Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

De orpg van Nyu en Kate =D

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
- Wat leuk om erachter te komen dat er engerds zijn die deze orpg volgen D: D: D: D: D: D: D: -

De handboeien en de touwen rondom mijn polsen en enkels worden door de vampier verwijderd. Ik weet eigenlijk nieteens zijn naam, en hij niet die van mij. Hmm, hoeft nu ook niet, denk ik. Moeizaam probeer ik hem bij te houden als we ergens naartoe lopen. Ik weet niet wat ik moet zeggen als we aankomen, de kleding is niet echt de meest normale kleding. Voorzichtig laat ik mijn hand los en loop ik rond. Ik probeer te zoeken naar een jurkje van een normale lengte, maar het lukt niet echt om er eentje te vinden. Uiteindelijk pak ik een jurkje die hopelijk nog een beetje lang uit zou komen. Ik bekijk het ondergoed en zie dat het alleen maar lingerie is, en allerlei stringen. '' Heb je niets anders?'' vraag ik zacht.

BearsFight
Straatmuzikant

BearsFight schreef:
Ik zucht zacht ''Heb ik niet'' Ik pak wat ongeduldig een slipje en doorzichtige-bh van een van de vele rekjes, Ik trek haar mee, Ik sluit haar op in een kamer, Met mij erbij dan. ''Sta niet zo aapig te kijken en kleed je om'' Zeg ik n wijs naar de kleding die ze in haar hand heeft. Ik leun tegen de deur aan. Ik zucht zacht als ze nog niet begint. ''Schiet op dan''

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Uiteindelijk is het hij zelf die ondergoed uitkiest. Een doorschijnende bh, dan had ik zelf ook nog wel wat beters kunnen uitkiezen. Wat een viezerd. Ik zeg er niets van en loop haastig met hem mee. Nu zijn we in een andere kamer, die toch op de vorige lijkt, alleen dan zonder het bloed wat er op de grond lach. Omkleden, waar hij bij staat? Kan het nog erger? Ik draai me met mijn rug naar hem toe, en trek langzaam mijn kleding uit tot ik nog in mijn ondergoed sta. ''Heb je een doekje voor me, voor het bloed?'' vraag ik zacht. Niet veel later krijg ik een doekje. Ik probeer al het bloed weg te halen, en het lukt nog aardig. Gelukkig zijn alle plekken al gestopt met bloeden. Ik weet even niet waar ik het doekje moet laten, dus gooi ik het bij mijn 'oude' kleren. Opnieuw draai ik me met mijn rug naar James toe en trek ik de rest van mijn kleding uit. Ik pak het nieuwe ondergoed en trek het aan. De string zit erg oncomfortabel en de bh schijnt ook echt door, waardoor ik me niet durf om te draaien.

BearsFight
Straatmuzikant

BearsFight schreef:
Ik glimlach vals. ''Draai je om dan'' Ik geef haar geen tijd om te antwoorden en leg mijn handen op haar schouders. Met een ruk draai ik haar om en druk haar tegen me aan. ''Je ziet er mooi uit hoor, Je hoeft je niet te schamen'' Ik druk zachtjes een kus op haar lippen. Mijn mond gaat naar haar nek. Ik leg een paar keer op de plek, Waar ik wil gaan bijten. ''Het doet maar eventjes pijn.'' Fluister ik in haar oor, Waarna ik hard in haar nek bijt. Ik zuig een hoop bloed uit haar lichaam, aar wanneer ze bleekjes begint te worden laat ik mijn tanden los die vast zaten in haar nek. Ik hou haar niet meer vast, Daardoor valt ze gelijk op de grond.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ik word omgedraaid met een ruk. Ik schaam me enorm, ook al zegt hij dat dat niet hoeft. Het schaamte gevoel, waarom is dat er eigenlijk? Zelf weet ik het ook niet. Toch is het ergens wel logisch. Net als ik echt diep begin na te denken voel ik ineens zijn lippen voor een paar seconden op die van mij. Ik houd mijn ogen strak open, waarna ik niet veel later zijn lippen bij mijn nek voel. Erg bukken moet hij wel, want hij is echt een stuk groter dan mij. Ik voel een steek bij mijn nek, en het doet echt zeer. Ik hou me in en voel mezelf steeds zwakker worden. Ik zie hoe mijn huid langzamerhand bleker wordt. Zodra hij zijn tanden uit mijn nek haalt val ik neer op de grond. Ik krabbel halfjes overeind en kruip naar het bed toe dat er staat. Met moeite klim ik het bed in en trek ik de deken om me heen. Dit zou hij toch niet erg vinden?

BearsFight
Straatmuzikant

BearsFight schreef:
Ik glimlach kalm. 'Doet het zo pijn dan?'' Vraag ik liefjes. Ik loop naar het kastje wat in de hoek van de donkere en schemerige kamer staat, Het enigste kastje eigenlijk. Ik pak daar een doekje uit. In elke kamer staat een bed en een kastje met wat spullen erin. En soms wat marteltuig. Ik druk het doekje tegen de 2 gaatjes. ''Hou hem er even op'' Zodra Nyu het doekje vast heeft laat ik het doekje los. ''Het doet maar eventjes pijn. ''Zeg ik. Ik trek haar bh rustig uit en lik het bloed weg wat op haar borst is wat naar beneden is gesijpeld.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ik blijf rustig liggen en wacht af wat er gaat gebeuren. Na een een paar seconden komt hij alweer terug. Nog steeds weet ik zijn naam niet, en nog steeds vind ik het geen moment om er naar te vragen. Ik voel hoe er een doekje op de twee gaatjes wordt gelegd. Met een paar vingers van mijn linkerhand druk ik het tegen mijn nek aan. Ik merk dat hij ineens mijn bh uit doet en kalmpjes het bloed begint weg te likken. De tranen schieten me in mijn ogen. Ik druk zijn hoofd weg en schiet helemaal onder de dekens van het vrijwel kleine bedje. Ik grijp de deken bijeen en wikkel mezelf er helemaal in. Met het doekje veeg ik het overige bloed af.

BearsFight
Straatmuzikant

BearsFight schreef:
Ik grinnik zacht, ''Dat wordt straf, Tegenspartelen'' Zeg ik liefjes en grinnikend. Ik rol haar uit de dekens. Neem haar mee naar mijn ''Favoriete'' kamer en hang haar op aan de muur, Waar kettingen aan hangen met boeien, Zeg maar. Ik pak een zweep. Ik sla hard op haar buik met de zweep, Op haar bovenbenen en op haar schouders, Er beginnen rode striemen zichtbaar te worden op haar buik, bovenbenen en schouders. ''Nog verder iets te vertellen?'' Zeg ik liefjes.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Het duurt niet lang of ik hoor opnieuw de akelige stem van die achterbakse vampier. Hij trekt de dekens weg en sleurt me mee naar een kamer. In de kamer staan allerlei martelvoertuigen, waardoor ik even hard op mijn lip bijt. Ik wordt letterlijk opgehangen en het doet pijn bij mijn armen, toch weet ik zeker dat het hier niet bij zou blijven. Nog steeds heb ik alleen ondergoed aan, wat alleen maar zorgt voor meer pijn, aangezien hij met een zweep op mijn buik slaat. Het doet pijn, echt pijn. Ik draai mijn hoofd weg en knijp mijn ogen dicht. Tranen staan er in mijn ogen als hij klaar is. Als hij vraagt ''Nog iets te vertellen?'' antwoord ik ''Ik hoop dat je later wegbrandt in de hel''. Ik zwiep met mijn voet naar voren en verzamel wat kracht om een energie bol op hem af te sturen, die eigenlijk vreselijk klein is en niet eens echt wat kracht bevat. Ik ben te zwak, op dit moment.

BearsFight
Straatmuzikant

BearsFight schreef:
Ik kijk geintreseerd naar de bal licht voor me die net voor mijn voeten belanden. Ik grinnik zacht. 'Grappig, maar dat kost je toch wéér straf.'' Ik maak de kettingen lol en leg haar op een betonnen tafel. Er zaten bloedvlekken op. Ik keten haar met de buik op het beton vast en ga op haar ''Onderrug'' zitten. Liever noem ik het kont. Dat is meer opwindend. Ik begin langzaam haar vleugels eruit te trekken. Ik grinnik zacht. ''Dit doet toch niet zo veel pijn? En ik doe maar 1 vleugel hoor.''

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Eigenlijk heb ik al vrij snel spijt als ik ineens op een betonnen tafel word gelegd. De tafel is hard en voelt koud aan. Niet veel later voel ik een zwaar gewicht op mijn onderrug en het voelt niet fijn. Zodra ik ineens zijn hand bij mijn vleugel voel begin ik bang te worden, hij is toch zeker niet van plan?... Al snel genoeg bevestigen zijn woorden de nare gedachte in mijn hoofd. Ik kan geen kant meer op, als ik tegenstribbel of probeer weg te glippen is er alleen nog maar kans dat hij ook nog de andere vleugel eruit gaat trekken. Het doet pijn, veel pijn. Het gebeurt langzaam en pijnlijk, en ik voel hoe de eerste paar tranen al over mijn wangen stromen. Ik bal mijn handen tot vuisten en bijt hard op mijn lip, maar echt helpen doet het niet, ik begin harder te huilen vanwege de grote pijn. ''Je gaat, gaat het toch niet echt doen?'' vraag ik zacht en huilend.

BearsFight
Straatmuzikant

BearsFight schreef:
''Ik ben toch al begonnen?'' Zeg ik rustig en trek de vleugel er stukje bij beetje er verder uit. Stroompjes bloed lopen in baantjes langs haar schouderblad en schouder naar beneden op de tafel. De tafel proeft zout van de tranen. ik lik met mijn ruwe tong een paar bloeddruppelstjes op. Langzaam ga ik weer verder met haar vleugel. Ik zeg niks, Ik gniffel alleen en geniet hoe ze pijnlijd.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Het alles doet pijn, ik verstijf en zeg niets meer. Het huilen wil niet meer stoppen en ik weet niet wat te doen. Ik probeer om al mijn spieren strak aan te spannen, maar de pijn gaat niet weg. Ik probeer me te ontspannen, maar knijp mijn ogen al snel strak en stevig dicht. Ik probeer rustig adem te halen maar het doet vreselijk pijn en lijkt veel meer op gehijg. Ineens voel ik geen getrek meer aan mijn vleugel, maar nog wel een enorme pijn en ik schreeuw het uit van alle pijn in mijn lichaam. Ik probeer na te denken over alles, maar het mislukt vanwege de enorme hoeveelheid pijn. Vleugels, groeide ze aan? Soms niet, dan bleef ik voor altijd... Dat is het enige waar ik aan kan denken, de pijn overheerst voor grotendeels. Wat nu?

BearsFight
Straatmuzikant

BearsFight schreef:
Ik stap van haar rug af, Ik loop naar de voorkant en geef een kus op haar voorhoofd, Dan maak ik de kettingen doen en loop ik naar wéér een andere kamer, Deze kamer was luxe. Het had een waterbed, Wat lekker klotst als je het doet. Een balkon, Alleen de deur zat altijd dicht zodat ze niet weg kunnen glippen. Een bubbelbad en een douche, En een wc natuurlijk in de badkamer die aan deze kamer vast zat. Ik gooi haar op het bed neer en leg de dekens zachtjes over ons heen. ''Heerlijk, Zo'n bubbelbad, Toch?''

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Het voelt even als een opluchting als het zware gewicht eindelijk van me afgaat. Opnieuw word ik meegetrokken en ik kan hem amper bijhouden. Nu pas besef ik me eigenlijk hoeveel bloed ik eigenlijk ben verloren vandaag. Ik kijk even naar mijn buik, de paar rode striemen die er zaten beginnen op te zwellen. Ik kijk er snel van weg en hoop dat de 'reis' snel voorbij is. We komen aan in een kamer, een echt grote kamer. Ik word neergeduwd op een bed, waterbed. ''Heerlijk, zo'n waterbed, toch?'' - Je zei bubbelbad maar ik neem aan dat je waterbed bedoelde xd - en het trekt de deken over ons beide heen. Ik knik voorzichtig. ''Mag ik slapen?'' vraag ik zacht. Ik was aardig moe geworden na alles wat vandaag was gebeurt, en bang.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld