HowlingMagic schreef:
Jasmijn
Ik voelde geen pijn en zag een mooie licht. ''Blijf door vechten Jasmijn!'',riep een stem. Ik herken deze stem. ''Vader, moeder..'',zei ik. ''Jasmijn blijf door vechten.'' Uiteindelijk verdween het licht en kwam ik terug bij het realen wereld.
Ik opende mijn ogen en zag eerst een wazig figuur. Ik knipperde langzaam en ademde zwaar. ''Aud.. rey..'', zei ik met een fluistertoon. Ik voelde mezelf zwak maar toch probeerde ik te gaan zitten terwijl ik dat probeerde, probeerde ik te praten. ''Audrey...'' ik ademde zwaarder dan daarvoor. ''wat is er gebeurd...''. Ik voelde een schicht van pijn en viel weer terug op de eerste positie. Ik liet een kleine kreet los dat het pijn deed.
Ik waagde nog een poging maar ik was te slap. Ik keek naar mijn armen die helemaal in verband zat. Ik probeerde op te staan met al mijn kracht. ''Het gaat wel...''. Ik beet op mijn onderlip om niet te schreeuwen van de pijn.
''We kunnen beter vertrekken.''. Ik nam een stap maar zakte meteen door mijn benen. Zelf probeerde ik sterk te zijn maar het lukte me moeilijk. ''We moeten meteen weg van deze plek. Ik heb hier een slecht gevoel over.''
Uiteindelijk kwam er een zwarte mist opduiken. Het zwarte mist omsingelde ons. ''Hahahaha niet te geloven Jasmijn Scarlet verslagen!'', hoorde je een stem lachen. Ik herken deze stem zei ik zacht tegen mezelf. ''Ik herken dit...'' Er kwam een flashback van ons dorp die in brand stond. ''Het is die gelach... Hij dode onze ouders. Er valt niet met me te spotten.'' Ik liet nooit met me spotten en voelde woede, pijn en haat. Ik stond op en mijn ogen gloeide van haat, pijn, woede en agressie. Het ziel van satan voelde het en riep een trans op. ''Mij pak je niet zo snel.'' zei ik met een dubbele demonen stem. ''Ons kan je niet zomaar verslaan.'' Mijn gedaante veranderde door satans ziel en het verband brak. Het ziel bracht me in een grote haat en veranderde mijn gedaante in een nog sterkere vorm dan het normale.
''Je zal boete voor wat je hebt aangedaan. JIJ ZAL BOETE!'', riep ik hard. Ik voelde alle haat en pijn door mijn lichaam stromen en kon het niet tegen houden. Ik was uit op wraak, wraak op hem. ''Ik laat je niet gaan voor wat je hebt aangedaan. Ik dood je en verslind je met alles wat ik heb!''. Er vormde een rode aura om me heen, mijn ogen gloeide erger dan ooit. ''Niemand en ook niemand ontkomt me.''. Ik wil hem doden voor wat hij ons heeft aangedaan koste wat het kost.
''Kom maar op.'', zei de stem. Er verscheen een scherpe speer die me wou raken maar ik was te snel en ontweek hem sneller dan hij had gedacht. ''Laat jezelf zien lafaard!'', siste mijn demonen stem. Ik vloog hoog in de lucht en liet mijn vleugels de mist wegblazen tot je hem zag. ''Hahahaha zo makkelijk is het niet! Zelf jouw genootschap was te slap om mij te verslaan en zijn er nu niet meer om je te helpen.'',lachte hij hard. ''Jij heb dit gedaan hé. Jij hebt ook Reyn vermoord is het niet?!'',riep ik met woede. ''Zo..zo.. eindelijk wordt Jasmijntje slim. Natuurlijk heb ik het gedaan wie anders hahahahaha!'', hij lachte harder. Mijn woede werd erger dan ooit. Deze woede had ik nog nooit gevoeld. Het haat in me. Alles dat ik haatte kwam door hem. Alles...