Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

12 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Chasing your destiny

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
Robin:
Ik hoorde de bel gaan, wie kon dat nu zijn om 7 uur s'avonds? Ik deed de deur open en zag Tania in de deuropening staan. Die meid gaf het ook nooit op. Ze nam men hand en sleurde me mee . Ze deed de deur achter me terug dicht en ik kon niet anders dan met haar meegaan.

Emma:
Waar bleef Tania nu toch. We zouden een film kijken maar ze was er nog steeds niet. Plots hoorde ik de bel gaan en ik deed open. Tania stond in de deuropening met Robin. "Kijk eens wie ik mee heb kunnen krijgen." zei ze.

Tania:
Ik duwde Robin naar binnen en vroeg aan Emma terwijl die de deur weer dicht deed:" En welke film wordt het?" "Ehm ik dacht toch dat jij er mee ging brengen?" zei Emma. "Ja maar welke wordt het?" vroeg ik en ik liet haar de 2 films zien die ik had meegebracht.

Emma:
Ik keek even naar de 2 titels en koos er toen 1 uit. Ik stak het in de dvd-speler en ging naast Tania zitten die net een boek in Robin's handen stootte. Ik moest me inhouden om niet te lachen toen hij zelfs verontwaardigt keek naar de titel van het boek.

Robin:
"Ga me nu niet vertellen dat het een meidenroman is hé!" zei ik. "Nee, het is een thriller." zei Tania. "Mag jij thrillers lezen van je moeder?" vroeg ik haar ongelovig aan. "Ehm... Nee... Ik heb dat boek uit mijn vaders kamer meegsmokkelt." zei ze en ik en Emma moesten lachen.

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
Niemand die reageert dit keer ?

MorganSaylor
Karaoke-ster

MorganSaylor schreef:
doe maar verder, het lijkt me goed !x

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
ohh bedankt

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
Tania:
Emma zette de dvd op en Robin deed maar alsof hij las. Wel nu had hij ten minste iets te doen. Plots in het midden van de film stond Robin op en ging iets te drinken halen. Ik keek naar Emma maar die haalde ook haar schouders op en we keken verder.

Emma:
Plots voelde ik twee handen op mijn schouders. Ik schrok me rot en keek naar achter waar Robin stond te grinniken. Ik schaamde me en Tania moest nu ook lachen. Robin ging terug langs ons zitten en deed weer alsof hij las. Ik moest wel toegeven dat het grappig was.

Robin:
Toen de film gedaan was namen de meiden afscheid maar ik aarzelde even en zei dat ik nog even met Emma moest praten. Emma keek me raar aan maar vroeg niets. Tania ging weg en Emma leidde me naar haar tuin en achter me deed ze de schuifdeur terug dicht. Ik begon mijn moed nu al te verliezen.

Emma:
"Wat is er?" vroeg ik. "Ehm, eigenlijk niets, ik gewoon zeggen dat ik het toch fijn vond dat je me ook uitgenodigd had." zei hij. Was dat nu alles wat hij wou zeggen tegen mij onder vier ogen? Ik had het gevoel dat hij toch nog iets verzweeg, maar wat?

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
Robin:
"Ik vond het ook fijn dat je gekomen was." zei Emma. "Eerlijk was het Tania die me bijna letterlijk naar hier gesleept had." zei ik. "Dan denk ik dat ik haar begin te kennen ." zei Emma. "Dat zal wel , want iedereen leert haar meestal na de eerste dag kennen, natuurlijk iedereen behalve de meangirls." zei ik.

Emma:
"Ja je hebt gelijk." zei ik. "Ik denk dat ik maar eens moest gaan." zei Robin en hij vertrok al naar de glazen deur. "Wacht!" zei ik en hij draaide zich om. "Langs de tuinpoort is dichterbij." zei ik. Hij lachtte en ik leidde hem naar de tuinpoort waar we afscheid namen en toen vertrok hij.

Tania:
De volgende dag toen ik op school aankwam zag ik Robin en Emma naast elkaar lopen. Ik wou ze niet laten verschieten maar toen ik ineens tussen hun stond verschoten ze toch. "Hy." zei ik maar en ze lachtten naar me. Ik deed mijn armen in die van hun en liep zo met hen door naar het hoofdgebouw.

Robin:
We liepen naar het hoofdgebouw toen plots de meangirls weer naar ons toekwamen. Wat waren ze nu weer van plan? "Hy Robin." zeiden ze en ze duwden Tania en Emma van me weg en kwamen rond me drommen als bijen rond hun nest. "Hy lekker ding." zei Katharina, de leider van de groep.

Katharina:
Wat was Robin toch hot! Jammer van de meiden met wie hij om ging. Hij kon veel mooier krijgen. En tuurlijk bedoelde ik daar mezelf mee. Maar Robin schudde zijn hoofd en baande zich terug een weg door ons heen. "Weet maar dat je altijd beter kunt krijgen dan hun." zei ik nog.

Tania:
"Robin is veel slimmer dan dat, hij moet geen barbiepop als jou hebben." zei ik tegen hen. "Jaja, en dat zegt het meisje dat zo lelijk is als een bizon." zei Katharina. "Eh echt niet, dat zou zelfs nog een belediging zijn voor die superlelijke beesten. Maar prijs je gelukkig Tania , je bent nog niet de ergste tussen jullie twee." zei Anna die ook tot hun groep hoorden en ze wees van mij naar Emma.

Emma:
Nu hadden ze het weer op mij. Wat was er dan zo lelijk aan me dat ze zo gemeen waren. "Laat hen nu toch eens met rust!" zei Robin. Ik keek Robin met een dank-je-wel blik aan en ze gingen gelukkig genoeg weg.

Robin:
"Zo, nu die weg zijn kunnen we eindelijk naar de les." zei ik en ik liep met hen naar de les. Emma was niet lelijk, ze was ten minste echt, niet zoals hun. Ik snapte die meiden nog steeds niet. Wat bezielde hen toch altijd?

Emma:
Toen ik nademiddag weer thuis was vroeg mijn moeder hoe het vandaag op school was en ik begon lichtjes te snikken. Mijn mama kwam naast me zitten en zei: "Wat scheelt er ? Wat is er gebeurd?" "De meiden van op school, de meangirls, zeggen de hele tijd dat ik lelijk ben en hangen de hele tijd rond Robin. Alsof ik zelf nog niet weet dat ik lelijk ben." zei ik als antwoord op haar vraag.

Emma's moeder:
"Emma, je bent helemaal niet lelijk , je moet je niet zo laten doen door hen. En draait het nu alleen maar om die jongen? Als hij echt goed voor je is komt hij voor je op. Doet hij dat?" zei ik . "ja." zei ze. "Wat zit je dan over hem hier te klagen?" zei ik. "Ik ben verliefd op hem , maar hij is waarschijnlijk helemaal niet op mij." zei ze; "Emma, hoe kun jij dat nu weten? Als hij voor je valt zal hij wel iets laten merken of het je gewoon zeggen, maak je maar niet zo druk."

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
Sorry heb net een eenhoornveulen gekregen haha
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Deel 2 Chasing your destiny:
2 Maanden later:
Emma:
Tania, Robin en ik zijn nu al 2 maanden en 1 week vrienden. Tania vroeg me gisteren of we eens alledrie iets leuks gingen doen om dit te vieren en ik heb ja gezegt maar ik weet nog niet eens wat we tesamen kunnen doen. Plots kreeg ik een sms'je van Robin: "Tania heeft me al ge-smst over de plannen. Weet je al iets?" "Nee, jammer genoeg niet..." stuurde ik terug.

Tania:
Ik stuurde weer een smsje naar Emma: "Als jij het niet weet kunnen we nog altijd gewoon op het strand ergens iets doen of gaan eten ergens.'' Na een minuutje kreeg ik al een bericht terug : "Nee, ik wist nog niks, maar het lijkt me een goed idee. Kampvuur of zo?" "Tuurlijk." stuurde ik terug.

Robin:
Plots kreeg ik twee sms'en tegelijk, een was van Emma en de ander was van Tania. In die van Emma stond: ''Het wordt dus een kampvuur." en die van Tania stond : "Jippie heb zo'n zin in een kampvuur, je komt toch nog steeds hé?" Ik stuurde naar Emma: "Oké , fijn." en naar Tania : "Tuurlijk kom ik nog steeds."

Emma:
Plots kreeg ik weer een smsje . "Kom je vanavond dan naar het strand hier dichtbij?" stuurde Robin. "Tuurlijk maar ik weet niet precies waar het is. Ik woon hier nog niet zolang dat ik hier ook al naar het strand ben gegaan." stuurde ik terug. "Is niet erg, het is op wandelafstand, ik kom je wel uithalen." stuurde Robin terug. "Bedankt." stuurde ik hem.

Na 3 uur:

Emma:
De bel ging en ik stapte naar de deur. Het was Robin. "Kom op, dan gaan we naar het strand." zei hij. "Tuurlijk." zei ik en ik liep naast hem op tot we aan het strand waren waar Tania al naar ons stond te wuiven. ze rende naar me toe en zei in mijn oor : "Jullie zouden eigenlijk nog wel bij elkaar passen." en ik gaf haar een stoot. "Kom op." zei ze en we gingen allemaal wat hout verzamelen.

Tania:
Ik meende wat ik haar zei, ik zag dat ze hem eigenlijk wel leuk vond. Maar het was niet aan mij om daar iets over te bemiddelen tussen hen. Na dat we genoeg hout hadden maakte ik een vuur en maakte ik een pakje met marshmellows open. We staken elk 1 op een stokje en staken het in het vuur. We amuseerden ons echt wel.

De volgende dag:

Robin:
Na school liep ik naar Emma. "Kom je nog even mee naar het park, ik wil even met je praten als dat gaat." zei ik. Emma keek me aan en ik dacht even dat ze nee zou zeggen. "Oké, is goed, laten we gaan." zei ze en we vertrokken naar het park.

MorganSaylor
Karaoke-ster

MorganSaylor schreef:
Oehh , is Robin verliefd op Emma ?

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:

MorganSaylor schreef:
Oehh , is Robin verliefd op Emma ?

Dat zul je wel zien x

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
Chasing your destiny:
In het park:

Emma:
We wandelden maar door, zonder echt iets te zeggen. Hij zei nog steeds niet wat hij wou zeggen maar ik had ook niet de behoefte om er zelf over te beginnen totdat we al een tijdje aan het stappen waren. Ik stopte en zag toen pas dat het een breder open plek in het park was waar ik nog nooit geweest was. "Oké Robin, wat wou je me zeggen?" vroeg ik terwijl ik me naar hem omdraaide.

Cleo Alexis Adriaans (cleo):
Ik hoopte niet dat hij ging zeggen wat hij haar wou zeggen. Oké , bespieden doe je normaal niet, zelfs al ben je een vampier. Maar ik moest hen tegenhouden voor hij iets kon zeggen. Ze was het niet waart... ze was hem niet waart.

Robin:
"Emma, wat ik je wou zeggen was... Wel dit is moeilijker dan ik had gedacht... Ik ben..." zei ik maar mijn zin werd verstoord door Emma die ineens bang langs ons heen keek. Toen ik ook keek zag ik dat we helemaal omsingelt waren door een cirkel van vuur. Het ging zelfs in vijf rechte lijnen verder van ons weg. De rook was vreselijk en ik begon me draaierig te voelen.

Emma:
"Robin, wat gebeurt er?" vroeg ik angstig maar ik denk niet dat hij me hoorde want hij viel bewusteloos neer. Ik knielde naast hem neer en probeerde te voelen of ten minste zijn hart nog klopte maar ik werd zelf draaierig en met zwart voor mijn ogen viel ik ook neer.

MorganSaylor
Karaoke-ster

MorganSaylor schreef:
ohh dat is erg! deed cleo dat ? sad

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
weet ik mwahahaha

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
Tania:
Ik hoorde de brandweer langs mijn huis doorrijden en vroeg moeder wat er nu scheelde. "Kom kijken! Het park staat in brand!" zei ze. "Maar, maar, mijn vrienden zijn in het park." zei ik. Mam pakte mijn jas al en ik deed hem aan en we reden naar het park waar de brandweer al klaarstond om te blussen.

Moeder van Tania:
Tania liep naar de brandweer toe om een kijkje te nemen en ik ging met haar mee. We zagen nog juist dat ze twee lichamen uit het park wegdroegen tot in de ambulance. "Wacht !" zei Tania en de ambulancier keek haar aan. "Wat is er meisje?" vroeg hij.

Ambulancier:
"Dat zijn mijn vrienden !" zei het meisje dat ons liet wachten. "Dan ziet het er niet goed uit voor je vrienden... En nog meer als je ons nog langer laat wachten." zei ik. "Mag ik mee in de ambulance?" vroeg ze. "Je mag aan de voorkant gaan zitten." zei ik dan maar en ze woof naar haar moeder.

Tania:
Ik ging voorin in de ambulance zitten en vertrok met mijn vrienden in stilte met de sirenes aan naar de spoedafdeling van het ziekenhuis. Hoe kon dit toch ooit gebeuren? Toen we aangekomen waren ging ik in automatische piloot achter hun mee binnen het ziekenhuis in.

Ambulancier:
Ik kwam meteen al een verpleegster tegen en zei in stilte tegen haar: "Dit zijn twee slachtoffers van de brand die net uitbrak in het park. Ik weet niet of hij het gaat halen want hij heeft veel stikstof in geademd. Doe wat je kunt." Ze nam hen meteen mee met nog iemand anders en het meisje liep met haar mee.

Verpleegster:
Toen we waren aangekomen in een kamer stelde ik een zuurstof apparaat aan voor de twee , ik deed koud water over de arm van het meisje dat daar verbrand was. Zij viel misschien wel nog te redden. "Kun jij even dit doen bij de jongen?" vroeg ik aan het meisje dat daar zat te staren.

Tania:
Ik ging naar de kraan , liet wat koud water in een kom lopen en nam een handdoek en een washand. Ik liep meteen naar Robin en liet wat koud water over al zijn brandwonden lopen en depte het telkens weer af zoals ik de verpleegster zag doen.

Verpleegster:
Toen ik klaar was daarmee sloot ik bij het meisje een metertje aan dat haar hartslag op een scherm liet zien en sloot een backster aan. Toen liep ik naar de jongen en deed hetzelfde met hem. Ook smeerde ik een zalf op hun wonden , glycerine.

Tania:
"Wat gaat er nu gebeuren?" vroeg ik toen de verpleegster klaar was. "We gaan hun toestand opvolgen en proberen hen zo goed mogelijk te verzorgen. Ben jij een vriendin van hen?" vroeg ze. "Ja." zei ik . "Je kunt ook buiten wachten, ik stuur meteen de dokter om hen te laten onderzoeken en dan hoef jij niet alles te zien." zei ze. We liepen naar de gang en ze vroeg me: "Kan ik je misschien iets te drinken halen?" "Ja, water is goed." zei ik en bedankte haar. Ik belde meteen mijn moeder.

Moeder van Tania:
Ik hoorde mijn gsm gaan en nam meteen op: "Mam, ik denk dat het superernstig is , ze hebben zuurstofdinges aangesloten en zo, ik ben bang dat het niet goed gaat aflopen." zei mijn dochter en ik vertrok meteen naar het ziekenhuis. Daar zag ik haar al zitten en ik liep naar haar toe.

Tania:
"Bedankt om te komen mam.De dokter is net naar binnen gegaan." zei ik. Na 5 minuten kwam de dokter terug naar buiten en kwam op ons af. "Jij moet die vriendin van hen zijn hé." zei hij. "Ja, hoe gaat het met hen?" vroeg ik. "Ik mag jullie niet te veel hoop geven , tot nu toe is alles stabiel maar de eerste 24 uur zijn crutiaal en we doen straks nog een MRI om te zien of ze hersenschade hebben opgelopen in de brand. Je kan nu naar huis gaan en dan bel ik straks nog voor nieuws. Kan ik u nummer krijgen mevrouw, en die van hun ouders?" vroeg hij.

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
Dokter:
De moeder van het meisje gaf de telefoonnummers en ze vertrokken. Ik nam de nummers mee naar mijn kantoor en ging verder met het controleren van de andere patiënten. Toen ik weer bij Robin Delorge en Emmelia Florestina aangekomen was zag alles er nog steeds goed uit en ik naam Robin mee naar de kamer waar we een MRI konden doen van zijn hersenactiviteit, maar wat de MRI liet zien was niet bepaald erg geruststellend. Zijn hersenactiviteit was zo laag dat het op ieder moment uit kon vallen. Ik belde zo snel mogelijk naar de ouders van Robin nadat ik hem terug had gebracht naar de kamer en vertelde hen het slechte nieuws. Ze zeiden dat ze het zo snel mogelijk aan de ouders van het meisje zouden zeggen.

Tania:
Plots kreeg ik telefoon en ik dacht dat het de dokter zou zijn. Mam nam op maar keek bezorgd. Nadat ze had neergelegd zei ze nog steeds niets. "Mam, wat is er?" vroeg ik. "Robin , gaat waarschijnlijk doodgaan, zijn hersenactiviteit is zeer laag en er is weinig kans dat hij er bovenop komt." zei mam en ik vroeg haar of ik naar zijn ouders mocht om mijn steun te betuigen en ik ging.

Moeder van Robin:
Tania stond voor de deur. Toen ze me zag sprongen er tranen in haar ogen... "Alles wat we maar kunnen doen is hopen op een mirakel Tania, maar kom toch binnen." zei ik. Ze kwam binnen en ik vroeg: "Wil je misschien iets drinken?" "Graag ." zei ze verstikt door tranen. Ik gaf haar een kopje thee om wat rustiger te worden en zei: "Jullie waren goede vrienden hé?" "Ja." antwoorde ze.

Tania:
"Weet je wat , hier is mijn gsm nummer. Ik wil je wel sturen als we wat meer weten." zei de moeder van Robin na een uurtje. "Bedankt." zei ik al een beetje rustiger en ik gaf haar mijn nummer. We namen afscheid en ik ging naar huis. Die nacht hoorde ik mijn gsm gaan. Ik nam op en hoorde de stem van Robin's moeder. "Robin is net doodgegaan. Ik moest het je vertellen." zei ze. Ik bedankte haar en ze zei dat ze nu nog zoveel moest regelen voor hem.

TaylorSwift333
Landelijke ster

TaylorSwift333 schreef:
Een week later:

Tania:
Ik wist niet wat ik moest aandoen. Wat deed je best aan als je beste vriend begraven werd? Ik deed dan maar mijn donkergrijs kleedje aan en een zwart jasje en vertrok naar de kerk samen met mijn moeder. Na de groet werd zijn kist naar de begraafplaats gedragen achter de kerk. Ze hadden een put gegraven voor hem en iedereen die er was gooide een witte roos op zijn graf. Jammer dat Emma nu niet bij me was...

Cleo:
De begrafenis had s'avonds plaatsgevonden. Daar was ik blij mee, toen iedereen weg was bij zijn graf wachtte ik toch nog tot middernacht, dan zou er toch niemand meer naar de begraafplaats komen. Toen het eindelijk zover was graafde ik zijn graf open en rukte het deksel van zijn kist. Hij zag er nog steeds normaal uit dus dat was al goed. Ik haalde zijn lijk uit de kist en maakte de kist eigenhandig terug dicht. Ik zorgde ervoor dat zijn graf er ongeschonden uitzag. Dat kon ik dan ook als vampier. Ik nam hem mee naar een afgelegen straat en beet hem.

Robin:
Er gebeurde iets met mijn lichaam, mijn geest werd teruggetrokken. Ik zat terug in mijn lichaam en voelde vuur, overal. Wat was er toch. Alles deed zeer. Ik was toch dood? Toen de pijn eindelijk gedaan was deed ik beduusd mijn ogen open. Ik zat opgesloten onder een plank, ik deed hem omhoog maar mijn ogen deden pijn door de zon. Daar had ik nooit last van. Ik kroop uit mijn plek en voelde de zon uitzonderlijk fel op mijn huid branden zodat ik wel in de schaduw moest staan. Er kwam iemand langs en die zei: "Je ziet er wat bleek uit jongen. Gaat het wel." "Ja, ja ik voel me goed, bedankt."

Cleo:
Het was al ondertussen een 10 uur geleden dat ik Robin gebeten had, ik moest hem snel gaan halen... Hij moest nog transformeren en drinken... Anders ging hij toch terug dood, en dan krijg ik hem nooit meer "levend".

Robin:
Ik was de hele dag in de schaduw blijven rond lopen en nu begonnen de schaduwen langer te worden. Ik hoorde bijna geen hart meer slaan hier in de straten van de stad en liep maar weer naar mijn schuilplaats waar ik deze morgend wakker geworden was. De avond viel. Na nog 4 uur gingen overal de lichten uit. Plots ging de plaat voor mijn schuilplaats omhoog. Ik zag een meisje met bruin haar en bloedrode ogen... Ik vroeg me af wat ze was, ze was niet normaal.

Cleo:
"Och dombo, je hoeft geen schrik te hebben van mij..." zei ik tegen hem. Ik zag hem schudden met zijn hoofd. Tuurlijk, omdat ik nog niet gedronken had waren mijn ogen nog rood... "Kijk, oké, mijn ogen zijn rood, maar die van jou straks ook dus kom daar nu uit." zei ik sissend. Hij kwam aarzelend uit zijn schuilplaats. "Oké, dus jij wilt leven kom op dan." zei ik. Met 1 beweging van mijn hand werd hij tegen de muur geblazen en was hij bewusteloos. Ik vond dit altijd zonde als dit gedaan moest worden maar het moest nu eenmaal. Ik gaf een draai aan zijn hoofd zodat hij zeker dood was en nam hem mee naar mijn huis.

Robin:
Ik werd wakker uit een droomloze slaap. Mijn nek deed zeer en ik deed mijn ogen open. Plots zag ik een meisje met bruin haar over mij geleund naar mij toe kijken of ik wel helemaal wakker was. Hoewel het donker was in de kamer zag ik haar uitstekend... Toen stond ze zonder een woord te zeggen op en toen ze terug kwam had ze een niet doorzichtig bekertje bij zich.

Cleo:
Het eerste wat een getransformeerde moet doen is drinken. Ik had een deel van mijn bloed in een ondoorzichtbaar bekertje gedaan zodat hij geen argwaan kreeg. "Drink ." zei ik. Aarzelend nam hij het bekertje van mij aan en dronk wat. Zijn ogen begonnen van kleur te veranderen. Ze gingen van lichtgroen naar bruinig naar, naar bordeaux naar rood en ten slotte bloedrood.

Robin:
"Dit is lekker." zeg ik zonder op te letten of zelfs maar te weten wat er in het bekertje zat. Plots zag een hele snee in haar arm, die was nog vers. "Wat, is dit bloed?" zei ik ongelovig. Ze knikte en lachte. Haar scherpe hoektanden kwamen tevoorschijnd.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld