Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Bluesweater
nieuwe competitie online! lekker puzzelen!
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
12 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
ORPG~ Gladiator
Dauntless
Wereldberoemd



Aurora staarde naar het papier en aarzelde even voor ze weer iets zei. "Eehm sorry maar ik kan lezen" mompelde ze stilletjes. Ze kwam uit een boerengezin en kinderen gingen daar nooit naar school, vooral niet de meisjes. Ze had geleerd op het land te werken en te jagen en s'nachts glipte ze vaak stiekem naar buiten om te trainen.
Anoniem
Straatmuzikant



"Oh, als je niet kan lezen schrappen we deze opdracht. Uhm.. Ik zie dat het al laat begint te worden, dus ga maar naar huis." zei ik. Ik liep naar mijn kamer en ging op de bank zitten. Ik begon plannen te maken voor de volgende training en na een lange tijd ging ik in mijn bed liggen. Uiteindelijk viel ik in slaap.
Dauntless
Wereldberoemd



Aurora had een kamer gekregen in het trainingscentrum en plofte op het bed neer, pas een tijdje later besefte ze dat haar tas nog op Jacks kamer stond en ze sloop naar boven. De deur zat op slot, maar met een klein stukje metaal kon ze het slot makkelijk forceren, dit had ze geleerd om in de kamers van haar broers en zussen te komen, die haar nooit wouden binnenlaten. Haar tas stond vlak voor zijn bed en ze nam hem snel mee en keek nog een laatste keer naar Jack die lag te slapen. Hij zag er zo anders uit nu als in de vechtarene, veel vrediger. Ze sloot de deur stilletjes achter zich en rende terug naar haar eigen kamer.
Anoniem
Straatmuzikant



Ik hoorde de haan kraaien en ik werd wakker. Ik stond langzaam op en slenterde naar beneden. Ik ging zitten in de eetkamer en samen met de andere gladiatoren. Half slapend at ik mijn eten op, zonder er bewust van te zijn 'wat' ik at. Nadat ik vol zat liep ik naar mijn kamer en ging alvast plannen wat ik vandaag zou gaan doen. "Eens even kijken.... Vandaag moet ik de hele dag les gaan geven." denk ik zuchtend. Ik begin al snel te bedenken wat ik vandaag alemaal ga doen met Auror.
Dauntless
Wereldberoemd



Aurora at samen met de andere leerlingen die allemaal praatten over wat ze de vorige dag gedaan hadden. Tot haar verbazing was zij de enige geweest die nog geen wapen in haar handen had gehad en dit stelde haar eigenlijk nogal teleur, wat er voor zorgde dat ze ook niet in een al te best humeur naar de plaats wandelde waar Jack en zij hadden afgesproken.
Anoniem
Straatmuzikant



Ik zag dat Auror chagrijnig keek. Ik deed alsof ik het niet merkte en zei: "Oke, we doen eerst een warming up. Ren eerst 5 rondjes rondom het colloseum en als je terug bent heb ik iets voor je. 3..2...1.......GO" Ik ging naar boven en pakte het cadeau voor Auror en liep naar beneden. 
Dauntless
Wereldberoemd



Aurora deed wat er van haar gevraagd werd, maar wel met tegenzin, vandaar dat het langer duurde dan gewoonlijk. Maar toen ze eindelijk terug was zag ze dat Jack iets vast had. "Wat is dat" vroeg ze en probeerde het beter te zien.
Anoniem
Straatmuzikant



Toen Auror terug kwam pakte ik mijn tas en liet er al een stukje uit bungelen, zodat ze het een beetje kon zien. "Dit, is een orgineel hakmes. Het handvat is gemaakt van eikenhout en het mes zelf is van puur zilver. Deze zijn moelijk te krijgen en ik heb er ook een jaar voor gespaard. Maar nu ik een betere heb, mag jij deze hebben." zei ik.
Dauntless
Wereldberoemd



Aurora's ogen begonnen te stralen. "Wow dat is echt. Het is gewoon. Ik heb hier geen woorden voor" zei ze en nam het van hem aan. Het was zwaarder dan een gewone dolk maar minder dan een slagzwaard, perfect eigenlijk. "Gaan we er nu meteen mee oefenen" vroeg ze stralend en vol ongeduld.
Anoniem
Straatmuzikant



Ik zag dat hij er dolblij mee was en zei "Ja, we gaan eens in de zoveel tijd met een hakmes oefenen. Maar ik wil eerst waarschuwen. Er zit veel geschiedenis aan dit hakmes. Geschiedenis die niet verklaarbaar is. Dus wees voorzichtig..." Ik wachtte op zijn reactie en sprak snel verder "Oke, warming up hebben we gehad.. uhm.. laten we nu verder gaan met de training. Zie je dat kruis daar? Ik wil dat je met je hakmes in 1 keer er in gooit. Ik wil je strategie wel eens zien."
Dauntless
Wereldberoemd



"Ok dus van hier recht in dat kruis" zei ze en liet het mes van haar ene naar haar andere hand gaan. "Mag ik misschien eerst van dichter proberen of het eens met mijn eigen dolk doen, aangezien ik dit mes nog niet gewend ben" vroeg ze, want een wapen moest zijn als een verlengstuk van je ziel, of dat had zij toch altijd gevonden. Je moest er zorg voor dragen, maar je moest er ook aan wennen.
Anoniem
Straatmuzikant



"Is goed, maar je moet wel gaan oefenen om met andere dolken en zwaarden te gaan gooien." zei ik. Als je in de jungle bent en je kan niet zonder je 'oude vertrouwde mes niet' kan je net zo goed jezelf levend laten villen. Ik ging op een houten bankje zitten en keek wat hij deed. 
Dauntless
Wereldberoemd



Aurora nam haar eigen dolk uit haar schede. Deze had ze ooit gestolen van een rijke koopman, het was het enige ding wat ze ooit gestolen had en als iemand vraagt hoe zij ooit zo'n duur wapen in handen heeft gekregen zei ze altijd dat ze het onderweg naar de markt gevonden had. Ze ging klaarstaan ademde diep in en uit en gooide toen de dolk. Deze was meteen raak, maar dat was normaal aangezien ze altijd met deze dolk oefende. Na nog een paar keek gegooid te hebben, nam ze haar nieuwe hakmes en vergeleek het gewicht met haar lichtere dolk. Ze concentreerde zich en gooide.
Anoniem
Straatmuzikant



Ik was verbaasd over zijn gooi kunsten en begon te denken. "Ik had nog nooit een leerling gehad die zo goed was, kon het zijn dat... Nee dat kan niet. Het is onmogelijk dat hij dat is. Ik bedoel, toch?" Ik schudde de vraag uit mijn hoofd en vroeg "Van wie heb je zo leren gooien?" 
Dauntless
Wereldberoemd



Aurora was bezig het hakmes uit het doel te haren en draaide zich om naar Jack toen deze iets vroeg. "Ow ik oefen gewoon al heel mijn leven, tot ik oud genoeg was om eindelijk gladiator te worden." zei ze en voelde dat ze begon te blozen door zijn compliment. 'Komaan weg met die rode wangen' zei ze in gedachten tegen zichzelf, want een jongen zou toch nooit blozen.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste