Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
Ik mis jou ook x
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
11 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
Spider-Man // orpg // ft. CreepDoll
Lix
YouTube-ster



// Jessica

"Misschien," lachte ik. Ik keek naar het blad van vragen. Jakkes, daar had ik geen zin in. Ik trok een vies gezicht. En een nog viezer gezicht toen er pas foto's gemaakt mochten worden als het gezegd werd. Ik stootte Harry aan. "Waarom mag je hier op bepaalde plekken geen foto's maken?" vroeg ik hem. "Omdat sommige dingen nog niet volledig ontwikkeld en nog niet op de markt zijn. Ze willen niet dat hun ideeën worden gestolen," antwoordde Harry. Oh, dat was eigenlijk wel logisch. De groep begon te lopen en Jitske begon te vertellen over wat ze hier allemaal deden en wat we zouden gaan zien. Het klonk allemaal doodsaai. Ik zuchtte, dit ging nog een lange dag worden.
Anoniem
Wereldberoemd



tsje

Peter:

Hoe lang we hier waren, dat wist ik niet, maar het duurde aardig lang. Meteen stak ik mijn hand op en wachtte tot de docent het zag en daarna Jitske. "Pardon mevrouw, mag ik misschien weten waar de wc's zijn?" vroeg ik en ze knikte. "Die gang door, links, rechts en dan vlak bij de lift." zei ze. "Dank u." zei ik en glimlachte even. "Zo terug." zei ik tegen Jessica. Of meer, hoopte dat ik snel terug was want het was hier groot. Rustig baande ik mijn weg naar de wc, daar aan gekomen deed ik mijn ding en kwam weer terug. "Euhm..." zei ik en keek rond. De groep was al door, fijn. Een zucht kwam over mijn lippen en probeerde de groep te vinden, maar plaats daarvan, kwam ik in een gedeelte waar het redelijk rustig was. Op enkele duren hingen bordjes, waar voor namelijk één erg opviel. Ik liep er heen om te kijken wat er op stond, maar gelijk ging de deur open. "Toegang geaccepteerd." hoorde ik een computer stem zeggen en trok een wenkbrauw op. "Dit is vreemd." zei ik in mij zelf en stapte naar binnen. De deur sloot weer, de lichten gingen aan en mijn ogen werden gelijk groot. Een groot spiraal van spinnenwebben en spinnen was te zien in de ruimte. Maar ze zagen er niet "normaal" uit. Uit nieuwsgierigheid liep ik verder en bekeek de webben beter. "Ze lijken zo sterk." mompelde ik en ging er met mijn vinger langs en trok er iets aan. Ik wilde het rustig los laten om geen trilling te krijgen, maar het glipte onder mijn vinger vandaan en gelijk begon alles te trillen. Enkele spinnen vielen naar beneden, waarvan één, in mij nek wat ik niet merkte. Als ik, dacht ik tenminste, alle spinnen van mij af had geschud, liep ik snel de kamer uit, keek om mij heen of niemand het gezien had en zag toen de groep een verdieping hoger staan. Snel ging ik er heen en, ging niet veel later, weer naast Jessica staan. "Wat heb ik gemist?" vroeg ik.
Lix
YouTube-ster



// Jessica

Het duurde een eeuwigheid voor Peter terug was van de wc. Wat deed hij? Ik zuchtte en leunde op een tafel. Jitske die zei dat het niet mocht en ging pas verder met vertellen toen ik wee rechtop stond. Ik had de helft van de vragen op de vragenlijst ingevuld, maar geen spoor van Peter. Toen hij terugkwam had hij spinnenweb in zijn haar. "Wat deed je wel niet?" vroeg ik hem en trok het stuk spinnenweb uit zijn haar. "Een deel van de antwoorden." Ik gaf hem mijn papier zodat hij se kon overschrijven. "Verder heb je niet veel gemist. Heb ik wat gemist op je wonderlijke avonturen in het spinnenweb?" grapte ik. Ik nam snel een foto van Peter met verwilderd haar en keek hem lachend aan. 
Anoniem
Wereldberoemd



Peter:

"Hmpff.. Ik raakte de groep kwijt en viel in een spinnenweb, zo vreemd dat hier nog spinnenwebben te vinden zijn terwijl het brand schoon is." zei ik en voelde iets kriebelen in mijn shirt en ging er met mijn hand naar toe, maar toen ik mijn hand er op had gelegd, voelde ik een stevige steek door mijn lichaam heen trekken en het leek alsof mijn hart even stopte. Snel schudde ik mijn hoofd en pakte het blaadje aan. "Bedankt." zei ik en keek naar het blaadje. "Ik neem het straks wel over als we hier weg zijn." fluisterde ik en gaf haar het blaadje terug. "Zo Parker, de weg kunnen vinden?" hoorde ik de docent zeggen. "Sorry meneer, het was verder dan ik had verwacht dat de wc's waren." zei ik en probeerde te glimlachen. "Maar je bent er, dat is goed." zei hij en we liepen al weer naar de volgende preek van Jitske. 
Lix
YouTube-ster



// Jessica

Peter trok even, een fractie van een seconde, heel vreemd met zijn lichaam. "Gaat 'ie wel?" vroeg ik hem. Er leek wat aan de hand, ondanks dat hij deed alsof er niets was. En ja, het was inderdaad vreemd dat er hier nog spinnenwebben waren. Ik pakte mijn papiertje beet en nam Peter in me op. Hij gedroeg zich heel normaal, maar toch was er iets. Hij was teruggekomen alsof hij een geest had gezien en had spinnenweb in zijn haar. "Je bent in een kamer geweest waar je niet in mocht, of niet?" vroeg ik zachtjes. "Ik bedoel maar, niemand gaat zo lang naar het toilet, het is te schoon voor spinnenwebben en je zou langer weggebleven zijn als je de weg kwijt was, jou kennende."
Anoniem
Wereldberoemd



Peter:

Even shokte mijn lichaam weer toen ik merkte dat Jessica raar naar mij keek. "Ja, alles is oke." zei ik en keek weg. "De enigste kamer was de wc." zei ik snel en beet, hopelijk, ongezien op mijn lip en haalde diep adem. "We moeten verder." zei ik en duwde haar voor mij uit. Ik zag dat Harry geen blaadje bij zich had, want waarschijnlijk hoefde hij het niet te doen. Ach ja, wat maakte dat uit. Ik hoopte dat dit snel voorbij was en dat we naar huis konden, want het duurde mij nu wel erg lang en ik merkte dat mijn lichaam anders aan voelde dan voordat ik een steek in mijn nek kreeg.
Lix
YouTube-ster



// Jessica

Ik was niet helemaal overtuigd door zijn antwoord. Hij beet op zijn lip. "Maar -" begon ik, maar voor ik mijn zin af kon maken duwde Peter me voor hem uit. Hij was bleker dan normaal en ik bood hem een paracetamol aan. "Hier." Ik drukte de paracetamol in zijn hand voor hij kon weigeren. "Je ziet er wat ziek uit. Weet je zeker dat het goed gaat?" Natuurlijk maakte in me zorgen, hij was mijn beste vriend.  Bezorgd keek ik hem aan, hij leek echt verschrikkelijk. Wat was er gebeurt? "Als je naar huis moet, rijd ik je wel," stelde ik voor.
Anoniem
Wereldberoemd



Peter;

"H-Het is de lucht hier, ik red het heus wel." zei ik en voelde dat ze een pilletje in mijn hand duwde. Deze stopte ik maar in mijn mond en nam een slok water uit de fles die ik uit mij tas pakte. Ik slikte het door en haalde diep adem. "Ik red mij zelf, maar bedankt voor het aanbod." zei ik met een glimlach en voelde weer dat mijn lichaam raar begon te doen. Een rilling liep over mijn rug heen en sloot kort mijn ogen. Snel opende ik ze weer en keek Jessica aan. Haar ogen stonden echt bezorgt en zuchtte. "Rij me toch maar naar huis zo." zei ik en merkte dat alles wat rond draaide om mij heen. 
Lix
YouTube-ster



// Jessica

Toen we in de auto zaten, reed ik zo snel als je rijden kon in New York. Ik wist waar Peter zijn oom en tante woonden, want ik was daar wel vaker geweest. De docent had ons toestemming te geven om te gaan, hij had ook gewoon kunnen zien hoe slecht het met Peter ging. Zuchtend leunde ik op het stuur. "Waarom gaat het hier altijd zo sloom," mopperde ik zachtjes. Toen we eindelijk bij Peter's oom en tante waren, was Peter bijna even wit als de vragenlijsten die op de achterbank lagen. Ik drukte op de deurbel en Peter's oom deed open. Hij vond het vreemd om zijn neefje nu al thuis te zien, maar zijn blik werd bezorgd toen hij zag hoe slecht hij er uit zag. "Wat is er gebeurt?" vroeg Ben. "Nadat hij terug van de wc was, zag hij er echt ziek uit en takelde hij steeds verder af, meneer," antwoordde ik. Hij verbeterde me niet op dat ik 'meneer' zei, want dat hoefde helemaal niet. "Dankje, voor hem thuis brengen. Je mag best nog wel even blijven als je wilt?" "Graag," zei ik glimlachend.
Anoniem
Wereldberoemd



Peter;

Het niet veel later, of ik voelde mij beroerder worden en zaten we in de auto naar mijn huis. Al dat getoeter, toen we voor het stoplicht stonden, deed pijn aan mijn oren en legde mijn handen over mijn oren. Het leek of alles zo lang duurde, maar we waren al aardig snel bij mijn huis en Jessica hielp mij uit de auto. Met ondersteuning van haar, liepen we naar de deur toe waarna niet veel later mijn oom open deed. Hij bracht mij naar binnen en liet mij op de bank zakken. Meteen kwam mijn tante er ook aan en vroeg wat er gebeurd was, maar als ze zag hoe ik er uit zag, liep ze gelijk naar de keuken en ging wat thee klaar maken. "Dank je Jessica." zei ik en schudde mijn hoofd. "Je krijgt nog iets voor telkens dat je mij helpt." zei ik en haalde diep adem.
Lix
YouTube-ster



// Jessica

"Geen dank, dat doen vrienden," zei ik lachend, maar gevleid. Daarna fronste ik. Wat bedoelde hij daar mee? Ik gaf hem een glas water aan en dacht na. Maar ik kon er niet uitkomen. Och, wat maakte het ook uit? Ik zocht in mijn tas naar een voorwerp. "Euh, Pete, hier." Ik gaf hem een fotolijstje met een foto van hijzelf, Harry en mij, van toen we op kamp waren. "Ik dacht, een leuke verrassing voor aan het einde van een saaie dag, maar dat moest nu dus maar." We hadden die foto voor de grap gemaakt, maar het leek me gewoon leuk om alle drie die foto te hebben, in plaats van alleen ik in een mapje op mijn laptop. 
Anoniem
Wereldberoemd



Peter:

Even moest ik lachen toen ik die foto zag en keek Jessica aan. "Euhm, dank je." zei ik en pakte het aan. Nu wilde ik zeker iets voor haar doen. Ik haalde diep adem en blies het rustig weer uit. "Peter, hoe voel je je?" hoorde ik mijn tante vragen en ik glimlachte. "Een stuk beter, dankzij Jessica." zei ik en keek haar aan. "Kom Peter, ik ga je lekker in bed stoppen." zei ze toen en hielp mij over eind. "En Jessica dan?" vroeg ik en probeerde toch te blijven zitten, maar het leek of tante May sterker was op het moment.
Lix
YouTube-ster



// Jessica

Ik bloosde onwillig toen hij zei dat het door mij kwam. May keek me aan en zie tegen mij: "Als je wilt, zou je wel mogen logeren?" "Oh, maar ik wil niet tot last zijn," antwoordde ik. May glimlachte. "Dat ben je niet." Ze liet mij ook glimlachen, dus ik stemde in. "Moet ik wel mijn vader even sms'en, straks denkt hij dat ik ontvoerd ben en belt de FBI of iets in die richting." Terwijl ik de trap op liep en Peter en May volgde, stuurde ik de sms. Pa zou het vast wel goed vinden. Morgen was het weekend, dus het was niet zo erg. Het enige waar ik wel om moest denken, was dat de vragenlijst maandag ingeleverd moest worden. Ik hielp May met een matras op de grond neerleggen en maakte het op. "Dank je," zei ik tegen May. "Nee, jij bedankt voor zoveel op Peter letten." Ik bloosde weer. 
Anoniem
Wereldberoemd



Peter:

Ik voelde hoe mijn lichaam weer raar begon te doen wanneer ik omhoog werd geholpen door mijn tante en de trap op werd begeleid. Eenmaal boven, liet ik mij zelf op mijn bed vallen en haalde diep adem. "DAmn it." mompelde ik en sloot even mijn ogen. "Zo ellendig heb ik mij nog nooit gevoelt toen mijn ouders weg gingen." Mompelde ik en volede de hand van mijn tante op mijn voorhoofd. "Peter, je hebt koorts." zei ze en liep de kamer uit nadat ze Jessica een laken en een kussen heeft gegeven. "Sorry voor de troep in mijn kamer, ik wilde het nog opruimen maar je weet hoe ik ben." zei ik en probeerde te lachen, maar dat deed zeer en voelde de steek weer in mijn nek. Ik draaide mij om als ik wat voelde in mijn hand en bekeek het. Het was een spin uit OSCORP, had dit mij gebeten? Snel pakte ik een flesje, leegde die, en stopte de spin er in en verborg het achter mijn bed in een doos. Rustig draaide ik mij weer om en keek Jessica glimlachend aan. 
Lix
YouTube-ster



// Jessica

"Ik wist dat je onhandig, klunzig, slim en raar was, maar rommelig? Nee, dat wist ik helemaal niet," grapte ik, in de goop hem wat aan het lachen te maken. Ik ging op het matras liggen en keek naar Peter. Hij borg wat op en ik ging om mijn ellebogen leunen. "Wat is dat?" Ik zag heust wel dat hij het op borg, ik lag recht naast hem en was niet blind. Peter was nog steeds wit, maar niet zo wit meer als zonet in de auto. Mijn telefoon ging. 'Harry' zei het schermpje. Ik nam op en zette hem op speaker. "Hey Harry!" begroette ik de telefoon. "Hey Jess. Hoe gaat het met Peter?" Ik keek even schuin naar Peter die er nog steeds beroerd uit zag. Ik antwoordde dus maar even voor hem. "Redelojk, denk ik. Hij ziet er nog steeds heel erg beroerd uit, maar het komt wel goed. Ik blijf bij hem logeren." Harry was blij met dat antwoord, dus namen we afscheid. 
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste