Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

18 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

RPG ~ Real Pirates VOL

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:

RedFeather schreef:
Wie begint??

Ik niet, ik moet zo weg en m'n Word werkt ff niet..

Fem
Popster

Fem schreef:

Hoothoot schreef:

RedFeather schreef:
Wie begint??

Ik niet, ik moet zo weg en m'n Word werkt ff niet..

Oke, dan begin ik.

Fem
Popster

Fem schreef:
Amy:
"Ja mam, ik zal me gedragen" zeg ik terwijl mijn moeder me voor de zoveelste keer een knuffel geeft en zegt dat ze me gaat missen. Ik pak mijn bagage, geef mijn moeder een kus, zeg dat we contact houden en stap op de boot. Het is een grote, oude boot. Het heeft een torenhoge mast, met helemaal boven een soort platform om op te staan. Voor de uitkijk. Aan de mast hangt ook een groot zeil. Het geeft een oude sfeer. Ik stel me voor aan de kapitein en loop de zaal met de hangmatten binnen. Ik loop helemaal naar achteren en op de allerlaatste hangmat ga ik liggen. Best comfortabel. Mijn bagage leg ik onder de hangmat. "GECLAIMD" Roep ik, maar niemand hoort me, ik ben alleen in de zaal. Ik heb gehoord dat er meerdere mensen kwamen van mijn leeftijd, ik kan niet wachten. Liggend in de hangmat dut ik langzaam in.

Azelf
Straatmuzikant

Azelf schreef:
Gem
__________________

Met mijn handen diep in mijn zakken gestoken en mijn hoofd naar beneden gericht, liep ik de kade op. Mijn rugtas, mijn enige bagage, hingeen beetje laag op mijn rug, maar ik kon de zin niet vinden hem goed te doen. De makkelijk beloopbare stenen van de straat verruilden zich voor de kinderkopjes van de kade en ik keek even vooruit. Het enorme schip, tevens mijn bestemming, lag in haar volle glorie in het water, klaar om uit te varen. Ik liet mijn blik over de menigte glijden, die bij het schip stond. Allemaal mensen wiens kinderen, familie of vrienden uitvoeren. En wie kwam er voor mij? Niemand. Toen ik mijn familie over mijn plan vertelde, hadden ze zich eerst doodgeschrokken, maar daarna kwam de woede. Er was geschreeuwd, gehuild en geen begrijpend woord gesproken, maar ik had niet van mijn plannen afgezien. Ik wilde weg, de wereld zien. Ik naderde de menigte nu en bereidde me voor om een aantal mensen opzij te duwen, wat een moment later gebeurde. Ik kreeg wat verwensingen naar mijn hoofd geslingerd, maar negeerde ze. Toen ik de loopplank opliep, dacht ik ineens aan mijn zusje. Als mijn ouders haar niet hadden opgesloten in haar kamer, was ze hier geweest. Dan had ze nu om mijn hals gehangen en me succes en plezier gewenst. Ik schudde de gedachte van me af en liep door. Dit is wat ik wilde, dus dit zou ik doen.

Anoniem
Landelijke ster

HowlingMagic schreef:
Elisabeth

Langzaam opende ik de deur van het huis en had ik een cape om die me bedekte. Ik sloot de deur achter me en sloop door de poorten naar buiten. Zo snel als ik kon wou ik weg van het huis zo ver weg als het kon. Ik wist dat er een kapitein was die bemanning nodig had en vandaag zou vertrekken. Met een koffer in mijn hand was dat mijn bestemming. Ik zal weg zijn van het rijke leven en op reis gaan over de zee niets wetend wat er verder was.
Achter me hoorde je een schreeuw die mijn naam riep. ''Elisabeth! Ze is verdwenen! Snel iedereen zoek haar onmiddellijk!'' Je hoorde mannenstemmen die overal zochten. De mannen die me zochten kwamen het huis buiten en zagen me weglopen.
Ik versnelde mijn pas en rende zo snel als ik kon naar de haven toe. De mannen haastte zich achter me aan en schreeuwde mijn naam. ''Nee ik ga niet terug... nooit..'' Dat waren mijn woorden.
Eindelijk bereikte ik de haven en vormde ik een weg naar het schip toe door de menigte. Ik ben er bijna. Je hoorde mijn stappen over de houtenplanken en ik was niet ver weg van mijn bestemming. De mannen riepen nog: ''Houd haar tegen!'' Ze duwden alle mensen opzij en kwamen dichter en dichter bij.
Ik zette mijn stappen voort en kwam het schip op. De mannen achter mij konden nu moeilijk verder en gaven het op.
Met een grote zucht van opluchting had ik het schip bereikt en probeerde ik op adem te komen. Ik deed mijn kap over mijn hoofd af en de wind ging door mijn zwarte haren waaien. Met een gedachte van dat ik eindelijk vrij was van het rijke leven en nu op uit ga naar het avontuur.

Fem
Popster

Fem schreef:
Amy:
Ik word wakker. Nog steeds is er niemand. Zuchtend pak ik een boek uit mijn tas en ga op de hangmat zitten. Ik vraag me af hoe lang ik geslapen heb, en wanneer er eindelijk iemand komt. Dan hoor ik voetstappen op de gang. Eindelijk, er is iemand. Of misschien is het de kapitein. Nee, nu hoor ik heel duidelijk meerdere voetstappen. Ik wil opstaan en erheen lopen, maar daar ben ik dan weer te lui voor. Lezend fantaseer ik over wat zo'n leven de hoofdpersoon in mijn boek zou hebben. Ooit was mijn leven saai, er gebeurde nooit iets, maar nu opent er een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Een echt avontuur op een heus piratenschip! Het lichte gekraak van mijn hangmat verbreekt de stilte in de ruime zaal.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Rowan had al met enorm veel schepen meegereisd, maar een echt piratenschip dat maakte je niet vaak mee. Het leven op zee was voor hem zijn werk en hij kwam eigenlijk alleen nog aan land om van het ene schip naar het andere te gaan. Voor dit schip had hij even op een vissersboot gewerkt en daarvoor was hij ober op een chique cruise geweest, hij hield nu eenmaal wel van was variatie. Hij baande zich met zijn rugzak een weg tussen de ouders die hun kinderen uitwuifden en afscheid namen. Hij had al langer geleden afscheid genomen van zijn familie en zou hen nooit meer terugzien. Eenmaal aan boord meldde hij zich aan bij de kapitein die hem vertelde dat hij nu best een hangmat kon gaan uitkiezen voor ze allemaal bezet waren en hij op de grond moest slapen. Eenmaal daar bleek dat er nog maar een hangmat bezet was door een meisje dat lag te lezen. Hij negeerde haar omdat ze best geconcentreerd in haar verhaal leek op te gaan en zette zijn bagage in een hangmat die vanachter in een hoek hing.

Fem
Popster

Fem schreef:
Amy:
Ik merk dat er een jongen binnenkomt, eindelijk. "Hoi!" Zeg ik, terwijl ik mijn boek weer wegstop. "Zijn er al meerdere mensen?" Vraag ik. Ik loop naar hem toe en geef hem een hand. "Ik ben Amy". Ik hoop dat ik niet al te snel en nieuwsgierig overkom, dat zou wel een heel stomme eerste indruk zijn. Het is een best knappe jongen. De deur staat op een kier en laat een beetje koele zeelucht naar binnen stromen. Ik loop naar de deur en zet hem wat meer open. Als ik de klink vastpak om dat te doen komt er een zee vol zoute lucht naar me toe. Snel doe ik de deur weer dicht. Fijn, nu zie ik eruit alsof ik daarnet ben opgeslokt door een reuzenföhn. Nou ja, ik ben geen diva, dus hier kan ik wel tegen. Denk ik. Hoop ik.

Anoniem
Landelijke ster

HowlingMagic schreef:
Elise

De kapitein zag me staan en vroeg wie ik was. Hij wist niets over dat ik erbij kwam en gauw legde ik hem alles uit. Hij grinnikte en zei dat daar de hangmatten waren waar ik kon gaan slapen in de avond. Ik opende de deur en liep naar binnen. Je zag dat er al twee mensen waren. Rustig en stil liep ik naar de andere kant toe waar niemand sliep. Ik legde mijn spullen in de hangmat samen met mijn cape.
Ik keek wat rond en liep naar buiten voor wat buitenlucht. Op het dek rook je de zouten zeelucht en de wind die er was. Ik voelde me beter dan in het huis waar ik altijd in mijn kamer zat. Niemand en ook niemand die me nog kon tegenhouden.

Pluisje25
Straatmuzikant

pluisje25 schreef:
Ik check nog even of ik alles bij me heb. Dan loop ik de trap af en schreeuw: Ik ga! Geen antwoordt. Natuurlijk ze denken niet eens aan mij! Het boeit me niet, en ik loop gewoon de deur uit. Ik loop weg met 2 koffers, 1 grote en 1 kleine plus nog een handtas. Daarin zit mijn favo knuffeltje van een konijntje. Ik heb haar al zins ik 7 ben dus ze moet wel mee! Ik kom de haven binnen. Hoi Linda! Ik zie iemand van mijn school. Ga je echt weg? Weet je het wel zeker!? Ja zeg ik. Dan opeens zie ik mijn buurvrouw. Ik ren op haar af. Ze was altijd als een soort moeder voor me. Pas je goed op jezelf? Zegt ze. Dat beloof ik! Goed dan zegt ze. Ze geeft me een ketting Met een hartjes hanger eraan. Niet zo'n kleine maar best wel groot hij kan open. Ze zegt stel je ziet iets kleins van een plek waar je bijvoorbeeld stopt dan kun je dat hierin doen! Een soort kistje met belangrijke dingen dus! Ze geeft me een heerlijk lunch pakket en een knuffel. Ook geeft ze me wat geld voor de zekerheid. Doei! Ik zeg ook dag en loop dan het schip op ik wuif haar nog uit en ga dan de grote zaal in met hangmatten. Ik zie dat er al wat mensen zijn. Ik stop mijn knuffeltje zo ver mogelijk in mijn tas en zeg Hoi!

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
"Rowan" zei hij rustig en schudde haar hand. "Weet je als je van de zeelucht wilt geniet kan je best naar het dek teruggaan, dat is toch wat ik van plan ben" zei hij en glimlachte vriendelijk terwijl hij een ouderwetse flacon gevuld met rum aan zijn riem vastgespte. Voor hij het dek op ging stak hij nog even zijn hand op naar een ander meisje dat net binnen was gekomen en hoi zei en zei luchtig "Hey" terug. Eenmaal op het dek keek hij naar boven, er was een kraaiennest en hij wist nu al dat hij daar veel tijd in zou gaan doorbrengen.

Fem
Popster

Fem schreef:
Amy:
Ik ga weer op mijn hangmat liggen lezen. Uiteindelijk word ik moe, ik stop mijn boek in mijn tas en voor de 2e keer die dag val ik in de hangmat in slaap. Dit keer langer. Sterker nog, ik blijf een paar uur zo liggen. Ik droom over het boek dat ik las. Ik ben de hoofdpersoon die een avontuur beleefd. Ik droom ook over mijn moeder. Hoe ze altijd voor me heeft gezorgd. Het duurde dan ook lang voordat ze me naar het schip liet gaan, maar het was een droom van me. Een droom die is uitgekomen. En hoe! De hangmat wiegt langzaam heen en weer. Ik val dieper en dieper in slaap.

Anoniem
Landelijke ster

HowlingMagic schreef:
Elise
Ik keek uit over de zee en het water dat de zonnestralen weerspiegelde. Het water glinsterde als duizenden lichtdeeltjes. Het was een mooie zonnige dag met veel wind. De wind blies door mijn zwarte haren dat verkoelend was. Je hoorde alleen de zee en de meeuwen.
Niet lang erna hoorde je een iemand het dek opkomen. Ik hoorde voetstappen en keek om. Het was een jongen met rode haren en een fles aan zijn riem waarbij die vast gevuld was met rum. Ik keek hem even van top tot teen aan en draaide me daarna weer om.

Pluisje25
Straatmuzikant

pluisje25 schreef:
Ik zag nog hoe de jongen wegliep. Wie was dat? Denkt ik. Ik zie het meisje acterin de zaal al weer slapen. Nou dat is snel! Denk ik ik loop naar haar toe. De hangmat naast haar is leeg ik leg mijn koffers erachter en ga er is op zitten. Dan ga ik erop liggen en ga heel hard schommelen. Hij vliegt zowat over de kop! Denk ik. Ik hield me niet goed vast en viel uit de hangmat. Nou eigelijk vloog ik uit de hangmat... Ik lig op de grond. Au!!! Schreeuw ik. Ik sta op en ren het dek op. Ik kijk even rond en zie die ene jongen weer. Hoi! Zeg hoe heet jij? Hoe oud ben je? Waar kom je vandaan? Waarom ben je hier? Stel ik te veel vragen? Ja ik stel te veel vragen he? Oke ik hou al op!
Dus... eh Hoe heet je?...

Fem
Popster

Fem schreef:
Amy:
Ik word wakker door een harde schreeuw. Ik wil iets zeggen, maar het meisje is alweer weg. Gapend sta ik op en ik loop naar buiten. Ik ga bij de reling staan en doe alsof ik in de Titanic speel. Ik hou mijn armen opzij en leun naar voren. Zo blijf ik een tijdje staan. Als ik me omdraai zie ik het meisje dat daarnet uit de hangmat viel. Ik loop naar haar toe. "Hoi!" Zeg ik tegen haar. "Ik ben Amy".

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld