Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Orpg Nyu ~ Leah. Chained

Anoniem
Internationale ster

xLeah schreef:
Robinskgjkdbvp[klejm;s fkstjmbl; ml;skg;lrdg
~~
Ik zakte even door me knieeen. 'Laat de pijn stoppen, alsjeblieft.' zei ik zachter en ik snikte nog steeds. Mijn ogen werden groot toen die vroeg of ik een massage wou. Ik wou het niet en schudde zachtjes me hoofd, een kleine gil kwam uit me mond toen me schouder nog meer pijn deed,waardoor ik op de grond zakte. Ik zag James grijnzen. Ik wou niet, maar het moest wel, ik wou niet meer pijn. Ik stond moeizaam op en ging op het bed zitten, ik voelde dat James achter me kwam zitten, ik wou opstaan en naar beneden gaan, maar ik wou geen pijn, ik wilde hier gewoon weg, en terug naar het kamp, waarom overkomt mij dit allemaal? Ik bleef stil zitten en me handen trilden, ik was bang gewoon echt bang, alsof hij me ging verkrachten of vermoorden, of weet ik veel, ik sloot me ogen, me schouder bleef pijn doen, hij het me in zijn macht, ik kon geen kant meer op, ik was ontvoerd, en was iemands slaafje geworden, ik wil dit niet, laat het niet gebeuren.

Anoniem
Straatmuzikant

GirlWithConfidence schreef:
Wacht héél even. Amy... Tobias... OH MY FUCKING GODDIE.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:

GirlWithConfidence schreef:
Wacht héél even. Amy... Tobias... OH MY FUCKING GODDIE.

HÉ FOEI JIJ NIET LEZEN DIT

Anoniem
Straatmuzikant

GirlWithConfidence schreef:

Nyu schreef:

GirlWithConfidence schreef:
Wacht héél even. Amy... Tobias... OH MY FUCKING GODDIE.

HÉ FOEI JIJ NIET LEZEN DIT

JA IK WEL LEZEN DIT FORUM VOOR IEDEREEN ZIJN JA

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Het was eigenlijk wel te verwachten dat Amy eerst zijn aanbod zou afwijzen. Toch werd de pijn haar te veel waardoor ze uiteindelijk toch half kruipend het bed weer op kwam en plaats nam vlak voor James. James nam beter plaats achter haar en legde beide handen op haar schouders. '' Ontspan je toch, je lijkt wel een bibberende chihuahua'' zei hij op een lieve toon. Rustig begon hij met haar schouders te 'spelen'. Hij maakte kleine rondjes en kneep zachtjes in de huid. Het was tenslotte een echte massage. James liet Amy nog even ontspannen. Ze hoefde niet constant bang te zijn, James koos daar wel de momenten voor uit. Toen James alle pijn had laten zakken, leunde hij tegen de leuning van het bed aan, waarbij hij Amy met zich meetrok. Hij legde zijn hand op haar hoofd en aaide haar. '' Zeg Amy, wat is eigenlijk je favoriete dier? '' vroeg hij. Was dit puur een vraag uit interesse? Nee. Haar favoriete dier, zou namelijk een 'beestachitge' invloed op haar gaan hebben.

Anoniem
Internationale ster

xLeah schreef:
De massage voelde wel goed, de pijn verdween uit mijn schouders en ik genoot even, maar op een of andere manier voelde het ook raar, ik schrok toen hij me mee trok tegen hem aan, ik wist niet hoe ik moest liggen, zijn geaai aan me hoofd voelde ook goed, dat komt omdat een jongen dat nooit bij me deed. Amy, doe normaal, het is een engerd, ik werd weer bang en trilde. Je kunt niet verliefd worden op iemand die je niet kent, en die je alleen maar zeer doet. Ik schrok van zijn vraag. 'Mijn lievelingsdier? Uhm.. een kat, denk ik.' zei ik zachtjes, en sloot me ogen opnieuw. Ik zette me benen op het bed en legde mijn handen op het matras. Ik verzette geen stap, en maakte geen enkele beweging, de pijn was net weg, en ik hoefde niet meer pijn.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Toen Amy het woord kat zei wist James gelijk al wat hem te doen stond. ''Een kat dus..'' James duwde Amy van hem af en trok haar daarna mee naar een van de vele kamers in het huis. Hij ontgrendelde de deur en stapte hem samen met Amy in. Een martelkamer, dat zat er achter de deur. Dat het een martelkamer was, zou je ook al gelijk zien bij de eerste stap die je in de kamer zetten. De muren en vloer was er van ijzer, en het was er koud. In het midden stond een stevige houten tafel, waarop je iemand goed zou kunnen vastbinden. James tilde Amy op, waarna hij haar op de houten tafel bevestigde. In zijn hoofd twijfelde hij enorm: Verdoving, geen verdoving? James dacht even na, maar kwam tot de conclusie dat als het het deze 'operatie' voorzichtig zou doen, ze niet ten overlijden zou komen én enorm veel pijn zou lijden. Bij de gedachte alleen al kreeg James een glimlach op zijn gezicht. ''Lieve Amy, je gaat deels je favoriete dier worden, is dat niet leuk?'' James wachtte even voordat hij verder sprak. ''Er is alleen één klein nadeel... Wie mooi zijn moet pijn lijden'' zei hij, en hij keek haar met een lugubere blik aan in haar ogen waarna hij een operatie mes pakte, en de volgende spullen die voor de 'operatie' nodig waren.

Anoniem
Internationale ster

xLeah schreef:
Ik schrok even en liep mee, mijn ogen werden groot toen ik een donkere kamer zag. Ik raakte opnieuw in paniek toen hij zei dat ik een kat zou worden. 'Nee stop, jij vieze mongool, laat me met rust, dit kun je niet doen, dit mag niet.' schreeuwde ik, ik bewoog me heen en weer en begon weer te huilen. 'Laat me gaan eikel!'zei ik kwaad, ik zag een groot mes en ik begon te schreeuwen. 'Doe normaal, je vermoord me.' schreeuwde ik nog steeds. Ik was in paniek en allemaal beelden flitsten voorbij, was dit dan me einde? Ging ik dood? Omdat iemand wilde dat ik een kat werd, omdat dat mijn lievelingsdier is? Ik bleef met me benen en armen bewegen, maar ik raakte uitgeput, en stopte, ik hijgde even.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Amy begon te schelden. Een logische fase in het gehele proces. Toch vond James het geen probleem, omdat ze er direct voor zou gaan boeten. ''Meen je dit serieus? Na alle liefde die ik je zelfs nu al heb gegeven? Ik ben teleurgesteld in je, heel erg diep.'' Het was maar goed dat Amy stevig vast zat. James legde de spullen even aan de kant, en kwam terug met een baksteen. ''Ik denk dat kleine Amy toch maar even wat moet leren, en ik denk dat 'Bitch-chan- een betere naam voor je is dan 'darling' nu ik erover nadenk.'' James keek haar aan met een serieuze blik en hield de baksteen in haar zicht. ''Waag het niet om me nog eens tegen te spreken, want dan krijg je serieuze problemen, begrepen?'' Zei James en hij hield de baksteen boven haar been. Het duurde niet lang of hij liet de baksteen los, waarna hij op haar been terecht kwam. James herhaalde de stappen keer op keer en ging net zo lang door totdat je een duidelijke kraak kon horen. Haar been lag half open, maar inplaats van veel stromend bloed, bloedde het maar weinig, en zag je wat gele pus uit het been druipen. ''Stoute Bitch-chan'' zei James op een toon die vreselijk vriendelijk klonk. ''Goed, en dan nu verder met hetgene waar we echt mee bezig waren''

Anoniem
Internationale ster

xLeah schreef:
Ik schrok van zijn reactie. En al snel gilde ik het uit van de pijn, ik kon me been niet bewegen en me hele lichaam tintelde van de pijn. 'Het spijt me James,doe het alsjeblieft niet weer,want het doet echt zeer. ' zei ik huilend. Ik sloot me ogen en probeerde alles te vergeten, ik beet op me lip en ik dwingde me zelf om niet boos te worden,tegen te werken, of iets dergelijks. Mijn harte klopte als een gek. Ik mocht James niet nog kwader maken en gaf hem zijn zin. Mijn been bleef zeer doen maar op een gegeven moment leek het alsof die er niet meer was. Ik werd duizelig en alles draaide.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Toen James merkte dat als het zo door zou gaan Amy buiten bewust zijn zou raken, vond hij het wel weer tijd voor een nieuwe spuit met deze keer een van meer gelige vloeistof erin. ''Wees niet ongerust, met deze injectie zou ik ervoor zorgen dat je niet buiten bewust zijn raakt, wel werkt het niet als een pijnstillend middeltje, dus qua pijn zou alles hetzelfde blijven'' Met een lieflijke blik in zijn gezicht, bracht hij de naald aan in haar zachte huid. De vloeistof stroomde rustig haar lichaam in. Nadat James alle vloeistof had ingespoten, verwijderde hij de naald uit haar lichaam en legde hij de spuit weg. Hij wachtte één minuut zodat de drugs zijn werk zou doen. Nu was het tijd voor het echte werk. James pakte opnieuw alle operatie spullen. '' Ontspan je maar rustig '' vertelde James haar en hij legde haar hoofd rustig op een zij. Heel voorzichtig begon hij aan een klein sneetje. Al gelijk droop er een klein beetje bloed vanuit haar oor. '' Trouwens, op het gegeven moment zul je even doof zijn, mocht je gillen, dan zou je jezelf niet horen en tja, wie te hard schreeuwt kan keelschade oplopen, en dan loop je het risico dat je amandelen verwijdert zullen moeten worden '' James ging fluitend verder met waar hij mee bezig was. Het was onmenselijk gewoon, maar James was ook niet voor niets ook echt letterlijk een mens. Na ongeveer 10 sneeën zat haar linker oor al een klein beetje los, en bloedde het al aardig. James besloot om nu iets sneller te werk te gaan en maakte 3 grote sneeën bij haar oor, waardoor het letterlijk nog maar aan 1 heel klein stukje vast zat. James trok eraan en met een ruk was het oor er af. Daar stond hij dan, grijnzend met in zijn hand het linkeroor van Amy. Veel tijd om ervan te genieten had hij niet, want hij moest de linkerzijde van haar hoofd nu snel afdekken met iets waardoor het bloeden zou stoppen. Dit deed hij dan ook.

Anoniem
Internationale ster

xLeah schreef:
Ik voelde me nog steeds duf, ik negeerde James, ik wou gewoon dat dit klaar was, en ik wou gewoon weg hier, ik beet hard op me lip en proefde het bloed dat van mijn lip kwam, ik probeerde niet te gillen want ik wou me amandelen er niet uit, of geen stem meer hebben. Mijn been bleef bonken en het bleef zeer doen, ik had me ogen dicht en huilde zachtjes. Op een gegeven moment hoorde ik niks maar een me linkerkant. Het was griezelig en ik voelde me mishandeld, ik had een gevoel dat ik doodging, jammer genoeg was dat niet zo, ik was nu liever dood, dan dat ik deze pijn voelde. De pijn werd nog heviger en ik slaakte een gil, alles begon nu zeer te doen ,ook me handen vanwege de banden die er om heen zaten. Ik bewoog heen en weer, maar het deed te veel pijn. Waarom doet James dit in godsnaam? Waarom is hij niet lief gebleven, zoals in het begin, waarom ben ik verdomme verdwaald? Waarom ben ik op schoolreisje gegaan? Waarom leef ik nog? Ik had allang dood moeten zijn van het doodbloeden.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
James kon zich inbeelden hoeveel pijn Amy wel niet moest voelen. Hij genoot ervan met grote teugen. Hij wist dat door het aantal bloed verlies dat Amy al had, hij met haar rechteroor iets sneller moest zijn. Toch zou de pijn nog erger zijn, aangezien haar been half open lag, en haar linkeroor zelfs al verwijderd was. Inmiddels was Amy al doof aan haar linkerzijde. Het zou niet lang duren voordat dat ook bij de rechterzijde van haar hoofd was. In 8 grote sneeën kwam ook haar rechteroor los te zitten. Met slechts een kleine ruk kwam haar oor van haar hoofd af. James legde het oor neer en dekte de 2e bloedende wond af. Nu zou Amy niets meer kunnen voelen. Alleen het gevoel al was genoeg om James een kick te kunnen geven. Hij grijnsde breed en hield de twee oren inzicht van Amy. James liep even van Amy weg, en kwam daarna terug met twee van babyroze kleur kattenoren. Het 'bevestigen' van de kattenoren zelf, deed niet zo heel veel pijn als je het vergelijkt met het verwijderen van oren, maar ervoor zorgen dat je ook via de kattenoren kunt horen, kan wel erg veel pijn doen. James maakte twee sneeën in Amy's hoofd, waarna hij met hechtingen de oren vastzette. Een paar dagen laten zouden de hechtingen er wel uit kunnen. James moest de afgedekte wonden weer onafgedekt maken, omdat hij de plaats van het trommelvlies, het gehoorbeentje, slakkenhuis en de gehoorzenuw wat moest verplaatsen. Dit moest hij doen aan beide kanten. Het uitvoeren van deze acties, zou waarschijnlijk nog het meest pijnlijke van allemaal zijn geweest, en het zag er nou niet echt bepaald mooi uit. Het duurde lang voordat James klaar was. Waarschijnlijk hoorde Amy nu nog heel slecht. Het gevoel alsof er water in je oren zat, en je oren niet meer 'open' gingen, een gevoel dat daarop lijkt zou ze nu hebben. Toch zou het pijn gevoel overheersen, net zoals de horror van dit alles. James dekte de wonden opnieuw af en keek tevreden. Rustig maakte hij Amy los en wachtte hij haar reactie af.

Anoniem
Internationale ster

xLeah schreef:
Ik wachtte alles af en keek angstig naar me oren, had hij ze er gewoon echt afgehaald? Had hij mijn mooie oren er af gehaald? Hoe kon die vuile mongool dat doen. Ik voelde mijn handen trillen, op een gegeven moment deden mijn armen minder zeer, ik merkte dat ik niet meer vast zat en ging rechtop zitten, ik draaide me naar James om en keek hem kwaad aan. Ik begon dingen te schreeuwen, dat hij normaal moest gaan doen, en een mongool was. Ik deed een paar stappen achteruit, ik zag een spiegel en schrok me dood, dood van de roze oren. Ik begon te huilen en zakte door me knieeen heen. Meer kon ik niet doen, alles was veranderd, ik was mezelf niet meer, ik hoorde amper, en ik zat nog steeds huilend op de grond.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Toen Amy begon te schelden, wachtte James even af op haar verdere reactie. Ze zakte door haar knieën, wat wel heel logisch was aangezien van haar been. Waarschijnlijk vergat ze de pijn in haar been even door de oren, en was het eerste dat haar op viel in de spiegel ook haar oren. Toch zou ze daarna haar been gezien moeten hebben. James dacht na, door haar woorden moest hij wel íets doen waarmee ze pijn zou hebben, maar het kon niet iets vreselijk pijnlijks zijn, want ze mocht niet sterven. Na even nadenken kwam James op een idee. Hij tilde Amy op waarna hij haar weer op de houten tafel in het midden plaatste. '' Bij het volgende mag je zelf bepalen hoeveel pijn je krijgt '' begon James en hij pakte een doosje. Recht voor haar gezicht opende hij het, zodat Amy kon zien dat er allerlei naalden in het doosje zaten. '' Voor elke naald die jij ergens in je lichaam plaatst, zou ik 5 cm lange verband om je been doen. De breedte van het verband is al gelijk goed, maar hoevaak je het om je been heen laat gaan, is dus je eigen keus '' James praatte erg hard, zodat hij nog wel te verstaan was. '' Dus, voor 10 naalden, is het verband 50 cm lang, en je weet dat het dan slechts 3 keer om je been zou passen zo ongeveer, en dat het bloed dan nog steeds zou kunnen gaan 'lekken'. En daarbij, alle naalden moeten tegelijk in je zitten. Dan aan jou nu de eer de hoeveelheid naalden in je te stoppen'' James glimlachte en gaf het doosje met naalden aan Amy.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld