Dauntless schreef:
Grimm sloop voorzichtig dichterbij het bronnetje. Momenteel had de hinde die hij in het vizier had nog niks door, maar hij wist dat dat bij een verkeerde misstap kon veranderen. Hij spande zijn boog, wou schieten, maar net op het moment dat hij wou loslaten veranderde de hinde in zijn moeder en kon hij de pijl net langs haar voorbij laten schieten.
Overal waar Skadi aanwezig was werd het meteen enkele graden kouder, dat gebeurde nu eenmaal als je de godin van de winter was. "Mam ik had je bijna vermoord" zei Grimm die naar haar toewandelde en de pijl die in een boom was terecht gekomen eruit trok en weer wegstak.
"Met een simpele pijl vermoord je geen godin jongen" was haar antwoord terwijl ze hem glimlachend maar ook streng aankeek. "Je had beloofd naar school te gaan, om je krachten te trainen."
Grimm had geweten dat hij dit niet voor zijn moeder verborgen kon houden. "Mam, het spijt me maar ik hoor gewoon niet thuis in zo'n school, vol andere mensen" hij sprak het woord mensen uit gevuld met afschuw.
"Het zal helemaal niet zo erg zijn, mensen zijn niet altijd slecht en dit zijn kinderen van andere goden die maken precies hetzelfde als jou mee."
Grimm zuchtte hij wist dat hij geen keus had. "Ok" zei hij uiteindelijk en nam afscheid van zijn moeder die zoals gewoonlijk nog verschillende andere, goddelijke, zaken te regelen had. Hij keerde terug naar het hutje van zijn vader, die niet thuis was, maar ergens met zijn schapen, want hij was een herder, op pad was. Hij zag zijn vader niet zoveel maar hij was het enige mens waar hij echt om gaf. Hij vulde snel een rugzak met kleren, zijn tandenborstel en andere dingen die hem nodig leken op die school. Natuurlijk nam hij ook zijn boog mee. Hij liet nog een briefje achter voor zijn vader zodat deze niet ongerust zou worden en vertrok toen. De reis zou nog wel even duren aangezien Grimm zelf in de middle of nowhere woonde en het dichtstbijzijnde station kilometers verwijderd was.
Grimm sloop voorzichtig dichterbij het bronnetje. Momenteel had de hinde die hij in het vizier had nog niks door, maar hij wist dat dat bij een verkeerde misstap kon veranderen. Hij spande zijn boog, wou schieten, maar net op het moment dat hij wou loslaten veranderde de hinde in zijn moeder en kon hij de pijl net langs haar voorbij laten schieten.
Overal waar Skadi aanwezig was werd het meteen enkele graden kouder, dat gebeurde nu eenmaal als je de godin van de winter was. "Mam ik had je bijna vermoord" zei Grimm die naar haar toewandelde en de pijl die in een boom was terecht gekomen eruit trok en weer wegstak.
"Met een simpele pijl vermoord je geen godin jongen" was haar antwoord terwijl ze hem glimlachend maar ook streng aankeek. "Je had beloofd naar school te gaan, om je krachten te trainen."
Grimm had geweten dat hij dit niet voor zijn moeder verborgen kon houden. "Mam, het spijt me maar ik hoor gewoon niet thuis in zo'n school, vol andere mensen" hij sprak het woord mensen uit gevuld met afschuw.
"Het zal helemaal niet zo erg zijn, mensen zijn niet altijd slecht en dit zijn kinderen van andere goden die maken precies hetzelfde als jou mee."
Grimm zuchtte hij wist dat hij geen keus had. "Ok" zei hij uiteindelijk en nam afscheid van zijn moeder die zoals gewoonlijk nog verschillende andere, goddelijke, zaken te regelen had. Hij keerde terug naar het hutje van zijn vader, die niet thuis was, maar ergens met zijn schapen, want hij was een herder, op pad was. Hij zag zijn vader niet zoveel maar hij was het enige mens waar hij echt om gaf. Hij vulde snel een rugzak met kleren, zijn tandenborstel en andere dingen die hem nodig leken op die school. Natuurlijk nam hij ook zijn boog mee. Hij liet nog een briefje achter voor zijn vader zodat deze niet ongerust zou worden en vertrok toen. De reis zou nog wel even duren aangezien Grimm zelf in de middle of nowhere woonde en het dichtstbijzijnde station kilometers verwijderd was.



0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 


18