Azelf schreef:
Colan:
Toen hij het boek, na nog een laatste blik op de pagina, had teruggelegd, wandelde hij de bibliotheek uit. Binnen kon hij immers natuurlijk geen bomen vinden. De naderende herfst was geen ultieme tijd om naar dode bomen te zoeken, maar het was beter dan in de zomer. Tijdens de zomer had hij zijn hele training dan ook stil moeten leggen. Hij had bij de mensen van winter gesmeekt er iets aan te doen, de techniek lukte hem namelijk bijna, maar zij weigerden. Bij nader inzien ook wel begrijpelijk, maar destijds was hij de hele zomer chagrijnig. Hij keek speurend om zich heen, op zoek naar een geschikte boom. Ineens viel zijn oog op Damian. Hij had hem al een tijd lang niet gezien, en hij grinnikte even. 'Damian!' riep Colan en hij liep naar de jongen in kwestie toe.