ORPG ~ May the odds be ever in your favor - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG ~ May the odds be ever in your favor

Society
Straatmuzikant

Society schreef:
Ik zeg in de kamer niks... weet niet wat ik moet zeggen..

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Eerst kwamen hun ouders binnen en ze omhelsden hun beiden innig. Als een kind van hen naar de spelen ging, zou dat al erg zijn, maar twee. "Zorg goed voor elkaar ok, ik voel dat jullie dit gaan halen" zei hun vader, al ware dat gewoon mooie woorden.

Society
Straatmuzikant

Society schreef:
De knuffel was heerlijk, maar ik had de kracht niet. Ik wilde het uitschreeuwen en uren huilen op mijn oude gammele bedje. Maar daar was het al te laat voor en ik kan al helemaal niet mijn zusje vermoorden! We moesten uren wachten, maar toen worden we opgehaald.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Terwijl ze samen met hun mentor en de vrouw van het Capitool naar de trein werden gebracht was Aurelia verblind door de lichtflitsen van de camera's. Ze wou niet naar weg van huis, maar eenmaal op de trein kalmeerde ze wel, eindelijk rust. "We geven jullie even wat tijd om naar jullie kamer te gaan, het avond eten wordt binnen een kwartier geserveerd" zei ze en verdween toen achter een van de schuifdeuren.

Society
Straatmuzikant

Society schreef:
Ik zag allemaal camera´s toen ik op het treinstation stond. Ik maakt samen met mijn zusje nog een paar mooie foto´s voor het publiek en toen stapten we de trein in. Ik liep naar mijn kamer en zie naar de hare. Ik pakte mijn koffertje uit en ging me even douchen. Toen werd er op de deur geklopt, ´´over 15 minuten is het diner klaar!´´ ik deed mijn deur open en liep naar Aurelia´s deur en klopte aan. ´´Mag ik binnenkomen?'' ze zei ''ja''. IK deed de deur open en zag dat ze huilde...

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Eehm zou je misschien in volgende posten niet meer mijn karakter willen spelen

_______________________________________________________________________

Aurelia had een douche genomen en kleren aangedaan die in haar kamer lagen. Ze waren enorm zacht, maar ze voelden niet aan als thuis. In haar hand hield ze de bedelarmband die gemaakt was van het metaal van de bijl van haar vader. Er hing een houtblokje aan, een bijltje, een blad en twee kleine figuurtjes hand in hand. Een traan gleed over haar wang. Haar vader was omgekomen toen ze 10 jaar was bij een kleine rel die toen was uitgebroken, maar snel weer onder controle was. Ze wist dat hij het Capitool haatte, hij had haar ook over die giffen geleerd en ze keek enorm naar hem op, ze zou de spelen voor hem proberen te winnen.

Society
Straatmuzikant

Society schreef:
Oh sorry. :/

-----------
Ik ging naar de eetzaal, het was prachtig groot met een kristallen kroonluchter en dan dat lekkere eten, ''wauw''!

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Aurelia kwam een minuut na Maison de eetzaal binnen en hoewel ze helemaal geen hongergevoel had wist ze dat ze moest eten om sterk te zijn op het moment dat de spelen begonnen. Ze nam plaats naast de vrouw van het Capitool die tegenover Clyde zat die haar doordringend aankeek. Ze keek even naar hem terug en glimlachte ongemakkelijk, waarna ze haar blik weer afwende en zich op het eten richtte.

Society
Straatmuzikant

Society schreef:
Maison zat aan tafel, hij zag al dat lekkere eten, gebraden eend, ''hmmm''. En die salade!!! Hij at vrolijk verder en iedereen was stil...

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Aurelia at zwijgzaam, pas toen het dessert geserveerd werd zei ze iets. "Heeft u al een idee voor een tactiek" vroeg ze aan Clyde die opkeek en precies wat tijd nodig had om haar vraag te verwerken. "Hangt er vanaf wat jullie kunnen, al denk ik dat de jongen sterker is als jij, meer kans maakt" Aurelia's greep op de vork verstrakte. Ze had wel verwacht dit te horen te krijgen, maar niet van haar mentor, ook al was hij niet helemaal mentaal gezond meer.

Society
Straatmuzikant

Society schreef:
En toen kwam het dessert, pudding met warm fruit. Wat was dat lekker. Ik vroeg na Aurelia aan Clyde ''Heeft u nog speciale vechttechnieken op te gebruiken tijden de spelen?''. Ik kreeg geen antwoord. Na het eten gingen we met z'n allen kijken naar de vorige Hongerspelen of er iets leerzaams te vinden was. Als eerste keken we naar de 85ste Hongerspelen die Dashley had gewonnen, jammer genoeg kwam ze niet uit District 7 maar uit 9, het District van graan. Wat was zij wreed, de rillingen liepen over mijn rug, ze vermoorde een jongen om het letterlijk dood te kauwen. ''ieuwl, verschrikkelijk''. Ik keek een tijdje verder samen met Aurelia, Clyde, Jasmin en Bash. De hongerspelen vlogen voorbij, 84,83,82,81 en 80. Die hongerspelen had iets merkwaardigs. Een meisje uit district 12 won dat jaar. In dat district is een hoop veranderd, vroeger exporteerden zij vooral kolen. Maar na de opstand van ong 11 jaar geleden heeft het Capitool district 12 met de grond gelijk gemaakt net als District 13, maar het werd opnieuw opgebouwd. En nu exporteerd dat District vooral medicijnen en andere medische spullen.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Aurelia was nog altijd chagrijnig omdat Clyde haar zwak genoemd had, ze zou hem nog wel eens wat laten zien, maar niet nu. Ze volgde Maison naar een kamer met een televisie waarom ze de vorige spelen bekeken. Ze had er nooit graag naar gekeken, maar nu zou het nog leerrijk kunnen zijn en Aurelia leerde snel, vandaar dat ze gewoon zweeg en de beelden nauwkeurig bestudeerde om elke vechttactiek en overlevingsmethode te kunnen onthouden.

Society
Straatmuzikant

Society schreef:
we keken door tot de kwartskwelling. De mensen die de hongerspelen hadden gewonnen. Helaas vielen er wel veel doden maar gek genoeg geen 23. Ik heb veel vechttechnieken geleerd zoals Johanna die een bijzonder aparte manier van van bijlen gooien heeft, die kan ik ook eens proberen. Ik kan al aardig met bijlen gooien maar dat kan ik nog niet. En toen keken we de 74ste, Katniss. Ik kan me nog herinneren dat zij het hoofd van de opstand werd. Ze leeft nog maar is zwaar depressief. Wat begrijpelijk is, wat heeft zij allemaal meegemaakt. pff, wat heftig""

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Zei je iets" vroeg Aurelia toen ze de tv uitzette, het was wel genoeg denkstof en bloed geweest voor vandaan en daarbij het begon al laat te worden. Ze rekte haar armen uit en geeuwde. "Ik denk dat ik maar ga slapen" zei ze en wandelde naar haar kamer waar er een satijnen pyjama op haar bed lag. Het zag er veel te chique uit voor een meisje zoals zij, maar iets anders had ze niet en nu ze waarschijnlijk toch ging sterven kon het niet kwaad nog even luxueus te leven.

Society
Straatmuzikant

Society schreef:
Aurelia deed de televisie uit en liep de kamer uit. Ik keek verbaasd, wat doet mijn zusje nu? Zo doet ze nooit. Ik zei gedag, liep de kamer uit naar de gang. Liep naar de gang en klopte op de deur van haar kamer.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld