Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
ForumTeam
Vergeet niet mee te doen met Miss Lente !!!
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
ORPG ~ Angel
MagicalFairytale
Playback-ster



Als ik even opkijk zie ik een jongen naar binnen lopen. Even later gaat de bel en loop ik naar binnen toe. Ik had al gehoord over een nieuwe uitwisselstudent, dat zal hij wel zijn. Ik haal mijn schouders op, alsof dat me echt boeit. Het enige wat ik zou willen is dat Troye terug komt, dat is echt mijn allergrootste wens, maar, ik weet dat dat nooit gaat gebeuren aangezien hij dood is. Meteen springen de tranen in mijn ogen en ren ik naar een wc ruimte toe. Voor de spiegel blijf ik staan. Er rolt een traantje over mijn wang die ik meteen wegveeg en er volgen er al snel meerdere. Al snel stop ik met huilen als de volgende bel gaat en ben ik nog nét op tijd in de klas. 'Alice, ga maar snel zitten, dan gaan we beginnen' zegt de docent en het is vrij duidelijk dat ik gehuild heb, aangezien er een paar kleine, rode vlekjes onder mijn ogen zitten en heel mijn ogen zijn waterig, maar ondertussen is bijna iedereen dat wel gewend. Ik ga achterin zitten en zie in een flits dat die uitwisselstudent/nieuwe leerling aan een tafeltje zit. Ik begin aan mijn tafeltje aan de opdrachten.
Dauntless
Wereldberoemd



Terwijl hij bezig was aan zijn opdrachten kwam Alice het lokaal binnengelopen. Haar ogen deden hem pijn, want hij hield er niet van dat ze verdrietig was, zeker niet wanneer ze verdrietig was om hem. Hij kon zich moeilijk op de les concentreren en bleef nadenken over een manier waarop hij haar kon benaderen, hij was een uitwisselstudent dus het was normaal dat hij met anderen kennis wilde maken. Toen de les gedaan was zorgde hij ervoor dat ze net samen de deur uit wouden. "Ga jij maar eerst" zei hij en glimlachte. Toen ze buiten waren stak hij zijn hand uit. "Ik ben Casper, de uitwisselstudent."
MagicalFairytale
Playback-ster



'Alice" zeg ik zachtjes terug. Ik schud zijn hand en veeg een keer over mijn wang aangezien die nog een beetje nat was. Ik houd mijn boeken iets beter vast en bijt zacht om mijn lip om nog wat tranen tegen te houden. Alice, kap met huilen.  Kap met verdrietig zijn. Hij is dood en daar kan je niks meer aan veranderen. Toch rolt er alweer een klein traantje over mijn wang. Ik veeg hem snel weg in de hoop dat Casper hem nirt zag.
Dauntless
Wereldberoemd



"Is er iets" vroeg Casper want het was overduidelijk dat ze gehuild had en dat zou ook een andere uitwisselstudent opmerken. Hij wandelde samen met haar naar de volgende les en keek haar bezorgd aan, hij wou haar omhelzen zeggen dat het goed kwam dat hij voor haar was teruggekomen, maar dat kon hij niet.
MagicalFairytale
Playback-ster



Ik haal zachtjes mijn schouders op en ga in de volgende les weer alleen achter zittrn. Ik zit altijf alleen, eerst altijd met Troye en toen daagden we de docenten altijd uit die boos de klas uit liepen, gooiden we propjes met grappige teksten door de klas en zetten alles op z'n kop, maar dat mis ik wel een beetje. Ik mis hem gewoon. Ik mis zijn vrolijke lach, zijn lieve gezicht en zijn soms wat stoere houding. Ineens ren ik de klas uit en ga ik op de gang een beetje in elkaar gedoken zitten. Ik heb geen zin meer in school, in de oersaaie lessen die hij altijd leuk voor me maakten.. 
Dauntless
Wereldberoemd



Niemand leek echt aanstalte te maken om achter Alice aan te gaan en Troye stak zijn vinger op. "Meneer moet er niemand even gaan checken of alles in orde is met haar" vroeg hij aan de leraar die even om zich heen keek. "Casper je weet dit misschien nog niet, maar Alice vriendje is ongeveer een jaar geleden in een ongeval omgekomen, ze heeft het nog steeds moeilijk. We kunnen haar allemaal best de tijd geven die ze nodig heeft om het achter haar te laten." Troye fronste even, hij wist dat Alice haar problemen nooit alleen verwerkte ze had ze altijd met hem gedeeld, en daar zou hij nu ook voor zorgen. "Als u er niets op tegen hebt zou  ik haar toch misschien willen zoeken" de leraar haalde zijn schouders op en gaf hem de toestemming een poging te doen. Troye wandelde naar buiten en hij moest niet lang zoeken om haar te vinden. Hij ging naast haar zitten zonder iets te zeggen, vroeger was zijn aanwezigheid ook genoeg geweest.
MagicalFairytale
Playback-ster



Er rolt een traan over mijn wang en er volgen er steeds meer en meer. Zodra Casper naast me zit kijk ik hem even aan. Iets aan hem doet me aan Troye denken. Hij lijkt ook helemaal niet op hem, ik weet niet wat het is. Ik kijk weer naar iets anders en veeg mijn wangen af. Iets wat mr altijd verbaasd heeft, dat mijn tranen niet allang op zijn. Elke avond voor het slapen huil ik omdat ik dan foto's van hem zie. Elke dag huil ik weer. Elke dag voel ik me ontzettend alleen.
Dauntless
Wereldberoemd



"Weet je ik denk dat je veel mooier bent met een glimlach" zei Troye om de stilte te doorbreken. "Ik weet niet hoe het voelt om je beste vriend te verliezen, maar ik ben zonder ouders opgegroeid dus weet ik maar al te goed hoe het is om iemand te missen." In feite had Troye nog wel ouders gehad, maar hij was al jong gestorven en hij mocht natuurlijk ook geen contact maken met zijn nog levende familie, dus het laatste jaar had hij ook zonder hen doorgebracht al had hij wel kennis gemaakt met oudere familie.

MagicalFairytale
Playback-ster



'Ik ben gewoon niet vrolijk..' zeg ik zacht. 'Ik besef nu pas hoe aardig ik hem vond en dat ik soms veel te boos tegen hem was en.. ik mis hem' ik kijk nog steeds naar beneden en ga in kleermakerszit zitten. 'Hij wad ook mijn enige vriend' ik begin wat rondjes te tekenen op de vloer.
Dauntless
Wereldberoemd



"Pff waarschijnlijk had je wel een reden om boos op hem te zijn, in elke goede vriendschap zitten ruzies" Hij herinnerde zich hoe Alice soms tegen hem tekeer kon gaan en hij daar heel erg kinderachtig op reageerde, uiteindelijk versterkte deze ruzies de band die ze hadden enkel maar. "Weet je als hij je enige vriend was is het misschien eens tijd dat je met anderen optrekt. Ik zeg niet dat je hem moet vergeten, maar ik denk niet dat hij het leuk zou vinden jou zo te zien."
MagicalFairytale
Playback-ster



'Dat is waar' zeg ik zachtjes en  ga op mijn buik liggen op de grond terwijl ik op de grond aan het tekenen ben.
Dauntless
Wereldberoemd



Troye probeerde over haar schouder te kijken wat ze tekende. Hij wist dat Alice dat erg goed kon, ze had hem zelfs ooit eens getekend en die tekening had hij ingekaderd en op zijn kamer gezet. "Wat teken je" vroeg hij want hij zag enkel nog maar wat kriebelige lijntjes.
MagicalFairytale
Playback-ster



'Iets' zeg ik glimlachend en maak van de lijntjes die ik als beginnetje had een echte wolk als grond. Ik teken de hemel, tenminste, zoals ik denk dat hij eruit ziet. Wolkjes als grond en alles is helemaal wit. Rust in vrede schrijf ik erboven, in het midden, met grote, sierlijke letters. 
Dauntless
Wereldberoemd



"Ik kan niet tekenen, echt niet" zei hij wanneer hij haar tekening bekeek en aan de hemel dacht. Hij had het zich ook altijd met wolken voorgesteld, maar eigenlijk leek het wel een beetje op deze wereld, alleen was er veel meer natuur en was het eerder een beetje middeleeuws. Iedereen woonde in boederijtjes of hoeves en soms woonde je met mensen samen die je niet eens kende, maar iedereen deed vriendelijk.
MagicalFairytale
Playback-ster



'Ik kan ook niet tekenen hoor' zeg ik tegen hem. Uit mijn tas pak ik een foto van mij en Troye samen die ik boven de tekening leg. Daarna begin ik die over te tekenen onder de tekst, alsof we op de wolken staan.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste