Melia schreef:
Jelena:
'Oh god, ik was zo ongerust over je ik...' zegt mijn moeder en knuffelt me. 'Wat wou je nog zeggen?' vraag ik. 'Niks.' zegt ze en glimlacht lief naar me. 'Nou ja, echt wel.' zeg ik en kijk haar scheef aan. 'Jij wil me iets niet vertellen!' roep ik. 'Nee.. Echt niet.' zegt ze en gaat door mijn haren. Ik kijk haar met een doordringende blik aan en ga op de bank zitten. 'Zeg het mama! Zeg het, ik moet en zal het weten.' zeg ik. Ze zucht. 'In plaats van te zuchten kan je me beter zeggen wat je precies wou zeggen.' zeg ik dit keer met een opgeheven stem. 'Ik ben gewoon bang.' zegt ze en kijkt naar de grond. Ik ga naar mijn kamer en pak mijn dagboek. Ik begin erin te schrijven.
'Er gebeurde zonet wat vreemds. Ik speelde met m'n hond en ik viel flauw. Ik kwam in een vreemde wereld terecht, in die wereld kwam er plots iemand met dolken recht voor m'n neus gesprongen waardoor ik zo hard verschoot. En ik werd meegedaan naar zijn dorp, bij ene rare man die beweert dat ik een of andere godin ben ofzo die monsters verdrijft. Like, ik ben gewoon Jelena, een meisje in een dorpje die gepest wordt. Dan hoorde ik terug de stemmen van mijn normale wereld en liep in dat hutje achter die rare man om zogezegd naar toilet te gaan, en dan heb ik ontdekt in mijn normale wereld dat mijn moeder iets verborgen houdt. Kan het nóg raarder worden?' schrijf ik op. Ik maak er een mooie krul onder en stop hem weer weg. Ik zucht en leg me neer op mijn bed.