Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
ForumTeam
Vergeet niet mee te doen met Miss Lente !!!
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
10 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
Orpg met Haribo
Anoniem
Wereldberoemd



Ik knik even en ze Miguel even later aankomen met iets wat waarschijnlijk wel eten zou zijn. Zelf neemt hij er een, en eentje geeft hij aan mij. Ik zet mijn tanden erin en neem een hap. Ineens begin ik als een gek te eten. ''Ik heb nog nooit zoiets lekkers op!'' zeg ik vrolijk met nog veel kruimels in mijn gezicht.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik glimlach even en zeg ''Dankje'' Ik ga van de stoel af en begin te kruipen. In dit huis stonden zoveel dingen die ik nog niet had gezien of kende. Ik kijk met open mond naar alle dingen. Ik pak ze op en bekijk ze wat beter. Waar zouden al die spullen voor zijn? ''Wat is dat?'' vraag ik terwijl ik naar een groot zwart beeld wijs.
Anoniem
Wereldberoemd



Met openmond kijk ik naar de bewegende mensen op het scherm. Het ziet er raar uit. Zouden ze me kunnen zien? Ik kruip wat naar voren. Ik tik op het hoofd van een van de mensen, maar hij reageert niet. ''Zitten die mensen vast in dat scherm?'' vraag ik bezorgd.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik trek mijn hand terug en kijk even verbaast naar Miguel. Dit alles hier was zo anders. ''Miguel?'' vraag ik zacht. ''Ja?'' vraagt hij. ''Is dit normaal, jouw woonplaats, en dat beeldscherm met mensen, en al die dingen? Waarom kende ik dat dan allemaal niet?''
Anoniem
Wereldberoemd



Ik kruip weer terug naar Miguel. ''Ze, hebben niet zo heel lang geleden mijn oren eraf gehaald. Ik kreeg iets op mijn gezicht en ik viel in slaap. Toen ik wakker werd had ik deze oren. Ze prikten ook met naalden, en gaven me bepaalde pillen. Soms werd ik toen ziek, en dan sliep ik een nacht ergens anders in het lab, en andere dingen'' zeg ik zacht. ''Ik wil niet terug'' zeg ik met tranen in mijn ogen. ''Telkens doet het heel erg veel pijn!'' zeg ik huilend.
Anoniem
Wereldberoemd



Er rollen nog wat tranen over mijn wangen. Ik kijk Miguel aan. Hij sloeg net zijn armen om me heen, was dat goed? En hij deed alweer zijn lippen op mijn voorhoofd. ''Wat betekenen deze dingen?'' vraag ik en ik sla mijn armen eerst om hem heen en doe hetzelfde op zijn voorhoofd als wat hij bij mij deed.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik glimlach terug. Miguel is lief. Ik zie hem weglopen en ik kijk nog even rond. Ik zie een ding dat net op een grote stoel lijkt en ik probeer erop te klimmen. Met wat moeite kom ik erop. Ik wil leren lopen, dat is veel handiger denk ik. Het duurt niet lang of Miguel komt er weer aan. ik glimlach weer zodra ik hem zie.
Anoniem
Wereldberoemd



''Geklommen'' zeg ik vrolijk en ik wiebel even met mijn benen. Iets later zie ik een meisje door de deur lopen. Ik kijk haar aan en ze kijkt een beetje verbaast naar mij. Niet alleen naar mijn oren, maar gewoon naar mij. ''Jij bent mooi!'' zeg ik blij tegen haar.
Anoniem
Wereldberoemd



Iedereen hier is lief, iedereen doet aardig en niets met naalden. Hier zit ik niet alleen op een koud klein kamertje. Hier is het leuker. Het meisje ziet er wat ouder uit dan Miguel. ''Hallo, ik ben...'' ik moet even nadenken om weer te weten hoe ik heet. Een paar seconden later zeg ik ''Ik ben Megan''
Anoniem
Wereldberoemd



Ik knik en ga langzaam van de stoel af. ''Wil je me leren lopen?'' vraag ik zachtjes. Ik kijk eventjes naar het briefje in Miguels hand, waar zou dat voor zijn? Ik weet het niet... Ik weet bijna niets, alles hier is zo anders dan dat ik gewend ben.
Anoniem
Wereldberoemd



Jammer dat lopen niet zomaar vanuit het niets gaat. Ik kruip opnieuw over de grond en zie het meisje een beetje raar naar me kijken. Ik zie de oudere vrouw al op haar afkomen, die zou het haar wel uitleggen. Ik volg Miguel naar buiten.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik hou me vast aan een paal zodat ik niet omval. Ik heb hele slappe benen doordat ik nooit heb gelopen of heb gestaan. Vol bewondering kijk ik naar alle kleding. Sommige zijn zo mooi! Ik bekijk de kleding die miguel vast heeft en wijs naar een jurkje. "die is mooi!" zeg ik vrolijk
Anoniem
Wereldberoemd



Ik glimlach. Nog nooit heegt iemand zoiets tegen me gezegd. Ik hou miguel goed vast en let even niet op de mebnsen om me heen. Heel voorzichtig zer ik een srap terwijl ik miguel vasthou. Lopen is veel te moeilijk voor me. Maar ik wil het nog wel faan leren. "jij benr ook mooi"" zeg ik tegen miguel
Anoniem
Wereldberoemd



Het jurkje is helemaal niet zwaar. Het opgetild worden ben ik gewend, alleen Miguel doet het veel leuker. Ik heb nog nooit mijn eigen klerenkast gehad. Ik ken het woord nog niet, maar ik ken wel het woord kleren en kast, dus dat is gewoon een kast speciaal voor je kleding. ''Gaan we nog meer kopen? Of gaan we weer terug?'' vraag ik vrolijk.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik wiebel vrolijk met mijn benen heen en weer. Ik heb nog nooit zoiets leuks gedaan, nog nooit heeft iemand zoveel voor me gekocht. Er is eigenlijk nog nooit iets gekocht voor mij. Ik ben heel erg blij met al mijn kleding. Ik kijk Miguel aan. Ik kruip even uit de stoel en kruip naar Miguel. Ik sla mijn armen om zijn benen heen. ''Dankje, dankje, dankje!'' zeg ik vrolijk.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste