Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

17 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Orpg Rozalie & Dauntless

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Shine // 15 // Aardig // Schattig ;P // kan verlegen zijn // de rest merk je wel // picca

Ik begin wel

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Casper ~ 17 (geboren in de klassieke oudheid) ~ Ernstig, stil, zwaar verleden, gesloten, lijkt slecht maar diep van binnen schuilt iets goed ~ De rest merk je wel.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Het is het jaar 1313. Een grappig getal. Ik loop buiten over het gras naar mijn vriendinnen toe. We zijn best modern hier vind ik, als ik andere dorpen kijk. Wel geloven de mensen hier nog in al die sprookjes en dat soort troep. Ik geloof er niet in. Ik kom aan bij mijn vriendinnen, en waar hebben ze het over? Een oude vampier die rondwaakt in een nog ouder kasteel. Dat kasteel bestaat inderdaad, maar of het al zo oud is? Dat kasteel is niet het aller vrolijkste ding ooit maar toch. En dat daar een vampier moet wonen? dacht het niet en ik zeg ''Ach joh, vampiers bestaan helemaal niet!'' Mijn vriendinnen stoppen met praten en kijken me raar aan. O jee, hier komt weer een preek van hun. Als er net een wil beginnen komt Kyleigh aangelopen. Zij is het absolute toppunt van een dom trutje en daagt mensen altijd uit. ''Ga er dan toch een nachtje slapen'' Zegt ze lachend. Mijn vriendinnen kijken haar aan en vinden dat zelfs een goed idee. ''Slapen, daar bij dat oude kasteel?'' Vraag ik. Kyleigh doet nog uitdagender tegen me. ''Ja, of ben je een bangerik?''

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Casper verveelde zich dood, figuurlijk dan, want dood was hij al meer dan honderd jaar. Zoals gewoonlijk staarde hij uit een van de vele ramen van het oude kasteel. Het was jaren geleden dat een mens ook nog maar en stap durfde zetten op het domein of het bos dat er rond lag, wat zoveel betekende als, geen bloed voor hem, of toch niet zolang hij zich niet naar het dorp begaf. Maar dat zou enkel maar voor nog meer problemen zorgen, mensen waren sowieso al angstige wezens en een enkele verdwijning kon al genoeg zijn om de anderen doodsbang te maken. Daarom had hij zich al een hele tijd zoet gehouden met het drinken van dieren, al hunkerde hij wel naar een mens, maar over zoiets kon hij enkel maar dromen. Heel af en toe was er eens een oude reiziger die door het bos trok en hoewel het bloed van oude mannen nu ook niet het lekkerste was was het wel duizend keer beter dan een hertje of een konijn dus daar moest hij het meedoen en de rest van de tijd die hij overhad en niet aan jagen spendeerde, die spendeerde hij aan zich vervelen.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Het is alweer zo ver dat iedereen om me heen staat, zelfs de jongens. Iederren schreeuwt door elkaar, vreselijk irritant. Uit eindelijk schreeuw ik maar ''Stop! ik doe het al! vanavond ga ik er heen, en morgen kom ik gewoon weer terug!'' Achteraf baal ik van mijn beslissing, maar ineens bedenk ik me dat de jongens dat wel 'cool' zouden vinden. Ik loop naar huis om mijn spullen in te pakken. Als mijn moeder het ziet vraagt ze aan me ''Lieverd wat doe je?'' Waarop ik antwoordt dat ik ga logéren. Ik neem niet zoveel mee. Een simpele opzettent en een slaapzak, een van de nieuwste uitvindingen van de tijd.

Ik sta voor een grote zwarte poort. Achter me staan alle anderen en sommige meisjes doen zo bang als een kip zonder kop. Ik open de zwarte poort, hij kraakt. Ik sluit de poort weer en zeg ''Tot morgen'' Ik loop het bos in. Onderweg hoor ik wat geluiden. Ik schrik van het geluid van een uil. Misschien ben ik toch best wel bang.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Casper moest in zijn ogen wrijven om zeker te zijn van wat hij zag. Maar hij droomde niet, hij zag daar echt een meisje in de richting van het kasteel komen. Dit moest zijn geluksdag zijn. "Bij Zeus" zei hij terwijl hij nog steeds niet kon geloven wat hij zag. Hij moest nu ingrijpen, voor ze van gedachte veranderde en terug naar huis ging. Hij nam een rugzak en maakte een paar scheuren in zijn kleren terwijl hij langs de achterdeur een omweg maakte zodat het het meisje langs achter kon benaderen.

Geruisloos was hij dichterbij geslopen toen hij strompelend uit de struiken tevoorschijn kwam en zich voordeed ales een gewonde reiziger. "Help me alsjeblieft" zei hij stilletjes alsof hij elk moment kon flauwvallen.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ik wandel door het bos, eerder gezegd het enge bos. De bomen zijn zwart, de lucht is grijs... Ik snap nu wel waarom mensen hier eigenlijk niet willen komen. Ineens hoor ik iemand. ''Help me alsjeblieft'' komt er stil uit de mond van een jongen. Er zitten scheuren in zijn kleren en hij valt bijna flauw. Snel laat ik mijn tassen vallen en ren ik naar de jongen toe. Mensen helpen is goed, tenzij ze kwade dingen willen doen. Ik kijk de jongen aan met grote bezorgde ogen. Hij ziet er best slecht uit. Ik help hem om even op de grond te zitten. Ik merk dat dit eigenlijk een beetje een open plek is, was dat net ook al zo? Ach ja, verbeelding. Ik zet mijn tas even iets dichterbij. ''Gaat het een beetje?'' vraag ik aan de jongen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Ze vroeg hoe het met hem ging, alsof ze niet zag dat hij zo gezegd elk moment kon flauwvallen. Toch knikte Casper om haar een beetje gerust te stellen. "Ik denk het wel, maar ik moet rusten, jammergenoeg ben ik tamelijk arm is er hier misschien een plek waar ik gratis kan overnachten" vroeg hij alsof hij niet wist dat het kasteel hier vlakbij was. Hij bekeek het meisje eens, ze was jong en knap, precies zoals hij het wilde, ze zou de perfecte prooi zijn.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
''Ik moet hier overnachten, ken je het spookverhaal niet van een of andere vampier?'' Ik glimlach even. ''Je kunt anders bij mij in de tent overnachten'' Ik pak de opzettent uit mijn tas en begin hem op te bauwen. Ik ben niet echt goed met tenten, ik moet er nog aan wennen. Ook de slaapzak is een vrij nieuwe uitvinding, maar die is wel gemakkelijk te gebruiken. De jongen gaat in de tent zitten. ''Wat is je naam eigenlijk?'' vraag terwijl ik de slaapzak uitrol.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Casper legde eerst uit dat hij een reiziger was, die heel de wereld rondreisde, vandaar dat hij de legende niet kende. "Mijn naam is Casper en met wie heb ik het genoegen" vroeg hij terwijl hij probeerde ding op te zetten dat ze een tent noemde. "Maar als je die weddenschap hebt afgesloten is het dan niet de bedoeling dat je echt het kasteel binnengaat?"

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
''Mijn naam is Shine'' Zeg ik met een glimlach. Ik denk even na over wat Casper zegt. Het kasteel ziet er best eng uit. ''Ik weet het niet, we hebben daar niet over gepraat'' Ik moest iniedergeval slapen achter de poort, uit het zicht van de anderen. Ik kijk Casper nog even aan. Hij is reiziger en erg arm, reist hij dan helemaal te voet? Dat is erg vermoeiend en daar heb je veel kracht voor nodig. Ik ben niet arm, maar ik kan mezelf ook niet rijk noemen. Ik laat mezelf neerploffen op de uitgerolde slaapzak.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Casper knikte zachtjes. Het feit dat ze niet binnenkwam zou er voor zorgen dat hij zijn plan lichtjes moest aanpassen. "Maar zijn er dan echt mensen die denken dat daar iemand of iets woont" zei hij en knikte naar het oude kasteel, dat vanbuiten helemaal vervallen was. "Ik bedoel, maar dingen als vampiers dat is toch pure fictie."

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
''Je hebt wel gelijk. Er is hier al zolang niemand meer geweest. Logisch dat het er dan zo uit ziet. Ik zelf geloof er niet in'' Ik trek de slaapzak over mezelf heen. ''Ik ga slapen, des te eerder ik hier weer weg kan'' zeg ik lachend en ik sluit mijn ogen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Ok dat zou ik ook maar moeten doen" zei Casper terwijl hij deed alsof hij zich naast haar neerlegde terwijl hij een deken nam uit de rugzak die hij uit het kasteel mee had genomen. Na enkele uren checkte hij of ze echte sliep. Toen ze niet reageerde wanneer hij met zijn hand voor haar ogen zwaaide verscheen er een gemene grijns op zijn lippen. Hij opende voorzichtig de tent en nam haar in zijn armen. In enkele seconden was hij het kasteel ingelopen en had hij haar op een stoel midden in de hal gezet. Waarschijnlijk zou ze nu wel wakker worden, maar het was te laat voor haar, want Casper had alle deuren en ramen al afgesloten.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ik open langzaam eventjes mijn ogen. Ik kijk door een spleetje. Wat lig ik raar, even goed gaan liggen. Ik draai een beetje en val ineens op de grond. Ik voel dat dit niet van de tent afkomt en ik kijk waar ik vanaf ben gevallen. Ik zie een stoel staan, hoe kwam ik op die stoel terecht? Ik kijk even rond. Ik ben moe en mijn ogen vallen bijna dicht. Ik zie een paar kaarsen, zwart, Casper die gemeen kijkt, nog wat kaarsen, een paar meub- wacht eens even, ik zie Casper die gemeen kijkt. Droom ik? ''Casper?'' vraag ik zacht. ''Waar zijn we?''

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Casper lachte, geen vrolijke lach, maar een spottende. Ze was nu eenmaal zo zwak. "Wel kijk eens goed rond, in je tentje zijn we duidelijk niet meer he" zei hij met een neerbuigende toon. "Jij vraagt je nu waarschijnlijk wel af waarom we plots hier zijn of ben je niet zo dom als je eruit ziet en heb je het zelf al uitgedokterd."

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld