want zonder zijn vader was hij stil en onzeker.
Het kleine jongetje kwam aangehuppeld en sprong op de bank en ging bij zijn vader op schoot zitten. Hij legde zijn handjes op het gezicht van de jongen en streek even door zijn baard heen. 'Haha, dat kietelt pap.' Fluisterde hij, om vervolgens zijn hoofd tegen de harde borstkas van zijn vader te leggen.