Orpg Rozalie & Maaike - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Orpg Rozalie & Maaike

Maaike
Playback-ster

Maaike schreef:
Danny
Ik merk dat ze erg vlug eet, en ze zich niet op haar gemak voelt. Mijn pizza is bijna op. Nog twee stukken. Ik stop ze vlug in mijn mond. Ik kijk naar de stilstaande Lucy. 'Wat doe jij?' Vraag ik een beetje kwaad. Ik had woede problemen. Al sinds ik geboren ben. Het is vaak meer een handicap. Mensen schrikken daardoor vaak van me af, op mijn krachten na dan. Ik breng mijn bord weg.

Jokeocool
Playback-ster

jokeocool schreef:
onthouden

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Lucy
''Het bord afwassen!'' zeg ik snel en angstig. Ik draai me snel om richting de gootsteen en zet de kraan aan. Ik kijk in de laatjes en zoek een sponsje. Als een gek begin ik het bord af te wassen zodat hij weer helemaal blinkt. Ik zet de kraan uit en wil het bord weer terug zetten. Ik moet op mijn tenen staan maar zelfs dan kom ik niet bij de kast van de borden.

Maaike
Playback-ster

Maaike schreef:
Ik grinnik. 'Hou je van afwassen?' Ze negeert me. Ze droogt het bord af, en wil het in een kastje zetten. 'Ik help je wel.' Probeer ik aardig te zeggen. Ik til haar op, bij haar heupen. Ze is erg licht. 'Ben jij een elfje?' Ik kijk haar aan. Ik merk dat ze steeds meer ineen duikt. 'Ik doe je echt niks.' Zeg ik weer geruststellend. Ze is niet zo'n prater, of gewoon doodsbang.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ik zet het bord snel in het kastje. Ik ben echt bang voor Danny. Ik knik even langzaam met mijn hoofd en maak me zo klein mogelijk. Zodra Danny me loslaat ren ik onder zijn benen door weer naar boven. Ik wil mijn vleugels uitklappen, maar ik kan toch niet vliegen dus het heeft geen zin. Ik ren naar de slaapkamer en trek de deken van het bed af. Ik ga onder het bed zitten met de deken over me heen.

Maaike
Playback-ster

Maaike schreef:
Dit word me te irritant. Ik hoor boven de vloer zachtjes kraken. Ik loop er op mijn gemak heen. Ze zit dus in haar eigen kamer zich te verstoppen. Slim is ze niet. Ik open de deur, en kijk de kille kamer in. 'Kom maar, Lucy.' Grinnik ik mompelend. Ik hoor weer de vloer kraken, maar ditmaal onder het bed. Ik loop naar het bed, en til het op. Het is ontzettend licht, voor mij dan. Lucy zit er verstijfd onder een laken. Ik wacht ditmaal niet tot zij de eerste stap zet. Ik til haar op, en zet haar neer. Ik hou haar stevig vast met mijn ene hand, en streel met mijn andere hand haar haar. Ik doe mijn hoofd dichterbij die van haar, en geef haar een zoen. Ik dring rustig met mijn tong naar binnen.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Danny tilt het bed op zonder enige moeite, maar bed was best groot en leek me erg zwaar. Danny haalt me onder het bed vandaan en zet me neer. Het voelt raar zodra hij me tegen zich aandrukt. Ineens drukt hij zijn lippen om die van mij. Zodra hij zijn tong naar binnen laat glijden wil ik eerst niet meewerken. Toch doe ik het, aangezien ik ecjt geen problemen met hem wil, al helemaal niet nu ik weet hoe sterk hij is. Langzaam stroomt er een traan over mijn wanf.

Maaike
Playback-ster

Maaike schreef:
Ik neem een korte teug lucht, maar voel ineens een traan. Ik stop abrupt. 'Wat is er met jou, mens?" Vraag ik kwaad. Van binnen, ben ik eerder boos op me zelf. Weer zo'n uitbarsting. Lucy zal wel denken die is gek. Ik geef haar geen ongelijk. Ze moet mij alleen meer respect geven. Ik doe toch aardig?! Ik zie de tranen in haar ogen staan. 'Wat is er?' Vraag ik nu een klein beetje zachter.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
"sorry..." zeg ik zacht en ik druk mijn lippen snel op die van Danny omdat ik bang bent dat hij weer boos wordt. Wie weet slaat hij me dan en dat zou ik echt niet willen. Even later haal ik mijn lippen van Danny af. Het was geen tongzoen die ik hem gaf, maar wel een zoen. Ik kijk een beetje naar beneden en leun tegen Danny aan. Moest ik hier echt blijven?

Maaike
Playback-ster

Maaike schreef:
Ik merk dat ze bang is. Ik proef de angst die van haar afkomt. 'Kom mee' Zeg ik. Was ik nu boos, verdrietig of gewoon eenzaam. Ze zal bij mij blijven. Of ze het willen zal of niet. Wie maakt het uit?! Ik loop naar een andere kamer. Ik maak haar vast met de handboeien, en kleed haar voorzichtig uit. Daarna doe ik hetzelfde bij mezelf. Ik pak haar vast, en trek haar op me.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ik loop mee maar voel me al snel ongemakkelijk zodra ik vastgebonden word. Zodra hij me begint uit te kleden krijg ik tranen in mijn ogen. Zodra Danny zich ook begint uit te kleden wil ik weg. Ik probeer mezelf los te maken maar het lukt niet. Danny duwt zichzelf tegen me aan. "ik wil niet. Alsjeblieft!" zeg ik huilend.

Maaike
Playback-ster

Maaike schreef:
Ik doe wat ik van plan was. Daarna kleed ik me weer aan, en loop ik weg. Ik laat haar in haar eigen ellende gaar koken. Ik loop naar de keuken, en trek een groot mes. Als ik terug kom in de kamer, zit ze huilend op de grond. 'Jij zal mijn vriendin worden, of je het wil of niet.' Zeg ik kwaad. Ik steek het mes in de zijkant van haar maag. 'Denk erover na..' Ik haal het rustig terug.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ik heb de hele tijd gehuild en amper meegewerkt, maar ik denk dat het enige wat ik daarvan zou krijgen blauwe plekken zullen zijn. Zodra Danny weer aangekleed wegloopt zit ik nog steeds naakt vastgebonden. Ik voel me vreselijk en ik weet echt niet wat ik moet doen. Ik trek mijn benen in en leg mijn hoofd tussen mijn knieën. Zodra ik weer voetstappen hoor kijk ik op. Het is Danny, hij houdt een mes vast. Niet veel later zit het mes in de zijkant van mijn buik, en het doet echt vreselijk pijn. Ik geef een gil en kijk weg. Ik ben opgelucht als het mes eruit is, maar tegelijkertijd ben ik bang. Ik verstijf even. ''Mag ik los?'' vraag ik zacht.

Maaike
Playback-ster

Maaike schreef:
Ik knik, en kijk haar kill aan. Ik maak de handboeien los, en geef haar een verbandje. Ze mag niet doodbloeden. Waarom ik haar sneed? Was ik woest, kwaad of dacht ik niet na? Zo behandelt niemand zijn vriendin, zelfs niet als ze van de straat is geplukt. Ik denk na, hoe kan ik het goed maken? Wacht kleren, daar houden meisjes van, toch? 'Ik ben zo terug' Zeg ik. 'Blijf hier' Achtervolg ik mijn woorden. Er verschijnt een zwarte gloed om me heen, en ik sta in het winkelcentrum. Ik zoek een elven kledingwinkel op. Ik loop naar binnen toe. Ik koop van alles. De winkeliers kijken me vragend aan. Elven hun kleren zijn er maar in een maat, dus die zal ze vast wel hebben. Ik reken af, het bedrag komt tot boven de duizend euro uit. Maakt het me uit? Nee, ik steel het geld toch. De zwarte gloed verschijnt weer om me heen, als ik in een steegje sta, en weg ben ik. Ik loop naar de kamer. Waar ze is aangekleed. Ik loop naar haar toe, en druk de tassen in haar handen. 'Het spijt me.' Kloppen deed het niet, dat ik sorry tegen een elf zei. Maar mijn gevoel zegt het wel.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Het voelt opgelucht zodra Danny de boeien van me losmaakt en me verband geeft. Ik doe het om de wond zodat het niet meer bloedt. Het brand maar ik zeg niets. Als Danny weggaat en zegt dat ik hier moet blijven kijk ik naar de deur van de slaapkamer. Die zit niet op slot, maar ik wil niet weer pijn lijden. Zodra Danny weg is pak ik mijn kleding en doe ik ze aan. Ik voel me vreselijk. Waarom deed hij het met me terwijl ik niet wilde? Misschien was het allemaal nog wel sneller afgelopen als ik gewoon mee had gewerkt. Het lijkt allemaal mijn eigen schuld. Ik sta op en voel gelijk een steek in mijn buik. Rustig en voorzichtig loop ik naar het bed toe in en ga ik er op zitten. Dit was eigenlijk een hele luxe kamer. Het bed was echt groot, en de kamer leek wel gigantisch. Ik duik weer een beetje in elkaar en wacht op Danny.

Zodra Danny er weer is kijk ik angstig op. Ik zie hem met veel tassen in zijn handen staan, met... Kleding? Niet veel later krijg ik de tassen in mijn handen gedrukt. ''Het spijt me'' zegt Danny. Ik kijk in de tassen. Het is echt veel. ''Is dat voor mij?... D-dankje'' zeg ik erg zacht.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld