Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

16 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG ☆ Dauntless

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Nu begon ze hem echt op zijn zenuwen te werken. "Ow dus, jij wilt graag zo'n spelletje spelen." Hij riep enkele bemanningsleden. "Gooi haar in een cel en wat ze ook zegt of probeert geef haar geen kruimeltje voedsel en geen druppeltje water, ooit zal ze wel gaan spreken." De mannen deed wat er van hen gevraagd werd. Rowan werd vaak beschouwd als iemand hard en streng, soms zelfs emotieloos, en van die hardheid was dit meisje het slachtoffer. Hij kon het gewoon helemaal niet hebben, dat iemand hem zo bespotte en niet deed wat hij van die persoon verwachtte.

Amity
Straatmuzikant

Amity schreef:
Ninyo
Ooo, nee .. Voor ik het weet pakken twee paar armen me vast. Ze nemen me mee naar een andere kamer waar een ladder loopt, naar beneden. Onderaan de ladder zijn de kerkers. Ik probeer me los te worstelen maar zij zijn sterker. Ze duwen me in een van de cellen. Binnen een paar minuten besef ik me hoe moe ik ben en binnen enkele seconden ben ik weg.

Ik word wakker van gefluister. Ik kijk naar rechts en een donker gezicht staart me aan. Ik schrik en spring weg. "Waarom ben jij hier?" vraagt het meisje. Ze krijgt geen antwoord. Want voor ik me afvraag waaróm ik hier ben, moet ik me eerst bedenken hoe ik hier weer wég kom.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Rowan bekommerde zich niet echt om haar, morgen zou hij haar nog eens gaan uithoren, maar nu waren er belangrijkere zaken in de vorm van dat Spaanse schip. Hij ging terug naar het dek en zag dat ze al een heel eind gevorderd waren. "Schip in zicht" riep de jongen in het kraaiennest. Rowans ogen lichtte op. "Ok, maak de kanonnen klaar, dit gaat leuk worden jongens" zei hij en vooraan staan voor een goed uitzicht.

Amity
Straatmuzikant

Amity schreef:
Ninyo
Ik besluit dat ik niet uit mezelf kan ontsnappen dus ik geef maar gewoon antwoord. ''Ik kom van ..'' maar wat moet ik eigenlijk zeggen? Ik ga niet zomaar de waarheid spreken tegen een wildvreemde, letterlijk. Voor ik iets verzin hoor ik kanonschoten en geschreeuw, waarschijnlijk op 'mijn' schip gericht. Eigenlijk vooral kanonschoten.

''Ik kom van Northwatch. Jij?''
''Ik ben Ayame, en ik kom uit Japan. Hoe heet jij?''
''Ninyo.''
''Hee, dat is bij ons ..'' ''Meermin, ja.'' zeg ik nors en ik hoop dat ze is uitgepraat.
''Mijn naam betekent iris.'' Oooo, God .. al is ze niet uitgepraat, ik wel.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
De zeeslag was begonnen, al had de silver swalow het voordeel van de verassing mee gehad. Er vlogen kanonskogels naar beiden kanten en kettingen en loopplanken werden uitgegooid zodat Rowans bemanning de leden van het andere schip kon aanvallen. Rowan had dit goed uitgedacht en hij wist dat ze zouden winnen, al leed hun schip natuurlijk ook schade. Hijzelf ging op het andere schip op zoek naar de kapitein en versloeg hem in een gevecht. Hij hield zijn zwaard tegen diens keel. "Was er een meisje bij jullie aan boort?" vroeg hij en de kapitein was verbaasd. "Natuurlijk niet" "Ok ik weet genoeg" antwoordde Rowan en sneed zijn keel door. Ze brachten de buit naar hun schip en lieten het wrak van de Buran achter voor wat het was. Nu moesten ze zo snel mogelijk koers naar een haven zetten, maar Rowan moest toch eerst is met Ninyo gaan praten. Hij ging naar de cellen en zei: "Je hebt gelogen, je was helemaal niet meegereisd met de Buran."

Amity
Straatmuzikant

Amity schreef:
Ninyo
''Hoezo niet?'' hoe zou hij er achter zijn gekomen? Hij heeft vast met een bemanningslid gepraat. ''Met wie heb je gepraat? De kapitein? O, die is niet helemaal honderd ..'' maar ik weet dat het geen zin heeft.
''Huh? Je kwam toch van Northwatch?'' zei Ayame. Daar lijkt de kapitein nóg bozer van te worden en hij haalt een mes vandaan. Ik betwijfel of hij het echt zal gebruiken maar het maakt niks uit. Hij kan me kietelen, maar pijn gaat het niet doen. Niet dat hij me niet kan doden, maar ik kan niet sterven van de pijn.
Ik bedenk hoe ik mezelf in leven kan houden en dan weet ik het .. Ik gebruik mijn zang! Dat ik daar niet eerder aan heb gedacht. Ik begin te zingen, zo hard en hoog dat sommige andere gevangenen flauwvallen of in een trance raken. Maar de kapitein niet ..

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Rowan liet het mes uit zijn handen vallen toen hij haar hoorde zingen, niet omdat hij onder invloed was van de trance, maar omdat hij zo stom kon zijn te geloven dat hij een mens was. De meermin leek verbaasd te zijn dat haar gezang hem niets deed en hij grijnsde sluw. "Dus je bent een sirene, dat verandert de zaak wel." Hij raapte het mes op en speelde er een beetje mee. Hij zette het mes snel in haar been en trok het er weer uit. "Zo dat houdt je wel even bezig terwijl ik boven ga kijken of er iemand nog bij zinnen is."

Amity
Straatmuzikant

Amity schreef:
Ninyo
Auhhh! Hoewel níemand mij óóit aan het huilen krijgt stromen de tranen over mijn wangen. Nou, hij mag heel trots zijn. Stoer hoor. Uit angst voor mijn toekomstige dood (waarschijnlijk) kijk ik om me heen of er nog iemand 'leeft'. Ik zie niks, alleen een héél dun straaltje water. Ik voel de pijn niet meer en ga met mijn hoofd onder het kleine gaatje hangen. Ahh, het mag dan wel zout zijn, maar als je vier dagen niks hebt gegeten of gedronken is het heerlijk.

Ik wurm mijn vinger in het gaatje en duw 'm naar boven. Na jaren heb ik geleerd dat in elk schip een zwakke plek heeft en hier heb ik 'm gevonden. Er komt een scheur in de plank boven mijn vinger en het hout brokkelt weg. Het water stroomt in mijn gezicht en ik proest het uit mijn longen. Met volle kracht duw ik mijn andere hand er ook bij en trek ze opzij. Het maakt ontzettend veel lawaai maar het kan me niets schelen. Ik maak het gat zo groot dat ik me erdoorheen zou kunnen wurmen. Het is bijna groot genoeg totdat het hout weer sterk wordt. Hoe kan ik daar ooit doorheen? Als ik me naar meermin transformeer ben ik iets smaller ..
Ik verwissel van gedaante. Ik wurm me ertussen en probeer Ayame er ook doorheen te krijgen, maar zij is niet zo smal als ik. Ik trek en trek en merk dan hoeveel lawaai ik maak ..

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Ze waren het schip net aan het aanmeren om een eiland dat bekent stond als het pirateneiland. Het was eigenlijk de enige plek waar piraten echt welkom waren en ze even konden uitrusten naar een belangrijke klus. Bij het horen van lawaai beneden rende Rowan meteen naar de cellen, want hij was er zeker van dat die meermin iets aan het uitspoken was. Eenmaal daar zag hij haar in haar ware vorm. Ze probeerde te ontsnappen samen met hun andere gevangene. Snel nam hij de sleutels van de cellen en probeerde het slot te openen, maar doordat hij het zo snel wou doen, trilden zijn handen en duurde het wat langer voordat hij de celdeur open kreeg.

Amity
Straatmuzikant

Amity schreef:
Ninyo
Snel, snel .. ik probeer zo snel mogelijk te ontsnappen, maar Ayame is te dik. Niet echt dik, maar ook niet dun genoeg om door een gaatje te passen van dertig centimeter .. mijn armen komen erdoor, en ik klem ze aan de buitenkant van het schip. Met al mijn kracht duw ik me vooruit. Ik schuif er nét tussendoor. Als meermin kom ik op het land niet ver, dus ik schuifel over het zand. Zo te horen is het slot al open .. ik probeer sneller te gaan maar heel veel maakt het niet uit. Als ik bij de branding ben voel ik het water. Ahhh, hier hoor ik thuis. Zo snel als ik kan zwem ik weg, tot ik zo ver in zee ben dat ik het eiland amper zie. Schichtig kijk ik om me heen, en zo te horen en te zien, en te ruiken volgt niemand me!

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Rowan was te laat. Hij duwde Ayame uit de weg en strekte zijn hand om Ninyo's staart te grijpen, maar hij was te laat. "Ik krijg je wel zeemeermin" mompelde hij binnensmonds terwijl hij haar de zee in zag verdwijnen. Als Rowan ergens voor ging, was hij niet te stoppen hij zou doorzetten tot hij die meermin gevonden had en hij de oorzaak van haar dood zou zijn, maar eerst moest zijn schip gerepareerd worden en zijn bemanning betaald. Hij nam Ayame bij haar kleren vast. Ze huilde van angst. "Jij hebt haar geholpen is het niet. Je mag geluk hebben dat je er mooi uitziet en er mensen veel voor je betalen anders had ik je gewoon gedood" fluisterde hij in haar oor waardoor ze alleen maar nog harder begon te huilen.

Amity
Straatmuzikant

Amity schreef:
Ninyo
Jeej, ik ben weer vrij! De andere meerminnen hadden het schip gevolgd en wachten me op bij een bekende rots.
Als ik eenmaal bij de rots ben zijn de anderen blij me te zien, maar ik doe heel onverschillig, maar ik ben wel blij. Alleen maak ik me zorgen over Ayame, hij denkt vast dat ze me hielp en wordt vast gedood ..
Voordat ik me kan bedenken dat ze kan worden verkocht vraagt een van de meerminnen: ''Mogen we wat uitleg over wat er is gebeurd?''

''Misschien zo. Eerst moeten we hier zo snel mogelijk weg.''

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Rowan had Ayame zo snel mogelijk verkocht aan een bordeel, ze was niet langer zijn zorg. Blijkbaar had de meermin haar niet echt veel verteld en dat had hij al wel verwacht. Hij had ook meteen brieven gestuurd naar de mensen die hij het meest vertrouwde. Voor deze missie zou hij echt de beste bemanning moeten hebben die hij kon krijgen en hij hoopte dat ze zo snel mogelijk naar de haven zouden komen. Wat Rowan een goeie piraat maakte was dat hij helemaal geen liefde voelde. Het was ook daarom dat hij immuun is voor het gezang van de meerminnen. Zelf heeft hij er nooit echt last van gehad en het feit dat hij nooit iemand mistte op zee speelde enkel maar in zijn voordeel.

Amity
Straatmuzikant

Amity schreef:
Ninyo
We zwemmen ver, ver weg. Weer richting Northwatch zelfs. Ik ben echt doodop maar ik moet zo snel mogelijk hier weg. De anderen zwemmen veel langzamer; jammer dan. Ik ga míjn leven niet geven voor een paar anderen. Ze noemen mij een vriendin, in mezelf moet ik lachen. Best triest eigenlijk .. Maar ik zwem verder en nu lopen de anderen zo'n tien meter achter.

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
De volgende ochtend was iedereen er die hij geschreven had. Voor wat extra geld was ook zijn boot weer in orde gemaakt en hij vertrok zo snel mogelijk. Hij had connecties met een groep zeeheksen die hem een kaart hadden gegeven waar hij de zeemeerminnen waarschijnlijk wel kon vinden. Hij had ook proppen gemaakt om in de oren te steken van zijn bemanning zodat ze het meerminnen gezang niet konden horen.
Northwatch, daar moest hij naartoe. Eigenlijk nog net iets verder, maar dit was de stad die het dichtst in de buurt was. Ze gingen volle kracht vooruit en Rowan hoopte echt dat ze hen snel zouden hebben ingehaald.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld