ORPG HP - Forum - Virtual Popstar

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG HP

Anoniem
YouTube-ster

Ravenclaw schreef:
Ik ga nu eens proberen niet meer vanuit de ik-vorm te schrijven, kijken hoe dat lukt
-
Olivia loopt opgewonden de Diagon Alley op, samen met haar vader. Gelijk rent ze naar de dierenwinkel. "Pap! Hebben ze ook eenhoorns hier?" Vraagt ze aan haar vader. "Nee hoor, en al zouden ze die hebben, Zweinstein staat het echt niet toe dat je een eenhoorn mee naar school neemt!" Toch loop ik de winkel binnen om een kijkje te nemen naar alle wezens die ze verkopen. Uilen, katten, kikkers, ratten.. Een klein sneeuwuiltje kijkt me scheef aan vanuit zijn kooi. "Die wil ik!!" Roep ik. Een paar katten schrikken en blazen naar me. Ik pak het kooitje van het haakje en loop naar mijn vader toe. "Mag ik deze?" Ik laat het uiltje zien aan mijn vader en hij knikt. "Goed dan." Hij loopt naar de toonbank en betaald het uiltje. "Wat nu?" Vraag ik opgewonden. Ik ben nooit zo spontaan, behalve als ik echt heel erg opgewonden ben. "Nu gaan we je boeken kopen, de overige spullen, een mantel, én een toverstaf." Dit gaan we dus ook allemaal doen. In iedere winkel kijk ik mijn ogen uit en als we klaar zijn lopen we naar perron 9 3/4.
-
Ehehe laat maar ik ging uit mezelf weer in ik-vorm schrijven

Carolynn
Internationale ster

Carolynn schreef:
Lilliana

Ik gaf mijn moeder een kus en mijn vader een knuffel, daarna stapte ik de trein genaamd De Zweinstein Express.

Ik zocht een coupé waar niemand in zat en stopte mijn koffer in het bovenste rek. Mijn kat liep gehoorzamend achter mij en nam plaats op de bank. Ik pakte mijn rugzak en zette die naast me neer. Luna, mijn kat, ging op mijn schoot liggen. Rustig aaide ik haar terwijl ik naar buiten keek naar alle andere eerstejaars. Raar is het eigenlijk wel, naar een andere school gaan.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Blake glunderde toen hij voor de eerste keer door de muur gelopen was. Hij omhelsde zijn ouders vluchtig, want hij ging niet flauw doen voor al deze andere kinderen en juist daarom dat zijn moeder hem nog een dikke zoen op zijn wang gaf. "Maaam" zei hij en veegde met zijn hand over zijn wang terwijl ze naar elkaar glimlachten terwijl hij zijn koffers de trein op sleurde. Feder fladderde nerveus in zijn kooi en eenmaal hij een lege coupé had gevonden liet hij hem eruit en hipte hij op de tafel. In het voorbijgaan had hij een glimp van zijn nichtje opgevangen, maar ze spraken elkaar niet vaak, waarschijnlijk omdat haar ouders en vooral haar grootouders aan Voldemorts kant hadden gestaan en ze elkaar nooit echt gemogen hebben.

Anoniem
YouTube-ster

Ravenclaw schreef:
Terwijl we het perron op lopen tikt iemand op mijn schouder. Ik draai me om en zie dat het mijn moeder is. "Hoi mam!" Zeg ik en ik geef haar een knuffel. "Veel plezier, en vergeet niet professor Longbottom de groetjes van mij te doen!" "Zal ik doen!" Ik geef ook mijn vader een knuffel en ik zwaai naar ze, dan loop ik met mijn koffers de trein in. Alle coupés zitten vol, behalve een met een blond meisje erin. Ik doe de deur open. "Hoi! Is deze coupé bezet?"

Carolynn
Internationale ster

Carolynn schreef:
Lilliana

Na een tijdje uit het raam gestaard te hebben stond er plots een meisje in de deur opening van de coupé.
"Tuurlijk ga zitten." Mijn oog viel op haar kooitje met een uiltje erin. "Ik zou je uiltje maar in je kooi houden, anders ben je hem kwijt." Ik voelde al aan Luna dat ze zich helemaal aanspande, maar ik aaide haar en susde haar.
Hopelijk duurde het niet lang meer voordat de trein vertrok.

-Offtopic: Hoothoot doet niet meer mee :3 dus als iedereen in de trein zit - laat je hem dan vertrekken xD?-

Anoniem
YouTube-ster

Ravenclaw schreef:
- Offtopic: En Jaspis? Die heeft nog niet gereageerd, doet ze nog mee? -

Carolynn
Internationale ster

Carolynn schreef:

Ravenclaw schreef:
- Offtopic: En Jaspis? Die heeft nog niet gereageerd, doet ze nog mee? -

nog wel denk ik :3

Mew
Straatmuzikant

Mew schreef:
Ik wil wel meedoen, maar ik wou mijn karakter nog uitwerken, want ik had een idee maar dat was ik vergeten. Gisteren wou ik iets schrijven, maar jullie zaten al bijna in de trein en ik was niet in de stemming om een lang stukje te schrijven en ik had een proefwerk vandaag waarvoor ik gisteren moest leren. Dus het komt er zo wel aan

Mew
Straatmuzikant

Mew schreef:
Rachel
___

'Cool!' Rachel keek haar ogen uit toen Yori, een jongen die blijkbaar een achterneef was en die in het vierde leerjaar van Zweinstein zat, de muur opende die naar de Wegisweg leidde.
'Dames eerst!' Yori glimlachte en maakte een beleefd gebaar door het gat in de muur. Rachel liep er snel doorheen, en stopte toen gelijk doordat ze overweldigd werd door de prachtige gebouwen in de Wegisweg, onder andere een enorm sneeuwwit gebouw recht voor haar.
'Dat is de bank,' zei Yori gelijk toen hij haar uitdrukking zag. 'Maar we hoeven geen geld te halen, dat heb ik al gedaan.'
'Oke,' mompelde Rachel enigszins teleurgesteld. 'Maar kunnen we dan wel een toverstok halen?'
'Eerst je gewaad en overige benodigdheden, dan gaan we een dier en een toverstok halen.'
'Waarom?' vroeg ze geïrriteerd. 'We kunnen toch ook eerst de leuke dingen doen?'
'Zou kunnen,' mompelde Yori.
'Yay!' riep Rachel verrukt uit.
'Maar toch houden we deze volgorde aan.' Hij knipoogde, pakte Rachel bij haar pols en rende naar Madame Mallekins. Na die winkel ging de rest snel. Ze hadden aardig perfecte gewaden en ketels, met bijbehorende accesoires. Uiteindelijk kwamen ze bij een klein, knus dierenwinkeltje.
'Aww, wat schattig!' Rachel smolt weg toen een klein uiltje haar aanstaarde vanuit de etalage, en rende toen naar binnen. Er bleken nog veel meer schattige dieren te zijn, en uiteindelijk koos ze voor een klein rood kitten, met grote felblauwe ogen. Van de aardige man achter de toonbank kreeg ze er een klein mandje bij, en vrolijk liepen ze door naar Olivanders. Yori vertelde haar dat de naam van de winkel eigenlijk nergens op sloeg, omdat de vorige eigenaar was gestorven. Hij was overgenomen, maar de kwaliteit was bewaard gebleven.
Na een tiental toverstokken te hebben uitgeprobeerd en al haar mogelijke maten door de meetrol waren opgenomen, kwam er uiteindelijk de perfecte toverstok uit.
'Zeven en twintig centimeter, licht buigzaam, eikenhout, met de vulling van eenhoornhaar. Perfect voor bezweringen.' De verkoper glimlachte naar haar en overhandigde de staf, waarna Yori hem betaalde.
'Nu zijn we klaar. Kom je mee?' vroeg Yori. Rachel keek hem even onbegrijpelijk aan. 'We gaan naar mijn huis,' verklaarde hij. 'Je tante wacht daar op je.'
'Oke,' zei Rachel bedenkelijk, 'maar hoe in vredesnaam?'
'Brandstof.' Hij knipoogde en nam haar mee naar een kleine ruimte aan het eind van de straat, waar zich alleen een open haard en een wachtrij bevond.
____
Tijdsprong, normaal zou dit het einde van mijn post zijn, maar die heb ik dus niet xd
____

Met het treinticket in haar handen stond Rachel twijfelend voor de stenen paal tussen perron 9 en perron 10.
Net toen ze de weg aan iemand wilde vragen, voelde ze een hand op haar schouder, om vervolgens Yori te zien.
'Goeiemorgen Ray!' Net zoals Rachel stond hij met een karretje met een hutkoffer en nog wat tassen voor zich.
'Je weet niet hoe je naar perron 9 3/4 moet komen. Geen zorgen, dat hebben alle eerstejaars.' Hij knipoogde. 'Je moet er gewoon doorheen rennen.' Hij gaf haar een duwtje in haar rug, maar Rachel bleef stokstijf staan.
'W-Wat?' stamelde ze verbaasd.
'Ja, je hebt het goed gehoord, nichtje. Erdoorheen!'
Ze bleef nog steeds staan. Maakte hij een grapje? Toen hoorde ze opeens een luid geratel naast zich, en een meisje van haar leeftijd rende er doorheen. Haar mond viel open. Kon niemand dit zien?
Ze nam een besluit en begon te rennen. De muur verdween als lucht en ze kwam op een heel ander perron terecht, waar het heel druk was en iedereen met elkaar aan het praten was.
'Auw!' Yori botste met zijn wagen tegen haar rug, en ze sprong gelijk opzij. 'Sorry!'
Een schel gefluit weerklonk door het station, en de menigte drong zich gelijk richting de trein.
Rachel rende hen achterna, gevolgd door Yori.

Mew
Straatmuzikant

Mew schreef:
Rachel
___

Het leek uren te duren, en Rachel had nog steeds geen coupe gevonden. Die waar Yori in zat, was stampvol en de rest zo'n beetje ook. Uiteindelijk vond ze een halflege coupe, en ze legde haar hand zenuwachtig op de knop en schoof hem open. 'Z-Zijn die plaatsen al bezet?' Stamelde ze zachtjes.

Carolynn
Internationale ster

Carolynn schreef:
Lilliana

Afgedwaald naar mijn eigen wereld, hoorde ik ineens de deur opengaan. Tssk nog iemand die hier wou zitten, ach ja, het zou niet lang duren. "Kom er gezellig bij." zei ik met een glimlach. "Tenminste als jij dat ook goed vindt" en ik wendde me tot het meisje dat eerder binnenkwam. Ik wachtte op haar antwoord, in de tussentijd bekeek ik het andere meisje.

Anoniem
YouTube-ster

Ravenclaw schreef:
Olivia

"Ja hoor, is goed! Ik ga me even omkleden, tot zo!" Ik pak mijn kleding uit mijn koffer en loop dan naar de wc's. Als ik klaar ben loop ik weer terug naar de coupé en ik zie een oude vrouw met een snoepwagentje aan het einde van de gang. "Mevrouw! Mag ik wat chocokikkers?" Vraag ik terwijl ik naar haar toe loop. "Drie graag." Zeg ik. De vrouw pakt de kikkers en geeft ze aan mij terwijl ik betaal. "Dankuwel!" Ik loop terug naar de coupé en zie dat het meisje ondertussen is gaan zitten. "Ik heb chocokikkers gekocht!" zeg ik. "Willen jullie ook? Ik heb er 3. Mijn naam is Olivia trouwens, Oliva Scamander." Normaal ben ik nooit zo spontaan, maar nu ik de kans heb om vriendinnen te maken, wil ik die ook grijpen. Ik ga zitten en steek mijn hand in het kooitje van Frederick en kriebel hem onder zijn snaveltje.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Ondertussen had Blake Feder uit zijn kooitje gelaten en het vogeltje was op zijn schouder gaan zitten. Er waren enkele andere kinderen van zijn leeftijd bij hem komen zitten en ze vertelden allemaal vrolijk wat ze deze vakantie gedaan hadden. Er weerklonk een stem in de gang, het was de vrouw met het snoepwagentje. Natuurlijk ging Blake naar haar toe en hij kocht een chocokikker, een pompoentaartje en een ketelkoekje.

Mew
Straatmuzikant

Mew schreef:
Rachel

____

Aarzelend wachtte Rachel in de deuropening tot het meisje antwoord zou geven.
'Kom er gezellig bij,' zei ze met een glimlach. 'Tenminste, als jij dat ook goed vindt.' Ze wendde zich tot het andere meisje dat in de coupé zat, dat een kleine uil bij haar had.
'Ja hoor, is goed!' Het meisje dat op het andere bankje zat, stond op. 'Ik ga me even omkleden, tot zo!' Ze haalde haar koffer van het rek en pakte de kleding eruit, en schoof toen de deur open en verdween.
'Bedankt dat ik er bij mag zitten. Bijna alles is al vol.' Rachel schoof haar koffer in het rek en plofte op het bankje neer, met het kleine mandje met het kitten op haar schoot. Ze streelde hem voorzichtig, en het liet een zacht spinnend geluid horen.
Toen schoof de deur weer open, en het meisje met de uil verscheen weer.
'Ik heb chocokikkers gekocht!' zei ze blij. 'Willen jullie ook? Ik heb er drie. Mijn naam is Olivia trouwens, Olivia Scamander.'
'Lekker, dankjewel!' Olivia glimlachte en gaf er een, en Rachel scheurde hem enthousiast open.
'Ik ben Rachel. En jij?' Ze keek het meisje dat tegenover hen zat aan.

Carolynn
Internationale ster

Carolynn schreef:
Lilliana

Chocokikkers, die hadden we thuis ook. Ik was er verzot op. "Graag, bedankt." Ik pakte de chocokikker aan en maakte hem open. Nadat ik hem opgegeten had keek ik welke tovenaar ik had bemachtigd met de kaarten. Op de kaart stond Paracelsus, een van de kaarten die ik nog moest hebben.
"Mijn naam is Lilliana Malfoy." Zei ik toen ik uitgestaard was naar mijn fascinerende kaart.
"Bedankt voor de chocokikker, Olivia." Zei ik.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld