Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

17 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

O// Sam & Haily

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Ga pls gewoon weg als je geen Tinn of Elke heet want de meeste mensen hebben te tere zieltjes voor wat hier beschreven gaat worden en ik heb geen zin in moeite, dus kssst.

Je kent mijn lieve schat ondertussen wel, dus 'k heb geen zin om haar voor te stellen of een plaatje te gaan zoeken. x)

De opdracht was heel erg duidelijk geweest, alleen had Haily niet de gewenste reactie getoond. Normaal gesproken was ze heel kalm wanneer ze liet merken dat ze iets niet wilde doen, echter was haar baas dit keer gewoon te ver gegaan en had ze alle duivels uit de hel gevloekt, plus gewenst dat hij dood neer zou vallen en nog wel een aantal woorden die hier niet herhaald kunnen worden, maar uiteindelijk stond ze toch in de desbetreffende straat. Het meisje staarde naar het huis waar hij woonde, de neiging om er gewoon vandoor te gaan en haar baas te laten stikken, was sterk aanwezig, echter wist ze ook wel beter en nu was het qua kracht ook wat eerlijker verdeeld. Niet dat ze ervan uit ging dat Sam te verslaan zou zijn door haar wapens of lichaam, alleen was er de kans dat ze heelhuids weg zou komen en dat was al heel wat meer dan de vorige keer dat ze in zijn grijpgrage handjes gevallen was. Hoewel ze dat ook overleefd had, wonder boven wonder. Geërgerd zette ze zich af van de muur, knoopte een hoge paardenstaart in haar haren - het was erg vervelend wanneer je haren opeens in de weg hingen als je ergens meteen op moest reageren - en ze liep naar de voordeur toe. Natuurlijk was deze niet open, Haily had al verwacht dat er een slot op zou zitten. Met een speldje prutste ze wat aan het slot, opende geruisloos de deur en sloop naar binnen. Er was geen direct gevaar voor haar aanwezig, alleen Isamu was in de kamer en hij had geen enkele training, wat dus ook betekende dat hij nooit tegen haar op zou kunnen.
'Gewoon niet bewegen, blijf op de bank zitten en dan is er voor mij geen reden om geweld te gebruiken, snap je dat?' Glimlachend was Haily de kamer binnen gekomen, de zweep die eerst om haar middel gehangen had, lag nu losjes in haar hand, wachtend om gebruikt te worden. 'Ik ben alleen hier voor je stiefbroer, zodra hij thuis komt en ik met hem gesproken heb, dan ben ik weer weg. Je hoeft geen slachtoffer te zijn, je hoeft niet eens met me te praten, maar zorg er gewoon voor dat ik je geen pijn hoef te doen, dan heb ik meteen weer ruzie met de lieflijke Samuel.' Haar ogen waren strak op hem gericht, echter stond ze er wel bij alsof ze helemaal ontspannen was. Nu kon ze toch alleen maar wachten totdat de moordenaar in kwestie terug kwam.

Placebo
Wereldberoemd

Placebo schreef:
Hij haalde de autosleutel uit het contact en liet deze in zijn broekzak glijden. Hij stapte uit de zwarte jeep die hij sinds kort had, waarna hij de spullen die hij eerder was gaan oppikken uit Isamu's oude huis uit de koffer haalde. Het was een doos persoonlijke spullen en een koffer met kleren, de laatste spullen die in het huis stonden. Het laatste wat hij kon meenemen eigenlijk, de rest hadden ze kunnen doorverkopen aan enkele kennissen die er meer mee konden doen dan zij. Hij was nog niet helemaal gewend aan het leven met een huisgenoot die hetzelfde bloed had als hij, maar het was beter dat hij er was. Met de doos onder zijn arm en de koffer in zijn handpalm, liep hij richting de voordeur die op een kiertje stond. Hij had niet veel tijd nodig de stem om te zetten in een persoon en hoewel het hem enigszins verbaasde dat net zij hij kwam opzoeken, plaatste hij geruisloos de spullen tegen de muur. Hij hoorde nog net wat ze tegen Isamu zei en een glimlach sierde zijn gezicht toen hij twee stappen vooruit zette. 'Halfbroer, lieve Haily. Wat een verrassing, overigens.' Hij nam haar even in zich op en herkende meteen de typische kenmerken van haar uiterlijk. Haar rode lokken die nog feller leken en het kleine, smalle postuur. 'Je hoeft het ook niet in je hoofd te halen om één vinger naar hem uit te steken, want dan ben je ze allemaal kwijt.' Hij gebaarde naar Isamu dat hij op moest staan en weg moest gaan. Hij dacht wel dat de waarschuwing die hij Haily gegeven had, voldoende door was gedrongen om het belachelijke zweepje achterwege te laten. 'Dus, wat brengt jou hier? Kom je vragen of ik wil afmaken waar ik aan ben begonnen?' Hij liep langs het meisje, waarna hij op de armleuning van de bank ging zitten en Haily aankeek. Hij moest toegeven dat ze er goed uitzag, gezien haar verleden. Anders ook, maar dat was weer redelijk logisch.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Dat Samuel al heel snel binnen was, ze had haar woorden nog maar net over haar lippen laten rollen, was geen verrassing voor haar. Om de een of andere vreemde reden had hij de gave altijd daar op te duiken waar iemand hem niet wilde hebben, als hij gewoon een uur niet thuis was gekomen dan had ze het geprobeerd en kon ze daarna weer vertrekken. Dat was de afspraak met haar baas, echter moest ze nu wel verder en ze rolde eventjes met haar ogen toen hij de kamer binnen kwam. 'Halfbroer, lieve Haily. Wat een verrassing, overigens.' Hij was niet de enige die verrast was, Haily zelf had ook niet echt verwacht om ooit nog in zijn buurt te komen, het stond ook niet op haar 'to-do' lijst. 'Je hoeft het ook niet in je hoofd te halen om één vinger naar hem uit te steken, want dan ben je ze allemaal kwijt.' Geërgerd richtte ze haar blik op hem, een sarcastisch lachje stond om haar lippen, terwijl ze hem nog steeds z'n gang liet gaan en probeerde alles te onthouden wat ze in de kamer zag gebeuren. 'Dus, wat brengt jou hier? Kom je vragen of ik wil afmaken waar ik aan ben begonnen?' Bijna oprecht begon het meisje te lachen en ze schudde haar hoofd.
'Als ik dat al zou willen, dan had ik dat lieve half broertje van je wel gedood, was en stuk efficiënter geweest om jou boos te krijgen. Echter ben ik hier niet om dood te gaan of te lijden door jouw handen, wapens, hoe je het dan ook doet, jouw voorkeuren zijn in de loop der jaren vast ook veranderd. Ik ben hier om je een voorstel te doen uit naam van mijn baas, als je gewoon even zegt dat je niet geïnteresseerd bent dan ben ik weer weg en ik was ook niet van plan nog terug te komen in dat geval.' Zou hij voor één keer gewoon kunnen doen wat zij wilde? Aan haar stemming kon je zien dat ze hier niet wilde zijn, zijn lichaam was veel te dicht bij dat van haar. Daarnaast wist ze wat er ging gebeuren als ze alles uitlegde, dan zou hij haar sowieso bespotten om het feit dat haar baas hem wilde om een team te leiden en niet Haily. Al met al was het dus al een vervelende situatie voor het meisje, deze werd met de minuut nog vervelender. 'En daarnaast als je besloot om mij als je huisdier te houden, dan worden er scherpschutters naar je huis gestuurd en jij bent niet degene die de kogel zal vangen. Een belofte van mij aan jou. Eigenlijk is het wel leuk dat je een half broertje hebt nu, dan kan ik eindelijk ook ergens mee dreigen.' Nog steeds stond de lach op haar gezicht, hoewel iedereen wist dat deze niet van harte was en nog steeds wilde ze zo snel mogelijk dit huis verlaten.

Placebo
Wereldberoemd

Placebo schreef:
Hij hield zijn hoofd lichtjes schuin toen ze begon te praten en hij glimlachte na haar dreiging, die ze volgens hem nooit kon verwezenlijken. Hoewel Haily meer ervaring had met wapens, was Isamu veel groter en had hij nog altijd iemand die hem in sneltempo een paar dingen bij kon brengen, waardoor Haily's kansen al zouden slinken. Hij luisterde echter wel aandachtiger toen ze over het voorstel begon, dat zo te horen ook met haar huidige job te maken had. 'Het lijkt me niet echt zo dat je daarna niet meer langskomt,' sprak hij. 'Als je baas het echt wilt, stuurt hij je tot ik instem. Dus, vertel maar.' Hij was wel degelijk benieuwd wat ze zou gaan vertellen, het moest wel iets zijn dat enige kennis en ervaring eiste, anders zou ze hier nooit zelfstandig naartoe zijn gekomen. 'Ik zit niet in met die scherpschutters, ik heb wel meerdere gebouwen die ik kan benutten om plezier aan jou te beleven, maar je ziet er nu weer een keertje goed uit, dus wil ik het niet voor je verpesten.' Hij stond op en liep richting de keuken, waar hij de fles cola uit de koelkast haalde en een glas volschonk. 'Ik weet trouwens ook wel een paar mensen wonen die jij liever niet kwijt zou willen, dus dat dreigen werkt enkel averechts. Je zou hun leven toch niet op het spel willen zetten, voor zoverre ze dat zelf al doen, toch?' Hij nam een slok van zijn glas, waarna hij het voorwerp op het aanrecht plaatste. Isamu was nu vast richting zijn slaapkamer gelopen, al had hij eerst zijn spullen meegenomen. Het was goed dat de jongen zich niet veel bezighield met wat hij deed, maar wel wist wat er eventueel zou kunnen gebeuren. Dit was één van de dingen, al had hij in een situatie zoals deze een ander iemand verwacht dan Haily. Ach, het leven zat vol verrassingen. Het werd wel tijd voor wat nieuws.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Jammer genoeg was Samuel wel geïnteresseerd in het aanbod dat haar baas had liggen, dat betekende dat ze het hem uit moest gaan leggen en daar had ze helemaal geen zin in. 'Het lijkt me niet echt zo dat je daarna niet meer langs komt. Als je baas het echt wilt, stuurt hij je tot ik instem. Dus, vertel maar.'
'Nee helaas, de afspraak tussen mijn baas en mij was dat ik een uur moest wachten en als je in dat uur niet thuis gekomen was, ik je huis in brand mocht zetten.' Eigenlijk had ze dat laatste gedeelte er zelf bij bedacht, echter had ze best aan haar baas uit willen leggen dat Sam niet naar haar wilde luisteren, haar aanviel en na een verschrikkelijk gevecht - ze bracht zichzelf wel wat wonden toe - had ze geen andere keuze gehad dan het huis in brand te steken. Daarna was ze gevlucht, hopend dat hij niet achter haar aan zou komen en dat was dan ook niet gebeurd. Het zou een geweldige smoes zijn geweest, mocht Sam niet willen dat ze alsnog vertelde waar ze voor kwam, nu had ze er niets meer aan. 'Best,' het woord werd uitgesproken met een lichte grom terwijl ze hem volgde en tegen de deurpost aan ging leunen, dan moest ze haar verhaal toch maar doen. 'Mijn baas heeft een opdracht liggen die hij niet vertrouwt aan zijn normale teamleiders, hij denkt dat de aanpak die zij gebruiken niet effectief genoeg zal zijn en is dus op zoek naar iemand die hem wel die effectiviteit kan geven. Let erop dat dit zijn woorden zijn en ik hem er de hel om in gevloekt heb. Hij wil jou als die leider, jouw methodes zouden kunnen werken bij de opdracht en nee, ik kan je niet vertellen wat de details zijn, ik was namelijk niet echt geïnteresseerd. Je zal een team van zijn mannen krijgen, je mag ze zelf uitkiezen en ook één van de andere, normale leiders gaat mee, alleen zal die wel onder jou komen te staan, gewoon als een soort back-up, ook deze persoon is je eigen keuze. Als beloning mag je zelf iets uitzoeken dat je zou willen hebben, het boeit niet echt of het met geld of macht te maken heeft, mijn baas kan je het waarschijnlijk toch wel geven. Er zijn natuurlijk een paar uitzonderingen die je niet kan hebben, echter vertelt hij je dat dan wel. Mooi, ik heb het verteld, je bent niet geïnteresseerd en ik ga er weer vandoor. Fijne dag nog Samuel.' In een ruk draaide Haily zich om, verliet de keuken en liep naar de voordeur om het huis ook te verlaten.

Placebo
Wereldberoemd

Placebo schreef:
'Dan nog zou hij het fijner vinden mocht je zijn opdracht wel volbrengen, maar wie ben ik om daarover te oordelen?' Hij glimlachte even, waarna hij het lege glas in de wasbak legde. Toen ze begon te praten, luisterde hij en lette op haar lichaamstaal - om elke mogelijke leugen die ze vertelde eruit te pikken. Natuurlijk zat er een leugen bij, de laatste woorden waren meestal leugens. Hij zei er echter niets van, omdat ze begon aan de uitleg waar het uiteindelijk ook om draaide. Hij kon het niet laten om te lachen na wat ze zei, maar toen ze wegliep richting de voordeur, versnelde hij zijn pas en greep nog net haar arm beet. 'Ik denk dat jij niet zo goed bent in het lezen van lichaamstaal als ik, want ik ben wel degelijk geïnteresseerd in dat aanbod. Echter wil ik je baas dan nog even spreken, zodat ik de precieze details van de opdracht ken. Ik heb namelijk ook geen zin om mijn leven op het spel te zetten voor een bedrijfje dat zijn eigen problemen niet kan oplossen.' Terwijl hij glimlachte, knikte hij even en liet Haily's arm weer los. 'Denk je dat het mogelijk is om hier de nodige beveiliging heen te sturen? Ik ben misschien wel een tijdje van huis dan en die opdracht is niet meteen de veiligste, zo te horen.' Het zou kunnen dat insiders informatie kregen over hem en zijn adres, waarna ze Isamu niet zouden sparen. Hij moest eigenlijk wel eens tijd vinden om de jongen de nodige verdedigingstechnieken aan te leren, net zoals enkele aanvallen, maar elke keer had hij dat voorstel afgewezen. Hij dacht wel veilig te zijn omdat hij niet betrokken was in wat Samuel deed, maar dat maakte helemaal niets uit. Zolang ze onder het zelfde dak sliepen, was hij automatisch betrokken in alles wat hij deed. Ondanks die risico's, wilde hij Isamu liever hier dan op zichzelf hebben. Ze zouden er sowieso achter komen dat hij nog familie had en dan was hij echt alleen. Hij liep naar de kast die in de hal stond en haalde daar pen en papier uit, waarna hij een briefje achterliet voor Isamu met de boodschap dat hij even weg kon zijn en hij zich geen zorgen moest maken, daarna vestigde hij zijn blik weer op Haily en keek haar afwachtend aan. 'Dus, moet ik met jou mee nu of?' vroeg hij, waarna hij zijn jas van de kapstok haalde en over zijn armen trok.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
In zichzelf mopperend was Haily al bij de voordeur aangekomen toen Sam's hand haar pols beet greep, haar lichaam reageerde automatisch. In plaats van in de aanval te gaan, wat ze bij ieder ander gedaan had, verstijfde ze helemaal en wachtte tot hij haar weer los zou laten. Fysiek contact met de persoon die je verkracht, gepijnigd en getatoeëerd had was geen positief contact. 'Ik denk dat jij niet zo goed bent in het lezen van lichaamstaal als ik, want ik ben wel degelijk geïnteresseerd in dat aanbod. Echter wil ik je baas dan nog even spreke, zodat ik de precieze details van de opdracht ken. Ik heb namelijk ook geen zin om mijn leven op het spel te zetten voor een bedrijfje dat zijn eigen problemen niet op kan lossen.' Nadat hij de woorden uitgesproken had, liet hij haar arm weer los en het meisje draaide terug om hem geïrriteerd aan te kijken. Zei hij nou daadwerkelijk dat het om een klein bedrijfje ging? Hij dacht toch niet dat ze haar naam ging verbinden aan een 'klein' bedrijfje? In dat opzicht vergiste hij zich dan zwaar, het bedrijf waar ze voor werkte was wijd verspreid over de wereld en Haily vond het maar al te leuk dat ze daardoor de gehele wereld over kon reizen. 'Dus, moet ik met jou mee nu of?' Natuurlijk moest hij met haar mee, ze zou hem naar hun dichtstbijzijnde faciliteit brengen, de plaats waar haar baas op het moment zich ook schuil hield.
'Ja je moet met mij mee, maar heb niet het lef me nog een keer aan te raken want ik snijd je hand eraf,' heel eventjes knepen haar ogen ietwat samen, waarna ze met een zwiep van haar haren zich omdraaide en de deur uit liep. Banjerde eigenlijk, er zit een groot verschil tussen normaal lopen en banjeren. Haar auto stond een paar honderd meter verderop geparkeerd, dat was ook waar ze heen liep, zonder achterom te kijken of Samuel haar wel echt volgde. Om eerlijk te zijn had ze ook liever dat hij dat niet deed, hoewel ze daar niet meer op hoopte. Eenmaal de auto ingestapt zette ze keihard muziek aan, op die manier kon hij niet tegen haar praten, startte de auto en wachtte totdat Samuel besloot om ook in te stappen. Ze had een zilverkleurige sportauto, eentje die je niet zomaar bij iedere dealer op de kop tikte en het had haar dan ook een tijd geduurd voordat de baas vond dat ze hem verdiende. Nu kon ze om iedere auto vragen die ze wilde, om hem meteen ook te krijgen. Zo bijzonder was het dus niet meer.

Placebo
Wereldberoemd

Placebo schreef:
Hij had de angst in haar ogen opgemerkt en dacht dat ze die nu, na al die tijd, toch zou kunnen beheersen. Ach, het maakte hem eigenlijk niet uit. Haar zou het ook niet moeten uitmaken, aangezien het al redelijk duidelijk moest zijn dat hij haar niets deed. Als hij dat wilde, had hij dat al lang gedaan. Nu was ze gewoon iemand die hem een interessant aanbod had gedaan, niets meer en niets minder. Hij lachte om haar antwoord, waarna hij zijn hoofd zachtjes schudde, maar hij besloot er verder niet op in te gaan. In plaats daarvan liep hij stilzwijgend achter haar aan, waarna hij de auto instapte die de hele straat van muziek voorzag. Vreselijk slechte muziek, trouwens. Het was waarschijnlijk met opzet zo luid gezet, zodat ze niet tegen hem hoefde te spreken of zodat hij niet tegen haar hoefde te spreken. Het was logisch, ze had al meerdere malen duidelijk gemaakt dat ze liever had gehad dat hij niet op haar aanbod zou ingaan. Laat dat nou net één van de voornaamste redenen geweest zijn dat hij precies het tegenovergestelde had gedaan.
Hij was wel degelijk benieuwd wat er nu zou volgen en naar de mannen over wie hij de leiding zou krijgen. Hij zou zorgvuldig zijn team samen stellen, waarna eventuele rotte appels al snel door de mand zouden vallen. Het was ook al te binnen geschoten dat Haily ook een deel van dat bedrijf was en zo te zien een redelijk hoge functie had, misschien dat zij ook tot de keuzemogelijkheden hoorde. Dan zou de bom pas echt ontploffen en zou de innerlijke furie in Haily zich nogmaals ontpoppen. Wie weet, eerst maar even afwachten of het voorstel echt zo goed zou klinken als het uit de mond van de baas zou komen. Hij had het gevoel dat Haily er ook geen enkel probleem mee zou hebben mocht hij alsnog afhaken.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
De reis naar het desbetreffende gebouw duurde helemaal niet lang, een kwartiertje maar als je de tijd ging meten. Normaal gesproken zou het een half uur tot drie kwartier duren, echter hield Haily zich niet bepaald aan de voorgeschreven snelheden, hoe sneller ze Samuel bij de baas af kon leveren, hoe sneller ze van hem verlost zou zijn en hoe sneller hij het aanbod af kon slaan, waarna hij mocht naar huis terug mocht lopen. Geweldig plan. Niet dat haar plannen het laatste half uur echt leken te werken, daar moest ze toch iets op verzinnen, als het even kon werden haar plannen namelijk wel uitgevoerd. Eenmaal aangekomen bij het oude pakhuis dat ze op het moment gebruikten, parkeerde ze haar auto ergens in een van de zijstraatjes, stapte uit en gooide de deur dicht. Als mensen al besloten om hem te stelen, dan kreeg ze toch weer een nieuwe en ze liet er nooit wapens of 'persoonlijke spullen - hoewel ze die bijna niet had - in liggen, het maakte voor haar dus helemaal niets uit. Zo snel als haar kleine lichaam het kon liep, ja het bleef gelukkig nog wel lopen en niet rennen, Haily naar de voordeur toe, een klein deurtje aan de zijkant van het pakhuis, de echte voordeur hadden ze dicht gemetseld. 'Art, doe die deur open,' het meisje hield stil voor de deur, echter als deze niet snel open zou gaan, dan maakte ze hem zelf wel open en dan moest een ander de deur weer repareren, erg vervelend, zeker aangezien het al een paar keer eerder voor gekomen was. Dit keer vloog de deur wel op tijd open, meerdere pistolen waren gericht, gewoon om zeker te zijn dat Haily echt Haily was, waarna ze binnen gelaten werd. 'Die vent achter me met de witte haren hoort bij mij, laat hem door.' De jongeman knikte naar haar, waarna ze verder het gebouw in liep. Zo krakkemikkig als het er van buiten uit zag, zo geweldig was het gangenstelsel dat ze gebouwd hadden. Iedereen die hier niet thuis hoorde zou binnen een mum van tijd verdwalen.
Na zo'n vijf minuten door het gebouw gelopen te hebben, ze nam expres niet de kortste weg om zijn gevoel voor richting in de war te brengen, kwamen ze aan bij de kamer waar haar baas op het moment vertoefde. Tenminste, Haily ging ervan uit dat het 'ze' was, het was niet echt dat ze achterom keek om te zien of Samuel haar nog wel volgde. Eventjes klopte ze, om toch naar binnen te lopen en hem daar te zien staan met nog wat vertrouwelingen om hem heen. 'Ik heb gedaan wat je van me vroeg, hier is hij dan.'

Placebo
Wereldberoemd

Placebo schreef:
De maximale snelheid werd duidelijk overschreden wanneer Haily achter het stuur zat, maar het maakte hem niet uit of ze een boete zou krijgen. Hij geloofde overigens ook dat ze het zelf helemaal niet erg zou vinden, aangezien haar werk het wel betaalde. Uiteindelijk parkeerde ze auto en stonden ze stil in een zijstraatje, waarna Haily zo snel mogelijk uitstapte. Het leek hem niet geheel onlogisch dat ze zich niet aan de snelheidslimieten had gehouden omdat hij zo dicht in de buurt was, maar hij vond het behoorlijk lachwekkend. Hij stapte overigens iets rustiger uit en liet de deur dichtvallen, waarna hij achter Haily aanliep. Het kostte hem niet veel moeite om haar te volgen en niet eens zoveel later liep hij slechts een meter achter haar aan, waardoor hij nog kon horen hoe Haily hier duidelijk wel enige macht had. Binnen stonden enkele mannen met geweren in de aanslag, wat dit pakhuis meteen transformeerde tot het bedrijf dat hij voor ogen had gehad. Het was een goede, nietszeggende schuilplaats. Er zouden weinig mensen zijn die dit als een schuilplaats van een bedrijf zoals dit zagen. Hij knikte naar de mannen toen ook hij het gebouw betrad, waarna hij de deur achter zich hoorde dichtvallen. Het was maar goed dat zijn gehoor optimaal was en via Haily's voetstappen de weg niet kwijt raakte en zich nog enigszins wist te oriënteren. Hij zocht overigens ook nog naar herkenningspunten, omdat hij Haily wel als iemand zag die hem alleen weer terugstuurde. Uiteindelijk hield ze toch op met wandelen en niet veel later zag hij ook de rode haren weer, net zoals een kantoor dat hoogstwaarschijnlijk de ruimte was waar de baas van dit hele gebouw zich bevond. Heel oud was hij niet, zo begin de veertig, achteraan de dertig. Toch had zijn haar al wat pigment verloren en ontstonden her en der wat kale plekken, waardoor de man er waarschijnlijk ouder uitzag dan hij werkelijk was.
'Hallo,' begon hij. 'Mezelf voorstellen lijkt me een beetje overbodig, want ik ben er vrij zeker van dat Haily de benodigde informatie al vertelde.' Hij glimlachte even, waarna hij opzij naar Haily keek en niet veel later zijn blik weer op de man vestigde. 'Overigens zou het fijn zijn als iemand me een aanbod deed zonder in te breken, anders zou het kunnen dat diegene er minder goed vanaf komt, maar goed. Beschouw dit als opbouwende kritiek en overtuig me ervan dat dat inbreken de moeite waard was.' Hij keek de man afwachtend aan, misschien dat het aanbod nog een stuk interessanter klonk wanneer het uit zijn mond kwam.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Terwijl Samuel zichzelf voorstelde aan haar baas, was Haily op een van de tafels gaan zitten en hield het gesprek nauwkeurig in de gaten. Ze wist heel goed dat Aiden (zo heet de baas effe ik kon niets beters verzinnen don't blame me) het verhaal nogmaals zou vertellen, dit keer met iets meer details dan dat zij dat gedaan had. Niet dat haar aanpak slecht was, Haily had hem zover gekregen om hier te komen, dat was de opdracht geweest en die had ze uitgevoerd. 'Overigens zou het fijn zijn als iemand me een aanbod deed zonder in te breken, anders zou het kunnen dat diegene er minder goed vanaf komt, maar goed. Beschouw dit als opbouwende kritiek en overtuig me ervan dat dat inbreken de moeite waard was.' Een bekritiserende blik werd op Haily geworpen door Aiden, hij had nooit de opdracht gegeven daadwerkelijk in te breken, gewoon kloppen was ook genoeg geweest. Onschuldig lachte Haily naar hem en haalde haar schouders op, zij had nergens spijt van.
'Het spijt me dat de methodes van Haily ietwat ver gezocht zijn af en toe, het was niet de intentie dat ze in zou breken. Echter, ik heb haar expres gestuurd, jullie verleden gaf mij de verzekering dat je haar niet meteen zou vermoorden, die zekerheid had ik niet bij ieder ander. De opdracht waarvoor ik Haily naar jou toe stuurde zou niet moeilijk moeten zijn, ware het niet dat het onmogelijk is voor mijn mensen. Een paar jaar geleden heb ik een project opgezet om kernwapens te maken, de mensen die daar werken hebben zich aangesloten bij een andere organisatie, blijkbaar betaalde die erg veel. Ik wil mijn project terug, het probleem hierin is dat, aangezien ze wel bij mij hoorden, ze weten hoe mijn mannen werken wanneer ze zoiets aanpakken, voor hen is het dus niet mogelijk om überhaupt binnen te komen. Dat is waar jij in beeld komt, jij bent een buitenstaander en voor zover ik weet heb je je nog nooit aan zo'n project gebonden, dus weet niemand hoe jij werkt. Ik zou van je vragen om iedereen daar in hun eigen cellen op te sluiten zodat ik kan besluiten wat er met ze gebeurd, hoewel ik er ook niet vies van ben als er doden vallen.' Eventjes stopte hij, richtte zijn blik op de mensen om hem heen - wat zo'n vijf mannen en Haily waren, afgezien van Samuel - om daarna weer verder te gaan. 'Je zou een van mijn vertrouwelingen mee krijgen, iemand van de overige mensen in deze kamer dus en een team van zo'n twintig tot dertig man, je mag beide zelf uitkiezen. Ook beschik ik over alle wapens die je nodig kan hebben, je roept maar. Wat denk je ervan?'

Placebo
Wereldberoemd

Placebo schreef:
Hij luisterde aandachtig toen de man sprak, terwijl hij af en toe zijn blik de ruimte rond liet glijden. Haily was nog aanwezig, net zoals de mannen die hier eerder hadden gestaan. Het leek logisch dat niets geheim was voor hen, anders zouden ze weggestuurd geweest zijn. De man legde de dingen inderdaad een stuk grondiger en ook in detail uit, waarbij zich in Haily's geval excuseerde voor haar manier van werken. Nu hij sprak, klonk het voorstel inderdaad tien keer beter en Samuel knikte even, waarna zijn blik bij Haily bleef hangen. 'Ik vermoed dat zij ook bij die vertrouwelingen hoort, is het niet? Dus dan is dat mijn keuze qua vertrouweling. Verder maakt het me niet zoveel uit, ze zullen allemaal hun eigen kwaliteiten hebben en bovendien geschikt zijn voor deze baan. Anders zouden ze hier niet werken, uiteindelijk.' Hij richtte zijn blik weer op de man, wiens gezichtsuitdrukking redelijk neutraal was gebleven sinds hij hier was. 'Je hoeft je geen zorgen te maken, het verleden is verleden en geschiedenis zal zich niet herhalen, Haily zal iemand zijn waar ik mee samenwerk en zo zal ik haar ook behandelen. Net zoals alle anderen, trouwens. Dus daarover hoef je je geen zorgen te maken, mocht je dat wel doen.' Zijn blik ging opnieuw naar Haily, waarna hij even glimlachte. 'En jij evenmin, anders zou je hier niet meer terug staan.' Hij knikte even, keek de man weer aan en zocht met zijn ogen naar enig papierwerk dat hij eventueel zou moeten ondertekenen, maar aangezien hij niets zag liggen vermoedde hij dat de man eventueel bevestiging nodig had. 'Dus, als u het nog steeds ziet zitten, wil ik deze opdracht gerust aanvaarden.' Heel even dacht hij aan een voorwaarde die hij eerder in zijn hoofd had gehad. Haily wist er overigens ook van, maar hij besloot om het heft in eigen handen te nemen en het zelf te vragen. 'Ik heb overigens wel één voorwaarde die ik liever meteen ingelost zie en dat is beveiliging rondom mijn huis, want ik loop liever niet het risico dat mijn huisgenoot een kogel door zijn hoofd krijgt wanneer men weet waar ik woon. Als dat lukt, kan ik in principe meteen starten.' Hij glimlachte even en leunde met zijn schouder tegen de muur aan, wachtend op enige vorm van toestemming.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Terwijl Aiden aan het praten was en Samuel geen blijk liet van enige interesse, of desinteresse wat dat betreft, was Haily naar de koelkast gelopen - die hadden ze altijd in de kamers hier, veel handiger dan dat je iemand moest sturen om wat te halen - en haalde er een flesje water uit. Ze wist namelijk heel goed dat de mannen hier haar vast zouden gaan ketenen als ze nu al alcohol ging nuttigen, niet dat ze haar snel te pakken zouden krijgen, maar ze konden goed genoeg met hun pistolen overweg om de fles kapot te schieten en dan had ze alsnog niets. Pas op dat moment hoorde ze dat Samuel aan het praten was, begreep wat hij zei en draaide zich met een rotsnelheid om. In principe was ze van plan iets tegen zijn hoofd te smijten, dit zou echter geen verschil maken en ze besloot het maar met woorden te doen. 'Het gebeurt niet. Eigenlijk boeit het me niet wie van de mannen je hier zou kiezen, maar je denkt toch niet dat ik überhaupt bij jou in de buurt wil komen?' De mannen om haar heen dachten waarschijnlijk meteen aan het drama dat ze had gemaakt toen Aiden haar beval om naar hem toe te gaan, het was bijna alsof ze in paniek was geweest om hem te zien en ze wisten ook dat ze het liefste meteen deze kamer uit gevlucht was. Niet dat ze een lafaard was, in welk opzicht dan ook, alleen kon ze het niet zo goed verdragen om bij hem in de buurt te zijn.
'Haily, ga je omkleden, je staat onder zijn commando voor de rest van deze opdracht en ik vertrouw erop dat je je daaraan houdt, anders hoef je ook niet terug te komen.' Woedend keek ze haar baas aan, hij wist wat ze hiervan vond en hij wist dat dit nooit goed ging komen, Haily had nogal haar eigen manier om haar problemen op te lossen. Nog net wilde ze iets gaan zeggen, echter was zijn blik eerst en grommend liep ze de kamer uit, om de deur met een enorme klap dicht te gooien. 'Je realiseert je dat het best mogelijk is dat je problemen met haar gaat krijgen?' Zijn volgende woorden waren op Samuel gericht, ware het niet dat het hem niet zoveel uitmaakte of de jongeman problemen kreeg, zolang hij de opdracht maar uitvoerde. 'Wat de bewaking betreft, ik zal doorgeven aan de schutters die ik daar al op de daken geplaatst had dat ze daar moeten blijven om Isamu te bewaken. Dat is geregeld. De mannen zijn waarschijnlijk in de open zaal, in het midden van dit gebouw, Jake zal je daarheen brengen.' Een van de mannen achter Aiden stapte naar voren, knikte en liep de deur uit, om daar op Samuel te wachten.

Placebo
Wereldberoemd

Placebo schreef:
Het werd meteen duidelijk dat Haily het niet eens was met hem, maar haar baas wist wel wat nodig was om hem te overtuigen om deze opdracht met succes af te ronden. Niet veel later beende Haily dus ook woedend de deur uit en galmde het geluid van een dichtslaande deur nog even na. 'Wat een temperament, nog steeds,' mompelde Samuel, waarna hij zijn blik weer op de man richtte. 'Ik besef dat Haily inderdaad voor problemen kan zorgen, maar ik geloof dat ze slim genoeg is om te moeten doen wat ze moet doen. Dit is tenslotte ook haar beroep en werk en privé hoort gescheiden te blijven. Overigens weet Haily heel veel van dit soort zaken af, dus ik zie het als een voordeel om haar erbij te hebben.' Nu alles zowat geregeld was, liep een andere man - Jake, zo te horen - richting de deur en bleef daar even wachten. Samuel zelf knikte nog even naar de man voor zich en volgde Jake toen naar buiten, waarna de deur deze keer een stuk zachter sloot.
Deze keer hoefde hij weinig tot geen moeite te doen om de jongen te volgen, omdat deze niet meteen op de vlucht wilde slaan en dus ook een stuk langzamer stapte. Niet dat het hem zoveel moeite had gekost om Haily bij te houden, maar toch.
'Je zal nog zien dat je het moeilijk krijgt om te kiezen, Aiden heeft speciaal de beste mannen uitgekozen.'
'Dat geloof ik graag, maar ik ben er vrij zeker van dat het niet zo moeilijk zal zijn,' antwoordde hij.
'Bijna niemand kiest Haily vrijwillig uit, meestal wordt ze meegestuurd door Aiden zelf, omdat ze nogal zo'n... Speciaal type is.'
Samuel keek opzij, waarna hij een wenkbrauw optrok en even lachte. 'Dan mag ze blij zijn dat ik haar uitgekozen heb, ik denk dat het voor haar geen kwaad kan om betrokken te zijn in een opdracht als deze.'
Niet veel later kwamen ze in een open zaal die totaal niet binnen dit gebouw paste, al was het wel duidelijk dat hier belangrijkere dingen gebeurden. Er stonden inderdaad heel wat mannen die perfect binnen dit bedrijf pasten, al waren er enkele uitzonderingen die het vooral van hun verstand zouden moeten hebben dan van hun bouw. Niet dat het hem iets uitmaakte hoe breed of groot iemand was.
'Jullie weten vast allemaal dat er een belangrijke opdracht aankomt, waarvoor we iemand van buitenaf nodig hadden. Enkele van jullie zullen meegaan met Samuel, om deze opdracht zonder fouten te voltooien.' Jake zocht zijn blik, waarna hij knikte en zich tot de mannen richtte.
'Beeld je even in dat je deel uitmaakt van de opdracht, één van je lieftallige collega's zou je verraden hebben bij de vijand - tenminste, dat beweerde iemand van buiten je kring. Je collega zou dus niet te vertrouwen zijn en jouw eigen leven staat op het spel. Je hangt als het ware aan een zijden draadje, dat dikker kan worden eens je je collega de mond snoert, want je hebt namelijk wapens binnen handbereik. Wat doe je?'
De mannen leken even niet te begrijpen wat er gebeurde, maar hun gezichtsuitdrukking en de woorden die ze mompelden, waren genoeg.

Anoniem
Wereldberoemd

Riraito schreef:
Ook bij Haily kon je een grens bereiken, het was erg moeilijk om bij die grens te komen, aangezien deze erg hoog lag, echter was het wel mogelijk om te ver te gaan en dat was precies wat Samuel en Aiden gedaan hadden. Het feit dat ze gestuurd was om hem te halen, ging eigenlijk al erg ver, maar dat ze nu ook in zíjn team moest zitten en naar hém luisteren? Nee, zo werkte het niet in haar wereldje. Aan de andere kant wist ze ook dat beide mannen zouden verwachten dat ze tegen ging werken en Aiden was flauw genoeg om haar positie af te pakken, haar terug te zetten naar een normale werknemer, in plaats van de vertrouweling die ze nu was. Dat kon ze gewoon niet laten gebeuren, Samuel mocht dan voor eventjes terug in haar leven zijn, hij ging het niet meteen weer verpesten, dat plezier gunde ze hem niet.
Met een aantal snelle bewegingen vlocht ze haar haren, die na een paar minuten in een lange vlecht op haar rug vielen, met een paar uitstekende plukjes aan de voorkant die losjes langs haar gezicht vielen. Dat was in ieder geval een stuk beter wanneer ze een opdracht moest voltooien, haar haren zaten altijd voor haar ogen, wat haar zicht ook nog eens beperkte. Daarna trapte ze heel subtiel haar hakken uit, die dwars door de kamer vlogen en ook haar leren broek en korte topje lagen binnen mum van tijd op de grond. Uit de kast trok ze een broek met allerlei stiksels en gaten, dat scheen tegenwoordig in de mode te zijn, echter had Haily ze niet in de kast hangen om met de mode mee te gaan. Een hele avond was ze bezig geweest om de stikels, zakjes en gaten goed te krijgen, nu zaten overal kleine meisjes verscholen die ze zo kon pakken, maar waarvan mensen niet wisten dat ze er zaten. Toch waren die groot genoeg om iemand te doden, wanneer je ze bijvoorbeeld in iemands keel duwde. Erg handig. De broek zelf was licht, donker blauw, een erg vreemde kleur, alleen de makkelijkste kleur om te combineren met een zwart topje en haar riem met wapens stond er ook goed bij, die overigens ook zwart was. Als laatste trok ze nog gympen aan, dat maakte haar inderdaad een stuk kleiner dan dat ze al was met de hakken.
'Houd je collega goed in de gaten, maar vergeet niet dat een outsider de informatie gaf en die ook voor de vijand zou werken. Het ligt er maar net aan welke collega, echter is het fout om ze te wantrouwen, door te vertrouwen op wat een ander zegt die je niet kent. In principe is er al geen reden om naar een outsider te luisteren, laat staan ze te vertrouwen.' Terwijl het meisje antwoord gaf op de vraag die Samuel gesteld had, liep ze naar binnen en ging naast Jake staan, dus zo'n meter of twee van Samuel af, een afstand die ze ten alle tijden zou gaan bewaren. Doordat ze nu in een 'gevechtstenue' was, waren alle mannen minstens tien centimeter groter dan zij, over het algemeen nog wel meer. Toch jammer dat ze het niet in hun bolle kop zouden halen om haar aan te vallen, soms zou een verzetje nog wel leuk kunnen zijn.

Placebo
Wereldberoemd

Placebo schreef:
Gezichtsuitdrukkingen zeiden altijd genoeg, waardoor hij meteen wist wie wel en wie niet geschikt was. Gelukkig dat hij geen woorden nodig had, want een zachte tred en daarna een bekende stem zouden zijn plan helemaal verpest hebben. Lichtelijk geïrriteerd keek hij opzij, waarna hij even dubbel moest checken of het echt Haily was. Zonder de enorme schoenen die ze droeg, leek ze nog veel kleiner en haar kleding was ook meteen het tegenovergestelde dan voorheen. 'Hallo, Haily,' sprak hij. 'Bedankt voor je intelligente opmerking. Je ziet er trouwens veel beter uit nu je er niet zo goedkoop uitziet.' Hij richtte zich weer tot de mannen en liet Haily voor wat ze was. Als eerste koos hij één van de grotere mannen, die iets groter was dan hijzelf. Hoewel hij een redelijke standaard binnen dit bedrijf vormde, had hij toch de beste reactie laten zien. Niet veel later stonden achttien mannen aan zijn kant, de overige twaalf mochten beschikken. Hij was meer dan tevreden met zijn keuze en hij was er ook vrij zeker van dat het wel moest lukken met dit team.
Ondertussen was hij richting Haily gelopen, die redelijk ver van hem en het team stond. Hij was speciaal zo gaan staan zodat ze redelijk afgezonderd waren van de rest, waarna hij het meisje aankeek. 'Kijk,' begon hij, 'ik vind dat je wel even moet weten dat ik je op dit moment als een gelijke zie. Iemand waarmee ik samenwerk, dus ik verwacht van jou dat jij ook professioneel weet te blijven en de kwaliteit van je werk niet laat beïnvloeden door je emoties. Als dat lukt zal ik dat ook vertellen aan je baas, misschien met een goed woordje erbij. Misschien dat er dan nog meer kansen openliggen voor je.' Nu dat gezegd was wachtte hij tot Jake het woord zou nemen, aangezien hij geen flauw idee had wat er nu van hem verwacht werd. Misschien dat ze een aparte kamer hadden voorzien om alles te bespreken, waarbij hij en zijn team nog details kregen die betrekking hadden tot het doelwit. Tevreden keek hij om zich heen, terwijl hij wachtte op verdere instructies.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld