Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
ForumTeam
Vergeet niet mee te doen met Miss Lente !!!
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
10 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
ORPG - Qwaser
Anoniem
Wereldberoemd



Sasha:

Ik had rustig gegeten, en zat nu op het dak, in mijn jacht kleding zeg maar [foto]. Mijn ogen had ik gesloten, en voelde de mark trekken aan mijn linker wang en opende mijn ogen weer, als ik ergens een schreeuw hoorde, begon gelijk mijn oorbel te gloeien, stond ik gelijk op, en rende ik, over de daken, die kant uit. Al snel was de demon neer, als ik er bij was gekomen. Als ik dan de goude munt op pakte en die in aan de ketting deed, met die andere twee van vanmiddag, en terug in mijn zak stopte, draaide ik mij om en keek de vrouw aan die met grote ogen naar mij keek. Ik knikte alleen en ik verdween al snel weer, door middel omhoog te springen en weg te rennen over de daken. Ik had weer ergens gevoelt waar demonen waren, meer richting het park.
Anoniem
Wereldberoemd



Mafuyu;

Ik liep rustig naar de kerk toe. Kalmpjes opende ik de grote deuren. Ik hield ze open op een kiertje. Met normale passen liep ik naar het altaar waar ik neerknielde. Net toen ik wilde bidden hoorde ik een harde klap en draaide ik me om. Er was nog iemand, maar hij of zij leek niet echt op een mens. Voorzichtig stond ik op en liep ik naar de gedaante toe. 'Wie, bent u?' vroeg ik wat verbaast. Ik zag een duistere glimlach op het wezen verschijnen. Hard werd ik tegen de muur aan geduwd, en ik voelde een harde steek in mijn been waarna ik gilde.
Anoniem
Wereldberoemd



Sasha:

Als ik weer een harde gil hoorde, bleef ik gelijk stil staan en draaide mij om, het kwam bij de kerk vandaan. Ik hoopte dat het niet in de kerk was. Ik snelde er naar toe, maar als ik er aan kwam, zag ik de demon niet buiten, hij was dus wel in de kerk. Een hek, die naast de kerk stond, veranderde ik in een zeis en opende de deuren. Een zwarte gedaante zag ik staan en bleef nog wel bij de deuren staan.  Mijn mark begon rood te gloeien en ik ging in de aanval houding staan, maar ik merkte niet dat de demon juist het meisje uit mijn klas vast had. Ik zette mij al snel af en haalde naar hem uit, maar hij draaide zich om en hielt mijn slag met gemak tegen met zijn blote arm. Een grijns kwam op zijn gezicht en duwde mij aardig hard naar achter waardoor ik tussen de banken belande. Deze was nog sterker dan die andere drie van vandaag.
___



je personage:
http://25.media.tumblr.com/tumblr_m780a3NylO1qmiiymo1_500.jpg
Anoniem
Wereldberoemd



Ik kneep mijn ogen dicht en hoorde opnieuw een klap. De demon werd van me afgeduwd. Snel opende ik mijn ogen en trok ik het mes in mijn been eruit. Ik had geen enkel idee van wat zich er speelde. Angstig keek ik rond. Ik zag de demon, maar ook iemand anders. Mijn ogen werden groot en ik verstijfde even. Langzamerhand rende ik op de demon af en stak ik het mes in zijn rug, iets wat eigenlijk niet veel uitmaakte. Ik zou niet weten wat ik nu zou moeten doen. Ik keek naar Sasha en haaste me naar hem toe.
Anoniem
Wereldberoemd



Sasha:

Als ik over eind was gekomen, hoorde ik de demon grommen, en zag toen iemand op mij af komen, maar ik had mij al snel weer af gezet zodat ik die gene niet goed kon zien en haalde weer naar de demon uit. Ik rook zijn bloed sterk, hij was geraakt, had die persoon dat gedaan? Maar ik rook ook mensen bloed, snel negeerde ik het en haalde naar de demon voor de tweede keer uit. Als ik eindelijk, bij de vijfde uit haal, hem in zijn hart raakte, zakte hij door zijn knieën en verdween, een gouden munt bleef achter, nee wacht het waren er vier. Beter, ik pakte ze op en deed ze bij de andere drie en en keek even om mij heen, was er iets beschadigd? Nee, niks. Ik liep toen naar het altaar, sloot kort mijn ogen en verliet toen de kerk. Nog steeds had ik mijn blik niet op de persoon gelegd. Buiten de kerk, zette ik mij weer af en verdween in het duister.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik bekeek het gevecht met mijn eigen ogen, tovh kon ik me na het gevecht nog steeds amper realiseren dat dit de werkelijkheod was. Met een zucht stond ik op en haastte ik me naar huis. Ik eist zeker dat het Sasha was, maar het was zo vreemd en abnormaal. Toen ik thuis kwam bloedde de grote diepe snee in mijn been nog steeds. Ik deed er verband om heen zodat het bloeden stopte en ging toen in mijn bed liggen. Morgen, dan zou ik Sasha moeten bedanken, hij heeft immers mijn leven gered...
Anoniem
Wereldberoemd



Sasha:

Ik was uit geput, en de pijn voelde ik in mijn lichaam. Deze avond vond ik geen demons meer, wat beter was. Als ik eindelijk terug was in het kamertje, kleden ik mij in mijn gemakkelijke kleding, en liet mij zelf op het bed vallen. De mensen hier wisten van mijn bestaan af, anders zou ik hier toch niet zitten. Al snel sloot ik mijn ogen, en viel ik in een slaap. De gouden munten had ik in een kistje gedaan, goed op slot, en ergens verborgen. Zelfs de mensen van dit huis wisten niet waar. Ik draaide mij op mijn zij en trok de dekens goed over mij heen en probeerde te ontspannen. Mijn mark voelde ik nog wat na branden, maar morgen zou dat weg zijn.
Anoniem
Wereldberoemd



Mafuyu:

De volgende ochtend stond ik alweer vroeg op en deed ik alle dingen die ik moest doen. Net toen ik dacht dat ik klaar was met alles keek ik nog een keertje naar mijn been. Ik verving het verband door een nieuwe en ging toen naar buiten. Vandaag was het gelukkig opnieuw mooi weer. Tijdens het fietsen dacht ik na. Ik had amper kunnen slapen vanwege de gebeurtenis van gisteravond. Deze keer kwam ik weer op tijd aan bij school, gelukkig. Ik zette mijn fiets neer en ging naar de les toe.
Anoniem
Wereldberoemd



Sasha:

Ik voelde de zon op mijn gezicht komen en opende mijn ogen, keek op de klok en zag toen dat het al aardig laat was, snel friste ik mij op, kleden ik mij om en begon ik te eten, de boeken had ik nog steeds niet, dus ik hoefde niet veel mee te nemen. `Als ik dan onderweg was naar school, bleef mijn blik op een bedenkelijke stand staan, wie was die persoon eigenlijk? Mijn schouder haalde ik op en haalde diep adem, dan liep ik het schoolplein op en door naar binnen, pakte het rooster en keek waar ik heen moest, als ik had gezien waar ik heen moest, liep ik de trap op naar boven en door naar het lokaal. Ging op de plaats naast haar zitten en leunde tegen de rugleuning aan, moe was ik nog, en mijn lichaam deed pijn, een paar blauwe plekken had ik op mijn rug van die val tussen die banken in de kerk.
Anoniem
Wereldberoemd



Tijdens de les kon ik niet echt opletten. Af en toe keek ik naar Sasha en dan weer naar mijn werk. De hele tijd bleef ik denken aan wat er gebeurt was. Uiteindelijk ging de bel en was het pauze. Ik liep gelijk achter Sasha aan. Voorzichtig stootte ik hem aan. ''Dat van gisteravond, ik ben in de war maar iniedergeval bedankt'' zeg ik wat verward en ik kijk hem aan. Ik wist niet echt wat ik moest zeggen, maar dit was nog best wel goed gezegd.
Anoniem
Wereldberoemd



Sasha:

De les was saai, en viel zowat in slaap. Dan, als de bel ging, ging ik snel de klas uit en voelde toen dat iemand tegen mij op kwam, als ik om keek, zag ik dat het Mafu was en keek haar raar aan, was, was zij die persoon van gister avond. "Ik weet niet waar je het over hebt" zei ik maar en bleef haar aan kijken, ik wist donders goed nu waar ik het over had. Hoe lang hadden we school? Snel keek ik op het rooster, mentor uur alleen nog, en dan snel naar huis. 
Anoniem
Wereldberoemd



Ik wist even nietat ik moest zeggen tegen Sasha. Ik wis zeker dat het geen droom was, anders had ik die snee niet. Alles zat nog goed in mijn hoofd, elk beeld. 'die diepe snee in mijn been is er niet zomaar gekomen' zei ik uiteindelijk maar. 'ik kan wel begrijpen datje het er niet ove wilt hebben, het is nogal ongebruikelijk. Nogmaals bedankt dan maar' zei ik wat schor en ik liep weer van hem weg.
Anoniem
Wereldberoemd



Sasha:

Ik keek haar aan en zuchtte. Oke, nu wist ik het zeker, "Wacht even"  zei ik en pakte nog net haar arm beed en trok haar mee naar buiten, achter de school. Daar bleef ik voor haar staan, hurkte neer en legde mijn hand op aar been. "Niet door vertellen" zei ik en keek omhoog naar haar. Iets later was de snee verdwenen en kwam ik weer over eind. "Beloof mij dat je het niet door verteld"  zei ik toen en bleef haar aan kijken. "En vooral wat gister avond gebeurd is"  zei ik er achter aan. Ik zuchtte even en keek toen de andere kant op, stak mijn hand uit naar het hek waar we bij stonden, en trok er wat van uit en liet het veranderen in een kleine pendel hanger. "Ken je de verhalen over mensen die dingen kunnen veranderen"  zei ik toen en legde die in haar hand.


___Hanger:
Anoniem
Wereldberoemd



Ik liep met Sasha mee naar buiten, achter de school. Hij hurkte neer en legde zijn hand op de wond. Het duurde niet lang of de wond was compleet verdwenen. Verbaast keek ik heb aan. Ik knikte even toen Sasha zei dat ik het niet moest door vertellen. Ineens begon hij over mensen die dingen konden veranderen. ''Ik heb er welleens vaag over gehoord, maar meer niet'' zeg ik terwijl ik staart naar de hanger. 
Anoniem
Wereldberoemd



Sasha:

Ik haalde even diep adem en draaide mij kort om, maar al snel draaide ik mij terug "Wat heb je over ze gehoord?" vroeg ik, want ik wilde dat best graag weten. Weer haalde ik even diep adem en bleef haar aan kijken. "Qwaser, ik ben een Qwaser" begon ik toen ze niet antwoorden. "Ik ben van de goede kant, en haal de demonen in elk dorp of stad waar ik heen word gezonden weg. Dus als het hier weer rustig op, ben ik weer weg" zei ik toen. Met mijn hand ging ik door mijn haar en schudde mijn hoofd, uitleggen was nooit mijn sterkte punt geweest met dit. Nooit was er iemand ooit achter gekomen, mijn hele leven dat ik dit deed. 
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste