Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Bluesweater
nieuwe competitie online! lekker puzzelen!
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
13 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
ORPG met Creepdoll
Anoniem
Wereldberoemd



Dominic:

"Zal ik het zo zeggen." zei ik en bleef even stil. "Je zit op mijn gebied. Of beter, jullie zitten op mijn gebied." zei ik en grijnsde even. Het liefst was ik zo naar haar toe gestapt, maar deed het toch niet. "Ik geef je 1 kans om hier weg te gaan, anders overleef je het niet, zoals je vriend." zei ik botter. 
Anoniem
Straatmuzikant



Jacklin

Ik aarzelde. Ik stond op en liep langzaam naar achter. Opeens stond ik stil hij had gezegd dat hij mer afwist van wat er met dei jongen was gebeurd. Ik wou hem er eigenlijk over vragen maar ik was te bang langzaam liep ik weg van het meer. Hoe veder ik was hoe harder ik begon te lopen. Er was een punt dat ik niet meer liep maar ik rende. Ik rend alsof de duivel me op de hielen zat. Wat misschien ook echt wel zo is. 
Anoniem
Wereldberoemd



Dominic;

Als het meisje op stond en weg begon te rennen, stapte ik van de boom weg en keek haar na. Een zucht kwam over mijn lippen en ging op de boomstronk zitten waar zij nog geen paar minuten geleden op had gezeten. Mijn handen balde ik tot vuisten en voelde mijn nagels in mijn handpalm boren. Dan opende ik mijn handen weer en zag de kleine wondjes weer dicht groeien. Meteen stond ik op en volgde de geur van het meisje. 
Anoniem
Straatmuzikant



Jacklin

Ik ren harder dan dat ik ooit gedaan heb. Elke keer dat ik mijn voet op de grond zet kom ik dichter bij de camping en veder van hem. Ik was bang voor het eerst in mijn leven was ik echt bang. Ik was veel te ver van de mensen weg om help te roepen. Ik moest maar hopen dat ik niet viel of dat hij achter me aan kwam. Ik blijf rennen terwijl dit allemaal door mijn hoofd schiet. Ik hoor héél erg in de verte stemmen. Ik probeer harder te rennen maar dit is echt het hardste wat ik kan. Ik hoor steeds voetstappen die niet van mij zijn en ze komen telkens dichterbij...
Anoniem
Wereldberoemd



Dominic:

Halverwege bleef ik stil staan als ik de camping in de verte zag liggen. Het meisje zag ik zo snel als ze kon rennen en schudde mijn hoofd. Ik kon het niet meer, ik kon niet meer naar die groep toe. Meestal deed ik het wel, maar waarom ik het nu niet kon, dat kwam door haar. Zij hielt mij op een rare manier tegen. Toch liep ik meer die kant uit en hoorde de stemmen van de groep luider worden naarmate ik meer die kant op liep. 
Anoniem
Straatmuzikant



Jacklin

 Ik kwam steeds dichterbij de camping en ik riep dat ze moesten helpen. Ik was met mijn haar in een tak blijven hangen en had het los gerukt dus zag het er nu nogal verwilderd uit. Ik was er gelukkig bijna de stemmen werden ook steeds luider. Er waren mensen mij ook aan het zoeken. Toen ze me zagen renden ze naar me toe om me te helpen. Ik was uitgeput en ik kon niet meer verder. Ik zij tegen iedereen met mijn laatste krachten dat er iets in het bos was. Wat wist ik niet maar niemand moest meer s'nachts het bos in. Het was te gevaarlijk. Ik liep naar mijn camper en bijna onmiddellijk toen ik het kussen van mijn bed raakte viel ik in slaap.
Anoniem
Wereldberoemd



Dominic:

Op een afstandje keek ik naar de groep en ontbloten even mijn tanden, maar al snel sloot ik mijn mond weer. Dit wilde ik niet, nee. Een zucht kwam weer over mijn lippen maar toch snakte ik weer naar vers bloed. Toch besloot ik uiteindelijk iemand uit te kiezen om mijn dorst te lessen. Al snel had ik er één gevonden die richting een afgelegen plek liep om wat te gaan doen, wat ik niet wist wat. Ik loop naar hem toe en al snel duwde ik hem tegen een boom aan en keek hem grijnzend aan. Een gil kwam uit zijn keel toen ik mijn hoektanden let zien. Man, deze jongen kon hoog gillen. Al snel zette ik mijn hoektanden in zijn slagader en begon te drinken. Dit was zo heerlijk. Maar wat ik niet wist was dat ik bij het raampje van de camper stond van het meisje.
Anoniem
Straatmuzikant



Jacklin
Ik was wakker geworden van een hoge gil. Ik keek uit het raampje van mijn camper en zag dat een jongen iets aan het doen was bij een andere jongen. Ik keek beter bij mezelf dacht ik dat dit mijn zaken niet waren en dat ik weer naar bed moest gaan. Maar ik luisterde niet. Toen zag ik dat re kleine druppeltjes bloed naar beneden vielen. Dit kan niet waar zijn dacht ik. Ik kneep mezelf en keek weer. Maar nog steeds zag ik bloed druppels vallen. En nu ik beter keek zag ik dat die ene jongen hem bij zijn slagader beet. Ik wou gillen maar er kwam geen geluid over mijn lippen. Als ik nu naar buiten ging dan zou dat ding mij zeker te pakken krijgen. Maar als ik niets deed dan ging die jongen dood. Ik pakte de honkbal knuppel van mijn broertje en liep naar buiten.
Anoniem
Wereldberoemd



Dominic;

Ik hoorde wat achter mij en liet gelijk de hals los van de jongen die meteen op de grond viel. Als ik een gezicht bij een raam zag, zag ik meteen dat het het meisje was en grijnsde even. Stak mijn hand op en veegde mijn mond af. Als zij wat pakte wachtte ik rustig wat er ging gebeuren en bleef staan. De jongen op de grond kreunde van de pijn. "Je hebt mazzel." zei ik en duwde hem met mijn voet. Gelijk viel hij om en kreunde nog meer. 
Anoniem
Straatmuzikant



Jacklin
Ik stond buiten. De jongen lag op de grond te kermen van de pijn. Ik voelde mijn hand steviger om de honkbal knuppel heen gaan. Ik vroeg "wat heb je met hem gedaan,Wie ben je, Wat ben je?" Ik rook de geur van bloed overal om me heen. Ik werd misselijk maar bleef toch staan. Mijn hart klopte in mijn keel.
Anoniem
Wereldberoemd



Dominic:

Ik grijnsde nog steeds als ze voor mij stond en met een knuppel. "Ach, hoe zal ik het zeggen." zei ik en tikte met mijn vinger tegen mijn kin en keek even omhoog. Maar al snel keek ik haar weer aan en merkte dat ze misselijk werd. "Kan je niet tegen de geur?" vroeg ik en liep rustig naar haar toe. "Zelf vind ik het echt heerlijk." grijnsde ik en ontbloten mijn hoektanden.
Anoniem
Straatmuzikant



Jacklin

Ik reageerde niet. Ik sloeg de knuppel met alle kracht die ik in me had tegen zijn hoofd aan en begon te rennen. Ik kijk om me heen en zag dat de deur van de kantine op een kier stond. Ik rende erin en smeet de deur dicht. Ik kijk rond en zie dat er allemaal stoelen en tafels staan. Ik ben trek ze naar voren terwijl ik de deur barricadeer. Ik zie zelfs een kast staan en die schuif ik ook tegen de deur. Als ik klaar ben ga ik in een donker hoekje zitten wachten tot de mensen me vinden of tot hij me vind...
Anoniem
Wereldberoemd



Dominic;

Ik wreef even over mijn slaap en schudde mijn hoofd. "En je deed dit waarom?" vroeg ik en volgde haar met mijn ogen. Mijn schouders haalde ik even op en keek om naar de jongen die op de grond lag. "Je red het wel" mompelde ik en verliet het kamp weer. Een zucht verliet mijn lippen en keek nog één keer achter om. Dan liep ik snel veder en ging met mijn handen door mijn haar.
Anoniem
Straatmuzikant



Jacklin

Een paar dagen later. 

Ik was die nacht gelukkig zonder kleerscheuren door gekomen. De jongen had het niet overleefd en niemand geloofde me dus. Ik was vannacht weer uitgenodigd voor een kampvuur avond. Ik ging wel. Ik had iets nodig om te ontspannen maar ik denk er niet aan om het bos in te gaan. Ik ben niet gek. N ou ja ik ga maar wat lezen in mijn camper.
Anoniem
Wereldberoemd



Diminic:

Er waren enkele dagen voorbij gegaan, en de mensen waren nog steeds in het camp. Meestal waren de meeste al weg gegaan, maar deze bleven nog. De jongen had het toch niet overleeft, waarschijnlijk omdat ik toch te hard door had gebeten. Wat maakte het uit. Er werden toch om de minuut op de wereld mensen geboren. Maar er gingen ook veel dood om de minuut.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste