Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
Ik mis jou ook x
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Pagina: | Volgende | Laatste
Walker's High School ~ Speeltopic
Account verwijderd




Klik hier (aanklikbaar) om naar het rollentopic te gaan waar je de personages kan bekijken. Het rollentopic is ook ineens het praat topic. (:

Enkel reageren als je Envy, Angel, Dauntless, Veela, GladStone, Oneill of GiveTheLoveAround heet aub. Je mag altijd de RPG volgen, maar dat geeft je niet het recht om ons te irriteren en ons topic vol te spammen met berichtjes.



Welkom bij Walker's High School California! Een plek waar jongeren de vaardigheden leren die ze nodig hebben om te gebruiken in het latere leven... Yeah right! Dat is onwaarschijnlijk. De plaats is gevuld met Bitches, Backstabbers, Outsiders, de Queen Bees, Jocks, Pestkoppen, Hartenbrekers, Drugsdealers en Geeks. Niet te vergeten de leraren die allemaal hun favorieten hebben en de regels breken in de kast van de conciërge. En laten we niet vergeten dat 'X', de Blackmailer achter zijn computer ook meespeelt in het spel. Alle geheimen dreigen bekend te worden, tenzij je X zijn zin geeft. Denk jij dat je het aankan? Overleven op een school waar iedereen elkaar kent en ook alles van elkaar te weten zal komen..


Rollen:
Meisjes:  VOL!
-Shanaya Noëlla Rosefield - GiveTheLoveAround - It-Girl [2]
-Cassandra Kate Ricci - Angel - Queen B. [5]
-London Xavierson - Gladstone - Outsider/Bitch [7]
- Erianthe Hurst - Dauntless - Dealer/Outsider [7]

Jongens: VOL! [Tenzij de reservatie weg gaat]
-Adrian Ivashkova - GiveTheLoveAround - Dealer [2]
-Ethan Tyson Miller - Envy - Outsider [16]
-Gabriel - Laryanue - Outsider/Nerd [27]
-Zachary 'Zac' Sam Wakefield - Oneill - Jock [34]

Leraren: 
-Jude Law - GladStone - Leerkracht [12]
-Enya McGarden - Envy - Leerkracht [32]
-Savannah Lyuba Lowell  - Angel - Leerkracht [27]
-Hugh Adams - Veela - Leerkracht [39]
Connor Northwood - Dauntless - Leerkracht[21]
Grace Carter - Laryanue - Schoolpsychologe [50]

Invullen:
Naam:
Leeftijd:
Schooljaar:
Type [Cheerleader, Dealer, Jock enz.]:
Relatie [Familie, Liefde, Vijandig enz.]:
Uiterlijk:
Karakter:
Extra:
Wil je dat je personage 'X' is?:

Regels:
~ Minimaal 150 woorden.
~ Maximaal 2 personages per account.
~ Je reservering(en) blijven 2 dagen staan!
~ Schrijf goed ABN!
~ Reageer minstens 3x per week! Behalve als je een goede reden hebt, laat die dan het liefst van tevoren weten. 
~ Geen ruzie off-topic!
~ Off-topic het liefst in het praattopic
~ Geen perfecte personages, iedereen heeft minpunten! 
~ Geen eendagsvliegen!
~Liefst ervaren personen.

Lessenrooster 6de jaars:

 

Maandag

Dinsdag

Woensdag

Donderdag

Vrijdag

1e uur

Drama*

 Duits

 Aarderijkskunde

 Economie

 Tekenen

2e uur

Economie*

 Geschiedenis

 Wiskunde

 Geschiedenis

 Duits

Pauze

-*

-

-

-

-

3e uur

 Geschiedenis

 Tekenen

 Muziek

 Nederlands

 Wiskunde

4e uur

 Muziek

 Drama

 Biologie

 Frans

 Economie

Pauze

-

-

-

-

-

5e uur

 Gym

 Engels

 Engels

 Drama

 Nederlands

6e uur

 Wiskunde

 Biologie

 Mentoruur

 Engels

 -

 Extra uur                                         Chemie                                                           Biologie


Lessenrooster 5de jaars:

 

Maandag

Dinsdag

Woensdag

Donderdag

Vrijdag

1e uur

Engels*

Aardrijkskunde

Engels

Aardrijkskunde

Wiskunde

2e uur

Drama*

Wiskunde

Geschiedenis

Nederlands

Engels

Pauze

-*

-

-

-

-

3e uur

Frans

Gym

Wiskunde

Frans

Nederlands

4e uur

Geschiedenis

Tekenen

Economie

Drama

Duits

Pauze

-

-

-

-

-

5e uur

Economie

Duits

Drama

Tekenen

Muziek

6e uur

-

Nederlands

Muziek

Mentoruur

Gym

 


Bezette types:
Wil je een type reserveren? Mail me even of laat hier een reactie achter. Dan zet ik het erbij. Pas op! Reservering blijft maximaal 2 dagen staan!


-Leerkracht - Man



Relaties:

-Shanaya:
Beste vriendin: Cassandra
Vriend: Gabriel
-Cassandra:
Vijand: London en Erianthe.

Vriend en Dealer: Adrian
Beste vriend: Zac
Beste vriendin: Shanaya
-London:
Vijand: Cassandra.

Vrienden met Erianthe.
Vrienden met Gabriel.
-Erianthe
Vrienden met London. Vijand Adrian

-Adrian:
Dealer en vriend van Cassandra

-Jude:
-

-Ethan:
-Hij heeft geen vrienden, maar ook geen vijanden.
-Gabriel:
Vrienden met London.

-Enya:
Beste vriendin: Savannah
-Savannah:
Beste vriendin: Enya. 
Azelf
Straatmuzikant



Eigenlijk veel te vrolijk voor die tijd van de dag, liep Jude door de gangen. Hij had net zijn tas waarin hij zijn boeken, pennen, potloden, papier en willekeurige, doch belangrijke papieren in had, in zijn vaste lokaal gelegd. Toch vond hij dat hij wel degelijk vrolijk mocht zijn, het was immers het begin van het nieuwe schooljaar! Nieuwe leerlingen en klassen, nieuwe leraren, nieuwe drukte... Jude vond het heerlijk. De hele school was nog leeg, op een paar van zijn collega's na, waardoor hij ongestoord en met een grote glimlach op zijn mond door kon lopen. Niet alleen vond hij het begin van het jaar geweldig, het weer werkte ook nog super mee. De zon scheen door de vele ramen in de school en gaf het normaal gesproken saaie gebouw een gezellige sfeer. Momenteel was Jude op weg naar de lerarenkamer; hij snakte naar thee. Zelfs al was het bloedheet, Jude dronk altijd thee. Hij leefde ervoor en kon niet zonder. Het was een van de trekjes die hij van zijn verblijf in Londen had overgehouden, net als zijn Britse accent, als hij Engels praatte. Hij zag nog net hoe Hugh de deur achter zich dicht liep vallen en wegliep met een dampende mok koffie. Als het een van zijn andere collega's was geweest, had hij misschien zijn best gedaan om hem in te halen, maar hij wist dat Hugh s' ochtends niet te genieten was, en dan al helemaal niet aan het begin van het jaar. Nog steeds glimlachend, liep ook Jude nu de kamer binnen. Hij wenste een paar andere leraren een goedemorgen op zijn weg naar het keukentje. Geduldig wachtte hij op het apparaat, terwijl hij even om zich heen keek. Aan de lerarenkamer zelf was niet veel veranderd, net als aan de leraren. Toen zijn thee klaar was, liep hij naar de bank, waar hij - vanzelfsprekend - ging zitten. Zachtjes blies hij tegen het stomende water, terwijl hij wachtte op de eerste bel. 
Anoniem
YouTube-ster



Het geluid van hakken die tikten op de grond, vlammende rode lokken die door haar haast als een wervelwind achter haar aan vlogen. Dit was hoe Enya meestal rondliep, rode blosjes op haar wangen door het rennen. Ze had de gewoonte om veel te laat te komen en moest zich daardoor altijd haasten. Dit was haar eerste dag voor haar nieuwe baan, geschiedenis docente, en ze wilde het niet verpesten door te laat te komen. Dankzij haar beste vriendin Savannah had ze de baan kunnen krijgen, dus ook voor haar moest ze haar best doen. ‘De docentenkamer.’ Fluisterde ze tegen zichzelf terwijl ze voor een deur stond, moed verzamelend om naar binnen te stappen. Zodra ze de deur open had gedaan voelde ze de spanning van zich af glijden. Ze had verwacht dat de hele kamer vol zat en iedereen haar beschuldigend aan keek, er waren echter nog niet zo heel veel mensen en iedereen zat er lekker relaxed bij. Niet goed wetend wat ze moest doen ging ze maar op de bank zitten, naast een andere docent. Een beetje twijfelend keek ze naar hem, en vroeg ze af of ze ook een kopje thee zou mogen pakken, en besloot ze haarzelf voor te stellen. ‘Euhm, goedemorgen!’ Mompelde zenuwachtig tegen hem, hopend dat hij het kon horen. ‘Mijn naam is Enya McGarden en ik ben de nieuwe geschiedenisdocente, ik weet alleen nog niet echt in welk lokaal ik straks moet lesgeven, mij is nog bijna niets gezegd, weet u misschien waar ik straks heen moet?’ Ze vond het vreselijk om meteen al om hulp te moeten vragen maar ze zag geen andere keuze, ze moest wel op tijd in het lokaal zijn. 

Account verwijderd




Savannah: [Grijs = aanklikbaar]

De luide voetstappen van Savannah verbraken de stilte in de schoolgang. De school was zo goed als leeg. Veel te stil en rustig voor Savannah. Een glimlach sierde haar gezicht toen ze richting de docentenkamer liep. Straks zou de school vollopen met actieve speelse kinderen. Nou, niet allemaal dan. Velen zouden chagrijnig zijn omdat het de eerste schooldag was, maar dat ging haar humeur niet verpesten. De eerste schooldag vond Savannah altijd fantastisch. Zeker nu Enya haar collega zou worden. Eindelijk zou er eens een vrouw bijkomen die ze wel mocht. Er waren niet veel vrouwelijke docenten, en als ze er waren, dan mocht Savannah ze niet. Ze waren allemaal zo saai, stil en zakelijk. Het tegenovergestelde van Savannah dus. Savannah was druk, vrolijk en luid. Nogal logisch dat ze elkaar dan niet mochten. Het gekletter van de hakken stopten toen Savannah de deur van de docentenkamer bereikte. Ze was vastbesloten dit jaar weer een fantastische intro te hebben. Welgezind gooide ze de oude krakende deur open en verwelkomde iedereen hartelijk. 'Goedemorgen collega's. Hebben jullie er een beetje zin in?' Haar mondhoeken gingen nog meer omhoog toen ze Enya zag. Levendig beende ze op haar af en bukte zich om haar een knuffel te geven. 'Welkom op Walker's High Enya.' Ze zag naast Enya nog iemand zitten. Na even staren had ze door dat het Jude -ook wel Meneer Law genoemd- was. 'Hoi.' Begroette ze hem kortaf en draaide zich om naar de laatste leerkracht in de kamer. Even wou ze iets zeggen, maar ze bedacht zich toen ze zich herinnerde dat hij nooit echt vrolijk was in de ochtend, vooral niet de eerste schooldag. In plaats daarvan liep ze richting het koffiemachine. Het kon haar niet schelen dat als ze een kopje koffie dronk nog meer hyper zou zijn. Ze had zin in koffie en haar kon het toch niet veel schelen. Hoe vrolijker iedereen was, hoe beter. 



Azelf
Straatmuzikant



Zonder nog echt op de tijd te letten, verzonk Jude langzaam in zijn drukke gedachten. Al leek hij vanbuiten vaak wel rustig, in zijn hoofd was het een puinhoop. Hij kon het nooit laten alles, maar dan ook echt alles vooruit te plannen. In de vakantie had hij van zichzelf maar de lessen voor drie weken laten voorbereiden, anders zou hij immers de rest van het jaar niets meer te doen hebben. Nu, echter, sloegen zijn gedachten op hol met leuke projecten, films en extra opdrachten voor het hele jaar door. Hij kende kinderen en wist dat ze op vrijdagmiddag, het laatste uur geen zin meer hadden om op te letten en mee te doen, dus gebruikte hij meestal de helft van die les maar voor echt Engels, en tijdens de rest keken ze filmpjes of deden ze een spel, soms liet hij ze zelfs eerder naar huis, al was dat meestal omdat hij zelf ook even rust wilde. Hij was dit jaar van plan een aantal films te kijken en de kinderen een aantal boeken te laten lezen, waaronder the Da Vince Code, zijn persoonlijke favoriet. Natuurlijk dwaalden zijn gedachten nu weer af naar hoe geweldig goed dat boek in elkaar zat en hoe hij het einde nooit had aan zien komen. Een tevreden glimlach sierde zijn dromerige gezicht. Zo had hij nog wel even kunnen zitten, als hij niet opschrok door het gevoel van de indeukende bank. Meteen toen hij zich omdraaide, wist hij met wie hij te maken had; een van die nieuwe leraren. Haar schitterende rode haar viel hem meteen op, en hij lachte vriendelijk naar haar. Ze praatte zacht, maar Jude was gewend om te letten op gefluister, dus dit verstond hij ook wel. 'Goedemorgen,' zei hij kalm, nog steeds glimlachend, 'Ik ben Jude. Jude Law, ik geef Engels. Ik weet niet precies waar je lesgeeft, maar de meeste geschiedenislessen worden in de B-gang gegeven.' Even staarde hij voor zich uit, weer nadenkend. Hijzelf had zijn rooster zodra het kon uitgeprint en in zijn agenda geschreven, maar hier op school hing het waarschijnlijk op het prikbord. Net toen hij zijn mond open wilde doen om haar dat te vertellen, trok Savannah weer eens al de aandacht naar haar toe. Hoewel het anderen misschien irriteerde, deed haar uitbundigheid hem wel lachen. Hij knikte haar even toe toen ze hem begroette, waarna hij zich weer tot Enya keerde. 'Het rooster hangt waarschijnlijk op het prikbord. Het hangt... ach, ik loop wel even mee.' Hij stond op, mok thee stevig in de hand, en liep naar het bord. Hij had gelijk, het rooster hing er inderdaad. 
Anoniem
YouTube-ster



'Savannah!' Voordat Enya ook maar iets terug kon doen of zeggen was het zonnestraaltje, haar beste vriendin, alweer verder geschoten om ook anderen te begroeten. Savannah was bijna even positief als Enya, hoewel ze ook een gigantische flirt was, iets wat ze dus niet gemeen had met Enya. 'Oh, dankjewel! Euhm.. Hoe kan ik je aanspreken?' Enya vond enkel Jude misschien een beetje te vriendelijk overkomen, alsof ze elkaar al jaren kenden, maar Meneer Law of Law klonk ook niets, ze waren immers collega's. Enya had een tijdje in Japan gewoond en had dus nogal moeite met de beleefdheidsregels die op andere plekken golden. Het rooster was eerst nog een beetje onduidelijk voor haar, maar al snel zag ze precies hoe alles in elkaar zat. 'Hmm, ik kan straks beter alvast alles klaarleggen in het lokaal. Leerjaar zes zijn jongeren van rond de achttien dacht ik, hopelijk zijn ze niet al te druk.' Enya voelde weer de spanning terugkomen en begon gespannen met een los draadje aan haar blazer te friemelen, 'Misschien ben ik toch niet geschikt als docente.' Mompelde ze tegen zichzelf terwijl ze een diepe zucht uitte. Ze had het gevoel dat er iets vervelends zou gebeuren in het komende jaar, en meestal had haar gevoel gelijk. Ze had al wat geruchten gehoord van Savannah en een oud docent van deze school waarmee ze toevallig in gesprek kwam via de schoolsite. Er waren een aantal studenten waar je voor moest uitkijken, je moest je niet te veel met anderen bemoeien en je moest je geheimen geheim houden, anders werd er misbruik van gemaakt door een onbekende student die vanuit de schaduwen werkte. Toch wist Enya dat ze door moest gaan met dit plan, wilde ze ooit nog haar leven weer normaal op de rails kunnen krijgen. Dit was haar tweede kans, haar nieuwe leven. Ze mocht dit niet verpesten. 

Anoniem
YouTube-ster



Geluiden, dezelfde geluiden als het jaar daarvoor maar toch zo anders. Nieuwe mensen, andere mensen en dezelfde mensen. De school was nog maar net open en toch was het al druk, iedereen wilde op tijd op school zijn om nog even bij te kletsen. Hun bewegingen waren voorspelbaar, hun woorden hadden geen betekenis en geen enkele waarde. Vrienden die opgetogen met elkaar aan het praten waren over hun vakantie, vriend of vriendin of over hoe vervelend hun ouders wel niet waren. Deze dingen hadden geen enkele waarde voor Ed, toch moest hij opletten van zichzelf. De arme jongen die opeens een Ipad in zijn handen had, hoe kwam hij eraan? Het meisje waarvan een gerucht was geweest dat ze zwanger was van een vijfdejaars, was er iets veranderd aan haar gedrag of uiterlijk? De meeste mensen waren zo ontzettend saai, zo nutteloos. Ed staarde verveeld voor zich uit terwijl hij door de gang slenterde, het leek alsof hij helemaal geen aandacht gaf aan zijn omgeving, terwijl juist het tegenovergestelde aan de gang was. Het mededelingenbord was nog zo goed als leeg, het nieuwe schooljaar was nog maar net die dag begonnen, maar toch wierp Ed er even een snelle blik op. De mensen die hij het jaar daarvoor had gechanteerd waren nu voorzichtiger of van school af, iets wat er voor zorgde dat Ed weer nieuwe slachtoffers moest vinden, hoewel het niet echt slachtoffers waren. Zij hadden zelf bepaalde dingen gedaan, fouten gemaakt, waar Ed enkel gebruik van had gemaakt. Een meisje botste tegen hem op en Ed staarde haar kil en observerend aan. Een bekend gezicht, ondanks dat hij even niet op de naam komen kon. Ze had waarschijnlijk voor dit schooljaar niet veel dingen gedaan die echt de aandacht lokte, Ed kon ook niet iedereen in de gaten houden, dus nu was hij extra nieuwsgierig. Wie was zij ook al weer en wat voor geheimen had ze? De ogen van Ed glinsterden even opgewonden, hij had zin in het nieuwe schooljaar. Hij had zin in een nieuw spelletje.
Azelf
Straatmuzikant



Zelfs al kwam het waarschijnlijk een tikje onbeleefd en neerbuigend over, Jude kon het niet laten te grinniken. Hij hoorde dit wel vaker, vooral van leraressen, eigenlijk. Zelf noemde hij mensen vaak meteen bij hun voornaam, hij voelde zich daar comfortabel bij, aangezien hij het niet zo had op van die stijve onzin. Voordat hij echter antwoord kon geven, ging ze al door. Even had hij zin om enorm sarcastisch te reageren. Het zijn door hormonen gedreven, gestoorde tieners die niets liever willen dan vrijheid om te gaan en te staan waar ze willen, maar ze zijn allemaal vast mak als lammetjes. Maar hij hield zich dit keer wel in. Het grinniken kon nog wel, maar ze was nieuw en hij wilde haar niet meteen bang maken, zelfs al moest ze dat waarschijnlijk wel zijn. Er zaten een aantal heel... bijzondere leerlingen op de school, en dan bedoel ik niet de positieve 'bijzonder'. Met zijn ervaring als mentor, herkende hij haar gefriemel als nervositeit en hij besloot af te wachten, vaak legden ze het zelf wel uit. Natuurlijk waren die 'ze' meestal tieners en geen volwassen vrouwen, maar hetzelfde ging waarschijnlijk op. 'Misschien ben ik toch niet geschikt als docente,' mompelde ze nog net hard genoeg voor Jude om te horen. Een frons verscheen op zijn gezicht en zonder het zelf te merken, vormden zijn lippen een klein pruilmondje, iets wat hij altijd deed als hij nadacht, het ergens niet mee eens was, boos was of in dit geval medelijden had. Onzekerheden kwamen vaak voor op deze school en als mentor had hij er ook vaak mee te maken. Hij dacht even na over wat hij moest zeggen. Ze kenden elkaar immers nog niet zo lang en hij wilde niet als een gestoorde op haar overkomen. Toen legde hij zijn hand op haar bovenarm, terwijl hij haar recht aan probeerde te kijken. 'Natuurlijk ben je wel een goede docente, anders hadden ze je hier niet aangenomen. Het is normaal om wat zenuwachtig te zijn, maar je moet gewoon even door de zure appel heen bijten. Als je de klas eenmaal leert kennen, zijn het hartstikke leuke kinderen. Het komt wel goed,' verzekerde hij haar, nu met een glimlach. 'Je kunt me trouwens gewoon Jude noemen,' zei hij erachteraan, waarna hij zijn hand van haar schouder afhaalde en zorgeloos een slokje van zijn thee nam. 
Laryanue
Karaoke-ster



Grace was al eventjes op school, maar was haar dag begonnen met het terugleggen van de spullen die ze aan het eind van het vorige schooljaar had meegenomen vanuit haar kantoor. Het waren niet veel dingen, maar ze had ze in zowel het schooljaar als de vakantie nodig gehad. Het waren toch haar eigen spullen, dus de school had er geen bezwaar tegen dat ze een paar dingen had meegenomem. De hakken van haar schoenen tikten zachtjes op de vloer terwijl ze naar de lerarenkamer liep. Toen ze de deur opende zag ze enkele bekende, maar ook nieuwe gezichten. 'Goedemorgen,' zei ze met een kleine glimlach. ee vakantie was fijn, maar toch had ze de school wel gemist. Er hing altijd een aangename drukte, met name op de eerste dag van het jaar, wanneer men verhalen uitwisselden over hun vakantie. Zij was dit jaar niet op vakantie geweest, maar dat maakte haar niet veel uit. Ze had immers heerlijk op het terras gelegen met een stel boeken. Ze wist niet uit haar hoofd hoeveel boeken het waren, maar dit maakte niet uit, ze had er immers met volle teugen van genoten. Soms had je ook wel een beetje rust nodig, na een lang schooljaar vol met drukte. En dan hoefde zij niet eens ervoor te zorgen dat kinderen niet de boel afbraken. Ze had al medelijden met de leraren als ze eraan dacht. Met deze gedachten liep ze naar de waterkoker en legde ze de rug van een van haar vingers tegen het apparaat om te voelen of het water nog warm genodg was. Het was een tik geworden, maar dan kookte ze het water in ieder geval niet voor niets. Na gevoeld te hebben dat het theewater nog heet genoeg was, schonk ze een deel in een kopje en pakte een theezakje, een lepeltje en twee klontjes suiker.  Met die laatste dingen op het schoteltje waar ze het kopje heet water op droeg, liep ze naar een van de stoelen en ging ze daarop zitten. Rustig maakte ze haar thee klaar en nam ze uiteindelijk een voorzichtig slokje om te voorkomen dat ze meteen haar tong brandde. Gelukkig was de thee al afgekoeld in de koker en kon ze verder drinken zonder zich zorgen te maken.
Anoniem
YouTube-ster



Eyna glimlachte dankbaar naar hem, zijn woorden waren precies wat ze nodig had gehad. 'Dankjewel, Jude.' Ze sprak zijn naam nog een beetje voorzichtig uit, een beetje spelend met de klank. Een blik op het rooster vertelde haar dat ze nog even de tijd had. 'Oh, ik hoef pas het derde uur les te geven, dan heb ik nog wel even tijd om rustig alles in mijn kantoor te brengen.' Weer zond ze een stralende glimlach zijn kant op waarna ze haar tas oppakte, die ze eerder naast de bank had neergezet. 'Ik ga alvast even het lokaal bekijken, nogmaals bedankt,' ze liep richting de deur, 'en ik zie je vandaag vast nog wel eens, denk ik?' Nu met een grote glimlach op haar gezicht en veel meer zelfvertrouwen verliet ze de docentenkamer en ging ze op zoek naar haar eigen lokaal. Ze zag op de gang een jongen en een meisje, duidelijk tegen elkaar aan gebotst, maar besloot er weinig aandacht aan te geven. Er hing een rare sfeer dus ze wilde zo snel mogelijk haar lokaal op zoeken. 'Ik heb niet echt een les voorbereid, had ik dat wel moeten doen?' Mompelde ze toen twijfelend tegen zichzelf, iets wat een gewoonte van haar was geworden. Ze besloot uiteindelijk om puur de kennismaking te doen en te kijken waar de klas het vorige jaar gebleven was, het had geen zin om veel onnodige dingen te herhalen. Misschien konden ze ook wel een film uitkiezen die ze dan een aantal lessen later konden kijken. 
Anoniem
YouTube-ster



Lange, bruine haren, een beetje klein voor haar leeftijd. Niets bijzonders aan haar uiterlijk, geen onduidelijke littekens of sieraden die iets zouden kunnen betekenen. Haar tas was opengevallen op de grond en er stak een notitieboekje uit met haar naam. Nu wist Ed meteen weer wie ze was. Het populaire meisje Shanaya. Beste vriendin van Cassandra, zeventien jaar oud, vijfdejaars. Haar naam was erg bekend en werd vaak genoemd op de gang, toch was ze zelf niet iemand die veel reden gaf tot roddels of dergelijke. Ed wist bijna niets over dit meisje, niets behalve het feit dat ze duidelijk iets verborg. Het was de manier waarop iemand liep, keek of zelfs ademhaalde. Interessant, Ed vond haar heel erg interessant. Als hij achter een geheim van haar kon komen, zou zijn die koste wat het koste willen beschermen. Niet alleen wegens haar populariteit, maar ook om het feit dat ze er anders uitzag dan dat ze daadwerkelijk was, iets wat Ed snel doorhad. Enkel zij die haar goed kenden zouden haar andere, zachtere, kant weten. Zonder te bewegen wachtte Ed rustig tot ze haar excuses aan zou bieden, zij was immers tegen hem aangebotst. 

Account verwijderd




Savannah liep met een brede glimlach achter Eyna aan. 'Enya, Enya wacht.' Haar stem klonk luid door de stille gang. Terwijl ze naar Enya toe liep stootte ze per ongeluk met haar voet tegen een meisje dat op de grond lag. 'Pas is een beetje op meisje. Straks gebeuren er nog ongelukken.' Ze was tenslotte een leerkracht, dus dat mocht ze best zeggen. Ze zag dat het meisje gevallen was en stak een hand naar haar uit om haar recht te trekken. Het meisje nam haar hand aan en Savannah trok haar voorzichtig op. Iets verder zag ze een jongen staan. Ethan Miller, een onopvallende jongen op deze school, maar Savannah kende zowat iedereen op deze school. 'Dag Ethan, niet meer botsen de volgende keer.' Ze knipoogde naar hem en ging een beetje schuin staan om het meisje goed te bekijken. Ze zag nu pas dat het Shanaya was. Eén van de populaire meisjes op deze school. Ze besloot er verder geen aandacht meer aan te besteden en vervolgde haar weg terug richting Enya. 'Je gaat geschiedenis geven toch?' Vroeg ze fronsend toen ze Enya bereikte. Enya zag er zenuwachtig uit. Zo herkende Savannah haar wel. Ze was vast besloten om haar te helpen door dit jaar heen. Ze waren dan ook niet voor niets beste vriendinnen. Savannah keek haar geruststellend aan. 'Alles komt goed. Op deze school hoef je je geen zorgen te maken. Het is niet dat de leerkrachten hier veel hoeven te doen. Je moet enkel voorlezen wat in je boek staat, meer niet.' Ze glimlachte haar toe en keek weer voor zich uit.
Anoniem
YouTube-ster



Ed glimlachte, hoewel het niet echt een vriendelijke glimlach was. Het was het soort glimlach wat mensen lieten zien op het moment dat je een hondje zag dat telkens struikelde, alsof je een schattig, klein wezentje zag dat iets probeerde te doen. 'Geeft niets.' Ed keek een beetje geïrriteerd toen er docenten voorbij kwamen, vooral toen de docente genaamd Savannah zich er mee bemoeide. Zonder verder nog een woord te zeggen draaide Ed zich om en beende hij weg, Shanaya verder negerend. Hij had eerst een soort van mentorvoorstel gebeuren, dus daar ging hij eerst maar naartoe. Hij besloot om Savannah, de mentor van de zesde, maar rustig te volgen van een afstandje. Hij viste ondertussen zijn mobiel uit zijn zak en opende de rode app. Zijn vingers gingen razendsnel over het touch screen heen en hij typte haar naam in. Alleen wat hij al wist kwam tevoorschijn, geen nieuwe informatie. Haar bestanden en gegevens waren redelijk goed beschermend en het zou wel even duren om dat te kunnen kraken, daar moest hij dan echt even een avondje voor zitten. Wel had hij nu haar mobiele nummer in zijn bezit, meteen besloot hij om haar binnenkort eens wat angst aan te jagen, bange mensen maken immers snel fouten. Het tekort aan andere informatie zat hem echter wel dwars, dit zou de zoektocht naar haar geheim wel wat lastiger maken. 'Teleurstellend.' Fluisterde hij tegen zichzelf terwijl hij de telefoon wegstak en het gesprek tussen de twee docenten afluisterde. 

Anoniem
YouTube-ster



'Savannah! Ja klopt, ik geef geschiedenis. Jij hebt straks toch eerst dat mentorgebeuren met de zesde klas?' Enya wierp een blik over haar schouder. De jongen, Ethan Miller, volgde hun van een afstandje. 'Zit Ethan Miller ook in het zesde?' Het zou wel verklaren waarom de jongen hun stilletjes volgde, hoewel het niet leek alsof hij zijn aanwezigheid probeerde te verdoezelen. Hij leek diep in gedachten. Ze kreeg een raar gevoel bij hem, maar Enya dacht dat het waarschijnlijk kwam omdat ze nog niemand echt kende hier. 'Kun je mij ook wat vertellen over wat leerlingen hier? Ik geef les aan zowel het vijfde als zesde en vroeg mij af of er ook mensen zijn waar ik rekening mee moet houden?' Enya keek even snel op haar mobiel naar de tijd, ze had nog wel even voordat ze les moest geven. 'Trouwens, de collega's lijken mij erg aardig! Ik ben zo blij dat jij hier voor mij een baantje hebt kunnen regelen.' Enya glimlachte dankbaar naar Savannah. Ze kende Savannah nu al een hele tijd en ze beschouwde haar ook als haar beste vriendin, toch waren er wat dingen die ze zelf niet tegen Savannah kon zeggen. Bij deze gedachte verduisterde haar blik eventjes een beetje, maar ze herstelde zich snel weer. 

Account verwijderd




Savannah keek Enya vreemd aan toen ze dat zei. Al snel begon ze te lachen. 'Heb je de kinderen hier al eens gezien? Het zijn ofwel bitches, ofwel drugsgebruikers, ofwel stille kinderen die niets zeggen. Dus maak je geen zorgen.' Het kwam nogal losjes uit haar mond. Alsof dit allemaal normaal was. Voor haar was dit dan ook normaal. Enya moest hier vast nog wel aan wennen. Dit was dan ook weer niet de normaalste school, maar zeker niet de school waar je veel moest doen. Als leerkracht deed je bijna niets. Je liet de kinderen maar doen. Hier waren eigenlijk amper regels. 'Het enige waar je wat op moet letten is dat ze geen drugs op school gebruiken. En als je ziet dat ze het hebben gebruikt stuur ze dan maar naar Grace, de schoolpsychologe hier.' Savannah lachte haar toe en vervolgde: 'Trouwens, graag gedaan. Waarom zou ik hier geen baantje voor je regelen? Jou als collega hebben is meer dan ik had kunnen dromen.' Ze richtte zich weer op de gang. Ze had nu mentor voorstelling. Dat betekende dat ze rechtstreeks naar de A-gang moest. Op haar lessenrooster die ze in haar infoboekje had geplakt had ze gezien dat ze klas 6B had. Het klaslokaal van klas 6B was blijkbaar in de A-gang. Hun lokaal was klas 0.6, daar zouden elk mentor uur rond brengen. Savannah nam afstand van Enya om gang A in te gaan. 'Ik denk dat jij straks naar de B-Gang moet gaan voor geschiedenis. Veel succes nog! Ik moet nu gaan.' Savannah wuifde haar nog na toen ze gang A indraaide en ze uit het zicht verdween.
Dauntless
Wereldberoemd





outfit Connor

Hoewel Connor vandaag nog geen les moest geven, was hij toch naar de school gegaan, al was het maar om gewoon een eerste indruk van de leerlingen te hebben. De hele ochtend had hij over de miniemste dingen zitten twijfelen. Een pak dragen zou veel te chique en onpersoonlijk zijn, maar een t-shirt en broek zou dan wel weer wat nonchalant zijn. Uiteindelijk koos hij dan gewoon voor een hemd, een jeansbroek en een das (ook over de das had hij lang nagedacht). Hij besteedde nooit echt veel tijd aan zijn ontbijt en dat was ook nu het geval. Hij propte gewoon snel een boter met kaas in zijn mond en at deze op onderweg naar de busstop. Eerst wou hij nog met de fiets gaan, maar uiteindelijk was de Walker's High School net iets te ver weg en om helemaal bezweet aan te komen, dat was ook niet bepaald aangenaam. De directeur had hem wel al eerder rondgeleid, maar toen waren er nog geen leerlingen of leraren aanwezig geweest. Het was inderdaad een groot verschil tegenover nu, terwijl hij zich een weg moest banen tussen de stroom leerlingen die niet konden wachten hun vrienden te begroeten. Hij had gelukkig onthouden waar de lerarenkamer was en ging net naar binnen toen twee vrouwelijke leerkrachten naar buiten gingen. Hij wou hen begroeten, maar ze waren hem al voorbij gelopen nog voor hij iets kon zeggen. Hij haalde nog even diep adem en stapte toen de lerarenkamer binnen. "Goeiemorgen" zei hij vriendelijk tegen niemand in het bijzonder en ging toen naar het koffieapparaat om voor zichzelf een espresso klaar te maken.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Pagina: | Volgende | Laatste