Forum

"Mijn naam is Gabriël, maar zeg maar Gabe" zei hij terwijl hij ging neerzetten. Hij keek even naar de tafels aan de andere kant van de kantine en zag dat de mensen die daar zaten een veel beter lunch kregen. "Waarom krijgen zij zoiets lekkers en moeten wij dit eten" zei hij en prikte met zijn vork in een soort puree-achtige substantie. Een jongen die zichzelf als Oliver had voorgesteld zuchtte. "Het is echt raar iedereen aan die tafel wordt beter behandelt, je zult zien straks gaan zij tien minuten eerder weg als ons en dan zien we ze pas bij het avondeten terug" Gabriël fronste zijn wenkbrauwen hij snapte er niks van.

"Inderdaad. Ik wil niet heel verwend doen maar ik ga deze prut echt niet eten." zeg ik. Ik loop naar de prullenbak en gooi het eten, voor zover je het eten kan noemen, erin en ga weer aan de tafel zitten. "Hebben ze hier ook iets van fruit?" vraag ik aan Oliver. en ik wacht op antwoordt

Kate een meisje was Oliver al voor. "Wel meestal krijgen we wel gewoon voedsel, maar jammergenoeg is het woensdag en dat is altijd prutdag, maar normaal zouden we wel iets lekkerder moeten krijgen tegen de avond." Ze gooide een appel naar hen beide toe. "Er is een klein winkeltje in de school daar kan je wat extratjes kopen, deze krijg je gratis van mij."

"Dankje."zeg ik met een glimlach. En ik bijt in de appel. "Kate, kan je me dat winkeltje na de lessen laten zien??" vraag ik. "Natuurlijk ," zegt ze terug. "Waarom zijn jullie hier toegelaten eigenlijk??" vraag ik aan iedereen aan de tafel.

Indereen antwoorde hetzelfde, dankzij een studiebeurs. "Ik denk dat je hier enkel op uitnodiging naartoe mag" zei Oliver die zelf ook een snoepreep at in plaats van het smerige goedje op zijn bord. Plots stonden alle kinderen aan de tafel naast hen op en verlieten het lokaal. "Zie je ik zei het toch" zei Oliver. "En wanneer iemand van ons nu weg wilt worden we tegengehouden."

"Maar hoelang zitten jullie dan al op deze school??" vraag ik. Ik kijk even naar de andere tafel waar de mensen van opstaan en weglopen. En dan weer naar alle gezichten die aan onze tafel zitten. Als ik de appel op heb pak ik even mijn make-up tasje uit mijn handtas en pak er lipgloss en een spiegeltje uit. Ik gloss mijn lippen en wacht op antwoordt.

"Ik zit hier al een maand" zei Kate. "Ik 2 weken" was Olivers antwoord. De anderen zeiden ook allemaal zo iets in die trand. "En de mensen die aan de andere kant van de tafel zitten hoe lang zitten die hier al" vroeg Gabriël. "Wel de meeste langer dan een maand. Caroline zat hier gisteren nog en sinds vandaag mag ze ook plots bij hen zitten en is het alsof wij niet meer bestaan."

"Dat je het een maand volhoudt met dat ranzige eten hier." zeg ik met een beetje bewondering," ik denk dat dat mij niet eens lukt, of misschien wel maar ik weet het niet." zeg ik met een lach. Ik was dit soort dingen namelijk helemaal niet gewend, een prutdag en zoveel gastvrijheid. Een de verwaarlozing van het gebouw was ik al helemaal niet gewend. Mijn huis zag er altijd spik en span uit. "In welke kamers zitten jullie eigenlijk, Ik zit in 108." vraag ik

"Ik zit op honderd" zei Oliver. "Ik op 110 we kunnen voor we allemaal op onze kamers moeten zijn misschien allemaal naar mijn kamer komen ik lig toch maar alleen" zei Kate die zo te zien wel blij was met haar nieuwe vrienden. Toen ging de bel en nu was het de beurt aan hun tafel om naar de les te gaan. "Ik neem wel aan dus jullie bij ons in de klas zitten" zei Oliver. "Dus volg ons maar" vulde Kate hem aan en samen wandelde ze de kantine uit.

"Weet 1 van jullie eigenlijk wie er nog meer op kamer 108 zit??" vraag ik en gelijk daarna fluister ik naar Gabe"Ik weet eigenlijk niet eens wat onze 1e les is." terwijl we achter Kate en Oliver aan liepen.

"Ik heb geschiedenis en aangezien we allebei nieuw zijn denk ik wel dat we samen in een klas zitten" zei Gabriël terwijl hij de rest volgde naar een lokaal waar een tijdlijn in hing en wat dus waarschijnlijk wel het geschiedenis lokaal zou zijn. Gabe ging naast Oliver zitten die een plaats voor hem had vrijgehouden. "We hebben nu Mr Naracoth een goeie leraar en zeer populait bij de meisjes" zei Oliver. Het verbaasde Gabe dat die jongen zoveel wist maar het was wel handig om zo iemand in je buurt te hebben.

"Oke."zei ik terug. Ik liep achter de rest aan en ging naast Kate zitten, achter Oliver en Gabe. Ik hoorde wat Oliver zei en vroeg: "Hoezo dat dan??" Maar Kate was Oliver voor en zei: "Kijk zelf maar." Want op dat moment kwam Mr Naracoth binnen.

Gabe moest wel toegeven dat die meisjes niet voor niets voor hem vielen als een blok. Hij was nog erg jong rond de 21 en har donkerbruine krullen en smaragdgroene ogen. Zijn huid was lichtgebruind maar niet overdreven en je hoorde enkele meisjes in hun klas zuchten toen hij binnenkwam. "Ok klas misschien weten jullie het al maar we hebben vandaag twee nieuwe leerlingen" zei hij en wenkte zowel Gabriël als Allison naar voren. "Ok jullie zullen ongetwijfeld vandaag nog vaak jezelf moeten voorstellen, maar probeer en toch maar iets speciaals van te maken. Dames gaan voor juist" zei hij en keek naar Allison.

"Nu snap ik waarom hij zo populair is." fluister ik naar Kate, en ik giechel. Dan wenkt Mr Naracoth mij en Gabriël dat we naar voor moeten komen. En hij zegt dat we ons moeten voorstellen. "Ehm, Ik ben Allison Kingston, ik ben 16 jaar, en ik weet niet waarom ik deze studiebeurs heb gekregen." zeg ik. Ik hoor gegrinnik van de klas en ga weer naar mijn plaats.

Gabriël wist niet echt hoe hij van zichzelf voorstellen iets speciaals kon maken dus deed hij het maar op de gewone manier. "Wel mijn naam is Gabriël Thompson maar zeg maar Gabe, mijn hobby's zijn basketbal en tekenen. Ik ben 16 en ik woon bij mijn broers in Londen zo verder heb ik niets meer te vertellen" zei hij en nam weer plaats naast Oliver.