Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
Anoniem
Fijne paasdagen allemaal xx
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
13 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
Orpg ft. Dauntless
Dauntless
Wereldberoemd



Het feit dat zij hem nu dus echt raar vond, zorgde er voor dat dit nog wel eens echt heel moeilijk zou kunnen worden. Plots hoorde hij een paard hinniken. Hij herkende het dier want Rose had erop gereden. Ze zag er nogal gespannen en zenuwachtig uit. "Rustig maar meisje" zei Alex terwijl hij probeerde te naderen en het paard aan zijn hand liet ruiken.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Rose:
Ik hoorde Genieve hinniken, ik volgde het geluid en zag Alexander bij haar staan. 'Wat doe je bij Genieve?' vroeg ik terwijl ik woest was. 'Ik wacht op je antwoord.' zei ik al kalmer. Ik wou hem het liefste een mep geven dus ik stapte naar hem toe. Ik zag een tatoo die ik de vorige keer niet zag. Allerlei bloemen die bloemen kwamen me bekent voor, net voor ik hem ging slagen liet ik mijn arm zakken. Ik dacht vanwaar ik het patroon kende maar wist het maar niet.
Dauntless
Wereldberoemd



"Ze was hier gewoon, verloren gelopen. Ik denk dat ze je zocht." zei hij terwijl hij naar het paard bleef kijken. "Zou je alsjeblieft niet heel de tijd naar mijn arm willen staren" zei hij rustig, want hij voelde haar blik gewoon op zijn tattoo branden. "Wat doet een meisje als jij trouwens zo diep in het bos, vat het niet persoonlijk op, maar ik had hier nu niet bepaald anderen verwacht."
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Rose:
'Ja sorry.' zei ik verward. 'Ik hou van de natuur en de dieren hier.' zei ik terug .' Leuke tatoo het patroon komt me bekent voor.' zei ik.
Dauntless
Wereldberoemd



Alexander haalde nonchalant zijn schouders op. "Dankje" zei hij kort. "Ow je bent niet een van die meisje die heel de dag alleen maar denkt aan shoppen, jongens en haar lijn" zei hij want zo'n meisje had hij ooit gezien en man wat had hij een afkeer van hen.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Rose:
'Nee, zo ben ik niet dus ja.' zei ik droog terug.
Dauntless
Wereldberoemd



Wanneer je al meer dan honderd jaar mensen vermijd was het redelijk moeilijk een conversatie op gang te houden. "Dus eehm woon je hier al lang" vroeg hij nogal ongemakkelijk om maar willekeurig iets te zeggen.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Rose:
'Nee, jij wel?' vroeg ik beleefd. Ik voelde aan mijn arm, man dat deed zeer.
Dauntless
Wereldberoemd



Alexander schudde zijn hoofd. "Ik woon nooit echt lang op eenzelfde plaats" zei hij rustig en keek toen naar haar arm. "Heb je je bezeerd" vroeg hij ernstig, want het was zijn taak haar in leven te houden.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Rose:
'Toen Genieve schrok van hoe je inneens weg was viel ik van haar en bezeerde me. Het is niet zo erg.' zei ik terug.' Hoe deed je dat eigenlijk?' vroeg ik daarna snel.
Dauntless
Wereldberoemd



Gabriël had niet veel tijd om na te denken. "Een goocheltruc" zei hij snel, misschien zelfs een beetje te snel en het klonk nogal belachelijker. Maar het klonk nog niet half zo vreemd als de waarheid.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Oke vreemd Gabriël heten daarnet Alexander ?
-----------------------------------------------------------


Rose:
'Ja tuurlijk!' zei ik lachend.
Dauntless
Wereldberoemd



Sorry verwarring met andere ORPG's
______________________________________
"Trouwens had jij dan iets anders in gedachte wat het zou kunnen zijn" zei Alexander al meelachend, al wou hij gewoon zien of ze iets vermoedde.
CHOCOLATxCAKE
Straatmuzikant



Haha, geen probleem.
---------------------------------

Rose:
'Magie waar mijn oma maar niet over ophoud. Ze praat altijd over elfjes en ze denk dat ik er een ben.' zei ik lachend. 'Heb je zin om is mee te gaan naar mij thuis?' vroeg ik aan Alexander. Zo vervelend was hij toch niet. Hij was best aardig vond ik. 
 
Dauntless
Wereldberoemd



Alexander dacht lang na, maar knikte toen. "Ja graag" zei hij. Hoe dichter hij bij haar in de buurt bleef, hoe makkelijker het zou zijn om haar te beschermen. "Het lijkt me wel leuk om je oma te ontmoeten." Eigenlijk wou Alex vooral eens zien hoeveel haar oma nu precies wist, want zo te zien kende zij wel enkele geheimen die deze wereld verborgen hield.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste